Lucas 18

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jeju el kujita njendo’gɨ lə’ne kadɨ ndo’n’de, kadɨ elita kɨ Luwə ta ta, um kadɨ wongɨ ra’de go’tɨ el.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 El ene: «Njegangɨ ta kare isɨ ɓebo’tɨ madɨ non. Njegangɨ ta kakin ɓol Luwə el num, ta ilə kojɨ dɔ de’tɨ el num tɔ.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Me ɓebo’tɨ kakin ə, dene kare kɨ njengawkoy sɨ’tɨ non tɔ. Dene kakin re kɨ dɔkagilo’gɨ pətɨ el’ə ene: “Gangɨ ta lə’m kɨ to mbunə’m’tɨ kɨ nje ta lə’m kin adɨ’m.”
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Njegangɨ ta kakin mbətɨ Dɔkagilo ngayn. Nan təl elta rɔ’ne ene: “Re m’ɓol Luwə el num, ta m’ilə kojɨ dɔ’de madɨ’tɨ kare el kaa,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 dene kɨ njengawkoy kam njuwə’m ngayn. Majɨ kadɨ m’gangɨ ta li’ə mad’a, kadɨ təl re gogɨ ndɔ kɨ rangɨ’tɨ, to dɔ’m ɓay el nga.”»
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Burəɓe el dɔ’tɨ ene: «Majɨ kadɨ oyi dɔ ta kɨ njegangɨ ta kɨ gorow’ə’tɨ el kin majɨ.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ke oyi kadɨ Luwə a gangɨ ta kɨ dana adɨ nje kɨ mbəti’de, kɨ sii nonyi dɔ’a’tɨ kada ge kondɔ ge kin el wa? A isɨ gərərə ba dɔ ra se’de’tɨ wa?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Adɨ m’el’se, a gangɨ ta lə’de kalangɨ ba. Nan ndɔ kɨ Ngonn De a re, ke a ingə kunme dɔnangɨ’tɨ ɓay wa?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jeju el kujita kɨ dɔ nje’gɨ kɨ oyi rɔ’de to de’gɨ kɨ dana ə kidi ndəgɨ de’gɨ.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ene: «Dingəm’gɨ joo, rai Kəy’tɨ lə Luwə tadɔ kelta kɨ Luwə; kɨ kare in Parisɨ, kɨ nungɨ in njetalambo tɔ.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Parisɨ in ra ta ə elta kɨ ɔjidɔ rɔ’ne me’ne’tɨ ene: “Luwə lə’m, m’ra’i oyo tadɔ m’in to to ndəgɨ de’gɨ kɨ nje ɓogɨ’gɨ eke njera nya’gɨ kɨ dana el, kɨ njekuwə marum, taa to njetalambo kam el.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Me ndɔ’tɨ kɨ siri, m’ɔgɨ rɔ’m nyakusɔ nja joo. Madɨ Luwə kɨ kare me kɨ dɔgɨ’tɨ, me nyakingə’gɨ’tɨ lə’m pətɨ tigə.”
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Nan njetalambo ɔsɨ rɔ’ne ngərəngɨ nu, kun kaa ge kun kum’ne kɨ dɔran’tɨ el. Ningə ində kadɨ’ne ray ray ə, el ene: “Luwə lə’m oo kumtondoo lə’m tadɔ m’in njeramajel!”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Adɨ m’el’se, in njetalambo ə təl aw ɓe lə’ne ningə Luwə tudə de’tɨ kɨ dana, um Parisɨ el. Tadɔ de kɨ un dɔ’ne ta, ə a uləi dɔ’a nanga; nan de kɨ sɔl dɔ’ne ə, a uni dɔ’a ta tɔ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Ngann’gɨ kɨ kasɨ inɓe kin kaa de’gɨ rei se’de rɔ Jeju’tɨ kadɨ njangidɔ’de. Nan lokɨ njendo’gɨ oyi nya kin ningə, ndangi’de.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Nan Jeju adɨ rei kɨ ngann’gɨ kɨ du rɔ’a’tɨ ningə el ene: «Inyəi ngann’gɨ kɨ du adɨ rei rɔ’m’tɨ, ononyi’se kadɨ ɔgi’de tarow, tadɔ Konɓe lə Luwə in nya de’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ du be.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Tokɨ rɔta’tɨ adɨ m’el’se, de kɨ taa Konɓe lə Luwə to ngonn kɨ du be el ə, a ur me’tɨ el ratata.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Kibo lə Juwipɨ’gɨ kare, dəjɨ Jeju ene: «Njendo kɨ nje hal kɨ majɨ, in ri ə m’a m’ra ə m’a m’ingə’n kajɨ kɨ to bitɨ kɨ non’tɨ wa?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jeju el’ə ene: «Tadɔ ri ə ɓarɨ’m de kɨ majɨ wa? De kare kɨ majɨ goto, nan Luwə kɨ kar’ne ba par ə in de kɨ majɨ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 In gər mbərkikində’gɨ lə Luwə kɨ ene: “A uwə marum el, a tɔl de el, a ɓogɨ el, a mannajɨ kɨ ngom dɔ mad’i’tɨ el, a ɔsikurə baw’i kɨ kon’i.”»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ningə dingəm təl el Jeju ene: «Nya’gɨ kin pətɨ m’təl rɔ’m go’tɨ dɔkagilo kulə ngirə basa’m’tɨ nu bitɨ ɓone.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Go ta’gɨ’tɨ kin Jeju el’ə ene: «Nya kare be ə nanyi kadɨ in ra ɓay: Aw adɨ ndogi sə’i nyakingə’gɨ lə’i pətɨ tigə, ə lowə nar’a njendoo’gɨ, ə a aw kɨ nyakingə’gɨ ngayn me dɔran’tɨ, ə un go’m!»
