Apocalipse 6
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NVT
1 M’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ dɔkete lə nya kuwə makitu’gɨ kɨ siri ɔr, ningə m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ dɔkete dann nya’gɨ kɨ nje kisi kumngayira ba kɨ sɔ un ndu’ne kɨ taa, ndu’ə ɓar to ndangindi be ene: «Re!»
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 M’gon lo, ningə m’oo sində kare kɨ nda. Nje kala uwə kagɨ kondirɔ ji’ne’tɨ, adi’ə jɔgɨ kɔsikurə. In de kɨ tətɨ rɔ, nan aw to tətɨ rɔ kɨ rangɨ ɓay.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja joo ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja joo el ene: «Re!»
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Lo kin’tɨ, sində kɨ rangɨ, kɨ kər to por te re. Nje kala aw kɨ tɔgɨ kadɨ ɔr’n lapiya dɔnangɨ’tɨ kɔ, kadɨ de’gɨ tɔli nan dann’de’tɨ. Adi’ə kiyərɔ kɨ ngal.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mutə ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja mutə el ene: «Re!» Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ndul. Nje kala uwə nya mbɔjɨ nya ji’ne’tɨ.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Ningə m’oo ndu ta madɨ in kɨ dann nje kisi kumngayira’gɨ kɨ sɔ ene: «Geme ngonn ngo mbɔjɨ nya kare be par in lo kulə kɨ ndɔ kare, ə ɔrjɨ ngonn ngo mbɔjɨ nya mutə be par in lo kulə kɨ ndɔ kare tɔ; nan ɔdɨ hu in kɨ yiwi kandɨ nju el.»
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja sɔ ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja sɔ el ene: «Re!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ɓal’a to to mbi kam be. Nje kala tɔ’a nan «Koy», ə lo kɨ koo isɨ njiyə go’ə’tɨ. Adi’de tɔgɨ dɔ dow dɔnangɨ’tɨ kɨ kare me kɨ sɔ’tɨ kadɨ tuji de’gɨ kɨ me’tɨ kɨ rɔ’gɨ kɨ ɓo’gɨ kɨ monyi kɨ njetɔko de’gɨ kɨ da don’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Go’tɨ, lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mi ɔr ningə nyɨ, m’oo ndil de’gɨ kɨ ndɔkɨ tɔli’de ə rai ginn ringiri kadikare’tɨ lə Luwə. In de’gɨ kɨ tɔli’de tadɔ ta lə Luwə kɨ rai dɔ’tɨ ngan, manyinaj’a.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 De’gɨ kakin uni ndu’de kɨ taa, elita kɨ tɔgɨ’de eyina: «Burəɓe, in kɨ in nje k’Ar njay, in kɨ in de kɨ rɔta’tɨ, a nginə bitɨ dɔkagilo’tɨ kɨ ra taa a gangɨ ta dɔ de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ɔjɨ’n dɔ mosɨ’je kɨ ɓuki kɔ kin wa?»
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ningə lo kin’tɨ non, adi de kɨ ra ku ngal kɨ nda, ningə dəji’de kadɨ orei me’de nden ɓay, bitɨ kadɨ to ndəgɨ ngannkon’de’gɨ, kɨ madɨ kulə’de’gɨ, kɨ nanyinan non, kadɨ to a tɔli’de to ingɨ be kin, kɔr’de re dɔ mad’a’tɨ, tɔlta’a ɓay taa.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Ningə m’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mehen ɔr, ə dɔnangɨ yəkɨ yəkɨ kɨ ətɨ ɓol ngayn. Kadɨ təl ndul kururu to ku soro be, ə nanyi ba pu təl to to mosɨ be tɔ.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Mee’gɨ in dɔran’tɨ tosi kɨ nanga to kandɨ mbaykote kɨ gəsirə el ɓay, ə nəl gang’a kɨ nanga kin be.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Dɔran a goto kɔ to tuwə kɨ de a koo gidɨ nan’tɨ kin be; ningə mbal’gɨ, kɨ dɔ dor’gɨ a ndui rɔ’de kɔ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ngar’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ nje tɔɓar’gɨ, kibo’gɨ lə njerɔ’gɨ, kɨ njenyakingə’gɨ, kɨ nje tɔgɨ’gɨ, kɨ ndəgɨ de’gɨ pətɨ, ɓər’gɨ kɨ de’gɨ kɨ kare, a anyinan kadɨ iyəi rɔ’de bolo lo’gɨ’tɨ kɨ gidɨ mbal’gɨ’tɨ kɨ təti.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 A eli mbalbo’gɨ kɨ mbal’gɨ kɨ təti eyina: «Tosi dɔ’je’tɨ, iyəi’je sanyi takum nje kisɨ dɔ kumbər ngar’tɨ, kɨ ta wongɨ’tɨ lə Ngonn batɨ.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Tadɔ ndɔ wongɨ kɨ bo re nga, de kɨ asɨ kadɨ ene m’in ə m’ra am goto.»
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.