Hebreus 12

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 J’ingɨ kaa, tokɨ nje mannajɨ dɔ kunme’tɨ lə’je gugɨ gidɨ’je gugɨ kakin ə, adɨ jɨ mbeti nya’gɨ pətɨ kɨ a ɔgɨ’je kaw kete. Kibo utə adɨ jɨ mbeti majel kɨ isɨ ɓindɨ’je ɓindɨ ɓindɨ kin. Adɨ j’anyi nan ngodɨ kɨ kuwətɔgiba me nan k’oo ngodɨ’tɨ kɨ to non’je’tɨ kin.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Adɨ j’uri kum’je dɔ Jeju’tɨ, kɨ in nje kində ginn kunme lə’je, taa in njera’a kadɨ asɨ nan berere tɔ kin. Ndigɨ kadɨ oy dɔ kagidəsɨ’tɨ kɨ kanjɨ kadɨ gon rɔsɔl kɨ ko koy’gɨ kɨ be kin kɨ a rei. Tokɨ rɔta’tɨ, oo rɔnel kɨ a ingə kete. Be ə, ngɔsine kin isɨ dɔjikɔl Luwə’tɨ kɨ isɨ dɔ kumbər ngar’tɨ lə’ne.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Oyo, adi me’se olo dɔ Jeju’tɨ, kɨ de’gɨ kɨ njeramajel’gɨ adi’ə kon kɨ ətɨ ɓol, nan oo to nya kɨ kare. Jeju ra be kadɨ inyəi rɔ’se adɨ me tujɨ’gɨ taai tɔgɨ’se el.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Me rɔ’tɨ lə’se kɨ isɨ rɔi kɨ majel kɨ ra, uwəi tɔgɨ’se ba me rɔ’tɨ bitɨ te koy dɔ’se’tɨ el ɓay.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Me’se oyi dɔ ta kɔjɨ’tɨ kɨ Luwə adɨ’se kɨ to me makitu’gɨ’tɨ kɨ ar njay, to to ta kɔjɨ kɨ baw ngonn adɨ ngonn’o kɨ ene:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 De kɨ Luwə ndig’ə, a ɔj’ɔ nya’gɨ kɨ ra majel ad’a oo kɨ kində kɔjɨ,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 In kadɨ kum’se te dɔ nyara’gɨ’tɨ kɨ majel kɨ isɨ rai, ə isɨ ingəi kon. Luwə ra’se to ngann’ne’gɨ be. Tadɔ in nya kɨ gorow’ə’tɨ kadɨ baw ngonn ɔjɨ Ngonn’ne nya’gɨ kɨ majel kɨ isɨ ra.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Luwə isɨ ində ngann’ne’gɨ pətɨ ɔjɨ’de, re ində’se ɔjɨ’se el ningə, tɔjɨ kadɨ in ngann’a’gɨ kɨ rɔta’tɨ el, nan in ngann lə’de kɨ rangɨ yo.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Adi me’je olo dɔ baw’je’gɨ kigo darɔ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ indəi’je ɔji’je, ə j’isi təli rɔ’je go ta’gɨ’tɨ lə’de tadɔ kində kɨ indəi’je ɔji’je. Be ə, majɨ kadɨ jɨ təli rɔ’je go Baw’je kɨ dɔran’tɨ kɨ utə baw’je’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ɓay, kadɨ j’ingəi kajɨ.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Baw’je’gɨ indəi’je ɔji’je tadɔ ngonn dɔkagilo kɨ ndikiri ba par, kigo koo’tɨ kɨ oyi majɨ takum’de’tɨ. Nan Luwə ində’je ɔjɨ’je tadɔ majɨ lə’je kɨ rɔta’tɨ. Ge kadɨ jɨ təli de’gɨ kɨ ari njay to in be tɔ.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Tokɨ rɔta’tɨ, tanan’tɨ ne, kində kɔjɨ a adɨ’de rɔnel el, a re kɨ metujɨ yo. Nan me ndɔ’gɨ kɨ rangɨ’tɨ, nje’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go’tɨ, a təli de’gɨ kɨ njera nya kɨ dana num, de’gɨ kɨ nje kisɨ kɨ lapiya num tɔ.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 In be ə, majɨ kadɨ mbəti kadɨ in de’gɨ kɨ nje tɔgɨ goto’gɨ, ə kadɨ təli de’gɨ kɨ nje tɔgɨ’gɨ.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Majɨ kadɨ uni gorow kɨ ra njururu, kadɨ nje mote’gɨ tɔi dɔ row’tɨ el, nan kadɨ ingəi lapiya.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Majɨ kadɨ indəi tɔgɨ dɔ rɔ’se’tɨ kadɨ sii kɨ lapiya kɨ de’gɨ pətɨ. Ningə kadɨ kisikidɔtaa lə’se in me nya ra’tɨ kɨ ar njay. Re njiyəi me nya ra’tɨ kɨ ar njay el ə, de madɨ kɨ a oo Luwə goto.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, kadɨ de madɨ dann’se’tɨ tur gidɨ’ne adɨ memajɨ lə Luwə kin el. Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ təl to to kagɨ kɨ atɨ kɨ mann’a majel, kɨ a tɔgɨ ningə, a tujɨ de’gɨ ngayn kɨ mann’ne kɨ majel kin be el.