Atos 23
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs VC
1 Pol gon njegangɨ ta’gɨ lə Juwipɨ’gɨ ba, ə el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, me’m uwə’m kɨ ta nden el, dɔ kɨ ra’m’tɨ kɨ m’ra non Luwə’tɨ bitɨ ɓone.»
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Ningə kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ ɓari’ə nan Ananiyasɨ adɨ ndu’ne de’gɨ kɨ rai kadɨ Pol’tɨ kadɨ indəi ta’a.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Ə Pol el’ə ene: «In in ə Luwə a indəi, in bɔr kɨ kɔy pon gidɨ’tɨ kadɨ nda kare. Si ne kadɨ gangɨ ta dɔ’m’tɨ kigo ndukun’tɨ, ningə təl aldɔ ndukun, adɨ ndu’i kadɨ indəi m’in ɓay.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Nje kɨ rai kadɨ Pol’tɨ ndəkba eli’ə eyina: «Tajɨ kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə wa?»
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Pol el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’gər kadɨ in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə el. Tadɔ ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina: “A elta kɨ majel dɔ ngar’tɨ lə de’gɨ lə’i el.”»
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Lokɨ Pol gər kadɨ de’gɨ kɨ kawinan kin, nje kɨ nan’gɨ in Sadusi’gɨ, ə nje kɨ nungɨ in *Parisɨ’gɨ ningə, un ndu’ne kɨ taa dann njegangita’gɨ’tɨ ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’in Parisɨ, nje kojɨ’m in Parisɨ. Ningə in tadɔ kində kɨ m’ində me’m dɔ kində taa lo koy’tɨ lə njekoy’gɨ kin ə rei sə’m lo gangɨ ta’tɨ.»
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Lokɨ Pol elta kin ə, ta kɨ manjinan’tɨ in dann Parisɨ’gɨ’tɨ kɨ Sadusi’gɨ, adɨ de’gɨ gangi nan.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Tadɔ Sadusi’gɨ eli eyina de’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ el, taa malayka’gɨ, kɨ ndil’gɨ kaa gotoi tɔ. Nan Parisɨ’gɨ eli tokɨ nya’gɨ kin toi non.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Lo singə səkitə, ə njendangɨ ndukun’gɨ kɨ me kutɨ’tɨ lə Parisɨ’gɨ indəi taa elita kɨ tɔgɨ’de eli eyina: «J’in j’oo nya madɨ kare kɨ majel rɔ dingəm’tɨ kin el. Dɔmajɨ ə in ndil eke malayka inɓe ə el’ə ta.»
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Lokɨ takasinan el aw kɨ kete kete, kibo lə njerɔ’gɨ ɓol kadɨ de’gɨ kin in uwəi Pol. Be ə, un ndu’ne adɨ njerɔ’gɨ kadɨ rei ɔri Pol awi si’ə me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal gogɨ.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Kondɔ go’tɨ ə, Burəɓe te bus rɔ Pol’tɨ el’ə ene: «Uwə tɔgi ba. Tokɨ mannajɨ lə’m Jerujalem’tɨ, majɨ kadɨ mannajɨ kin Rɔm’tɨ tɔ.»
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Lokɨ lo ti, Juwipɨ’gɨ uni mindɨ’de kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli Pol binəm taa.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Nje kɨ dɔi ta nan’tɨ kin ali dɔ dɔsɔ kare.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ningə ai eli kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, kɨ ngatɔgɨ’gɨ eyina: «J’un mindɨ’je kɨ ngan ngayn kadɨ j’usɔ nya el num, j’anyi mann el num, bitɨ kadɨ jɨ tɔl Pol binəm taa.»
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ningə kɨ ngɔsine kin, ingɨ kadɨ ndu’se in nan’tɨ kɨ njegangɨ ta’gɨ, ə kadɨ awi ingəi kibo lə njerɔ’gɨ, eli’ə tokɨ gəi kadɨ re kɨ Pol non’se’tɨ kadɨ indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ oyi. Nga a, lokɨ Pol a re ə, te rɔ’se’tɨ el ɓay ə j’in j’a jɨ tɔl’ɔ.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ngonn lə konnann Pol kare oo ta kin, adɨ aw go Pol’tɨ me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal el’ə.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Be ə, Pol ɓar njekundɔ kutɨ njerɔ’gɨ kɨ ɓu kare el’ə ene: «Aw kɨ ngonn kin rɔ kibo’tɨ lə njerɔ’gɨ. Aw kɨ ta kare non kadɨ el’ə.»
