Apocalipse 14
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARC
1 M’gon lo ɓay, ə m’oo Ngonn batɨ ra taa dɔ mbal Siyon’tɨ, ningə de’gɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000) kɨ awi kɨ tɔ’a num, tɔ Baw’a Luwə num, kɨ ndangɨ natɨ non’de’tɨ in si’ə.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em sua testa tinham escrito o nome dele e o de seu Pai.
2 M’oo kah nya madɨ ə in kɨ dɔran’tɨ to kah mann ba kɨ isɨ lo kam be, ə to kah ndi kɨ ndangɨ nya kɨ tɔgɨ’ne ngayn kam be. Kah nya kɨ ɓar ə m’oo kin, ɓar to kah kundu’gɨ ə de’gɨ ra indəi be.
2 E ouvi uma voz do céu como a voz de muitas águas e como a voz de um grande trovão; e uma voz de harpistas, que tocavam com a sua harpa.
3 Ningə bulə de’gɨ kin pətɨ osi pa kɨ sigɨ non kumbər ngar’tɨ, kɨ non nya’gɨ’tɨ kɨ nje kisi kum kɨ sɔ, kɨ non ngatɔgɨ’gɨ’tɨ. De kɨ asɨ kadɨ ndo pa kin goto. De’ə, in de’gɨ kɨ dər ɓu kɨ dɔsɔ gidə in sɔ (144.000), kɨ in de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dɔnangɨ’tɨ kin par.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 In de’gɨ kɨ njenyi kɨ rɔ’de kɨ majel el, sangi dene’gɨ el, tadɔ gəri dene el. Uni go Ngonn batɨ lo’gɨ pətɨ kɨ aw’tɨ. In de’gɨ kɨ in kɨ kugə dɔ’de dann de’gɨ’tɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne to kandɨ nya kɨ dɔkete kɨ kun kadɨ Luwə num kadɨ Ngonn batɨ num.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres, porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vai. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 In de’gɨ kɨ de oo ta kɨ ngom ta’de’tɨ el. Taa kɨ kanjɨ ta madɨ dɔ’tɨ.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Go’tɨ, m’oo malayka kare kɨ nal dann nəl’tɨ taa sanyi ngayn. Poyta kɨ majɨ kɨ bitɨ kɨ non’tɨ in ji’ə’tɨ kadɨ ilə mbi de’gɨ’tɨ kɨ sii dɔnangɨ’tɨ ne, adɨ in ginn ɓe’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn kaw’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ndonnta’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, kɨ ginn de’gɨ kɨ dangɨ dangɨ.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Malayka kakin un ndu’ne kɨ taa ene: «Uləi dɔ’se ginn tɔgɨ’tɨ lə Luwə, ə uləi tɔjɨ dɔ’a’tɨ, tadɔ dɔkagilo takigangɨ li’ə re nga. Ɔsi məkəsɨ’se nanga non njera dɔran kɨ dɔnangɨ’tɨ, njera babo kɨ lo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ kɨ mann isɨ uwə’tɨ.»
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, porque vinda é a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Malayka kɨ rangɨ ɓay un go in kɨ kete kakin ningə el ene: «Osɨ nga, osɨ nga, *Babilon kɨ in ɓe kɨ boi. In kɨ adɨ ginn ɓe’gɨ pətɨ yiwi kandɨ nju kaya kɨ ra lə’ne kɨ ətɨ ɓol adɨ’de anyinan.»
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu! Caiu Babilônia, aquela grande cidade que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição!
9 Malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ nja mutə un go’de ningə el ene: «De kɨ ɔsɨ məkəsɨ’ne nanga non da’tɨ, kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taa ndaja non’ne’tɨ, eke ji’ne’tɨ ə,
9 E os seguiu o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber o sinal na testa ou na mão,
10 in kaa a anyi yiwi kandɨ nju wongɨ lə Luwə kɨ kilə mann’tɨ el kɨ Luwə a ɓukɨ me kɔpɨ wongɨ’tɨ lə’ne kin tɔ. Ko de’gɨ kɨ be kin a ingəi kon takum malayka’gɨ’tɨ kɨ kar njay kɨ takum Ngonn batɨ’tɨ. A ingəi kon kin me por’tɨ kɨ me nya’tɨ kɨ on por rigɨ rigɨ.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Sa por kɨ nje kadɨ’de kon kin a su taa kɨ dɔkagilo’gɨ kɨ dɔkagilo’gɨ. Ningə kondɔ kɨ kada, lo kadɨ de’gɨ kɨ nje kɔsɨ məkəsɨ’de nanga non da’tɨ kɨ non kagɨ yo’tɨ li’ə, ə taai ndaja natɨ non’de’tɨ eke ji’de’tɨ kin a ɔri kon el.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso, nem de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 In dɔkagilo kɨ kadɨ de’gɨ kɨ in yan Luwə, kɨ njengəm mbərkikində’gɨ lə Luwə, kɨ nje kunme’de kadɨ Kirisitɨ, uwəi tɔgɨ’de ba.»
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Go’tɨ m’oo dɔ ndu madɨ in dɔran’tɨ el’m ene: «Ndangɨ ta kin ene: Nje majikur’gɨ ə in de’gɨ kɨ isɨ oyi me ndɔ’tɨ kɨ ɓone me kulə’tɨ lə Burəɓe. Ndil Luwə el ene: in nje majikur’gɨ tadɔ uwəi kɔr rɔ’de dɔ kon’gɨ’tɨ lə’de, ningə kulə ra’de’gɨ kɨ majɨ kɨ rai a ndolo go’de.»
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os sigam.
14 M’gon lo ə m’oo kilndi kɨ nda, ningə de kɨ tanan kɨ Ngonn de isɨ dɔ’tɨ. Jɔgɨ ngar kɨ ra kɨ ɔr isɨ dɔ’a’tɨ, ningə uwə ngorongɨ kɨ ta’a atɨ ji’ne’tɨ.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, um semelhante ao Filho do Homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro e, na mão, uma foice aguda.
15 Malayka madɨ kɨ rangɨ te me Kəy’tɨ lə Luwə, ningə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne el nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n ko, tadɔ ko kɨ dɔnangɨ’tɨ gəsirə asɨ kujə nga.»
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e sega! É já vinda a hora de segar, porque já a seara da terra está madura!
16 Ningə lo kin’tɨ, nje kisɨ dɔ kilndi’tɨ ulə ngorongɨ lə’ne ujə’n ko’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay te me Kəy’tɨ lə Luwə, dɔran’tɨ kɨ ngorongɨ kɨ atɨ ngayn ji’ne’tɨ tɔ.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Go’tɨ, malayka kɨ rangɨ ɓay kɨ aw kɨ tɔgɨ dɔ por’tɨ, te kɨ dɔ ringiri’tɨ, ə un ndu’ne kɨ taa kɨ tɔgɨ’ne ngayn el nje kuwə ngorongɨ ji’ne’tɨ ene: «Ulə ngorongɨ lə’i ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ kin, tadɔ kanda’gɨ gəsirəi nga.»
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras!
19 Ə malayka ulə ngorongɨ lə’ne dɔnangɨ’tɨ ujə’n dɔ nju’gɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ, ningə bi ilə me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, kɨ in ɓe kɨ boi kɨ wongɨ lə Luwə in me’tɨ.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Mbisəi kandɨ nju kakin me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ, gidɨ ɓebo’tɨ gogɨ, ningə mosɨ lo te me ɓe mbore kandɨ nju’tɨ kakin kɨ taga, in bitɨ ɔdɨ ta sində’gɨ taa, ə ngal’a asɨ kilometər ɓu mutə kare.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.