2 Coríntios 7
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARIB
1 Nje ndigɨ’gɨ lə’m, tokɨ j’ingəi kunndu’gɨ kɨ Luwə un adi’je be kin, majɨ kadɨ j’inɓe’gɨ, j’ari rɔ’je njay dɔ nya’tɨ kɨ a njenyi kɨ darɔ’je kɨ ndil’je. Ningə adɨ j’indəi rɔ’je ta dangɨ me ɓol Luwə’tɨ.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Indəi’je ngarme’se’tɨ! De madɨ kɨ jɨ ra si’ə nya kɨ low’ə’tɨ el goto, de kɨ jɨ tɔ ko nya li’ə goto, taa de kɨ j’ədi’ə jɨ taa nya li’ə kaa goto tɔ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ningə m’elta kin be kadɨ m’gangɨ’n ta dɔ’se’tɨ el, tadɔ m’el kete nga tokɨ j’ində’se ngarme’je’tɨ kadɨ re in koy ə koy, kajɨ ə kajɨ.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 M’tinyi me’m katɨ ngayn kɨ rɔ’se’tɨ, m’ində gu’m ngayn tadɔ lə’se. M’ingə mesɔl ngayn, rɔ’m nəl’m kɨ dum, me kon’gɨ’tɨ kɨ j’ingəi’de.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Lokɨ jɨ re jɨ te dɔnangɨ Maseduwann’tɨ nu kin, lo kɔrkon goto, j’ingəi kon’gɨ kɨ dangɨ dangɨ: rɔ gugɨ gidɨ’je, ɓol rosɨ me’je.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Nan Luwə kɨ njekulə dingəm me de’gɨ’tɨ kɨ nje sɔl dɔ’de, adɨ’je tɔgɨ kɨ row re lə Titɨ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Nga ningə, in re lə Titɨ par ə adɨ’je tɔgɨ el, nan in tɔgɨ kɨ adi’ə kin tɔ ə adɨ’je tɔgɨ. Titɨ el’je tokɨ in ndigi ngayn kadɨ oyi m’in, taa mann non re kum’se’tɨ num, ta on me’se num tadɔ lə’m. Lo kin’tɨ, m’ingə rɔnel ngayn dɔ mad’a’tɨ ɓay.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Re makitu kɨ m’ndangɨ m’adɨ’se kete kin tujɨ me’se kaa, m’ndingə rɔ’m dɔ’tɨ el. Re m’ndingə rɔ’m dɔ’tɨ ə, in tadɔ k’oo kɨ m’oo kadɨ tujɨ me’se dɔkagilo madɨ’tɨ.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Ningə kɨ ngɔsine kin, rɔ’m nəl’m tadɔ me’se kɨ tujɨ kin el, nan tadɔ k’in kɨ metujɨ lə’se aw sese adɨ inyəi gorow njiyə’se kɨ majel kɔ. Me’se kɨ tujɨ kin ə in nya kɨ Luwə ndigɨ, adɨ j’in j’el tokɨ nya madɨ kɨ majel kare kɨ jɨ ra sese goto.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Tadɔ metujɨ kɨ nəl Luwə, re kɨ k’inyə gorow njiyə kɨ majel kɔ, kadɨ te kɨ de kajɨ’tɨ, kɨ kanjɨ kadɨ de ndingə rɔ’ne dɔ me’tɨ kɨ tujɨ kin. Nan metujɨ kɨ de inyə’n row nya ra’ne kɨ majel kɔ el, a re kɨ koy.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kɨ ngɔsine kin, inɓe’gɨ oyi kandɨ metujɨ kɨ nəl Luwə kin kɨ kum’se: Ra adɨ toi ɓi dɔ rɔ’se’tɨ el! Dəji me sɔl kɨ rɔ tinyi’se num, ndingəi rɔ’se ngayn num, ɓol tɔl’se num, in ndigi ngayn kadɨ oyi m’in num, ta on me’se tadɔ lə’m num, taa ta’se in dɔ de’tɨ kɨ ra nya kɨ gorow’ə’tɨ el kakin num tɔ. Tɔji me nya’gɨ’tɨ pətɨ tokɨ ɔjidɔ ta kin ingɨ, ari njay.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Nga ningə, m’ndangɨ makitu kin m’adɨ’se tadɔ lə de kɨ ra nya kɨ low’ə’tɨ el kin el num, taa tadɔ lə de kɨ nya kɨ gorow’ə’tɨ el kin tujɨ me’ə el num tɔ. Nan in kadɨ inɓe’gɨ, oyi tingə kɨ in tingəi bil tadɔ lə’je kin kɨ kum’se, takum Luwə’tɨ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 In kin ə in nya kɨ adɨ’je tɔgɨ. Ningə j’ingə tɔgɨ par el, nan j’ingə rɔnel kibo ngayn inɓe ɓay tɔ, lokɨ j’oo nəl kɨ rɔ Titɨ nəl’ə tadɔ kuwə kɨ ingɨ pətɨ uwəi hangal’a indəi nanga me hal’se’tɨ kɨ tɔji.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Kində kɨ m’un’se m’ində’n gu’m kɨ rɔ’a’tɨ kin, rɔ’m sɔl’m el. To kɨ ka kɨ j’el’se ta kɨ rɔta’tɨ kɨ ndɔ’gɨ, pitɨ kɨ jɨ pitɨ’se non Titɨ’tɨ tɔjɨ rɔ’ne kɨ taga kadɨ in ta kɨ rɔta’tɨ.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Lo kin’tɨ, rɔ’a nəl’ə ngayn ɓay dɔ’se’tɨ, lokɨ me’ə olo dɔ təlrɔ go ta’tɨ lə’se pətɨ, kɨ kuwə kɨ uwəi’ə kɨ rɔ’se’tɨ kɨ ɓukɨ nan’tɨ kɨ ɓol.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rɔm nəl’m ngayn adɨ m’ində me’m dɔ’se’tɨ me nya’gɨ’tɨ pətɨ.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.