Mateus 22
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB
1 *Yesu tí pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm ki ye:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «Uwien ya *bɛl naan ubɛr wà tien' uʼbijɛ ya piikuɔn,
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 ki sɔn' uʼtonsɔnb bɛ ń tì yin binib bà u yíe bɛ ń baa kí lá ji nnɔ nɛ. Bi yin' bɛ, nɛ bi yìe' ka baa'.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Nɛ u tí sɔn' bitonsɔntɔb bɛ ń tì tɔke bɛ kí ye u bonde' uʼjier kɛ ki gben'-a. U kòre' uʼnajɛ nin uʼwɛnkobr tà gbenge, ki bonde' tibont kɛ ki gben'-a, ki ye bɛ ń baa ní,
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 nɛ ba tɔnge'. Biba bure' biʼkpàan bó, bitɔb mɔ bure' biʼkpenkpende.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Bà sìen' nnɔ cuo' bitonsɔnb nnɔ, ki jɛ̀nde' bɛ, ki ku' bɛ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ubɛr nnɔ ya benku ni ben' ki gbien', nɛ u sɔn' uʼsojambɛ, bi tì ku' binikub nnɔ, ki sɛ' biʼdu.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Nɛ u tɔke' uʼtonsɔnb ki ye: ‹Upiikuɔn ya jier bonde'-a. Ama binib bà n yin' bɛ nnɔ ŋa kpɛ bɛ ń ji tijier nnɔ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Li joh mɛn udu ni nin isɛnnaan, kí tì yin ní ni li lɛ binib bà kɛ, bɛ ń baa kí lá ji upiikuɔn ya jier nnɔ.›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Nɛ uʼtonsɔnb nnɔ jon' udu ni nin isɛnnaan, ki tì yin' ní bi laa' bà nnɔ kɛ, bà mɔn nin bà bre kɛ. Nɛ bi baa' ki gbe kuduku kùa bi jinh tijier kuʼni nnɔ.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 «Ubɛr kɔn' wɔ ń liike binib bà baa' bɛ ń ji tijier nnɔ, nɛ ki laa' ujɛ uba ŋa guo upiikuɔn nnɔ ya kpɛlcɛr.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Nɛ u niire' wɔ ki ye: ‹Nʼjɔ, a tien' mila ki kɔn' ní niɛ saan, ka guo piikuɔn ya kpɛlcɛr-i?› Nɛ wa jiin' wɔ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Nɛ ubɛr nnɔ tɔke' uʼtonsɔnb ki ye bɛ ń cuo wɔ, kí lòle uʼnuɔ nin uʼtàan, kí ñɛn wɔ kí tì wiɛ saali licinñunl ni. Nɛn saan nɛ u li te ki muɔh, ki ŋmɔnh iñɔgbɛn.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Kimɛ binib bà Uwien yih bɛ nnɔ yɛbe nɛ, ama u gɛ̀ndeh bà nnɔ nɛ ŋa yɛbe.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Tɔ, *Farisiɛnmbɛ jon' ki tì taan' ki gbiere' ki liike' bi li tien ma kí dɛle kí cuo *Yesu miyɛnfuom ni.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Nɛ ki sɔn' biʼpanpaankaab nin ubɛr Herod yaab ya biba *Yesu saan. Nɛ bi tì tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti bɛn ki ye a tɔkeh tigbɛmɔ̀nt nɛ, ki wɔngeh tɛ Uwien ya sɛn mɔnmɔnm, ka fɛnge uba, ka boh uba ki cɛn' utɔ.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Nɛn bo, tɔke tɛ a maaleh ma bo. Ti ŋmɔbe usɛn tí li pɛ̀h lɛnpo ki dienh ubɛrciɛn Sesa bii ta ŋmɔbe?»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 *Yesu bɛn biʼcekn kpɛ ma bo, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi iñuɔn ilele ya nibɛ, bɛ tien' ni bìkreh nni?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Wuɔn nni mɛn lɛnpo ya likbu.» Bi taa' milikbim miba ki wuɔn' wɔ nɛ,
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 u niire' bɛ ki ye: «Ŋmɛ ya nɛnnɛnku nin uʼyel te miʼbo?»
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Bi ye: «Ubɛrciɛn Sesa,» nɛ u ye: «Taa mɛn nà yé Sesa yaann kí de Sesa, kí taa nà mɔ yé Uwien yaann kí de Uwien.»
