Hebreus 9

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kunmindɨ kɨ kete kaa, aw kɨ ndukun’gɨ kɨ tɔjɨ de’gɨ gorow gosɨ Luwə, eke aw kɨ lo kəy kɨ dɔnangɨ’tɨ ne tɔ.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 *Kəyku lə Luwə kɨ gangi me’ə joo in kɨ ra. Me kəy’tɨ kɨ dɔkete, kɨ ɓari’ə lo kɨ ar njay, lo kində lambɨ kɨ baji’ə in siri isɨ me’tɨ. Taa, tabilə kɨ mapa kadikare kɨ kadɨ Luwə in dɔ’tɨ, isɨ’tɨ non tɔ.
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Ningə kəy kɨ nja joo kɨ ku gangɨ lo ra ta’tɨ, in lo kɨ ɓari’ə Lo kɨ ar njay njay njay utə ndəgɨ lo’gɨ.
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 Lo kin’tɨ ə ɓukɨ ndujɨ kagɨ’tɨ ə iləi por dɔ’tɨ adɨ on ningə bany’a ətɨ mbin in kɨ k’ilə nya’tɨ kɨ ra kɨ ɔr. Sandukɨ kunmindɨ kɨ gidə in kɨ ra kɨ ɔr in’tɨ. Me sandukɨ’tɨ kakin ə, ku madɨ kɨ nyakusɔ kɨ ɓari’ə mann rosɨ me’ə in səm’tɨ. Ku kakin gidə in kɨ ra kɨ ɔr tɔ. Ə kagɨ tɔsɨ lə Aron kɨ ndɔkɨ uwə mbi’ne in me’tɨ tɔ. Ningə bar mbal’gɨ kɨ ndangi ta’gɨ kɨ ɔjidɔ kunmindɨ’gɨ in me’tɨ tɔ.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Dɔ sandukɨ’tɨ kakin ə, tɔli kagɨ’gɨ joo kɨ toi to *Malayka’gɨ kɨ ɓari’de eyina seruben’gɨ, kɨ ai kɨ kɔsigonn ngayn indəi’de dɔ’tɨ. Malayka’gɨ kakin naji bagɨ’de dɔ lo siyə mosɨ kadikare kɨ ɔjɨ go k’inyə go majel’gɨ lə de’gɨ kɔ. Nan k’in ə, in dɔkagilo kɨ kadɨ de ɔr’n ginn ta’gɨ kin pətɨ el ɓay.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Kəyku kakin in kɨ gangi lo joo. Njekujənyamosɨ kadikare’gɨ uri me kəy’tɨ kɨ dɔkete kɨ ndɔ’gɨ kare kare pətɨ tadɔ ra kulə lə’de.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Nan me kəy’tɨ kɨ nja joo, kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ kar’ne ba par ə, a ur’tɨ nja kare me ɓal’tɨ kɨ kare. Lo kin’tɨ ə a re kɨ mosɨ da kadɨ adɨ kadikare’tɨ Luwə kadɨ inyə’n go majel’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare kibo inɓe kin kɔ num, ta nya ndəgɨ bulə de’gɨ kɨ rai kigo me ndigɨ’tɨ lə’de el num tɔ.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Ndil Luwə kɨ ndo’je kɨ takul nya’gɨ kin kadɨ dɔkagilo’gɨ pətɨ kɨ me kəyku lə Luwə kɨ dɔkete kin to’n ba ɓay ningə, takəy kur me lo’tɨ kɨ ar njay njay njay utə mad’a’gɨ kin in kɨ te el ɓay.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Nyakɔjɨ’gɨ kin in ndil nya’gɨ kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone. Kɔr me’ə nan: kadikare’gɨ kɨ nya mosɨ’gɨ kɨ j’isɨ j’adi Luwə kin asi kadɨ rai adɨ me de kɨ nje ra kulə kadɨ Luwə kɨ asɨ nan berere el.