Lucas 18
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARIB
1 Jeju el kujita njendo’gɨ lə’ne kadɨ ndo’n’de, kadɨ elita kɨ Luwə ta ta, um kadɨ wongɨ ra’de go’tɨ el.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 El ene: «Njegangɨ ta kare isɨ ɓebo’tɨ madɨ non. Njegangɨ ta kakin ɓol Luwə el num, ta ilə kojɨ dɔ de’tɨ el num tɔ.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Me ɓebo’tɨ kakin ə, dene kare kɨ njengawkoy sɨ’tɨ non tɔ. Dene kakin re kɨ dɔkagilo’gɨ pətɨ el’ə ene: “Gangɨ ta lə’m kɨ to mbunə’m’tɨ kɨ nje ta lə’m kin adɨ’m.”
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Njegangɨ ta kakin mbətɨ Dɔkagilo ngayn. Nan təl elta rɔ’ne ene: “Re m’ɓol Luwə el num, ta m’ilə kojɨ dɔ’de madɨ’tɨ kare el kaa,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 dene kɨ njengawkoy kam njuwə’m ngayn. Majɨ kadɨ m’gangɨ ta li’ə mad’a, kadɨ təl re gogɨ ndɔ kɨ rangɨ’tɨ, to dɔ’m ɓay el nga.”»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Burəɓe el dɔ’tɨ ene: «Majɨ kadɨ oyi dɔ ta kɨ njegangɨ ta kɨ gorow’ə’tɨ el kin majɨ.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ke oyi kadɨ Luwə a gangɨ ta kɨ dana adɨ nje kɨ mbəti’de, kɨ sii nonyi dɔ’a’tɨ kada ge kondɔ ge kin el wa? A isɨ gərərə ba dɔ ra se’de’tɨ wa?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Adɨ m’el’se, a gangɨ ta lə’de kalangɨ ba. Nan ndɔ kɨ Ngonn De a re, ke a ingə kunme dɔnangɨ’tɨ ɓay wa?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jeju el kujita kɨ dɔ nje’gɨ kɨ oyi rɔ’de to de’gɨ kɨ dana ə kidi ndəgɨ de’gɨ.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ene: «Dingəm’gɨ joo, rai Kəy’tɨ lə Luwə tadɔ kelta kɨ Luwə; kɨ kare in Parisɨ, kɨ nungɨ in njetalambo tɔ.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Parisɨ in ra ta ə elta kɨ ɔjidɔ rɔ’ne me’ne’tɨ ene: “Luwə lə’m, m’ra’i oyo tadɔ m’in to to ndəgɨ de’gɨ kɨ nje ɓogɨ’gɨ eke njera nya’gɨ kɨ dana el, kɨ njekuwə marum, taa to njetalambo kam el.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Me ndɔ’tɨ kɨ siri, m’ɔgɨ rɔ’m nyakusɔ nja joo. Madɨ Luwə kɨ kare me kɨ dɔgɨ’tɨ, me nyakingə’gɨ’tɨ lə’m pətɨ tigə.”
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Nan njetalambo ɔsɨ rɔ’ne ngərəngɨ nu, kun kaa ge kun kum’ne kɨ dɔran’tɨ el. Ningə ində kadɨ’ne ray ray ə, el ene: “Luwə lə’m oo kumtondoo lə’m tadɔ m’in njeramajel!”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Adɨ m’el’se, in njetalambo ə təl aw ɓe lə’ne ningə Luwə tudə de’tɨ kɨ dana, um Parisɨ el. Tadɔ de kɨ un dɔ’ne ta, ə a uləi dɔ’a nanga; nan de kɨ sɔl dɔ’ne ə, a uni dɔ’a ta tɔ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ngann’gɨ kɨ kasɨ inɓe kin kaa de’gɨ rei se’de rɔ Jeju’tɨ kadɨ njangidɔ’de. Nan lokɨ njendo’gɨ oyi nya kin ningə, ndangi’de.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Nan Jeju adɨ rei kɨ ngann’gɨ kɨ du rɔ’a’tɨ ningə el ene: «Inyəi ngann’gɨ kɨ du adɨ rei rɔ’m’tɨ, ononyi’se kadɨ ɔgi’de tarow, tadɔ Konɓe lə Luwə in nya de’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ du be.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Tokɨ rɔta’tɨ adɨ m’el’se, de kɨ taa Konɓe lə Luwə to ngonn kɨ du be el ə, a ur me’tɨ el ratata.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Kibo lə Juwipɨ’gɨ kare, dəjɨ Jeju ene: «Njendo kɨ nje hal kɨ majɨ, in ri ə m’a m’ra ə m’a m’ingə’n kajɨ kɨ to bitɨ kɨ non’tɨ wa?»
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jeju el’ə ene: «Tadɔ ri ə ɓarɨ’m de kɨ majɨ wa? De kare kɨ majɨ goto, nan Luwə kɨ kar’ne ba par ə in de kɨ majɨ.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 In gər mbərkikində’gɨ lə Luwə kɨ ene: “A uwə marum el, a tɔl de el, a ɓogɨ el, a mannajɨ kɨ ngom dɔ mad’i’tɨ el, a ɔsikurə baw’i kɨ kon’i.”»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ningə dingəm təl el Jeju ene: «Nya’gɨ kin pətɨ m’təl rɔ’m go’tɨ dɔkagilo kulə ngirə basa’m’tɨ nu bitɨ ɓone.»
