Atos 23

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pol gon njegangɨ ta’gɨ lə Juwipɨ’gɨ ba, ə el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, me’m uwə’m kɨ ta nden el, dɔ kɨ ra’m’tɨ kɨ m’ra non Luwə’tɨ bitɨ ɓone.»
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ningə kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ ɓari’ə nan Ananiyasɨ adɨ ndu’ne de’gɨ kɨ rai kadɨ Pol’tɨ kadɨ indəi ta’a.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ə Pol el’ə ene: «In in ə Luwə a indəi, in bɔr kɨ kɔy pon gidɨ’tɨ kadɨ nda kare. Si ne kadɨ gangɨ ta dɔ’m’tɨ kigo ndukun’tɨ, ningə təl aldɔ ndukun, adɨ ndu’i kadɨ indəi m’in ɓay.»
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Nje kɨ rai kadɨ Pol’tɨ ndəkba eli’ə eyina: «Tajɨ kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə wa?»
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pol el’de ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’gər kadɨ in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ lə Luwə el. Tadɔ ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina: “A elta kɨ majel dɔ ngar’tɨ lə de’gɨ lə’i el.”»
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Lokɨ Pol gər kadɨ de’gɨ kɨ kawinan kin, nje kɨ nan’gɨ in Sadusi’gɨ, ə nje kɨ nungɨ in *Parisɨ’gɨ ningə, un ndu’ne kɨ taa dann njegangita’gɨ’tɨ ene: «Ngannkon’m’gɨ, m’in Parisɨ, nje kojɨ’m in Parisɨ. Ningə in tadɔ kində kɨ m’ində me’m dɔ kində taa lo koy’tɨ lə njekoy’gɨ kin ə rei sə’m lo gangɨ ta’tɨ.»
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Lokɨ Pol elta kin ə, ta kɨ manjinan’tɨ in dann Parisɨ’gɨ’tɨ kɨ Sadusi’gɨ, adɨ de’gɨ gangi nan.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Tadɔ Sadusi’gɨ eli eyina de’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ el, taa malayka’gɨ, kɨ ndil’gɨ kaa gotoi tɔ. Nan Parisɨ’gɨ eli tokɨ nya’gɨ kin toi non.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Lo singə səkitə, ə njendangɨ ndukun’gɨ kɨ me kutɨ’tɨ lə Parisɨ’gɨ indəi taa elita kɨ tɔgɨ’de eli eyina: «J’in j’oo nya madɨ kare kɨ majel rɔ dingəm’tɨ kin el. Dɔmajɨ ə in ndil eke malayka inɓe ə el’ə ta.»
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Lokɨ takasinan el aw kɨ kete kete, kibo lə njerɔ’gɨ ɓol kadɨ de’gɨ kin in uwəi Pol. Be ə, un ndu’ne adɨ njerɔ’gɨ kadɨ rei ɔri Pol awi si’ə me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal gogɨ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Kondɔ go’tɨ ə, Burəɓe te bus rɔ Pol’tɨ el’ə ene: «Uwə tɔgi ba. Tokɨ mannajɨ lə’m Jerujalem’tɨ, majɨ kadɨ mannajɨ kin Rɔm’tɨ tɔ.»
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Lokɨ lo ti, Juwipɨ’gɨ uni mindɨ’de kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli Pol binəm taa.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Nje kɨ dɔi ta nan’tɨ kin ali dɔ dɔsɔ kare.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ningə ai eli kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, kɨ ngatɔgɨ’gɨ eyina: «J’un mindɨ’je kɨ ngan ngayn kadɨ j’usɔ nya el num, j’anyi mann el num, bitɨ kadɨ jɨ tɔl Pol binəm taa.»
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ningə kɨ ngɔsine kin, ingɨ kadɨ ndu’se in nan’tɨ kɨ njegangɨ ta’gɨ, ə kadɨ awi ingəi kibo lə njerɔ’gɨ, eli’ə tokɨ gəi kadɨ re kɨ Pol non’se’tɨ kadɨ indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ oyi. Nga a, lokɨ Pol a re ə, te rɔ’se’tɨ el ɓay ə j’in j’a jɨ tɔl’ɔ.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ngonn lə konnann Pol kare oo ta kin, adɨ aw go Pol’tɨ me ndogɨ bɔr’tɨ kɨ ngal el’ə.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Be ə, Pol ɓar njekundɔ kutɨ njerɔ’gɨ kɨ ɓu kare el’ə ene: «Aw kɨ ngonn kin rɔ kibo’tɨ lə njerɔ’gɨ. Aw kɨ ta kare non kadɨ el’ə.»
