Atos 23

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pol gon njegangɨ ta’gɨ lə Juwipɨ’gɨ ba, ə el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, me’m uwə’m kɨ ta nden el, dɔ kɨ ra’m’tɨ kɨ m’ra non Luwə’tɨ bitɨ ɓone.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ningə kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ ɓari’ə nan Ananiyasɨ adɨ ndu’ne de’gɨ kɨ rai kadɨ Pol’tɨ kadɨ indəi ta’a.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Ə Pol el’ə ene: «In in ə Luwə a indəi, in bɔr kɨ kɔy pon gidɨ’tɨ kadɨ nda kare. Si ne kadɨ gangɨ ta dɔ’m’tɨ kigo ndukun’tɨ, ningə təl aldɔ ndukun, adɨ ndu’i kadɨ indəi m’in ɓay.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Nje kɨ rai kadɨ Pol’tɨ ndəkba eli’ə eyina: «Tajɨ kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə wa?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pol el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’gər kadɨ in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə el. Tadɔ ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina: “A elta kɨ majel dɔ ngar’tɨ lə de’gɨ lə’i el.”»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Lokɨ Pol gər kadɨ de’gɨ kɨ kawinan kin, nje kɨ nan’gɨ in Sadusi’gɨ, ə nje kɨ nungɨ in *Parisɨ’gɨ ningə, un ndu’ne kɨ taa dann njegangita’gɨ’tɨ ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’in Parisɨ, nje kojɨ’m in Parisɨ. Ningə in tadɔ kində kɨ m’ində me’m dɔ kində taa lo koy’tɨ lə njekoy’gɨ kin ə rei sə’m lo gangɨ ta’tɨ.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Lokɨ Pol elta kin ə, ta kɨ manjinan’tɨ in dann Parisɨ’gɨ’tɨ kɨ Sadusi’gɨ, adɨ de’gɨ gangi nan.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Tadɔ Sadusi’gɨ eli eyina de’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ el, taa malayka’gɨ, kɨ ndil’gɨ kaa gotoi tɔ. Nan Parisɨ’gɨ eli tokɨ nya’gɨ kin toi non.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Lo singə səkitə, ə njendangɨ ndukun’gɨ kɨ me kutɨ’tɨ lə Parisɨ’gɨ indəi taa elita kɨ tɔgɨ’de eli eyina: «J’in j’oo nya madɨ kare kɨ majel rɔ dingəm’tɨ kin el. Dɔmajɨ ə in ndil eke malayka inɓe ə el’ə ta.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Lokɨ takasinan el aw kɨ kete kete, kibo lə njerɔ’gɨ ɓol kadɨ de’gɨ kin in uwəi Pol. Be ə, un ndu’ne adɨ njerɔ’gɨ kadɨ rei ɔri Pol awi si’ə me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal gogɨ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Kondɔ go’tɨ ə, Burəɓe te bus rɔ Pol’tɨ el’ə ene: «Uwə tɔgi ba. Tokɨ mannajɨ lə’m Jerujalem’tɨ, majɨ kadɨ mannajɨ kin Rɔm’tɨ tɔ.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Lokɨ lo ti, Juwipɨ’gɨ uni mindɨ’de kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli Pol binəm taa.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nje kɨ dɔi ta nan’tɨ kin ali dɔ dɔsɔ kare.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ningə ai eli kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, kɨ ngatɔgɨ’gɨ eyina: «J’un mindɨ’je kɨ ngan ngayn kadɨ j’usɔ nya el num, j’anyi mann el num, bitɨ kadɨ jɨ tɔl Pol binəm taa.»