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Tokɨ rɔta’tɨ, nya’gɨ kin in ndukun’gɨ kɨ ɔjidɔ nyakusɔ eke nya kanyi kɨ kujɨ nyara’gɨ kɨ ɔjidɔ togɨ ji kɨ mann par. Nya’gɨ kin in kujɨ nyara lə de’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne. Nda’de to’tɨ tadɔ dɔkagilo kɨ nden be par, bitɨ dɔkagilo’tɨ kɨ Luwə a ində’n ginn ndukun’gɨ kɨ sigɨ.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Nan Kirisitɨ re to kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kadɨ adɨ’je nya majɨ’gɨ kɨ toi ne nga. Kirisitɨ ur me kəyku’tɨ kibo ngayn num, asɨ nan berere num tɔ. In kəyku kɨ de’gɨ ə rai kɨ ji’de el num, taa in kəy kɨ goto dɔnangɨ’tɨ ne num tɔ.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Kirisitɨ ur me kəy’tɨ kɨ ar njay njay njay utə mad’a’gɨ kakin nja kareba par. Ur me kəy’tɨ kakin kɨ mosɨ bal binyə eke kɨ mosɨ ngann mangɨ’gɨ el, nan kɨ mosɨ’ne inɓe. In kɨ row kin ə, Kirisitɨ ugə’n dɔ’je nja kareba par ratata dɔ majel’gɨ’tɨ.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Tokɨ rɔta’tɨ, kigo nyajibəlɓe’tɨ, de’gɨ a tɔli bal binyə’gɨ kɨ ngann mangɨ’gɨ, ə a siyəi mosɨ’de’gɨ kɨ bu ngonn kon mangɨ kɨ kulə por dɔ’tɨ dɔ de’gɨ’tɨ kɨ rai majel. Rai nya’gɨ kin be kadɨ de’gɨ kakin təli kɨ kar njay gogɨ kigo nyajibəlɓe’tɨ.
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 Re nya kin in kɨ rɔta’tɨ kadɨ mosɨ da’gɨ awi kɨ tɔgɨ ningə, mosɨ Kirisitɨ, tɔg’ɔ a utə mosɨ da’gɨ sanyi ngayn ɓay. Nan Kirisitɨ inɓe un rɔ’ne adɨ Luwə to nya kadikare kɨ ar njay kɨ tɔgɨ lə Ndil Luwə kɨ nje kisɨ ratata. Mos’o kakin a togɨ ngarme’je adɨ ar njay kadɨ jɨ ra nya’gɨ kɨ majel kɨ a aw se’je koy’tɨ el. Nga ningə, j’a j’asɨ kadɨ j’a ra kulə j’adɨ Luwə kɨ nje kisɨ kumngayira ba.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 Be ə, Kirisitɨ in nje ra mbunə de’gɨ’tɨ kɨ Luwə kɨ row kunmindɨ kɨ sigɨ. Tadɔ kadɨ nje’gɨ kɨ Luwə ɓar’de ingəi nya nduwə kɨ a to ratata kɨ Luwə un ndu’ne adɨ’de. Nya kin a ra nya, tadɔ Kirisitɨ oy ningə mos’o taa de’gɨ ilə’de taa ta nya’gɨ’tɨ kɨ majel kɨ isɨ rai nya dɔkagilo’tɨ kɨ in ginn tɔgɨ’tɨ lə ndukun kɨ kete.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 J’ingəi kadɨ re de ra makitu kunmindɨ kɨ ɔjidɔ lowə nya nduwə tor’ne’tɨ ningə, majɨ kadɨ de’ə kakin a oy ɓay taa, noj’o’gɨ a lowəi nan nya nduwə.
