2 Coríntios 7
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 Nje ndigɨ’gɨ lə’m, tokɨ j’ingəi kunndu’gɨ kɨ Luwə un adi’je be kin, majɨ kadɨ j’inɓe’gɨ, j’ari rɔ’je njay dɔ nya’tɨ kɨ a njenyi kɨ darɔ’je kɨ ndil’je. Ningə adɨ j’indəi rɔ’je ta dangɨ me ɓol Luwə’tɨ.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Indəi’je ngarme’se’tɨ! De madɨ kɨ jɨ ra si’ə nya kɨ low’ə’tɨ el goto, de kɨ jɨ tɔ ko nya li’ə goto, taa de kɨ j’ədi’ə jɨ taa nya li’ə kaa goto tɔ.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ningə m’elta kin be kadɨ m’gangɨ’n ta dɔ’se’tɨ el, tadɔ m’el kete nga tokɨ j’ində’se ngarme’je’tɨ kadɨ re in koy ə koy, kajɨ ə kajɨ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 M’tinyi me’m katɨ ngayn kɨ rɔ’se’tɨ, m’ində gu’m ngayn tadɔ lə’se. M’ingə mesɔl ngayn, rɔ’m nəl’m kɨ dum, me kon’gɨ’tɨ kɨ j’ingəi’de.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Lokɨ jɨ re jɨ te dɔnangɨ Maseduwann’tɨ nu kin, lo kɔrkon goto, j’ingəi kon’gɨ kɨ dangɨ dangɨ: rɔ gugɨ gidɨ’je, ɓol rosɨ me’je.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Nan Luwə kɨ njekulə dingəm me de’gɨ’tɨ kɨ nje sɔl dɔ’de, adɨ’je tɔgɨ kɨ row re lə Titɨ.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Nga ningə, in re lə Titɨ par ə adɨ’je tɔgɨ el, nan in tɔgɨ kɨ adi’ə kin tɔ ə adɨ’je tɔgɨ. Titɨ el’je tokɨ in ndigi ngayn kadɨ oyi m’in, taa mann non re kum’se’tɨ num, ta on me’se num tadɔ lə’m. Lo kin’tɨ, m’ingə rɔnel ngayn dɔ mad’a’tɨ ɓay.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Re makitu kɨ m’ndangɨ m’adɨ’se kete kin tujɨ me’se kaa, m’ndingə rɔ’m dɔ’tɨ el. Re m’ndingə rɔ’m dɔ’tɨ ə, in tadɔ k’oo kɨ m’oo kadɨ tujɨ me’se dɔkagilo madɨ’tɨ.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Ningə kɨ ngɔsine kin, rɔ’m nəl’m tadɔ me’se kɨ tujɨ kin el, nan tadɔ k’in kɨ metujɨ lə’se aw sese adɨ inyəi gorow njiyə’se kɨ majel kɔ. Me’se kɨ tujɨ kin ə in nya kɨ Luwə ndigɨ, adɨ j’in j’el tokɨ nya madɨ kɨ majel kare kɨ jɨ ra sese goto.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Tadɔ metujɨ kɨ nəl Luwə, re kɨ k’inyə gorow njiyə kɨ majel kɔ, kadɨ te kɨ de kajɨ’tɨ, kɨ kanjɨ kadɨ de ndingə rɔ’ne dɔ me’tɨ kɨ tujɨ kin. Nan metujɨ kɨ de inyə’n row nya ra’ne kɨ majel kɔ el, a re kɨ koy.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kɨ ngɔsine kin, inɓe’gɨ oyi kandɨ metujɨ kɨ nəl Luwə kin kɨ kum’se: Ra adɨ toi ɓi dɔ rɔ’se’tɨ el! Dəji me sɔl kɨ rɔ tinyi’se num, ndingəi rɔ’se ngayn num, ɓol tɔl’se num, in ndigi ngayn kadɨ oyi m’in num, ta on me’se tadɔ lə’m num, taa ta’se in dɔ de’tɨ kɨ ra nya kɨ gorow’ə’tɨ el kakin num tɔ. Tɔji me nya’gɨ’tɨ pətɨ tokɨ ɔjidɔ ta kin ingɨ, ari njay.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Nga ningə, m’ndangɨ makitu kin m’adɨ’se tadɔ lə de kɨ ra nya kɨ low’ə’tɨ el kin el num, taa tadɔ lə de kɨ nya kɨ gorow’ə’tɨ el kin tujɨ me’ə el num tɔ. Nan in kadɨ inɓe’gɨ, oyi tingə kɨ in tingəi bil tadɔ lə’je kin kɨ kum’se, takum Luwə’tɨ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 In kin ə in nya kɨ adɨ’je tɔgɨ. Ningə j’ingə tɔgɨ par el, nan j’ingə rɔnel kibo ngayn inɓe ɓay tɔ, lokɨ j’oo nəl kɨ rɔ Titɨ nəl’ə tadɔ kuwə kɨ ingɨ pətɨ uwəi hangal’a indəi nanga me hal’se’tɨ kɨ tɔji.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Kində kɨ m’un’se m’ində’n gu’m kɨ rɔ’a’tɨ kin, rɔ’m sɔl’m el. To kɨ ka kɨ j’el’se ta kɨ rɔta’tɨ kɨ ndɔ’gɨ, pitɨ kɨ jɨ pitɨ’se non Titɨ’tɨ tɔjɨ rɔ’ne kɨ taga kadɨ in ta kɨ rɔta’tɨ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Lo kin’tɨ, rɔ’a nəl’ə ngayn ɓay dɔ’se’tɨ, lokɨ me’ə olo dɔ təlrɔ go ta’tɨ lə’se pətɨ, kɨ kuwə kɨ uwəi’ə kɨ rɔ’se’tɨ kɨ ɓukɨ nan’tɨ kɨ ɓol.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rɔm nəl’m ngayn adɨ m’ində me’m dɔ’se’tɨ me nya’gɨ’tɨ pətɨ.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.