Lucas 15
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH
1 Njetalambo’gɨ kɨ njeramajel’gɨ, ɔti kɨ rɔ Jeju’tɨ kadɨ n’oyi dɔ ta li’ə.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ ɓarita, eli eyina: «uwə njeramajel’gɨ rɔ’ne’tɨ num sɔ nya se’de num!»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Ningə, Jeju el’de kujita kin:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 Nan dann’se’tɨ ə re aw kɨ batɨ’gɨ ɓu ə kɨ kare nanyi ningə, a inyə ndəgə’gɨ kɨ dɔjikara gidə in jikara dɔ mu’tɨ, ə aw sangɨ in kɨ nanyi kin, bitɨ kadɨ ingə ɓay taa el wa?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Lokɨ təl ingə ningə, kɨ rɔnel un’ə ilə dam’ne’tɨ.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ningə təl aw ɓe. Ɓar madɨ’ne’gɨ kɨ nje gədɨ kəy lə’ne, el’de ene: «Rei rai rɔnel sə’m tadɔ m’ingə batɨ lə’m kɨ nanyi!»
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Be tɔ ə adɨ m’el’se, rɔnel a in ngayn me dɔran’tɨ tadɔ njeramajel kare kɨ inyə gorow njiyə’ne kɨ majel kɔ, utə nje’gɨ kɨ dana kɨ dɔjikara gidə in jikara kɨ awi kɨ ndoo mbəl panjiyə’de el kin.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Ke, dene kɨ ra ə aw kɨ silə asɨ dɔgɨ, ə kɨ kare nanyi, ningə ində por ta ngəl’tɨ eke utə me kəy sangɨ’n silə lə’ne, bitɨ kadɨ ingə ta el wa?
8 Jesus continuou:
9 Lokɨ ingə nga ningə, ɓar madɨ’ne’gɨ, kɨ nje gədɨ kəy ɓe lə’ne ə el’de ene: «Rai rɔnel sə’m tadɔ m’ingə silə lə’m kɨ nanyi!»
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Be tɔ ə, adɨ m’el’se, rɔnel in ngayn mbunə malayka’gɨ’tɨ lə Luwə tadɔ njeramajel kare kɨ inyə gorow njiyə’ne kɨ majel kɔ.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jeju təl el ɓay ene: «Dingəm kare aw kɨ ngann’gɨ joo.
11 E Jesus disse ainda:
12 In kɨ du el baw’ne ene: “Bai, adɨ’m nya nduwə lə’m.” Be ə baw’a lowə nyakingə lə’ne ngann’ne’gɨ kɨ joo.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Ndɔ ngayn el go’tɨ ningə, in kɨ du adɨ ndogi si’ə nya’gɨ pətɨ kɨ ingə, ə aw mbah me ɓe’tɨ kɨ sanyi. Me ɓe’tɨ kakin ə tujɨ kɨ nar lə’ne kɔ me kaya’tɨ kɨ ra.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Lokɨ tujɨ kɨ nar lə’ne kakin pətɨ tigə ningə, ɓo bo osɨ me ɓe’tɨ kakin. Ningə ulə ngirə kadɨ nya’gɨ pətɨ toi rɔ’a nga.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Aw ra kulə ɓe lə de madɨ kare me ɓe’tɨ kin non. Dingəm kakin ad’a kulə ngəm kɔsongɨ’gɨ mu.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ɓo kusɔ nyakusɔ lə kɔsongɨ’gɨ to me’ə’tɨ, nan de kɨ ad’a goto.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Be ə ulə ngirə kadɨ mərta, ningə el rɔ’ne ene: “Nje ra kulə’gɨ in bann ɓe lə bai ə sɔi nya dum’de dum’de, ə m’in taa m’njɨ m’oy koy ɓo be wa!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 M’a m’ində taa ə m’aw rɔ bai’tɨ m’a m’el’ə m’ene: ‹M’ra majel m’ɔsɨ’n ta Luwə, ta m’ɔs’i ta tɔ.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Masɨ kadɨ ɓarɨ’m ngonn’i el. Ra’m tokɨ kare mbunə nje ra kulə’gɨ’tɨ lə’i be.›”
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Be ə, ində taa osɨ row’ə təl kaw rɔ baw’ne’tɨ. Lokɨ n’anyi sanyi kɨ kəy ɓay ningə baw’a oo ə, oo kumtondoo li’ə, ə ta on me’ə ngayn tadɔ li’ə. Anyi kɨ ngodɨ tilə kum’ə, uwə rututu ə njuw ta’a.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Ngonn el baw’ne ene: “Bai m’ra majel m’ɔsɨ’n ta Luwə num m’ɔs’i inɓe ta num tɔ, m’asɨ ta kadɨ ɓarɨ’m ngonn’i el.”
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Nan baw’a el nje ra kulə’gɨ ene: “In rei kɨ ku kɨ majɨ utə ndəgə’gɨ kalangɨ uləi rɔ ngonn’m’tɨ. Uləi ningə ngonn ji’ə’tɨ ə uləi sa nja’a’tɨ tɔ.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Rei kɨ ngonn mangɨ kibo mbul mbul tɔli’ə adɨ j’usɔi jɨ rai rɔnel.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Tadɔ ngonn’m kin oy ə təl isɨ kɨ dɔ’ne taa. Nanyi ə in kɨ kingə!” Ningə uləi ngirə kadɨ rai rɔnel.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Dɔkagilo’ə’tɨ kin, ngonnkon’a kɨ ngatɔgɨ in mu. Lokɨ isɨ təl mu ə in ndəkba kɨ kəy ningə oo ndu nyakində’gɨ kɨ ndam’gɨ.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ɓar nje ra kulə kare, ə dəj’ə ene ke ri ə ra nya wa.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Nje ra kulə kakin el’ə ene: “Ngonnkon’i ə re ə baw’i adɨ tɔli ngonn mangɨ kibo mbul mbul tadɔ təl kɨ lapiya.”
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ngonn kɨ ngatɔgɨ ra wongɨ adɨ mbətɨ kaw kəy. Baw’a te taga kadɨ sɔl me’ə ad’a ur kəy.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Nan el baw’ne ene: “Oo ɓal ngayn ə m’njɨ m’ra kulə mad’i, ndɔ kare kɨ m’mbətɨ təl rɔ’m go ta’tɨ lə’i goto. Nan ndɔ kare kɨ adɨ’m ngonn binyə be kaa m’ra’n rɔnel kɨ madɨ’m’gɨ goto.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Nan lokɨ ngonn’i kɨ tujɨ nyakingə lə’i dɔ kaya dene’gɨ’tɨ kin re ningə, tɔl ngonn mangɨ kibo mbul mbul ad’a.”
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Ningə baw’a el’ə ene: “In, ngonn’m, in sə’m ne nan’tɨ, adɨ nya’gɨ pətɨ kɨ in yan’m in yan’i.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Nan in low’ə’tɨ kadɨ jɨ ra nyakusɔ jɨ ra’n rɔnel, tadɔ ngonnkon’i kam oy ə təl isɨ kɨ dɔ’ne taa, nanyi ə in kɨ kingə!”»
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.