Apocalipse 6

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 M’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ dɔkete lə nya kuwə makitu’gɨ kɨ siri ɔr, ningə m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ dɔkete dann nya’gɨ kɨ nje kisi kumngayira ba kɨ sɔ un ndu’ne kɨ taa, ndu’ə ɓar to ndangindi be ene: «Re!»
1 Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse voz de trovão: Vem!
2 M’gon lo, ningə m’oo sində kare kɨ nda. Nje kala uwə kagɨ kondirɔ ji’ne’tɨ, adi’ə jɔgɨ kɔsikurə. In de kɨ tətɨ rɔ, nan aw to tətɨ rɔ kɨ rangɨ ɓay.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco e o seu cavaleiro com um arco; e foi-lhe dada uma coroa; e ele saiu vencendo e para vencer.
3 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja joo ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja joo el ene: «Re!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: Vem!
4 Lo kin’tɨ, sində kɨ rangɨ, kɨ kər to por te re. Nje kala aw kɨ tɔgɨ kadɨ ɔr’n lapiya dɔnangɨ’tɨ kɔ, kadɨ de’gɨ tɔli nan dann’de’tɨ. Adi’ə kiyərɔ kɨ ngal.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao seu cavaleiro, foi-lhe dado tirar a paz da terra para que os homens se matassem uns aos outros; também lhe foi dada uma grande espada.
5 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mutə ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja mutə el ene: «Re!» Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ndul. Nje kala uwə nya mbɔjɨ nya ji’ne’tɨ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: Vem! Então, vi, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Ningə m’oo ndu ta madɨ in kɨ dann nje kisi kumngayira’gɨ kɨ sɔ ene: «Geme ngonn ngo mbɔjɨ nya kare be par in lo kulə kɨ ndɔ kare, ə ɔrjɨ ngonn ngo mbɔjɨ nya mutə be par in lo kulə kɨ ndɔ kare tɔ; nan ɔdɨ hu in kɨ yiwi kandɨ nju el.»
6 E ouvi uma como que voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja sɔ ɔr ningə, m’oo ndu nya kɨ nje kisɨ kumngayira ba kɨ nja sɔ el ene: «Re!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: Vem!
8 Ə m’gon lo ningə, m’oo sində kare kɨ ɓal’a to to mbi kam be. Nje kala tɔ’a nan «Koy», ə lo kɨ koo isɨ njiyə go’ə’tɨ. Adi’de tɔgɨ dɔ dow dɔnangɨ’tɨ kɨ kare me kɨ sɔ’tɨ kadɨ tuji de’gɨ kɨ me’tɨ kɨ rɔ’gɨ kɨ ɓo’gɨ kɨ monyi kɨ njetɔko de’gɨ kɨ da don’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo e o seu cavaleiro, sendo este chamado Morte; e o Inferno o estava seguindo, e foi-lhes dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio das feras da terra.
9 Go’tɨ, lokɨ Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mi ɔr ningə nyɨ, m’oo ndil de’gɨ kɨ ndɔkɨ tɔli’de ə rai ginn ringiri kadikare’tɨ lə Luwə. In de’gɨ kɨ tɔli’de tadɔ ta lə Luwə kɨ rai dɔ’tɨ ngan, manyinaj’a.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que sustentavam.
10 De’gɨ kakin uni ndu’de kɨ taa, elita kɨ tɔgɨ’de eyina: «Burəɓe, in kɨ in nje k’Ar njay, in kɨ in de kɨ rɔta’tɨ, a nginə bitɨ dɔkagilo’tɨ kɨ ra taa a gangɨ ta dɔ de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ɔjɨ’n dɔ mosɨ’je kɨ ɓuki kɔ kin wa?»
10 Clamaram em grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Ningə lo kin’tɨ non, adi de kɨ ra ku ngal kɨ nda, ningə dəji’de kadɨ orei me’de nden ɓay, bitɨ kadɨ to ndəgɨ ngannkon’de’gɨ, kɨ madɨ kulə’de’gɨ, kɨ nanyinan non, kadɨ to a tɔli’de to ingɨ be kin, kɔr’de re dɔ mad’a’tɨ, tɔlta’a ɓay taa.
11 Então, a cada um deles foi dada uma vestidura branca, e lhes disseram que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como igualmente eles foram.
12 Ningə m’oo Ngonn batɨ uwə nya kuwə makitu kɨ nja mehen ɔr, ə dɔnangɨ yəkɨ yəkɨ kɨ ətɨ ɓol ngayn. Kadɨ təl ndul kururu to ku soro be, ə nanyi ba pu təl to to mosɨ be tɔ.
12 Vi quando o Cordeiro abriu o sexto selo, e sobreveio grande terremoto. O sol se tornou negro como saco de crina, a lua toda, como sangue,
13 Mee’gɨ in dɔran’tɨ tosi kɨ nanga to kandɨ mbaykote kɨ gəsirə el ɓay, ə nəl gang’a kɨ nanga kin be.
13 as estrelas do céu caíram pela terra, como a figueira, quando abalada por vento forte, deixa cair os seus figos verdes,
14 Dɔran a goto kɔ to tuwə kɨ de a koo gidɨ nan’tɨ kin be; ningə mbal’gɨ, kɨ dɔ dor’gɨ a ndui rɔ’de kɔ.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então, todos os montes e ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Ngar’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kɨ nje tɔɓar’gɨ, kibo’gɨ lə njerɔ’gɨ, kɨ njenyakingə’gɨ, kɨ nje tɔgɨ’gɨ, kɨ ndəgɨ de’gɨ pətɨ, ɓər’gɨ kɨ de’gɨ kɨ kare, a anyinan kadɨ iyəi rɔ’de bolo lo’gɨ’tɨ kɨ gidɨ mbal’gɨ’tɨ kɨ təti.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 A eli mbalbo’gɨ kɨ mbal’gɨ kɨ təti eyina: «Tosi dɔ’je’tɨ, iyəi’je sanyi takum nje kisɨ dɔ kumbər ngar’tɨ, kɨ ta wongɨ’tɨ lə Ngonn batɨ.
16 e disseram aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que se assenta no trono e da ira do Cordeiro,
17 Tadɔ ndɔ wongɨ kɨ bo re nga, de kɨ asɨ kadɨ ene m’in ə m’ra am goto.»
17 porque chegou o grande Dia da ira deles; e quem é que pode suster-se?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.