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Bi cii' nnɔ ma nnɔ, nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn, nɛ bi dàan' wɔ ki bure'.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Nɛn daali nɛ Saduseyɛnmbɛ biba baa' *Yesu saan. Bɛn nɛ lienh ki teh bitɛnkpiib ŋa ń mɛkre nnɔ. Bi niire' wɔ iniire
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 ki ye: «Cɛnbaa, Moyis là len' ki ye: ‹Unil ya ninjɛ kpo' ki cère' uʼpo, ka ŋmɔbe buk la, wɔ ń kere ukpopii nnɔ, kí maa mubumu kí de uʼninjɛ wà kpo' nnɔ.›
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Tɔ, ninjiɛb bilole biba nɛ là te tiʼni, nɛ ukpiɛk lá kuɔn' upii, ki kpo' ka maa' buk. Nɛ ulie kere' ukpopii nnɔ,
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 ki mɔ kpo' ka maa' buk. Wà tɔ uʼbo nnɔ mɔ tien' nnɔ. Biʼkɛ bilole tien' nnɔ, ki kpo' ka maa' buk.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Nɛ upii nnɔ mɔ tì tonde' ki kpo'.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Tɔ, bitɛnkpiib lá mɛkre' uyo wà la, ŋmɛ li si upii nnɔ? Kimɛ biʼkɛ kuɔn' wɔ ki tì bòn' nɛ.»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Nɛ *Yesu jiin' bɛ ki ye: «Na bɛn nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni, ka bɛn Uwien ya tuɔm kpɛ ma bo. Nɛn nɛ cèreh ni tùreh.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Bitɛnkpiib lá mɛkre' la, jɛb ŋa ń kuɔn piib, piib mɔ ŋa ń kun cɛr. Bi li te tɛn *Uwien ya tondb nɛ paaki bó.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Bitɛnkpiib ya mɛkrm mɛn la, na kaan' Uwien là tɔke' nɛ tigbɛr tà nnɔ nɛ-ɛɛ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 U là ye: ‹Min nɛ yé *Abraham nin *Isaak nin *Sakɔb ya Wien.› Uwien ŋa yé tɛnkpiib ya Wien, u yé bà fuobe ya Wien nɛ.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Linigol nnɔ cii' *Yesu tɔke' bɛ nnɔ ma nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 *Farisiɛnmbɛ cii' *Yesu len' ki jin' *Saduseyɛnmbɛ, nɛ ki taan' uʼsaan.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Biʼni bà bɛn yiko mɔnmɔnm nnɔ ya uba, nuunh wɔ ń dɛle kí cuo *Yesu nɛ ki niire' wɔ ki ye:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «Cɛnbaa, yiko ya gbɔnku ni, li lɛ wɔbl cɛn' wɔbl kɛ wɔbl-i?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: « ‹Li yíe aʼYonbdaan Uwien nin aʼfɛ̀l kɛ nin aʼtetem kɛ nin aʼyɛnmaale kɛ.›
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Lɛn nɛ yé liwɔbkpiɛkl ki cɛn' wɔbl kɛ wɔbl.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Liwɔbliel naan likpiɛkl là sɔ: ‹Li yíe aʼtɔ tɛn a yíe aʼba ma bo.›
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Moyis ya gbɔnt kɛ nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà kɛ nnɔ te iwɔb ile yà ni sɔ.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 *Farisiɛnmbɛ taan' ma nnɔ, nɛ *Yesu niire' bɛ
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 ki ye: «Ni maaleh *Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo bo ki teh ba? Ŋmɛ ya yaabil si wɔ?» Nɛ bi ye: «*Dafid ya yaabil nɛ.»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Nɛ u ye: «U yé *Dafid ya yaabil la, nì tien' mila, *Mifuoñaanm là cère' *Dafid yin' wɔ Yonbdaan-i? Kimɛ *Dafid là len' ki ye:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‹Yonbdaan Uwien tɔke' nʼYonbdaan ki ye:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 «*Dafid là yin' Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo uʼYonbdaan la, u ji tien' mila ki liɛbe' ki yé uʼyaabil-i?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, uba mɔnɔn ŋa fre' ki laa' ñɔbonl ki jiin' wɔ. Kí ñɛ nɛn daali ma, uba ŋa ji kaabe' ki niire' wɔ niire.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.