Mateus 22
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVI
1 *Yesu tí pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm ki ye:
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 «Uwien ya *bɛl naan ubɛr wà tien' uʼbijɛ ya piikuɔn,
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 ki sɔn' uʼtonsɔnb bɛ ń tì yin binib bà u yíe bɛ ń baa kí lá ji nnɔ nɛ. Bi yin' bɛ, nɛ bi yìe' ka baa'.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Nɛ u tí sɔn' bitonsɔntɔb bɛ ń tì tɔke bɛ kí ye u bonde' uʼjier kɛ ki gben'-a. U kòre' uʼnajɛ nin uʼwɛnkobr tà gbenge, ki bonde' tibont kɛ ki gben'-a, ki ye bɛ ń baa ní,
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 nɛ ba tɔnge'. Biba bure' biʼkpàan bó, bitɔb mɔ bure' biʼkpenkpende.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 Bà sìen' nnɔ cuo' bitonsɔnb nnɔ, ki jɛ̀nde' bɛ, ki ku' bɛ.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Ubɛr nnɔ ya benku ni ben' ki gbien', nɛ u sɔn' uʼsojambɛ, bi tì ku' binikub nnɔ, ki sɛ' biʼdu.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Nɛ u tɔke' uʼtonsɔnb ki ye: ‹Upiikuɔn ya jier bonde'-a. Ama binib bà n yin' bɛ nnɔ ŋa kpɛ bɛ ń ji tijier nnɔ.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Li joh mɛn udu ni nin isɛnnaan, kí tì yin ní ni li lɛ binib bà kɛ, bɛ ń baa kí lá ji upiikuɔn ya jier nnɔ.›
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Nɛ uʼtonsɔnb nnɔ jon' udu ni nin isɛnnaan, ki tì yin' ní bi laa' bà nnɔ kɛ, bà mɔn nin bà bre kɛ. Nɛ bi baa' ki gbe kuduku kùa bi jinh tijier kuʼni nnɔ.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 «Ubɛr kɔn' wɔ ń liike binib bà baa' bɛ ń ji tijier nnɔ, nɛ ki laa' ujɛ uba ŋa guo upiikuɔn nnɔ ya kpɛlcɛr.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Nɛ u niire' wɔ ki ye: ‹Nʼjɔ, a tien' mila ki kɔn' ní niɛ saan, ka guo piikuɔn ya kpɛlcɛr-i?› Nɛ wa jiin' wɔ.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 Nɛ ubɛr nnɔ tɔke' uʼtonsɔnb ki ye bɛ ń cuo wɔ, kí lòle uʼnuɔ nin uʼtàan, kí ñɛn wɔ kí tì wiɛ saali licinñunl ni. Nɛn saan nɛ u li te ki muɔh, ki ŋmɔnh iñɔgbɛn.
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Kimɛ binib bà Uwien yih bɛ nnɔ yɛbe nɛ, ama u gɛ̀ndeh bà nnɔ nɛ ŋa yɛbe.»
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Tɔ, *Farisiɛnmbɛ jon' ki tì taan' ki gbiere' ki liike' bi li tien ma kí dɛle kí cuo *Yesu miyɛnfuom ni.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Nɛ ki sɔn' biʼpanpaankaab nin ubɛr Herod yaab ya biba *Yesu saan. Nɛ bi tì tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti bɛn ki ye a tɔkeh tigbɛmɔ̀nt nɛ, ki wɔngeh tɛ Uwien ya sɛn mɔnmɔnm, ka fɛnge uba, ka boh uba ki cɛn' utɔ.
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Nɛn bo, tɔke tɛ a maaleh ma bo. Ti ŋmɔbe usɛn tí li pɛ̀h lɛnpo ki dienh ubɛrciɛn Sesa bii ta ŋmɔbe?»
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 *Yesu bɛn biʼcekn kpɛ ma bo, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi iñuɔn ilele ya nibɛ, bɛ tien' ni bìkreh nni?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Wuɔn nni mɛn lɛnpo ya likbu.» Bi taa' milikbim miba ki wuɔn' wɔ nɛ,
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 u niire' bɛ ki ye: «Ŋmɛ ya nɛnnɛnku nin uʼyel te miʼbo?»
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Bi ye: «Ubɛrciɛn Sesa,» nɛ u ye: «Taa mɛn nà yé Sesa yaann kí de Sesa, kí taa nà mɔ yé Uwien yaann kí de Uwien.»