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 Tokɨ rɔta’tɨ, re de in kɨ dɔ’ne taa ɓay ə, nda makitu kunmindɨ kɨ ɔjidɔ nya nduwə goto. Lokɨ de’ə kakin oy nga ningə nda’a to.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Be tɔ ə, kunmindɨ kɨ kete ka, lo kadɨ aw kɨ tɔgɨ ra kulə kete goto non mosɨ’tɨ kɨ anyi.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 Lokɨ Mojɨ ɔr me ndukun’gɨ pətɨ tokɨ ndangɨ’n me makitu’gɨ’tɨ kɨ mi non bulə de’gɨ kɨ Isirayel’tɨ pətɨ ningə, un mosɨ ngann mangɨ’gɨ kɨ mosɨ bal batɨ’gɨ kɨ pote’de kɨ mann ji’ne’tɨ. Ningə un baji kagɨ madɨ kɨ ul njukɨ kɨ ətɨ majɨ ngayn kɨ ɓari’ə nan ijopɨ. Baji kagɨ kakin in kɨ ɓir ginn’ə kɨ ku kɨ rai kɨ bin batɨ’gɨ adɨ sɔl lɔm lɔm ə kər njir njir tɔ. Ningə kagɨ kakin ə, ulə me mosɨ’tɨ ə siyə dɔ makitu’gɨ’tɨ kɨ ndangi ndukun’gɨ me’tɨ num taa dɔ bulə de’gɨ’tɨ num tɔ.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Dɔkagilo siyə mosɨ’tɨ, Mojɨ ene: «In kin in mosɨ Kunmindɨ kɨ Luwə un ndu’ne dɔ’tɨ adɨ’se, kadɨ təli rɔ’se go’tɨ.»
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Be tɔ ə, siyə’n mosɨ kakin dɔ kəyku’tɨ lə Luwə kɨ dɔ nyara kulə’gɨ’tɨ pətɨ kɨ me’tɨ tɔ.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Tokɨ rɔta’tɨ, kigo ndukun’tɨ, nya’gɨ pətɨ nje kɨ nanyi in boi el, a təli’de kɨ k’ar njay’tɨ kɨ takul mosɨ par. Ningə kɨ kanjɨ mosɨ kɨ siyə, k’inyə go majel’gɨ a goto tɔ.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Nya’gɨ kɨ taainan kɨ nya’gɨ kɨ rɔta’tɨ kɨ dɔran’tɨ pətɨ majɨ kadɨ in kɨ təl’de kɨ k’ar njay’tɨ kɨ row kin. Ningə kɨ ɔjidɔ nya’gɨ kɨ rɔta’tɨ kɨ me dɔran’tɨ inɓe kaa, gei nya kadikare mosɨ kɨ majɨ utə mosɨ da’gɨ sanyi.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Tokɨ rɔta’tɨ, Kirisitɨ ur me kəyku’tɨ lə Luwə kɨ de’gɨ rai kɨ ji’de el kɨ in ndil nya kɨ rɔta’tɨ kɨ me dɔran’tɨ. Nan in aw me dɔran’tɨ, ɔjɨ rɔ’ne takum Luwə’tɨ, isɨ el si’ə ta tadɔ lə’je.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Jeju aw me dɔran’tɨ kadɨ adɨ rɔ’ne kadikare’tɨ Luwə nja banyi banyi el. Nan kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ ur me kəy’tɨ kɨ ar njay njay njay utə mad’a’gɨ kakin kɨ ɓal’gɨ kare kare pətɨ, kɨ mosɨ da’gɨ.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Re in be el ə, Kirisitɨ a ingə kon nja banyi banyi lo kulə ngirə dɔran kɨ dɔnangɨ’tɨ nu. Nan tokɨ rɔta’tɨ, Kirisitɨ re nja kareba dɔkagilo kɨ dɔboy’tɨ, kadɨ bɔr majel kɔ, kɨ takul darɔ’a kɨ un adɨ Luwə nya mosɨ’tɨ.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Ningə in kɨ kində dɔ’a dana kete, kadɨ de kɨ ra ra a oy nja kare par, ningə go koy’o’tɨ, Luwə a gangɨ ta dɔ’a’tɨ.
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 Be tɔ a, Kirisitɨ adɨ rɔ’ne nja kareba par, kadɨ bɔr majel lə bulə de’gɨ. Ningə a ɔjɨ rɔ’ne kɨ nja joo ɓay, nan k’in ə, in tadɔ bɔr majel el nga, nan kadɨ ajɨ nje’gɨ kɨ isɨ nginəi ndɔ təl’ə.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.