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in njera kaya el. Taa kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in nje kidɨ nya’gɨ kɨ kɔr kində ta dangɨ tadɔ Luwə el. Ononyi’se kadɨ rai to Esuwa kɨ, un k’in ngonn dər lə’ne ndogɨ’n nyakusɔ kɨ nja kare par kin el.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 In gəri ɓətɨ ndɔ’gɨ’tɨ kɨ rangɨ go nya’tɨ kɨ ra kin, ge kadɨ n’ingə njangɨ dɔ ji baw’ne’tɨ, nan lowə goto. Esuwa sangɨ row kɨ mann non kɨ kum’ne’tɨ kadɨ n’aw kɨ baw’ne kadɨ yətɨ kɔjitara lə’ne, nan lowə goto.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 In rei ndəkba kadɨ nya madɨ’tɨ kɨ de asɨ kɔdɨ, to mbal Sinay kɨ tingə to to por kɨ on bilim bilim, eke kilndi kɨ ndul kururu, eke lo kɨ ndul, eke nəl kɨ ulə kɨ tɔgɨ’ne,
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 eke ndu tow, eke ndu ta madɨ, el. Lokɨ Isirayel’gɨ oyi dɔ ndu kin ningə, dəji kadɨ n’oyi ta kɨ rangɨ kare dɔ mad’a’tɨ gogɨ el nga.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Tokɨ rɔta’tɨ, tɔgɨ Isirayel’gɨ asɨ kadɨ rai go ndukun’tɨ kɨ Luwə adɨ’de ene: «De kɨ ra ra, de eke da, kɨ ɔdɨ mbal ə, a tiləi’ə kɨ gajɨ mbal tɔli’ə,» kin el.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Nya kɨ oyi ətɨ ɓol ngayn adɨ Mojɨ ene: «Ɓol ra’m ngayn adɨ m’dadɨ.»
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Nan ingɨ rei ə, rei ndəkba kɨ rɔ mbal Siyon’tɨ, taa kɨ rɔ ɓebo’tɨ lə Luwə kɨ nje kisɨ kumngayira ba. In Jerujalem kɨ dɔran’tɨ, lokɨ malayka’gɨ dər banyi banyi isɨ rai rɔnel’tɨ.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Rei ndəkba kɨ lo kawnan’tɨ lə nje’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ ngatɔgɨ’gɨ lə Luwə, kɨ tɔ’de in kɨ ndangɨ me dɔran’tɨ. Rei ndəkba kɨ rɔ Luwə’tɨ kɨ njegangita dɔ de’gɨ’tɨ pətɨ. Taa rei kɨ rɔ de’gɨ’tɨ kɨ njera nya kɨ dana kɨ ndɔkɨ kete kɨ oyi, kɨ təli asi nan berere tokɨ Luwə be.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Rei ndəkba kɨ rɔ Jeju’tɨ kɨ ɓukɨ mosɨ’ne kadɨ təl’n’je kɨ k’ar njay’tɨ. In nje kɨ ra mbunə de’gɨ’tɨ kɨ Luwə tadɔ kunmindɨ kɨ sigɨ kɨ Luwə ulə’m adɨ’je. Ningə mos’o kɨ ɓukɨ kakin elta kɨ tɔgɨ’ne utə yan Abel.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, Ononyi’se kadɨ mbəti k’oo dɔ ta lə nje kel’se ta! Isirayel’gɨ kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete, mbeti k’oo dɔ ta lə Mojɨ kɨ nje k’el’de ta dɔnangɨ’tɨ ne, kində kɔjɨ nal’de el. Ningə j’ingɨ, Luwə kɨ isɨ me dɔran’tɨ nu ə isɨ el’je ta. Re jɨ təli gidɨ’je ta ta’tɨ li’ə ə, kindəkɔjɨ a ɔdɨ’je kɔdɨ kɨ rɔta’tɨ!
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Luwə kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete ndu’ə yəkɨ dɔnangɨ kakin ə, un ndu’ne dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone ɓay ene: «Nja kare ɓay m’a yəkɨ dɔnangɨ ɓay, nan k’in ə, a in dɔnangɨ par el, dɔran kaa m’a yək’ə tɔ.»
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Kur ta kɨ ene: «Nja kare ɓay» kin tɔjɨ kadɨ nya’gɨ kɨ Luwə ində’de kin a tujɨ’de pətɨ kɔ kadɨ gotoi. Ningə nya’gɨ kɨ dum tujɨ par ə a nanyi.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Ningə j’ingɨ, konɓe kɨ j’ingəi in konɓe kɨ de kɨ a asɨ tuwə’je me’tɨ goto, ə adɨ jɨ rai oyo Luwə, ə jɨ rai kulə kunme lə’je j’adi’ə kigo row’tɨ kɨ nəl’ə, kɨ tɔjɨ kɨ kulə dɔ’a’tɨ kɨ ɓol.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Tokɨ rɔta’tɨ, Luwə lə’je in por kɨ nje row nya’gɨ rakɨ.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.