Atos 23

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pol gon njegangɨ ta’gɨ lə Juwipɨ’gɨ ba, ə el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, me’m uwə’m kɨ ta nden el, dɔ kɨ ra’m’tɨ kɨ m’ra non Luwə’tɨ bitɨ ɓone.»
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ningə kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ ɓari’ə nan Ananiyasɨ adɨ ndu’ne de’gɨ kɨ rai kadɨ Pol’tɨ kadɨ indəi ta’a.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ə Pol el’ə ene: «In in ə Luwə a indəi, in bɔr kɨ kɔy pon gidɨ’tɨ kadɨ nda kare. Si ne kadɨ gangɨ ta dɔ’m’tɨ kigo ndukun’tɨ, ningə təl aldɔ ndukun, adɨ ndu’i kadɨ indəi m’in ɓay.»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Nje kɨ rai kadɨ Pol’tɨ ndəkba eli’ə eyina: «Tajɨ kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə wa?»
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pol el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’gər kadɨ in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə el. Tadɔ ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina: “A elta kɨ majel dɔ ngar’tɨ lə de’gɨ lə’i el.”»
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Lokɨ Pol gər kadɨ de’gɨ kɨ kawinan kin, nje kɨ nan’gɨ in Sadusi’gɨ, ə nje kɨ nungɨ in *Parisɨ’gɨ ningə, un ndu’ne kɨ taa dann njegangita’gɨ’tɨ ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’in Parisɨ, nje kojɨ’m in Parisɨ. Ningə in tadɔ kində kɨ m’ində me’m dɔ kində taa lo koy’tɨ lə njekoy’gɨ kin ə rei sə’m lo gangɨ ta’tɨ.»
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Lokɨ Pol elta kin ə, ta kɨ manjinan’tɨ in dann Parisɨ’gɨ’tɨ kɨ Sadusi’gɨ, adɨ de’gɨ gangi nan.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Tadɔ Sadusi’gɨ eli eyina de’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ el, taa malayka’gɨ, kɨ ndil’gɨ kaa gotoi tɔ. Nan Parisɨ’gɨ eli tokɨ nya’gɨ kin toi non.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Lo singə səkitə, ə njendangɨ ndukun’gɨ kɨ me kutɨ’tɨ lə Parisɨ’gɨ indəi taa elita kɨ tɔgɨ’de eli eyina: «J’in j’oo nya madɨ kare kɨ majel rɔ dingəm’tɨ kin el. Dɔmajɨ ə in ndil eke malayka inɓe ə el’ə ta.»
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Lokɨ takasinan el aw kɨ kete kete, kibo lə njerɔ’gɨ ɓol kadɨ de’gɨ kin in uwəi Pol. Be ə, un ndu’ne adɨ njerɔ’gɨ kadɨ rei ɔri Pol awi si’ə me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal gogɨ.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Kondɔ go’tɨ ə, Burəɓe te bus rɔ Pol’tɨ el’ə ene: «Uwə tɔgi ba. Tokɨ mannajɨ lə’m Jerujalem’tɨ, majɨ kadɨ mannajɨ kin Rɔm’tɨ tɔ.»
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Lokɨ lo ti, Juwipɨ’gɨ uni mindɨ’de kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli Pol binəm taa.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Nje kɨ dɔi ta nan’tɨ kin ali dɔ dɔsɔ kare.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Ningə ai eli kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, kɨ ngatɔgɨ’gɨ eyina: «J’un mindɨ’je kɨ ngan ngayn kadɨ j’usɔ nya el num, j’anyi mann el num, bitɨ kadɨ jɨ tɔl Pol binəm taa.»
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Ningə kɨ ngɔsine kin, ingɨ kadɨ ndu’se in nan’tɨ kɨ njegangɨ ta’gɨ, ə kadɨ awi ingəi kibo lə njerɔ’gɨ, eli’ə tokɨ gəi kadɨ re kɨ Pol non’se’tɨ kadɨ indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ oyi. Nga a, lokɨ Pol a re ə, te rɔ’se’tɨ el ɓay ə j’in j’a jɨ tɔl’ɔ.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Ngonn lə konnann Pol kare oo ta kin, adɨ aw go Pol’tɨ me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal el’ə.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Be ə, Pol ɓar njekundɔ kutɨ njerɔ’gɨ kɨ ɓu kare el’ə ene: «Aw kɨ ngonn kin rɔ kibo’tɨ lə njerɔ’gɨ. Aw kɨ ta kare non kadɨ el’ə.»
