Apocalipse 6
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 M’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ dɔkete lə nya kuwə makitu’gɨ kɨ siri ɔr, ningə m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ dɔkete dann nya’gɨ kɨ nje kisi kumngayira ba kɨ sɔ un ndu’ne kɨ taa, ndu’ə ɓar to ndangindi be ene: «Re!»
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 M’gon lo, ningə m’oo sində kare kɨ nda. Nje kala uwə kagɨ kondirɔ ji’ne’tɨ, adi’ə jɔgɨ kɔsikurə. In de kɨ tətɨ rɔ, nan aw to tətɨ rɔ kɨ rangɨ ɓay.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja joo ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja joo el ene: «Re!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Lo kin’tɨ, sində kɨ rangɨ, kɨ kər to por te re. Nje kala aw kɨ tɔgɨ kadɨ ɔr’n lapiya dɔnangɨ’tɨ kɔ, kadɨ de’gɨ tɔli nan dann’de’tɨ. Adi’ə kiyərɔ kɨ ngal.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mutə ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja mutə el ene: «Re!» Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ndul. Nje kala uwə nya mbɔjɨ nya ji’ne’tɨ.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Ningə m’oo ndu ta madɨ in kɨ dann nje kisi kumngayira’gɨ kɨ sɔ ene: «Geme ngonn ngo mbɔjɨ nya kare be par in lo kulə kɨ ndɔ kare, ə ɔrjɨ ngonn ngo mbɔjɨ nya mutə be par in lo kulə kɨ ndɔ kare tɔ; nan ɔdɨ hu in kɨ yiwi kandɨ nju el.»
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja sɔ ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja sɔ el ene: «Re!»
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ɓal’a to to mbi kam be. Nje kala tɔ’a nan «Koy», ə lo kɨ koo isɨ njiyə go’ə’tɨ. Adi’de tɔgɨ dɔ dow dɔnangɨ’tɨ kɨ kare me kɨ sɔ’tɨ kadɨ tuji de’gɨ kɨ me’tɨ kɨ rɔ’gɨ kɨ ɓo’gɨ kɨ monyi kɨ njetɔko de’gɨ kɨ da don’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Go’tɨ, lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mi ɔr ningə nyɨ, m’oo ndil de’gɨ kɨ ndɔkɨ tɔli’de ə rai ginn ringiri kadikare’tɨ lə Luwə. In de’gɨ kɨ tɔli’de tadɔ ta lə Luwə kɨ rai dɔ’tɨ ngan, manyinaj’a.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 De’gɨ kakin uni ndu’de kɨ taa, elita kɨ tɔgɨ’de eyina: «Burəɓe, in kɨ in nje k’Ar njay, in kɨ in de kɨ rɔta’tɨ, a nginə bitɨ dɔkagilo’tɨ kɨ ra taa a gangɨ ta dɔ de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ɔjɨ’n dɔ mosɨ’je kɨ ɓuki kɔ kin wa?»
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Ningə lo kin’tɨ non, adi de kɨ ra ku ngal kɨ nda, ningə dəji’de kadɨ orei me’de nden ɓay, bitɨ kadɨ to ndəgɨ ngannkon’de’gɨ, kɨ madɨ kulə’de’gɨ, kɨ nanyinan non, kadɨ to a tɔli’de to ingɨ be kin, kɔr’de re dɔ mad’a’tɨ, tɔlta’a ɓay taa.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Ningə m’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mehen ɔr, ə dɔnangɨ yəkɨ yəkɨ kɨ ətɨ ɓol ngayn. Kadɨ təl ndul kururu to ku soro be, ə nanyi ba pu təl to to mosɨ be tɔ.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Mee’gɨ in dɔran’tɨ tosi kɨ nanga to kandɨ mbaykote kɨ gəsirə el ɓay, ə nəl gang’a kɨ nanga kin be.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Dɔran a goto kɔ to tuwə kɨ de a koo gidɨ nan’tɨ kin be; ningə mbal’gɨ, kɨ dɔ dor’gɨ a ndui rɔ’de kɔ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Ngar’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ nje tɔɓar’gɨ, kibo’gɨ lə njerɔ’gɨ, kɨ njenyakingə’gɨ, kɨ nje tɔgɨ’gɨ, kɨ ndəgɨ de’gɨ pətɨ, ɓər’gɨ kɨ de’gɨ kɨ kare, a anyinan kadɨ iyəi rɔ’de bolo lo’gɨ’tɨ kɨ gidɨ mbal’gɨ’tɨ kɨ təti.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 A eli mbalbo’gɨ kɨ mbal’gɨ kɨ təti eyina: «Tosi dɔ’je’tɨ, iyəi’je sanyi takum nje kisɨ dɔ kumbər ngar’tɨ, kɨ ta wongɨ’tɨ lə Ngonn batɨ.
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Tadɔ ndɔ wongɨ kɨ bo re nga, de kɨ asɨ kadɨ ene m’in ə m’ra am goto.»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.