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Bi cii' nnɔ ma nnɔ, nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn, nɛ bi dàan' wɔ ki bure'.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Nɛn daali nɛ Saduseyɛnmbɛ biba baa' *Yesu saan. Bɛn nɛ lienh ki teh bitɛnkpiib ŋa ń mɛkre nnɔ. Bi niire' wɔ iniire
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 ki ye: «Cɛnbaa, Moyis là len' ki ye: ‹Unil ya ninjɛ kpo' ki cère' uʼpo, ka ŋmɔbe buk la, wɔ ń kere ukpopii nnɔ, kí maa mubumu kí de uʼninjɛ wà kpo' nnɔ.›
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Tɔ, ninjiɛb bilole biba nɛ là te tiʼni, nɛ ukpiɛk lá kuɔn' upii, ki kpo' ka maa' buk. Nɛ ulie kere' ukpopii nnɔ,
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 ki mɔ kpo' ka maa' buk. Wà tɔ uʼbo nnɔ mɔ tien' nnɔ. Biʼkɛ bilole tien' nnɔ, ki kpo' ka maa' buk.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Nɛ upii nnɔ mɔ tì tonde' ki kpo'.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Tɔ, bitɛnkpiib lá mɛkre' uyo wà la, ŋmɛ li si upii nnɔ? Kimɛ biʼkɛ kuɔn' wɔ ki tì bòn' nɛ.»
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Nɛ *Yesu jiin' bɛ ki ye: «Na bɛn nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni, ka bɛn Uwien ya tuɔm kpɛ ma bo. Nɛn nɛ cèreh ni tùreh.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Bitɛnkpiib lá mɛkre' la, jɛb ŋa ń kuɔn piib, piib mɔ ŋa ń kun cɛr. Bi li te tɛn *Uwien ya tondb nɛ paaki bó.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Bitɛnkpiib ya mɛkrm mɛn la, na kaan' Uwien là tɔke' nɛ tigbɛr tà nnɔ nɛ-ɛɛ?
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 U là ye: ‹Min nɛ yé *Abraham nin *Isaak nin *Sakɔb ya Wien.› Uwien ŋa yé tɛnkpiib ya Wien, u yé bà fuobe ya Wien nɛ.»
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Linigol nnɔ cii' *Yesu tɔke' bɛ nnɔ ma nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 *Farisiɛnmbɛ cii' *Yesu len' ki jin' *Saduseyɛnmbɛ, nɛ ki taan' uʼsaan.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 Biʼni bà bɛn yiko mɔnmɔnm nnɔ ya uba, nuunh wɔ ń dɛle kí cuo *Yesu nɛ ki niire' wɔ ki ye:
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 «Cɛnbaa, yiko ya gbɔnku ni, li lɛ wɔbl cɛn' wɔbl kɛ wɔbl-i?»
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: « ‹Li yíe aʼYonbdaan Uwien nin aʼfɛ̀l kɛ nin aʼtetem kɛ nin aʼyɛnmaale kɛ.›
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Lɛn nɛ yé liwɔbkpiɛkl ki cɛn' wɔbl kɛ wɔbl.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Liwɔbliel naan likpiɛkl là sɔ: ‹Li yíe aʼtɔ tɛn a yíe aʼba ma bo.›
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Moyis ya gbɔnt kɛ nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà kɛ nnɔ te iwɔb ile yà ni sɔ.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 *Farisiɛnmbɛ taan' ma nnɔ, nɛ *Yesu niire' bɛ
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 ki ye: «Ni maaleh *Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo bo ki teh ba? Ŋmɛ ya yaabil si wɔ?» Nɛ bi ye: «*Dafid ya yaabil nɛ.»
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 Nɛ u ye: «U yé *Dafid ya yaabil la, nì tien' mila, *Mifuoñaanm là cère' *Dafid yin' wɔ Yonbdaan-i? Kimɛ *Dafid là len' ki ye:
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 ‹Yonbdaan Uwien tɔke' nʼYonbdaan ki ye:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 «*Dafid là yin' Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo uʼYonbdaan la, u ji tien' mila ki liɛbe' ki yé uʼyaabil-i?»
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, uba mɔnɔn ŋa fre' ki laa' ñɔbonl ki jiin' wɔ. Kí ñɛ nɛn daali ma, uba ŋa ji kaabe' ki niire' wɔ niire.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.