Hebreus 12
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH
1 J’ingɨ kaa, tokɨ nje mannajɨ dɔ kunme’tɨ lə’je gugɨ gidɨ’je gugɨ kakin ə, adɨ jɨ mbeti nya’gɨ pətɨ kɨ a ɔgɨ’je kaw kete. Kibo utə adɨ jɨ mbeti majel kɨ isɨ ɓindɨ’je ɓindɨ ɓindɨ kin. Adɨ j’anyi nan ngodɨ kɨ kuwətɔgiba me nan k’oo ngodɨ’tɨ kɨ to non’je’tɨ kin.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Adɨ j’uri kum’je dɔ Jeju’tɨ, kɨ in nje kində ginn kunme lə’je, taa in njera’a kadɨ asɨ nan berere tɔ kin. Ndigɨ kadɨ oy dɔ kagidəsɨ’tɨ kɨ kanjɨ kadɨ gon rɔsɔl kɨ ko koy’gɨ kɨ be kin kɨ a rei. Tokɨ rɔta’tɨ, oo rɔnel kɨ a ingə kete. Be ə, ngɔsine kin isɨ dɔjikɔl Luwə’tɨ kɨ isɨ dɔ kumbər ngar’tɨ lə’ne.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Oyo, adi me’se olo dɔ Jeju’tɨ, kɨ de’gɨ kɨ njeramajel’gɨ adi’ə kon kɨ ətɨ ɓol, nan oo to nya kɨ kare. Jeju ra be kadɨ inyəi rɔ’se adɨ me tujɨ’gɨ taai tɔgɨ’se el.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Me rɔ’tɨ lə’se kɨ isɨ rɔi kɨ majel kɨ ra, uwəi tɔgɨ’se ba me rɔ’tɨ bitɨ te koy dɔ’se’tɨ el ɓay.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Me’se oyi dɔ ta kɔjɨ’tɨ kɨ Luwə adɨ’se kɨ to me makitu’gɨ’tɨ kɨ ar njay, to to ta kɔjɨ kɨ baw ngonn adɨ ngonn’o kɨ ene:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 De kɨ Luwə ndig’ə, a ɔj’ɔ nya’gɨ kɨ ra majel ad’a oo kɨ kində kɔjɨ,
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 In kadɨ kum’se te dɔ nyara’gɨ’tɨ kɨ majel kɨ isɨ rai, ə isɨ ingəi kon. Luwə ra’se to ngann’ne’gɨ be. Tadɔ in nya kɨ gorow’ə’tɨ kadɨ baw ngonn ɔjɨ Ngonn’ne nya’gɨ kɨ majel kɨ isɨ ra.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Luwə isɨ ində ngann’ne’gɨ pətɨ ɔjɨ’de, re ində’se ɔjɨ’se el ningə, tɔjɨ kadɨ in ngann’a’gɨ kɨ rɔta’tɨ el, nan in ngann lə’de kɨ rangɨ yo.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Adi me’je olo dɔ baw’je’gɨ kigo darɔ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ indəi’je ɔji’je, ə j’isi təli rɔ’je go ta’gɨ’tɨ lə’de tadɔ kində kɨ indəi’je ɔji’je. Be ə, majɨ kadɨ jɨ təli rɔ’je go Baw’je kɨ dɔran’tɨ kɨ utə baw’je’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ɓay, kadɨ j’ingəi kajɨ.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Baw’je’gɨ indəi’je ɔji’je tadɔ ngonn dɔkagilo kɨ ndikiri ba par, kigo koo’tɨ kɨ oyi majɨ takum’de’tɨ. Nan Luwə ində’je ɔjɨ’je tadɔ majɨ lə’je kɨ rɔta’tɨ. Ge kadɨ jɨ təli de’gɨ kɨ ari njay to in be tɔ.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Tokɨ rɔta’tɨ, tanan’tɨ ne, kində kɔjɨ a adɨ’de rɔnel el, a re kɨ metujɨ yo. Nan me ndɔ’gɨ kɨ rangɨ’tɨ, nje’gɨ kɨ nje təl rɔ’de go’tɨ, a təli de’gɨ kɨ njera nya kɨ dana num, de’gɨ kɨ nje kisɨ kɨ lapiya num tɔ.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 In be ə, majɨ kadɨ mbəti kadɨ in de’gɨ kɨ nje tɔgɨ goto’gɨ, ə kadɨ təli de’gɨ kɨ nje tɔgɨ’gɨ.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Majɨ kadɨ uni gorow kɨ ra njururu, kadɨ nje mote’gɨ tɔi dɔ row’tɨ el, nan kadɨ ingəi lapiya.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Majɨ kadɨ indəi tɔgɨ dɔ rɔ’se’tɨ kadɨ sii kɨ lapiya kɨ de’gɨ pətɨ. Ningə kadɨ kisikidɔtaa lə’se in me nya ra’tɨ kɨ ar njay. Re njiyəi me nya ra’tɨ kɨ ar njay el ə, de madɨ kɨ a oo Luwə goto.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, kadɨ de madɨ dann’se’tɨ tur gidɨ’ne adɨ memajɨ lə Luwə kin el. Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ təl to to kagɨ kɨ atɨ kɨ mann’a majel, kɨ a tɔgɨ ningə, a tujɨ de’gɨ ngayn kɨ mann’ne kɨ majel kin be el.