Apocalipse 14
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NAA
1 M’gon lo ɓay, ə m’oo Ngonn batɨ ra taa dɔ mbal Siyon’tɨ, ningə de’gɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000) kɨ awi kɨ tɔ’a num, tɔ Baw’a Luwə num, kɨ ndangɨ natɨ non’de’tɨ in si’ə.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 M’oo kah nya madɨ ə in kɨ dɔran’tɨ to kah mann ba kɨ isɨ lo kam be, ə to kah ndi kɨ ndangɨ nya kɨ tɔgɨ’ne ngayn kam be. Kah nya kɨ ɓar ə m’oo kin, ɓar to kah kundu’gɨ ə de’gɨ ra indəi be.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ningə bulə de’gɨ kin pətɨ osi pa kɨ sigɨ non kumbər ngar’tɨ, kɨ non nya’gɨ’tɨ kɨ nje kisi kum kɨ sɔ, kɨ non ngatɔgɨ’gɨ’tɨ. De kɨ asɨ kadɨ ndo pa kin goto. De’ə, in de’gɨ kɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000), kɨ in de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dɔnangɨ’tɨ kin par.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 In de’gɨ kɨ njenyi kɨ rɔ’de kɨ majel el, sangi dene’gɨ el, tadɔ gəri dene el. Uni go Ngonn batɨ lo’gɨ pətɨ kɨ aw’tɨ. In de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dann de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne to kandɨ nya kɨ dɔkete kɨ kun kadɨ Luwə num kadɨ Ngonn batɨ num.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 In de’gɨ kɨ de oo ta kɨ ngom ta’de’tɨ el. Taa kɨ kanjɨ ta madɨ dɔ’tɨ.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Go’tɨ, m’oo malayka kare kɨ nal dann nəl’tɨ taa sanyi ngayn. Poyta kɨ majɨ kɨ bitɨ kɨ non’tɨ in ji’ə’tɨ kadɨ ilə mbi de’gɨ’tɨ kɨ sii dɔnangɨ’tɨ ne, adɨ in ginn ɓe’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn kaw’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ndonnta’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn de’gɨ kɨ dangɨ dangɨ.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Malayka kakin un ndu’ne kɨ taa ene: «Uləi dɔ’se ginn tɔgɨ’tɨ lə Luwə, ə uləi tɔjɨ dɔ’a’tɨ, tadɔ dɔkagilo takigangɨ li’ə re nga. Ɔsi məkəsɨ’se nanga non njera dɔran kɨ dɔnangɨ’tɨ, njera babo kɨ lo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ kɨ mann isɨ uwə’tɨ.»
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Malayka kɨ rangɨ ɓay un go in kɨ kete kakin ningə el ene: «Osɨ nga, osɨ nga, *Babilon kɨ in ɓe kɨ boi. In kɨ adɨ ginn ɓe’gɨ pətɨ yiwi kandɨ nju kaya kɨ ra lə’ne kɨ ətɨ ɓol adɨ’de anyinan.»
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ nja mutə un go’de ningə el ene: «De kɨ ɔsɨ məkəsɨ’ne nanga non da’tɨ, kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taa ndaja non’ne’tɨ, eke ji’ne’tɨ ə,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 in kaa a anyi yiwi kandɨ nju wongɨ lə Luwə kɨ kilə mann’tɨ el kɨ Luwə a ɓukɨ me kɔpɨ wongɨ’tɨ lə’ne kin tɔ. Ko de’gɨ kɨ be kin a ingəi kon takum malayka’gɨ’tɨ kɨ kar njay kɨ takum Ngonn batɨ’tɨ. A ingəi kon kin me por’tɨ kɨ me nya’tɨ kɨ on por rigɨ rigɨ.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Sa por kɨ nje kadɨ’de kon kin a su taa kɨ dɔkagilo’gɨ kɨ dɔkagilo’gɨ. Ningə kondɔ kɨ kada, lo kadɨ de’gɨ kɨ nje kɔsɨ məkəsɨ’de nanga non da’tɨ kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taai ndaja natɨ non’de’tɨ eke ji’de’tɨ kin a ɔri kon el.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 In dɔkagilo kɨ kadɨ de’gɨ kɨ in yan Luwə, kɨ njengəm mbərkikində’gɨ lə Luwə, kɨ nje kunme’de kadɨ Kirisitɨ, uwəi tɔgɨ’de ba.»
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Go’tɨ m’oo dɔ ndu madɨ in dɔran’tɨ el’m ene: «Ndangɨ ta kin ene: Nje majikur’gɨ ə in de’gɨ kɨ isɨ oyi me ndɔ’tɨ kɨ ɓone me kulə’tɨ lə Burəɓe. Ndil Luwə el ene: in nje majikur’gɨ tadɔ uwəi kɔr rɔ’de dɔ kon’gɨ’tɨ lə’de, ningə kulə ra’de’gɨ kɨ majɨ kɨ rai a ndolo go’de.»
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 M’gon lo ə m’oo kilndi kɨ nda, ningə de kɨ tanan kɨ Ngonn de isɨ dɔ’tɨ. Jɔgɨ ngar kɨ ra kɨ ɔr isɨ dɔ’a’tɨ, ningə uwə ngorongɨ kɨ ta’a atɨ ji’ne’tɨ.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Malayka madɨ kɨ rangɨ te me Kəy’tɨ lə Luwə, ningə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne el nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n ko, tadɔ ko kɨ dɔnangɨ’tɨ gəsirə asɨ kujə nga.»
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Ningə lo kin’tɨ, nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ulə ngorongɨ lə’ne ujə’n ko’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay te me Kəy’tɨ lə Luwə, dɔran’tɨ kɨ ngorongɨ kɨ atɨ ngayn ji’ne’tɨ tɔ.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ aw kɨ tɔgɨ dɔ por’tɨ, te kɨ dɔ ringiri’tɨ, ə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne ngayn el nje kuwə ngorongɨ ji’ne’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ kin, tadɔ kanda’gɨ gəsirəi nga.»
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Ə malayka ulə ngorongɨ lə’ne dɔnangɨ’tɨ ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ningə bi ilə me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, kɨ in ɓe kɨ boi kɨ wongɨ lə Luwə in me’tɨ.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Mbisəi kandɨ nju kakin me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, gidɨ ɓebo’tɨ gogɨ, ningə mosɨ lo te me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ kakin kɨ taga, in bitɨ ɔdɨ ta sində’gɨ taa, ə ngal’a asɨ kilometər ɓu mutə kare.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.