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu aw kɨ ngonn kakin rɔ kibo’tɨ ə el’ə ene: «Dangay kɨ ɓari’ə Pol ə ɓarɨ’m, ene m’re kɨ ngonn kin rɔ’i’tɨ, tokɨ aw kɨ ta kare non kadɨ el’i.»
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Kibo lə njerɔ’gɨ, uwə ngonn kakin ji’ne’tɨ, ɔr’ɔ aw si’ə dow kare, ə dəj’ə ene: «Ta ri ə awɨ’n kadɨ el’m wa?»
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ngonn kakin el’ə ene: «Juwipɨ’gɨ dɔi ta nan’tɨ kadɨ n’dəji nu kadɨ in te kɨ Pol lo ti’tɨ, non njegangita’gɨ’tɨ lə’de, tokɨ gei kadɨ n’indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ n’oyi.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Nan majɨ kadɨ oo ta lə’de el. Tadɔ de’gɨ kɨ tei dɔ sɔ kare a toi row’ə kadɨ uwəi’ə. Uni ndu’de kɨ ngan ngayn be kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli’ə ə binəm taa. Kɨ ngɔsine kin, sii dɔ nja’de’tɨ, isɨ nginəi ndu par.»
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Kibo lə njerɔ’gɨ, ilə ndu’ne adɨ ngonn kɨ basa kakin kadɨ elta kin kete adɨ de kɨ rangɨ oo el, ə inyə adɨ aw.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Go’tɨ, kibo lə njerɔ’gɨ, ɓar njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu in joo el’de ene: «Ɔsi nja njerɔ’gɨ ɓu joo nan’tɨ, nje kal sində’gɨ dɔ siri, ə nje kɨ nungɨ’gɨ ɓu joo tɔ. Ningə sii dɔ nja’se’tɨ kadɨ kɨ dɔjoo gidə in kare ə, uni tarow kɨ kaw kɨ Sejare’tɨ.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Indəi dɔ sində’gɨ nan’tɨ uni Pol tɔ. Ə kadɨ awi tei si’ə rɔ nje konɓe’tɨ Pelisɨ, kɨ kanjɨ kadɨ nya madɨ ra’a.»
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Kibo lə njerɔ’gɨ ndangɨ makitu kin be adɨ nje konɓe ene:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 «M’in Kilodɨ Lisiyasɨ ə m’ndangɨ makitu kin m’ad’i kibo lə’m, nje konɓe Pelisɨ. Nya kɨ dɔkete, m’uwə ji’i!
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Ningə dingəm kin, Juwipɨ’gɨ uwəi’ə kadɨ re a tɔli’ə, ə lokɨ m’oo kadɨ in de kɨ Rɔm’tɨ, m’aw kɨ njerɔ’gɨ m’taa’ə’n ji’de’tɨ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 M’sangɨ kadɨ m’gər nya inɓe kɨ ra ə Juwipɨ’gɨ səki’ə’n’ə, adɨ m’aw si’ə non njegangɨ ta’gɨ’tɨ lə’de in Juwipɨ’gɨ.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Lo kin’tɨ ə, m’oo kadɨ səki’ə ɔjidɔ ndukun’gɨ lə’de, nan nya madɨ kare kɨ majel kɨ ra kɨ asɨ kadɨ de tɔl’ɔ’n’ə eke uwə’n dangay’tɨ goto.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Eli m’in kadɨ Juwipɨ’gɨ isɨ sangi row kadɨ n’tɔli’ə, be ə, m’un’ə kalangɨ m’ulə si’ə m’ad’i. Ningə m’un ndu’m kadɨ awi səki’ə rɔ’i’tɨ nu.»
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Njerɔ’gɨ rai tokɨ kibo lə’de ɔjɨ’n’de, adɨ awi kɨ Pol kondɔ’tɨ ratata tei si’ə Antipatirisɨ’tɨ.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Lo ti dɔ’tɨ, njerɔ’gɨ kɨ nje nja təli gogɨ lo kisɨ’de’tɨ, ə inyəi nje sində’gɨ adɨ awi kɨ Pol.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Lokɨ tei Sejare’tɨ, nje sində’gɨ uni makitu lə nje konɓe, ə ɔji’ə Pol tɔ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Nje konɓe tudə makitu kakin, ə dəjɨ Pol ke in de kɨ dɔnangɨ’tɨ kɨ ra wa? Ningə oo kadɨ Pol in de kɨ Silisi’tɨ.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ə el Pol ene: «M’a m’oo ta kɨ ta’i’tɨ, ndɔ kɨ nje səki’gɨ inɓe a rei.» Ningə adɨ ndu’ne kadɨ ngəmi Pol me kəy ngar’tɨ lə Erodɨ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.