Apocalipse 14
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NVT
1 M’gon lo ɓay, ə m’oo Ngonn batɨ ra taa dɔ mbal Siyon’tɨ, ningə de’gɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000) kɨ awi kɨ tɔ’a num, tɔ Baw’a Luwə num, kɨ ndangɨ natɨ non’de’tɨ in si’ə.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 M’oo kah nya madɨ ə in kɨ dɔran’tɨ to kah mann ba kɨ isɨ lo kam be, ə to kah ndi kɨ ndangɨ nya kɨ tɔgɨ’ne ngayn kam be. Kah nya kɨ ɓar ə m’oo kin, ɓar to kah kundu’gɨ ə de’gɨ ra indəi be.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Ningə bulə de’gɨ kin pətɨ osi pa kɨ sigɨ non kumbər ngar’tɨ, kɨ non nya’gɨ’tɨ kɨ nje kisi kum kɨ sɔ, kɨ non ngatɔgɨ’gɨ’tɨ. De kɨ asɨ kadɨ ndo pa kin goto. De’ə, in de’gɨ kɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000), kɨ in de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dɔnangɨ’tɨ kin par.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 In de’gɨ kɨ njenyi kɨ rɔ’de kɨ majel el, sangi dene’gɨ el, tadɔ gəri dene el. Uni go Ngonn batɨ lo’gɨ pətɨ kɨ aw’tɨ. In de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dann de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne to kandɨ nya kɨ dɔkete kɨ kun kadɨ Luwə num kadɨ Ngonn batɨ num.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 In de’gɨ kɨ de oo ta kɨ ngom ta’de’tɨ el. Taa kɨ kanjɨ ta madɨ dɔ’tɨ.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Go’tɨ, m’oo malayka kare kɨ nal dann nəl’tɨ taa sanyi ngayn. Poyta kɨ majɨ kɨ bitɨ kɨ non’tɨ in ji’ə’tɨ kadɨ ilə mbi de’gɨ’tɨ kɨ sii dɔnangɨ’tɨ ne, adɨ in ginn ɓe’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn kaw’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ndonnta’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn de’gɨ kɨ dangɨ dangɨ.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Malayka kakin un ndu’ne kɨ taa ene: «Uləi dɔ’se ginn tɔgɨ’tɨ lə Luwə, ə uləi tɔjɨ dɔ’a’tɨ, tadɔ dɔkagilo takigangɨ li’ə re nga. Ɔsi məkəsɨ’se nanga non njera dɔran kɨ dɔnangɨ’tɨ, njera babo kɨ lo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ kɨ mann isɨ uwə’tɨ.»
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Malayka kɨ rangɨ ɓay un go in kɨ kete kakin ningə el ene: «Osɨ nga, osɨ nga, *Babilon kɨ in ɓe kɨ boi. In kɨ adɨ ginn ɓe’gɨ pətɨ yiwi kandɨ nju kaya kɨ ra lə’ne kɨ ətɨ ɓol adɨ’de anyinan.»
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ nja mutə un go’de ningə el ene: «De kɨ ɔsɨ məkəsɨ’ne nanga non da’tɨ, kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taa ndaja non’ne’tɨ, eke ji’ne’tɨ ə,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 in kaa a anyi yiwi kandɨ nju wongɨ lə Luwə kɨ kilə mann’tɨ el kɨ Luwə a ɓukɨ me kɔpɨ wongɨ’tɨ lə’ne kin tɔ. Ko de’gɨ kɨ be kin a ingəi kon takum malayka’gɨ’tɨ kɨ kar njay kɨ takum Ngonn batɨ’tɨ. A ingəi kon kin me por’tɨ kɨ me nya’tɨ kɨ on por rigɨ rigɨ.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Sa por kɨ nje kadɨ’de kon kin a su taa kɨ dɔkagilo’gɨ kɨ dɔkagilo’gɨ. Ningə kondɔ kɨ kada, lo kadɨ de’gɨ kɨ nje kɔsɨ məkəsɨ’de nanga non da’tɨ kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taai ndaja natɨ non’de’tɨ eke ji’de’tɨ kin a ɔri kon el.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 In dɔkagilo kɨ kadɨ de’gɨ kɨ in yan Luwə, kɨ njengəm mbərkikində’gɨ lə Luwə, kɨ nje kunme’de kadɨ Kirisitɨ, uwəi tɔgɨ’de ba.»
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Go’tɨ m’oo dɔ ndu madɨ in dɔran’tɨ el’m ene: «Ndangɨ ta kin ene: Nje majikur’gɨ ə in de’gɨ kɨ isɨ oyi me ndɔ’tɨ kɨ ɓone me kulə’tɨ lə Burəɓe. Ndil Luwə el ene: in nje majikur’gɨ tadɔ uwəi kɔr rɔ’de dɔ kon’gɨ’tɨ lə’de, ningə kulə ra’de’gɨ kɨ majɨ kɨ rai a ndolo go’de.»
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 M’gon lo ə m’oo kilndi kɨ nda, ningə de kɨ tanan kɨ Ngonn de isɨ dɔ’tɨ. Jɔgɨ ngar kɨ ra kɨ ɔr isɨ dɔ’a’tɨ, ningə uwə ngorongɨ kɨ ta’a atɨ ji’ne’tɨ.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Malayka madɨ kɨ rangɨ te me Kəy’tɨ lə Luwə, ningə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne el nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n ko, tadɔ ko kɨ dɔnangɨ’tɨ gəsirə asɨ kujə nga.»
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Ningə lo kin’tɨ, nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ulə ngorongɨ lə’ne ujə’n ko’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay te me Kəy’tɨ lə Luwə, dɔran’tɨ kɨ ngorongɨ kɨ atɨ ngayn ji’ne’tɨ tɔ.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ aw kɨ tɔgɨ dɔ por’tɨ, te kɨ dɔ ringiri’tɨ, ə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne ngayn el nje kuwə ngorongɨ ji’ne’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ kin, tadɔ kanda’gɨ gəsirəi nga.»
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Ə malayka ulə ngorongɨ lə’ne dɔnangɨ’tɨ ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ningə bi ilə me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, kɨ in ɓe kɨ boi kɨ wongɨ lə Luwə in me’tɨ.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Mbisəi kandɨ nju kakin me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, gidɨ ɓebo’tɨ gogɨ, ningə mosɨ lo te me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ kakin kɨ taga, in bitɨ ɔdɨ ta sində’gɨ taa, ə ngal’a asɨ kilometər ɓu mutə kare.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.