Apocalipse 14
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 M’gon lo ɓay, ə m’oo Ngonn batɨ ra taa dɔ mbal Siyon’tɨ, ningə de’gɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000) kɨ awi kɨ tɔ’a num, tɔ Baw’a Luwə num, kɨ ndangɨ natɨ non’de’tɨ in si’ə.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 M’oo kah nya madɨ ə in kɨ dɔran’tɨ to kah mann ba kɨ isɨ lo kam be, ə to kah ndi kɨ ndangɨ nya kɨ tɔgɨ’ne ngayn kam be. Kah nya kɨ ɓar ə m’oo kin, ɓar to kah kundu’gɨ ə de’gɨ ra indəi be.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Ningə bulə de’gɨ kin pətɨ osi pa kɨ sigɨ non kumbər ngar’tɨ, kɨ non nya’gɨ’tɨ kɨ nje kisi kum kɨ sɔ, kɨ non ngatɔgɨ’gɨ’tɨ. De kɨ asɨ kadɨ ndo pa kin goto. De’ə, in de’gɨ kɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000), kɨ in de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dɔnangɨ’tɨ kin par.
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 In de’gɨ kɨ njenyi kɨ rɔ’de kɨ majel el, sangi dene’gɨ el, tadɔ gəri dene el. Uni go Ngonn batɨ lo’gɨ pətɨ kɨ aw’tɨ. In de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dann de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne to kandɨ nya kɨ dɔkete kɨ kun kadɨ Luwə num kadɨ Ngonn batɨ num.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 In de’gɨ kɨ de oo ta kɨ ngom ta’de’tɨ el. Taa kɨ kanjɨ ta madɨ dɔ’tɨ.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Go’tɨ, m’oo malayka kare kɨ nal dann nəl’tɨ taa sanyi ngayn. Poyta kɨ majɨ kɨ bitɨ kɨ non’tɨ in ji’ə’tɨ kadɨ ilə mbi de’gɨ’tɨ kɨ sii dɔnangɨ’tɨ ne, adɨ in ginn ɓe’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn kaw’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ndonnta’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn de’gɨ kɨ dangɨ dangɨ.
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Malayka kakin un ndu’ne kɨ taa ene: «Uləi dɔ’se ginn tɔgɨ’tɨ lə Luwə, ə uləi tɔjɨ dɔ’a’tɨ, tadɔ dɔkagilo takigangɨ li’ə re nga. Ɔsi məkəsɨ’se nanga non njera dɔran kɨ dɔnangɨ’tɨ, njera babo kɨ lo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ kɨ mann isɨ uwə’tɨ.»
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Malayka kɨ rangɨ ɓay un go in kɨ kete kakin ningə el ene: «Osɨ nga, osɨ nga, *Babilon kɨ in ɓe kɨ boi. In kɨ adɨ ginn ɓe’gɨ pətɨ yiwi kandɨ nju kaya kɨ ra lə’ne kɨ ətɨ ɓol adɨ’de anyinan.»
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ nja mutə un go’de ningə el ene: «De kɨ ɔsɨ məkəsɨ’ne nanga non da’tɨ, kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taa ndaja non’ne’tɨ, eke ji’ne’tɨ ə,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 in kaa a anyi yiwi kandɨ nju wongɨ lə Luwə kɨ kilə mann’tɨ el kɨ Luwə a ɓukɨ me kɔpɨ wongɨ’tɨ lə’ne kin tɔ. Ko de’gɨ kɨ be kin a ingəi kon takum malayka’gɨ’tɨ kɨ kar njay kɨ takum Ngonn batɨ’tɨ. A ingəi kon kin me por’tɨ kɨ me nya’tɨ kɨ on por rigɨ rigɨ.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Sa por kɨ nje kadɨ’de kon kin a su taa kɨ dɔkagilo’gɨ kɨ dɔkagilo’gɨ. Ningə kondɔ kɨ kada, lo kadɨ de’gɨ kɨ nje kɔsɨ məkəsɨ’de nanga non da’tɨ kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taai ndaja natɨ non’de’tɨ eke ji’de’tɨ kin a ɔri kon el.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 In dɔkagilo kɨ kadɨ de’gɨ kɨ in yan Luwə, kɨ njengəm mbərkikində’gɨ lə Luwə, kɨ nje kunme’de kadɨ Kirisitɨ, uwəi tɔgɨ’de ba.»
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Go’tɨ m’oo dɔ ndu madɨ in dɔran’tɨ el’m ene: «Ndangɨ ta kin ene: Nje majikur’gɨ ə in de’gɨ kɨ isɨ oyi me ndɔ’tɨ kɨ ɓone me kulə’tɨ lə Burəɓe. Ndil Luwə el ene: in nje majikur’gɨ tadɔ uwəi kɔr rɔ’de dɔ kon’gɨ’tɨ lə’de, ningə kulə ra’de’gɨ kɨ majɨ kɨ rai a ndolo go’de.»
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 M’gon lo ə m’oo kilndi kɨ nda, ningə de kɨ tanan kɨ Ngonn de isɨ dɔ’tɨ. Jɔgɨ ngar kɨ ra kɨ ɔr isɨ dɔ’a’tɨ, ningə uwə ngorongɨ kɨ ta’a atɨ ji’ne’tɨ.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Malayka madɨ kɨ rangɨ te me Kəy’tɨ lə Luwə, ningə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne el nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n ko, tadɔ ko kɨ dɔnangɨ’tɨ gəsirə asɨ kujə nga.»
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Ningə lo kin’tɨ, nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ulə ngorongɨ lə’ne ujə’n ko’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay te me Kəy’tɨ lə Luwə, dɔran’tɨ kɨ ngorongɨ kɨ atɨ ngayn ji’ne’tɨ tɔ.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ aw kɨ tɔgɨ dɔ por’tɨ, te kɨ dɔ ringiri’tɨ, ə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne ngayn el nje kuwə ngorongɨ ji’ne’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ kin, tadɔ kanda’gɨ gəsirəi nga.»
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Ə malayka ulə ngorongɨ lə’ne dɔnangɨ’tɨ ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ningə bi ilə me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, kɨ in ɓe kɨ boi kɨ wongɨ lə Luwə in me’tɨ.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 Mbisəi kandɨ nju kakin me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, gidɨ ɓebo’tɨ gogɨ, ningə mosɨ lo te me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ kakin kɨ taga, in bitɨ ɔdɨ ta sində’gɨ taa, ə ngal’a asɨ kilometər ɓu mutə kare.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.