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu aw kɨ ngonn kakin rɔ kibo’tɨ ə el’ə ene: «Dangay kɨ ɓari’ə Pol ə ɓarɨ’m, ene m’re kɨ ngonn kin rɔ’i’tɨ, tokɨ aw kɨ ta kare non kadɨ el’i.»
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Kibo lə njerɔ’gɨ, uwə ngonn kakin ji’ne’tɨ, ɔr’ɔ aw si’ə dow kare, ə dəj’ə ene: «Ta ri ə awɨ’n kadɨ el’m wa?»
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Ngonn kakin el’ə ene: «Juwipɨ’gɨ dɔi ta nan’tɨ kadɨ n’dəji nu kadɨ in te kɨ Pol lo ti’tɨ, non njegangita’gɨ’tɨ lə’de, tokɨ gei kadɨ n’indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ n’oyi.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Nan majɨ kadɨ oo ta lə’de el. Tadɔ de’gɨ kɨ tei dɔ sɔ kare a toi row’ə kadɨ uwəi’ə. Uni ndu’de kɨ ngan ngayn be kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli’ə ə binəm taa. Kɨ ngɔsine kin, sii dɔ nja’de’tɨ, isɨ nginəi ndu par.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Kibo lə njerɔ’gɨ, ilə ndu’ne adɨ ngonn kɨ basa kakin kadɨ elta kin kete adɨ de kɨ rangɨ oo el, ə inyə adɨ aw.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Go’tɨ, kibo lə njerɔ’gɨ, ɓar njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu in joo el’de ene: «Ɔsi nja njerɔ’gɨ ɓu joo nan’tɨ, nje kal sində’gɨ dɔ siri, ə nje kɨ nungɨ’gɨ ɓu joo tɔ. Ningə sii dɔ nja’se’tɨ kadɨ kɨ dɔjoo gidə in kare ə, uni tarow kɨ kaw kɨ Sejare’tɨ.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Indəi dɔ sində’gɨ nan’tɨ uni Pol tɔ. Ə kadɨ awi tei si’ə rɔ nje konɓe’tɨ Pelisɨ, kɨ kanjɨ kadɨ nya madɨ ra’a.»
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Kibo lə njerɔ’gɨ ndangɨ makitu kin be adɨ nje konɓe ene:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 «M’in Kilodɨ Lisiyasɨ ə m’ndangɨ makitu kin m’ad’i kibo lə’m, nje konɓe Pelisɨ. Nya kɨ dɔkete, m’uwə ji’i!
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Ningə dingəm kin, Juwipɨ’gɨ uwəi’ə kadɨ re a tɔli’ə, ə lokɨ m’oo kadɨ in de kɨ Rɔm’tɨ, m’aw kɨ njerɔ’gɨ m’taa’ə’n ji’de’tɨ.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 M’sangɨ kadɨ m’gər nya inɓe kɨ ra ə Juwipɨ’gɨ səki’ə’n’ə, adɨ m’aw si’ə non njegangɨ ta’gɨ’tɨ lə’de in Juwipɨ’gɨ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Lo kin’tɨ ə, m’oo kadɨ səki’ə ɔjidɔ ndukun’gɨ lə’de, nan nya madɨ kare kɨ majel kɨ ra kɨ asɨ kadɨ de tɔl’ɔ’n’ə eke uwə’n dangay’tɨ goto.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Eli m’in kadɨ Juwipɨ’gɨ isɨ sangi row kadɨ n’tɔli’ə, be ə, m’un’ə kalangɨ m’ulə si’ə m’ad’i. Ningə m’un ndu’m kadɨ awi səki’ə rɔ’i’tɨ nu.»
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Njerɔ’gɨ rai tokɨ kibo lə’de ɔjɨ’n’de, adɨ awi kɨ Pol kondɔ’tɨ ratata tei si’ə Antipatirisɨ’tɨ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Lo ti dɔ’tɨ, njerɔ’gɨ kɨ nje nja təli gogɨ lo kisɨ’de’tɨ, ə inyəi nje sində’gɨ adɨ awi kɨ Pol.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Lokɨ tei Sejare’tɨ, nje sində’gɨ uni makitu lə nje konɓe, ə ɔji’ə Pol tɔ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Nje konɓe tudə makitu kakin, ə dəjɨ Pol ke in de kɨ dɔnangɨ’tɨ kɨ ra wa? Ningə oo kadɨ Pol in de kɨ Silisi’tɨ.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ə el Pol ene: «M’a m’oo ta kɨ ta’i’tɨ, ndɔ kɨ nje səki’gɨ inɓe a rei.» Ningə adɨ ndu’ne kadɨ ngəmi Pol me kəy ngar’tɨ lə Erodɨ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.