Hebreus 12
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NVT
1 J’ingɨ kaa, tokɨ nje mannajɨ dɔ kunme’tɨ lə’je gugɨ gidɨ’je gugɨ kakin ə, adɨ jɨ mbeti nya’gɨ pətɨ kɨ a ɔgɨ’je kaw kete. Kibo utə adɨ jɨ mbeti majel kɨ isɨ ɓindɨ’je ɓindɨ ɓindɨ kin. Adɨ j’anyi nan ngodɨ kɨ kuwətɔgiba me nan k’oo ngodɨ’tɨ kɨ to non’je’tɨ kin.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Adɨ j’uri kum’je dɔ Jeju’tɨ, kɨ in nje kində ginn kunme lə’je, taa in njera’a kadɨ asɨ nan berere tɔ kin. Ndigɨ kadɨ oy dɔ kagidəsɨ’tɨ kɨ kanjɨ kadɨ gon rɔsɔl kɨ ko koy’gɨ kɨ be kin kɨ a rei. Tokɨ rɔta’tɨ, oo rɔnel kɨ a ingə kete. Be ə, ngɔsine kin isɨ dɔjikɔl Luwə’tɨ kɨ isɨ dɔ kumbər ngar’tɨ lə’ne.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Oyo, adi me’se olo dɔ Jeju’tɨ, kɨ de’gɨ kɨ njeramajel’gɨ adi’ə kon kɨ ətɨ ɓol, nan oo to nya kɨ kare. Jeju ra be kadɨ inyəi rɔ’se adɨ me tujɨ’gɨ taai tɔgɨ’se el.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Me rɔ’tɨ lə’se kɨ isɨ rɔi kɨ majel kɨ ra, uwəi tɔgɨ’se ba me rɔ’tɨ bitɨ te koy dɔ’se’tɨ el ɓay.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Me’se oyi dɔ ta kɔjɨ’tɨ kɨ Luwə adɨ’se kɨ to me makitu’gɨ’tɨ kɨ ar njay, to to ta kɔjɨ kɨ baw ngonn adɨ ngonn’o kɨ ene:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 De kɨ Luwə ndig’ə, a ɔj’ɔ nya’gɨ kɨ ra majel ad’a oo kɨ kində kɔjɨ,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 In kadɨ kum’se te dɔ nyara’gɨ’tɨ kɨ majel kɨ isɨ rai, ə isɨ ingəi kon. Luwə ra’se to ngann’ne’gɨ be. Tadɔ in nya kɨ gorow’ə’tɨ kadɨ baw ngonn ɔjɨ Ngonn’ne nya’gɨ kɨ majel kɨ isɨ ra.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Luwə isɨ ində ngann’ne’gɨ pətɨ ɔjɨ’de, re ində’se ɔjɨ’se el ningə, tɔjɨ kadɨ in ngann’a’gɨ kɨ rɔta’tɨ el, nan in ngann lə’de kɨ rangɨ yo.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Adi me’je olo dɔ baw’je’gɨ kigo darɔ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ indəi’je ɔji’je, ə j’isi təli rɔ’je go ta’gɨ’tɨ lə’de tadɔ kində kɨ indəi’je ɔji’je. Be ə, majɨ kadɨ jɨ təli rɔ’je go Baw’je kɨ dɔran’tɨ kɨ utə baw’je’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ɓay, kadɨ j’ingəi kajɨ.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Baw’je’gɨ indəi’je ɔji’je tadɔ ngonn dɔkagilo kɨ ndikiri ba par, kigo koo’tɨ kɨ oyi majɨ takum’de’tɨ. Nan Luwə ində’je ɔjɨ’je tadɔ majɨ lə’je kɨ rɔta’tɨ. Ge kadɨ jɨ təli de’gɨ kɨ ari njay to in be tɔ.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Tokɨ rɔta’tɨ, tanan’tɨ ne, kində kɔjɨ a adɨ’de rɔnel el, a re kɨ metujɨ yo. Nan me ndɔ’gɨ kɨ rangɨ’tɨ, nje’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go’tɨ, a təli de’gɨ kɨ njera nya kɨ dana num, de’gɨ kɨ nje kisɨ kɨ lapiya num tɔ.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 In be ə, majɨ kadɨ mbəti kadɨ in de’gɨ kɨ nje tɔgɨ goto’gɨ, ə kadɨ təli de’gɨ kɨ nje tɔgɨ’gɨ.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Majɨ kadɨ uni gorow kɨ ra njururu, kadɨ nje mote’gɨ tɔi dɔ row’tɨ el, nan kadɨ ingəi lapiya.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Majɨ kadɨ indəi tɔgɨ dɔ rɔ’se’tɨ kadɨ sii kɨ lapiya kɨ de’gɨ pətɨ. Ningə kadɨ kisikidɔtaa lə’se in me nya ra’tɨ kɨ ar njay. Re njiyəi me nya ra’tɨ kɨ ar njay el ə, de madɨ kɨ a oo Luwə goto.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, kadɨ de madɨ dann’se’tɨ tur gidɨ’ne adɨ memajɨ lə Luwə kin el. Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ təl to to kagɨ kɨ atɨ kɨ mann’a majel, kɨ a tɔgɨ ningə, a tujɨ de’gɨ ngayn kɨ mann’ne kɨ majel kin be el.