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu aw kɨ ngonn kakin rɔ kibo’tɨ ə el’ə ene: «Dangay kɨ ɓari’ə Pol ə ɓarɨ’m, ene m’re kɨ ngonn kin rɔ’i’tɨ, tokɨ aw kɨ ta kare non kadɨ el’i.»
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Kibo lə njerɔ’gɨ, uwə ngonn kakin ji’ne’tɨ, ɔr’ɔ aw si’ə dow kare, ə dəj’ə ene: «Ta ri ə awɨ’n kadɨ el’m wa?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ngonn kakin el’ə ene: «Juwipɨ’gɨ dɔi ta nan’tɨ kadɨ n’dəji nu kadɨ in te kɨ Pol lo ti’tɨ, non njegangita’gɨ’tɨ lə’de, tokɨ gei kadɨ n’indəi manjɨ ta li’ə majɨ majɨ n’oyi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Nan majɨ kadɨ oo ta lə’de el. Tadɔ de’gɨ kɨ tei dɔ sɔ kare a toi row’ə kadɨ uwəi’ə. Uni ndu’de kɨ ngan ngayn be kadɨ n’usɔi nya el num, n’anyi nan mann el num, bitɨ kadɨ n’tɔli’ə ə binəm taa. Kɨ ngɔsine kin, sii dɔ nja’de’tɨ, isɨ nginəi ndu par.»
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Kibo lə njerɔ’gɨ, ilə ndu’ne adɨ ngonn kɨ basa kakin kadɨ elta kin kete adɨ de kɨ rangɨ oo el, ə inyə adɨ aw.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Go’tɨ, kibo lə njerɔ’gɨ, ɓar njekundɔ njerɔ’gɨ kɨ ɓu in joo el’de ene: «Ɔsi nja njerɔ’gɨ ɓu joo nan’tɨ, nje kal sində’gɨ dɔ siri, ə nje kɨ nungɨ’gɨ ɓu joo tɔ. Ningə sii dɔ nja’se’tɨ kadɨ kɨ dɔjoo gidə in kare ə, uni tarow kɨ kaw kɨ Sejare’tɨ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Indəi dɔ sində’gɨ nan’tɨ uni Pol tɔ. Ə kadɨ awi tei si’ə rɔ nje konɓe’tɨ Pelisɨ, kɨ kanjɨ kadɨ nya madɨ ra’a.»
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Kibo lə njerɔ’gɨ ndangɨ makitu kin be adɨ nje konɓe ene:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 «M’in Kilodɨ Lisiyasɨ ə m’ndangɨ makitu kin m’ad’i kibo lə’m, nje konɓe Pelisɨ. Nya kɨ dɔkete, m’uwə ji’i!
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ningə dingəm kin, Juwipɨ’gɨ uwəi’ə kadɨ re a tɔli’ə, ə lokɨ m’oo kadɨ in de kɨ Rɔm’tɨ, m’aw kɨ njerɔ’gɨ m’taa’ə’n ji’de’tɨ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 M’sangɨ kadɨ m’gər nya inɓe kɨ ra ə Juwipɨ’gɨ səki’ə’n’ə, adɨ m’aw si’ə non njegangɨ ta’gɨ’tɨ lə’de in Juwipɨ’gɨ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Lo kin’tɨ ə, m’oo kadɨ səki’ə ɔjidɔ ndukun’gɨ lə’de, nan nya madɨ kare kɨ majel kɨ ra kɨ asɨ kadɨ de tɔl’ɔ’n’ə eke uwə’n dangay’tɨ goto.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Eli m’in kadɨ Juwipɨ’gɨ isɨ sangi row kadɨ n’tɔli’ə, be ə, m’un’ə kalangɨ m’ulə si’ə m’ad’i. Ningə m’un ndu’m kadɨ awi səki’ə rɔ’i’tɨ nu.»
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Njerɔ’gɨ rai tokɨ kibo lə’de ɔjɨ’n’de, adɨ awi kɨ Pol kondɔ’tɨ ratata tei si’ə Antipatirisɨ’tɨ.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Lo ti dɔ’tɨ, njerɔ’gɨ kɨ nje nja təli gogɨ lo kisɨ’de’tɨ, ə inyəi nje sində’gɨ adɨ awi kɨ Pol.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Lokɨ tei Sejare’tɨ, nje sində’gɨ uni makitu lə nje konɓe, ə ɔji’ə Pol tɔ.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nje konɓe tudə makitu kakin, ə dəjɨ Pol ke in de kɨ dɔnangɨ’tɨ kɨ ra wa? Ningə oo kadɨ Pol in de kɨ Silisi’tɨ.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ə el Pol ene: «M’a m’oo ta kɨ ta’i’tɨ, ndɔ kɨ nje səki’gɨ inɓe a rei.» Ningə adɨ ndu’ne kadɨ ngəmi Pol me kəy ngar’tɨ lə Erodɨ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.