Hebreus 12
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs VC
1 J’ingɨ kaa, tokɨ nje mannajɨ dɔ kunme’tɨ lə’je gugɨ gidɨ’je gugɨ kakin ə, adɨ jɨ mbeti nya’gɨ pətɨ kɨ a ɔgɨ’je kaw kete. Kibo utə adɨ jɨ mbeti majel kɨ isɨ ɓindɨ’je ɓindɨ ɓindɨ kin. Adɨ j’anyi nan ngodɨ kɨ kuwətɔgiba me nan k’oo ngodɨ’tɨ kɨ to non’je’tɨ kin.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Adɨ j’uri kum’je dɔ Jeju’tɨ, kɨ in nje kində ginn kunme lə’je, taa in njera’a kadɨ asɨ nan berere tɔ kin. Ndigɨ kadɨ oy dɔ kagidəsɨ’tɨ kɨ kanjɨ kadɨ gon rɔsɔl kɨ ko koy’gɨ kɨ be kin kɨ a rei. Tokɨ rɔta’tɨ, oo rɔnel kɨ a ingə kete. Be ə, ngɔsine kin isɨ dɔjikɔl Luwə’tɨ kɨ isɨ dɔ kumbər ngar’tɨ lə’ne.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Oyo, adi me’se olo dɔ Jeju’tɨ, kɨ de’gɨ kɨ njeramajel’gɨ adi’ə kon kɨ ətɨ ɓol, nan oo to nya kɨ kare. Jeju ra be kadɨ inyəi rɔ’se adɨ me tujɨ’gɨ taai tɔgɨ’se el.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Me rɔ’tɨ lə’se kɨ isɨ rɔi kɨ majel kɨ ra, uwəi tɔgɨ’se ba me rɔ’tɨ bitɨ te koy dɔ’se’tɨ el ɓay.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Me’se oyi dɔ ta kɔjɨ’tɨ kɨ Luwə adɨ’se kɨ to me makitu’gɨ’tɨ kɨ ar njay, to to ta kɔjɨ kɨ baw ngonn adɨ ngonn’o kɨ ene:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 De kɨ Luwə ndig’ə, a ɔj’ɔ nya’gɨ kɨ ra majel ad’a oo kɨ kində kɔjɨ,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 In kadɨ kum’se te dɔ nyara’gɨ’tɨ kɨ majel kɨ isɨ rai, ə isɨ ingəi kon. Luwə ra’se to ngann’ne’gɨ be. Tadɔ in nya kɨ gorow’ə’tɨ kadɨ baw ngonn ɔjɨ Ngonn’ne nya’gɨ kɨ majel kɨ isɨ ra.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Luwə isɨ ində ngann’ne’gɨ pətɨ ɔjɨ’de, re ində’se ɔjɨ’se el ningə, tɔjɨ kadɨ in ngann’a’gɨ kɨ rɔta’tɨ el, nan in ngann lə’de kɨ rangɨ yo.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Adi me’je olo dɔ baw’je’gɨ kigo darɔ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ indəi’je ɔji’je, ə j’isi təli rɔ’je go ta’gɨ’tɨ lə’de tadɔ kində kɨ indəi’je ɔji’je. Be ə, majɨ kadɨ jɨ təli rɔ’je go Baw’je kɨ dɔran’tɨ kɨ utə baw’je’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ɓay, kadɨ j’ingəi kajɨ.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Baw’je’gɨ indəi’je ɔji’je tadɔ ngonn dɔkagilo kɨ ndikiri ba par, kigo koo’tɨ kɨ oyi majɨ takum’de’tɨ. Nan Luwə ində’je ɔjɨ’je tadɔ majɨ lə’je kɨ rɔta’tɨ. Ge kadɨ jɨ təli de’gɨ kɨ ari njay to in be tɔ.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Tokɨ rɔta’tɨ, tanan’tɨ ne, kində kɔjɨ a adɨ’de rɔnel el, a re kɨ metujɨ yo. Nan me ndɔ’gɨ kɨ rangɨ’tɨ, nje’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go’tɨ, a təli de’gɨ kɨ njera nya kɨ dana num, de’gɨ kɨ nje kisɨ kɨ lapiya num tɔ.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 In be ə, majɨ kadɨ mbəti kadɨ in de’gɨ kɨ nje tɔgɨ goto’gɨ, ə kadɨ təli de’gɨ kɨ nje tɔgɨ’gɨ.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Majɨ kadɨ uni gorow kɨ ra njururu, kadɨ nje mote’gɨ tɔi dɔ row’tɨ el, nan kadɨ ingəi lapiya.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Majɨ kadɨ indəi tɔgɨ dɔ rɔ’se’tɨ kadɨ sii kɨ lapiya kɨ de’gɨ pətɨ. Ningə kadɨ kisikidɔtaa lə’se in me nya ra’tɨ kɨ ar njay. Re njiyəi me nya ra’tɨ kɨ ar njay el ə, de madɨ kɨ a oo Luwə goto.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, kadɨ de madɨ dann’se’tɨ tur gidɨ’ne adɨ memajɨ lə Luwə kin el. Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ təl to to kagɨ kɨ atɨ kɨ mann’a majel, kɨ a tɔgɨ ningə, a tujɨ de’gɨ ngayn kɨ mann’ne kɨ majel kin be el.