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in njera kaya el. Taa kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in nje kidɨ nya’gɨ kɨ kɔr kində ta dangɨ tadɔ Luwə el. Ononyi’se kadɨ rai to Esuwa kɨ, un k’in ngonn dər lə’ne ndogɨ’n nyakusɔ kɨ nja kare par kin el.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 In gəri ɓətɨ ndɔ’gɨ’tɨ kɨ rangɨ go nya’tɨ kɨ ra kin, ge kadɨ n’ingə njangɨ dɔ ji baw’ne’tɨ, nan lowə goto. Esuwa sangɨ row kɨ mann non kɨ kum’ne’tɨ kadɨ n’aw kɨ baw’ne kadɨ yətɨ kɔjitara lə’ne, nan lowə goto.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 In rei ndəkba kadɨ nya madɨ’tɨ kɨ de asɨ kɔdɨ, to mbal Sinay kɨ tingə to to por kɨ on bilim bilim, eke kilndi kɨ ndul kururu, eke lo kɨ ndul, eke nəl kɨ ulə kɨ tɔgɨ’ne,
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 eke ndu tow, eke ndu ta madɨ, el. Lokɨ Isirayel’gɨ oyi dɔ ndu kin ningə, dəji kadɨ n’oyi ta kɨ rangɨ kare dɔ mad’a’tɨ gogɨ el nga.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Tokɨ rɔta’tɨ, tɔgɨ Isirayel’gɨ asɨ kadɨ rai go ndukun’tɨ kɨ Luwə adɨ’de ene: «De kɨ ra ra, de eke da, kɨ ɔdɨ mbal ə, a tiləi’ə kɨ gajɨ mbal tɔli’ə,» kin el.
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Nya kɨ oyi ətɨ ɓol ngayn adɨ Mojɨ ene: «Ɓol ra’m ngayn adɨ m’dadɨ.»
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Nan ingɨ rei ə, rei ndəkba kɨ rɔ mbal Siyon’tɨ, taa kɨ rɔ ɓebo’tɨ lə Luwə kɨ nje kisɨ kumngayira ba. In Jerujalem kɨ dɔran’tɨ, lokɨ malayka’gɨ dər banyi banyi isɨ rai rɔnel’tɨ.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Rei ndəkba kɨ lo kawnan’tɨ lə nje’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ ngatɔgɨ’gɨ lə Luwə, kɨ tɔ’de in kɨ ndangɨ me dɔran’tɨ. Rei ndəkba kɨ rɔ Luwə’tɨ kɨ njegangita dɔ de’gɨ’tɨ pətɨ. Taa rei kɨ rɔ de’gɨ’tɨ kɨ njera nya kɨ dana kɨ ndɔkɨ kete kɨ oyi, kɨ təli asi nan berere tokɨ Luwə be.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Rei ndəkba kɨ rɔ Jeju’tɨ kɨ ɓukɨ mosɨ’ne kadɨ təl’n’je kɨ k’ar njay’tɨ. In nje kɨ ra mbunə de’gɨ’tɨ kɨ Luwə tadɔ kunmindɨ kɨ sigɨ kɨ Luwə ulə’m adɨ’je. Ningə mos’o kɨ ɓukɨ kakin elta kɨ tɔgɨ’ne utə yan Abel.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, Ononyi’se kadɨ mbəti k’oo dɔ ta lə nje kel’se ta! Isirayel’gɨ kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete, mbeti k’oo dɔ ta lə Mojɨ kɨ nje k’el’de ta dɔnangɨ’tɨ ne, kində kɔjɨ nal’de el. Ningə j’ingɨ, Luwə kɨ isɨ me dɔran’tɨ nu ə isɨ el’je ta. Re jɨ təli gidɨ’je ta ta’tɨ li’ə ə, kindəkɔjɨ a ɔdɨ’je kɔdɨ kɨ rɔta’tɨ!
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Luwə kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete ndu’ə yəkɨ dɔnangɨ kakin ə, un ndu’ne dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone ɓay ene: «Nja kare ɓay m’a yəkɨ dɔnangɨ ɓay, nan k’in ə, a in dɔnangɨ par el, dɔran kaa m’a yək’ə tɔ.»
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Kur ta kɨ ene: «Nja kare ɓay» kin tɔjɨ kadɨ nya’gɨ kɨ Luwə ində’de kin a tujɨ’de pətɨ kɔ kadɨ gotoi. Ningə nya’gɨ kɨ dum tujɨ par ə a nanyi.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Ningə j’ingɨ, konɓe kɨ j’ingəi in konɓe kɨ de kɨ a asɨ tuwə’je me’tɨ goto, ə adɨ jɨ rai oyo Luwə, ə jɨ rai kulə kunme lə’je j’adi’ə kigo row’tɨ kɨ nəl’ə, kɨ tɔjɨ kɨ kulə dɔ’a’tɨ kɨ ɓol.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Tokɨ rɔta’tɨ, Luwə lə’je in por kɨ nje row nya’gɨ rakɨ.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.