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in njera kaya el. Taa kadɨ de madɨ kare dann’se’tɨ in nje kidɨ nya’gɨ kɨ kɔr kində ta dangɨ tadɔ Luwə el. Ononyi’se kadɨ rai to Esuwa kɨ, un k’in ngonn dər lə’ne ndogɨ’n nyakusɔ kɨ nja kare par kin el.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 In gəri ɓətɨ ndɔ’gɨ’tɨ kɨ rangɨ go nya’tɨ kɨ ra kin, ge kadɨ n’ingə njangɨ dɔ ji baw’ne’tɨ, nan lowə goto. Esuwa sangɨ row kɨ mann non kɨ kum’ne’tɨ kadɨ n’aw kɨ baw’ne kadɨ yətɨ kɔjitara lə’ne, nan lowə goto.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 In rei ndəkba kadɨ nya madɨ’tɨ kɨ de asɨ kɔdɨ, to mbal Sinay kɨ tingə to to por kɨ on bilim bilim, eke kilndi kɨ ndul kururu, eke lo kɨ ndul, eke nəl kɨ ulə kɨ tɔgɨ’ne,
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 eke ndu tow, eke ndu ta madɨ, el. Lokɨ Isirayel’gɨ oyi dɔ ndu kin ningə, dəji kadɨ n’oyi ta kɨ rangɨ kare dɔ mad’a’tɨ gogɨ el nga.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Tokɨ rɔta’tɨ, tɔgɨ Isirayel’gɨ asɨ kadɨ rai go ndukun’tɨ kɨ Luwə adɨ’de ene: «De kɨ ra ra, de eke da, kɨ ɔdɨ mbal ə, a tiləi’ə kɨ gajɨ mbal tɔli’ə,» kin el.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Nya kɨ oyi ətɨ ɓol ngayn adɨ Mojɨ ene: «Ɓol ra’m ngayn adɨ m’dadɨ.»
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Nan ingɨ rei ə, rei ndəkba kɨ rɔ mbal Siyon’tɨ, taa kɨ rɔ ɓebo’tɨ lə Luwə kɨ nje kisɨ kumngayira ba. In Jerujalem kɨ dɔran’tɨ, lokɨ malayka’gɨ dər banyi banyi isɨ rai rɔnel’tɨ.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Rei ndəkba kɨ lo kawnan’tɨ lə nje’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ ngatɔgɨ’gɨ lə Luwə, kɨ tɔ’de in kɨ ndangɨ me dɔran’tɨ. Rei ndəkba kɨ rɔ Luwə’tɨ kɨ njegangita dɔ de’gɨ’tɨ pətɨ. Taa rei kɨ rɔ de’gɨ’tɨ kɨ njera nya kɨ dana kɨ ndɔkɨ kete kɨ oyi, kɨ təli asi nan berere tokɨ Luwə be.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Rei ndəkba kɨ rɔ Jeju’tɨ kɨ ɓukɨ mosɨ’ne kadɨ təl’n’je kɨ k’ar njay’tɨ. In nje kɨ ra mbunə de’gɨ’tɨ kɨ Luwə tadɔ kunmindɨ kɨ sigɨ kɨ Luwə ulə’m adɨ’je. Ningə mos’o kɨ ɓukɨ kakin elta kɨ tɔgɨ’ne utə yan Abel.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Indəi kumkədɨ dɔ rɔ’se’tɨ, Ononyi’se kadɨ mbəti k’oo dɔ ta lə nje kel’se ta! Isirayel’gɨ kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete, mbeti k’oo dɔ ta lə Mojɨ kɨ nje k’el’de ta dɔnangɨ’tɨ ne, kində kɔjɨ nal’de el. Ningə j’ingɨ, Luwə kɨ isɨ me dɔran’tɨ nu ə isɨ el’je ta. Re jɨ təli gidɨ’je ta ta’tɨ li’ə ə, kindəkɔjɨ a ɔdɨ’je kɔdɨ kɨ rɔta’tɨ!
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Luwə kɨ dɔkagilo’tɨ kɨ kete ndu’ə yəkɨ dɔnangɨ kakin ə, un ndu’ne dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone ɓay ene: «Nja kare ɓay m’a yəkɨ dɔnangɨ ɓay, nan k’in ə, a in dɔnangɨ par el, dɔran kaa m’a yək’ə tɔ.»
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Kur ta kɨ ene: «Nja kare ɓay» kin tɔjɨ kadɨ nya’gɨ kɨ Luwə ində’de kin a tujɨ’de pətɨ kɔ kadɨ gotoi. Ningə nya’gɨ kɨ dum tujɨ par ə a nanyi.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Ningə j’ingɨ, konɓe kɨ j’ingəi in konɓe kɨ de kɨ a asɨ tuwə’je me’tɨ goto, ə adɨ jɨ rai oyo Luwə, ə jɨ rai kulə kunme lə’je j’adi’ə kigo row’tɨ kɨ nəl’ə, kɨ tɔjɨ kɨ kulə dɔ’a’tɨ kɨ ɓol.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Tokɨ rɔta’tɨ, Luwə lə’je in por kɨ nje row nya’gɨ rakɨ.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.