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ningə kɨ ngɔsine kin, ingɨ kadɨ ndu’se in nan’tɨ kɨ njegangɨ ta’gɨ, ə kadɨ awi ingəi kibo lə njerɔ’gɨ, eli’ə tokɨ gəi kadɨ re kɨ Pol non’se’tɨ kadɨ indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ oyi. Nga a, lokɨ Pol a re ə, te rɔ’se’tɨ el ɓay ə j’in j’a jɨ tɔl’ɔ.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ngonn lə konnann Pol kare oo ta kin, adɨ aw go Pol’tɨ me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal el’ə.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Be ə, Pol ɓar njekundɔ kutɨ njerɔ’gɨ kɨ ɓu kare el’ə ene: «Aw kɨ ngonn kin rɔ kibo’tɨ lə njerɔ’gɨ. Aw kɨ ta kare non kadɨ el’ə.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu aw kɨ ngonn kakin rɔ kibo’tɨ ə el’ə ene: «Dangay kɨ ɓari’ə Pol ə ɓarɨ’m, ene m’re kɨ ngonn kin rɔ’i’tɨ, tokɨ aw kɨ ta kare non kadɨ el’i.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Kibo lə njerɔ’gɨ, uwə ngonn kakin ji’ne’tɨ, ɔr’ɔ aw si’ə dow kare, ə dəj’ə ene: «Ta ri ə awɨ’n kadɨ el’m wa?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ngonn kakin el’ə ene: «Juwipɨ’gɨ dɔi ta nan’tɨ kadɨ n’dəji nu kadɨ in te kɨ Pol lo ti’tɨ, non njegangita’gɨ’tɨ lə’de, tokɨ gei kadɨ n’indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ n’oyi.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Nan majɨ kadɨ oo ta lə’de el. Tadɔ de’gɨ kɨ tei dɔ sɔ kare a toi row’ə kadɨ uwəi’ə. Uni ndu’de kɨ ngan ngayn be kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli’ə ə binəm taa. Kɨ ngɔsine kin, sii dɔ nja’de’tɨ, isɨ nginəi ndu par.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kibo lə njerɔ’gɨ, ilə ndu’ne adɨ ngonn kɨ basa kakin kadɨ elta kin kete adɨ de kɨ rangɨ oo el, ə inyə adɨ aw.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Go’tɨ, kibo lə njerɔ’gɨ, ɓar njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu in joo el’de ene: «Ɔsi nja njerɔ’gɨ ɓu joo nan’tɨ, nje kal sində’gɨ dɔ siri, ə nje kɨ nungɨ’gɨ ɓu joo tɔ. Ningə sii dɔ nja’se’tɨ kadɨ kɨ dɔjoo gidə in kare ə, uni tarow kɨ kaw kɨ Sejare’tɨ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Indəi dɔ sində’gɨ nan’tɨ uni Pol tɔ. Ə kadɨ awi tei si’ə rɔ nje konɓe’tɨ Pelisɨ, kɨ kanjɨ kadɨ nya madɨ ra’a.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Kibo lə njerɔ’gɨ ndangɨ makitu kin be adɨ nje konɓe ene:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «M’in Kilodɨ Lisiyasɨ ə m’ndangɨ makitu kin m’ad’i kibo lə’m, nje konɓe Pelisɨ. Nya kɨ dɔkete, m’uwə ji’i!
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ningə dingəm kin, Juwipɨ’gɨ uwəi’ə kadɨ re a tɔli’ə, ə lokɨ m’oo kadɨ in de kɨ Rɔm’tɨ, m’aw kɨ njerɔ’gɨ m’taa’ə’n ji’de’tɨ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 M’sangɨ kadɨ m’gər nya inɓe kɨ ra ə Juwipɨ’gɨ səki’ə’n’ə, adɨ m’aw si’ə non njegangɨ ta’gɨ’tɨ lə’de in Juwipɨ’gɨ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Lo kin’tɨ ə, m’oo kadɨ səki’ə ɔjidɔ ndukun’gɨ lə’de, nan nya madɨ kare kɨ majel kɨ ra kɨ asɨ kadɨ de tɔl’ɔ’n’ə eke uwə’n dangay’tɨ goto.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Eli m’in kadɨ Juwipɨ’gɨ isɨ sangi row kadɨ n’tɔli’ə, be ə, m’un’ə kalangɨ m’ulə si’ə m’ad’i. Ningə m’un ndu’m kadɨ awi səki’ə rɔ’i’tɨ nu.»
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Njerɔ’gɨ rai tokɨ kibo lə’de ɔjɨ’n’de, adɨ awi kɨ Pol kondɔ’tɨ ratata tei si’ə Antipatirisɨ’tɨ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Lo ti dɔ’tɨ, njerɔ’gɨ kɨ nje nja təli gogɨ lo kisɨ’de’tɨ, ə inyəi nje sində’gɨ adɨ awi kɨ Pol.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Lokɨ tei Sejare’tɨ, nje sində’gɨ uni makitu lə nje konɓe, ə ɔji’ə Pol tɔ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Nje konɓe tudə makitu kakin, ə dəjɨ Pol ke in de kɨ dɔnangɨ’tɨ kɨ ra wa? Ningə oo kadɨ Pol in de kɨ Silisi’tɨ.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ə el Pol ene: «M’a m’oo ta kɨ ta’i’tɨ, ndɔ kɨ nje səki’gɨ inɓe a rei.» Ningə adɨ ndu’ne kadɨ ngəmi Pol me kəy ngar’tɨ lə Erodɨ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.