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Nan lokɨ dingəm oo ta kin, kum’ə diw kururu, tadɔ in de kɨ nyakingə li’ə in ngayn.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Lokɨ Jeju oo’ə, un kum’ne oo’n’ə ningə el ene: «In nya kɨ ngan ngayn kɨ rɔ njenyakingə’gɨ kadɨ uri me Konɓe lə Luwə.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 In nya kɨ ngan ngayn inɓe kadɨ jambal ur bolo konn kur nya’tɨ, nan a ngan ngayn utə in kin ɓay kadɨ njenyakingə ur Konɓe lə Luwə.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nje kɨ si oyi dɔ ta lə Jeju eli eyina: «Nga kin ə in be ningə, nan ə asɨ kadɨ ingə kajɨ wa?»
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Jeju ilə’de’tɨ ene: «Nya kɨ de asɨ ra el, Luwə asɨ kadɨ ra.»
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piyər el’ə ene: «Nga j’in, kɨ j’inyə nyakingə’gɨ lə’je pətɨ ə j’un go’i.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jeju el’de ene: «Tokɨ rɔta’tɨ adɨ m’el’se, re tadɔ Konɓe lə Luwə, de madɨ, inyə kəy lə’ne, ne’ne, kɨ ngannkon’ne’gɨ, kɨ baw’ne kon’ne, kɨ ngann’ne’gɨ,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 ə, a ingə dɔ’tɨ ngayn utə kɨ kete ɓay, dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone, taa dɔkagilo’tɨ kɨ a re, a ingə kajɨ kɨ a to bitɨ kɨ non’tɨ.»
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Jeju ɓar njendo’gɨ lə’ne kɨ dɔgɨ gidə in joo kɨ rɔ’ne’tɨ, ningə el’de ene: «Oyi, j’isi j’awi kɨ Jerujalem’tɨ, nya’gɨ pətɨ kɨ de’gɨ kɨ njekeltakita Luwə’tɨ, ndangi ɔjidɔ’m m’in Ngonn de, a tɔlita’de.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Tadɔ, a uləi m’in ji de’gɨ’tɨ kɨ in Juwipɨ’gɨ el, kadɨ to kogi dɔ’m’tɨ ge, a taji m’in ge, taa a tuwi mann ta’de dɔ’m’tɨ num tɔ.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Go’tɨ, lokɨ indəi’ə kɨ ndəy ningə, a tɔli’ə. Ndɔ mutə tum ginn’ə ndɔ koy’o’tɨ a te lo koy’tɨ.»
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Nan nya kare kɨ njendo’gɨ gəri me ta’tɨ kin goto. In ta kɨ to lo kiyərɔ’tɨ rɔ’de’tɨ. Gəri me ta kɨ Jeju ge kel’de el.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Lokɨ Jeju in ndəkba kɨ ɓebo Jeriko ningə, njekumtɔ madɨ isɨ ngangɨ row’tɨ non, isɨ kɔy nya.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Lokɨ njekumtɔ oo kah bulə de’gɨ kɨ isɨ indəi dəri bur bur ningə, dəjɨ ta ke ri ə ra nya wa.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Eli’ə eyina: «Jeju kɨ Najaretɨ ə isɨ ində dər.»
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Njekumtɔ ulə ngirə kadɨ un ndu’ne kɨ ta, ə non kɨ tɔgɨ’ne, ene: «Jeju kɨ Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m!»
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 De’gɨ kɨ nje njiyə kete non de’gɨ’tɨ ndangi’ə kadɨ utɨ ta’ne, nan kadibe ɓay ə njekumtɔ un ndu’ne kɨ taa dɔ mad’a’tɨ ene: «Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Jeju ra lokatɨ ə un ndu’ne kadɨ rei si’ə rɔ’ne’tɨ. Lokɨ re rɔ’a’tɨ ndəkba ningə, Jeju dəj’ə ene:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «In ri ə ge kadɨ m’ra mad’i wa?» Njekumtɔ el’ə ene: «Burəɓe, m’ge kadɨ kum oo lo!»
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Jeju el’ə ene: «Oo lo! Kunme lə’i aj’i nga.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Par ə, low’ə’tɨ non kum’ə oo lo adɨ un go Jeju kɨ kulə tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ ta’ne’tɨ. Lokɨ bulə de’gɨ oyi nya kin ningə, uləi ngirə kɔsikurə Luwə.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.