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in njera kaya el. Taa kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in nje kidɨ nya’gɨ kɨ kɔr kində ta dangɨ tadɔ Luwə el. Ononyi’se kadɨ rai to Esuwa kɨ, un k’in ngonn dər lə’ne ndogɨ’n nyakusɔ kɨ nja kare par kin el.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 In gəri ɓətɨ ndɔ’gɨ’tɨ kɨ rangɨ go nya’tɨ kɨ ra kin, ge kadɨ n’ingə njangɨ dɔ ji baw’ne’tɨ, nan lowə goto. Esuwa sangɨ row kɨ mann non kɨ kum’ne’tɨ kadɨ n’aw kɨ baw’ne kadɨ yətɨ kɔjitara lə’ne, nan lowə goto.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 In rei ndəkba kadɨ nya madɨ’tɨ kɨ de asɨ kɔdɨ, to mbal Sinay kɨ tingə to to por kɨ on bilim bilim, eke kilndi kɨ ndul kururu, eke lo kɨ ndul, eke nəl kɨ ulə kɨ tɔgɨ’ne,
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 eke ndu tow, eke ndu ta madɨ, el. Lokɨ Isirayel’gɨ oyi dɔ ndu kin ningə, dəji kadɨ n’oyi ta kɨ rangɨ kare dɔ mad’a’tɨ gogɨ el nga.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Tokɨ rɔta’tɨ, tɔgɨ Isirayel’gɨ asɨ kadɨ rai go ndukun’tɨ kɨ Luwə adɨ’de ene: «De kɨ ra ra, de eke da, kɨ ɔdɨ mbal ə, a tiləi’ə kɨ gajɨ mbal tɔli’ə,» kin el.
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Nya kɨ oyi ətɨ ɓol ngayn adɨ Mojɨ ene: «Ɓol ra’m ngayn adɨ m’dadɨ.»
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Nan ingɨ rei ə, rei ndəkba kɨ rɔ mbal Siyon’tɨ, taa kɨ rɔ ɓebo’tɨ lə Luwə kɨ nje kisɨ kumngayira ba. In Jerujalem kɨ dɔran’tɨ, lokɨ malayka’gɨ dər banyi banyi isɨ rai rɔnel’tɨ.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Rei ndəkba kɨ lo kawnan’tɨ lə nje’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ ngatɔgɨ’gɨ lə Luwə, kɨ tɔ’de in kɨ ndangɨ me dɔran’tɨ. Rei ndəkba kɨ rɔ Luwə’tɨ kɨ njegangita dɔ de’gɨ’tɨ pətɨ. Taa rei kɨ rɔ de’gɨ’tɨ kɨ njera nya kɨ dana kɨ ndɔkɨ kete kɨ oyi, kɨ təli asi nan berere tokɨ Luwə be.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Rei ndəkba kɨ rɔ Jeju’tɨ kɨ ɓukɨ mosɨ’ne kadɨ təl’n’je kɨ k’ar njay’tɨ. In nje kɨ ra mbunə de’gɨ’tɨ kɨ Luwə tadɔ kunmindɨ kɨ sigɨ kɨ Luwə ulə’m adɨ’je. Ningə mos’o kɨ ɓukɨ kakin elta kɨ tɔgɨ’ne utə yan Abel.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, Ononyi’se kadɨ mbəti k’oo dɔ ta lə nje kel’se ta! Isirayel’gɨ kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete, mbeti k’oo dɔ ta lə Mojɨ kɨ nje k’el’de ta dɔnangɨ’tɨ ne, kində kɔjɨ nal’de el. Ningə j’ingɨ, Luwə kɨ isɨ me dɔran’tɨ nu ə isɨ el’je ta. Re jɨ təli gidɨ’je ta ta’tɨ li’ə ə, kindəkɔjɨ a ɔdɨ’je kɔdɨ kɨ rɔta’tɨ!
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Luwə kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete ndu’ə yəkɨ dɔnangɨ kakin ə, un ndu’ne dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone ɓay ene: «Nja kare ɓay m’a yəkɨ dɔnangɨ ɓay, nan k’in ə, a in dɔnangɨ par el, dɔran kaa m’a yək’ə tɔ.»
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Kur ta kɨ ene: «Nja kare ɓay» kin tɔjɨ kadɨ nya’gɨ kɨ Luwə ində’de kin a tujɨ’de pətɨ kɔ kadɨ gotoi. Ningə nya’gɨ kɨ dum tujɨ par ə a nanyi.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Ningə j’ingɨ, konɓe kɨ j’ingəi in konɓe kɨ de kɨ a asɨ tuwə’je me’tɨ goto, ə adɨ jɨ rai oyo Luwə, ə jɨ rai kulə kunme lə’je j’adi’ə kigo row’tɨ kɨ nəl’ə, kɨ tɔjɨ kɨ kulə dɔ’a’tɨ kɨ ɓol.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Tokɨ rɔta’tɨ, Luwə lə’je in por kɨ nje row nya’gɨ rakɨ.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.