Apocalipse 6
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ACF
1 M’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ dɔkete lə nya kuwə makitu’gɨ kɨ siri ɔr, ningə m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ dɔkete dann nya’gɨ kɨ nje kisi kumngayira ba kɨ sɔ un ndu’ne kɨ taa, ndu’ə ɓar to ndangindi be ene: «Re!»
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei, e ouvi um dos quatro animais, que dizia como em voz de trovão: Vem, e vê.
2 M’gon lo, ningə m’oo sində kare kɨ nda. Nje kala uwə kagɨ kondirɔ ji’ne’tɨ, adi’ə jɔgɨ kɔsikurə. In de kɨ tətɨ rɔ, nan aw to tətɨ rɔ kɨ rangɨ ɓay.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso, e para vencer.
3 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja joo ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja joo el ene: «Re!»
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem, e vê.
4 Lo kin’tɨ, sində kɨ rangɨ, kɨ kər to por te re. Nje kala aw kɨ tɔgɨ kadɨ ɔr’n lapiya dɔnangɨ’tɨ kɔ, kadɨ de’gɨ tɔli nan dann’de’tɨ. Adi’ə kiyərɔ kɨ ngal.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra, e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mutə ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja mutə el ene: «Re!» Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ndul. Nje kala uwə nya mbɔjɨ nya ji’ne’tɨ.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi dizer o terceiro animal: Vem, e vê. E olhei, e eis um cavalo preto e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança em sua mão.
6 Ningə m’oo ndu ta madɨ in kɨ dann nje kisi kumngayira’gɨ kɨ sɔ ene: «Geme ngonn ngo mbɔjɨ nya kare be par in lo kulə kɨ ndɔ kare, ə ɔrjɨ ngonn ngo mbɔjɨ nya mutə be par in lo kulə kɨ ndɔ kare tɔ; nan ɔdɨ hu in kɨ yiwi kandɨ nju el.»
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro, e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja sɔ ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja sɔ el ene: «Re!»
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem, e vê.
8 Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ɓal’a to to mbi kam be. Nje kala tɔ’a nan «Koy», ə lo kɨ koo isɨ njiyə go’ə’tɨ. Adi’de tɔgɨ dɔ dow dɔnangɨ’tɨ kɨ kare me kɨ sɔ’tɨ kadɨ tuji de’gɨ kɨ me’tɨ kɨ rɔ’gɨ kɨ ɓo’gɨ kɨ monyi kɨ njetɔko de’gɨ kɨ da don’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra, com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Go’tɨ, lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mi ɔr ningə nyɨ, m’oo ndil de’gɨ kɨ ndɔkɨ tɔli’de ə rai ginn ringiri kadikare’tɨ lə Luwə. In de’gɨ kɨ tɔli’de tadɔ ta lə Luwə kɨ rai dɔ’tɨ ngan, manyinaj’a.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 De’gɨ kakin uni ndu’de kɨ taa, elita kɨ tɔgɨ’de eyina: «Burəɓe, in kɨ in nje k’Ar njay, in kɨ in de kɨ rɔta’tɨ, a nginə bitɨ dɔkagilo’tɨ kɨ ra taa a gangɨ ta dɔ de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ɔjɨ’n dɔ mosɨ’je kɨ ɓuki kɔ kin wa?»
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Ningə lo kin’tɨ non, adi de kɨ ra ku ngal kɨ nda, ningə dəji’de kadɨ orei me’de nden ɓay, bitɨ kadɨ to ndəgɨ ngannkon’de’gɨ, kɨ madɨ kulə’de’gɨ, kɨ nanyinan non, kadɨ to a tɔli’de to ingɨ be kin, kɔr’de re dɔ mad’a’tɨ, tɔlta’a ɓay taa.
11 E foram dadas a cada um compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos, que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Ningə m’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mehen ɔr, ə dɔnangɨ yəkɨ yəkɨ kɨ ətɨ ɓol ngayn. Kadɨ təl ndul kururu to ku soro be, ə nanyi ba pu təl to to mosɨ be tɔ.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue;
13 Mee’gɨ in dɔran’tɨ tosi kɨ nanga to kandɨ mbaykote kɨ gəsirə el ɓay, ə nəl gang’a kɨ nanga kin be.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Dɔran a goto kɔ to tuwə kɨ de a koo gidɨ nan’tɨ kin be; ningə mbal’gɨ, kɨ dɔ dor’gɨ a ndui rɔ’de kɔ.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ngar’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ nje tɔɓar’gɨ, kibo’gɨ lə njerɔ’gɨ, kɨ njenyakingə’gɨ, kɨ nje tɔgɨ’gɨ, kɨ ndəgɨ de’gɨ pətɨ, ɓər’gɨ kɨ de’gɨ kɨ kare, a anyinan kadɨ iyəi rɔ’de bolo lo’gɨ’tɨ kɨ gidɨ mbal’gɨ’tɨ kɨ təti.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo o servo, e todo o livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 A eli mbalbo’gɨ kɨ mbal’gɨ kɨ təti eyina: «Tosi dɔ’je’tɨ, iyəi’je sanyi takum nje kisɨ dɔ kumbər ngar’tɨ, kɨ ta wongɨ’tɨ lə Ngonn batɨ.
16 E diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Tadɔ ndɔ wongɨ kɨ bo re nga, de kɨ asɨ kadɨ ene m’in ə m’ra am goto.»
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.