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Go ta’gɨ’tɨ kin Jeju el’ə ene: «Nya kare be ə nanyi kadɨ in ra ɓay: Aw adɨ ndogi sə’i nyakingə’gɨ lə’i pətɨ tigə, ə lowə nar’a njendoo’gɨ, ə a aw kɨ nyakingə’gɨ ngayn me dɔran’tɨ, ə un go’m!»
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Nan lokɨ dingəm oo ta kin, kum’ə diw kururu, tadɔ in de kɨ nyakingə li’ə in ngayn.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Lokɨ Jeju oo’ə, un kum’ne oo’n’ə ningə el ene: «In nya kɨ ngan ngayn kɨ rɔ njenyakingə’gɨ kadɨ uri me Konɓe lə Luwə.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 In nya kɨ ngan ngayn inɓe kadɨ jambal ur bolo konn kur nya’tɨ, nan a ngan ngayn utə in kin ɓay kadɨ njenyakingə ur Konɓe lə Luwə.»
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nje kɨ si oyi dɔ ta lə Jeju eli eyina: «Nga kin ə in be ningə, nan ə asɨ kadɨ ingə kajɨ wa?»
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jeju ilə’de’tɨ ene: «Nya kɨ de asɨ ra el, Luwə asɨ kadɨ ra.»
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piyər el’ə ene: «Nga j’in, kɨ j’inyə nyakingə’gɨ lə’je pətɨ ə j’un go’i.»
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jeju el’de ene: «Tokɨ rɔta’tɨ adɨ m’el’se, re tadɔ Konɓe lə Luwə, de madɨ, inyə kəy lə’ne, ne’ne, kɨ ngannkon’ne’gɨ, kɨ baw’ne kon’ne, kɨ ngann’ne’gɨ,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 ə, a ingə dɔ’tɨ ngayn utə kɨ kete ɓay, dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone, taa dɔkagilo’tɨ kɨ a re, a ingə kajɨ kɨ a to bitɨ kɨ non’tɨ.»
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jeju ɓar njendo’gɨ lə’ne kɨ dɔgɨ gidə in joo kɨ rɔ’ne’tɨ, ningə el’de ene: «Oyi, j’isi j’awi kɨ Jerujalem’tɨ, nya’gɨ pətɨ kɨ de’gɨ kɨ njekeltakita Luwə’tɨ, ndangi ɔjidɔ’m m’in Ngonn de, a tɔlita’de.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Tadɔ, a uləi m’in ji de’gɨ’tɨ kɨ in Juwipɨ’gɨ el, kadɨ to kogi dɔ’m’tɨ ge, a taji m’in ge, taa a tuwi mann ta’de dɔ’m’tɨ num tɔ.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Go’tɨ, lokɨ indəi’ə kɨ ndəy ningə, a tɔli’ə. Ndɔ mutə tum ginn’ə ndɔ koy’o’tɨ a te lo koy’tɨ.»
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Nan nya kare kɨ njendo’gɨ gəri me ta’tɨ kin goto. In ta kɨ to lo kiyərɔ’tɨ rɔ’de’tɨ. Gəri me ta kɨ Jeju ge kel’de el.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Lokɨ Jeju in ndəkba kɨ ɓebo Jeriko ningə, njekumtɔ madɨ isɨ ngangɨ row’tɨ non, isɨ kɔy nya.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Lokɨ njekumtɔ oo kah bulə de’gɨ kɨ isɨ indəi dəri bur bur ningə, dəjɨ ta ke ri ə ra nya wa.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Eli’ə eyina: «Jeju kɨ Najaretɨ ə isɨ ində dər.»
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Njekumtɔ ulə ngirə kadɨ un ndu’ne kɨ ta, ə non kɨ tɔgɨ’ne, ene: «Jeju kɨ Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m!»
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 De’gɨ kɨ nje njiyə kete non de’gɨ’tɨ ndangi’ə kadɨ utɨ ta’ne, nan kadibe ɓay ə njekumtɔ un ndu’ne kɨ taa dɔ mad’a’tɨ ene: «Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Jeju ra lokatɨ ə un ndu’ne kadɨ rei si’ə rɔ’ne’tɨ. Lokɨ re rɔ’a’tɨ ndəkba ningə, Jeju dəj’ə ene:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 «In ri ə ge kadɨ m’ra mad’i wa?» Njekumtɔ el’ə ene: «Burəɓe, m’ge kadɨ kum oo lo!»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jeju el’ə ene: «Oo lo! Kunme lə’i aj’i nga.»
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Par ə, low’ə’tɨ non kum’ə oo lo adɨ un go Jeju kɨ kulə tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ ta’ne’tɨ. Lokɨ bulə de’gɨ oyi nya kin ningə, uləi ngirə kɔsikurə Luwə.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.