Mateus 22
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA
1 *Yesu tí pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm ki ye:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 «Uwien ya *bɛl naan ubɛr wà tien' uʼbijɛ ya piikuɔn,
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 ki sɔn' uʼtonsɔnb bɛ ń tì yin binib bà u yíe bɛ ń baa kí lá ji nnɔ nɛ. Bi yin' bɛ, nɛ bi yìe' ka baa'.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Nɛ u tí sɔn' bitonsɔntɔb bɛ ń tì tɔke bɛ kí ye u bonde' uʼjier kɛ ki gben'-a. U kòre' uʼnajɛ nin uʼwɛnkobr tà gbenge, ki bonde' tibont kɛ ki gben'-a, ki ye bɛ ń baa ní,
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 nɛ ba tɔnge'. Biba bure' biʼkpàan bó, bitɔb mɔ bure' biʼkpenkpende.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Bà sìen' nnɔ cuo' bitonsɔnb nnɔ, ki jɛ̀nde' bɛ, ki ku' bɛ.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ubɛr nnɔ ya benku ni ben' ki gbien', nɛ u sɔn' uʼsojambɛ, bi tì ku' binikub nnɔ, ki sɛ' biʼdu.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Nɛ u tɔke' uʼtonsɔnb ki ye: ‹Upiikuɔn ya jier bonde'-a. Ama binib bà n yin' bɛ nnɔ ŋa kpɛ bɛ ń ji tijier nnɔ.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Li joh mɛn udu ni nin isɛnnaan, kí tì yin ní ni li lɛ binib bà kɛ, bɛ ń baa kí lá ji upiikuɔn ya jier nnɔ.›
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Nɛ uʼtonsɔnb nnɔ jon' udu ni nin isɛnnaan, ki tì yin' ní bi laa' bà nnɔ kɛ, bà mɔn nin bà bre kɛ. Nɛ bi baa' ki gbe kuduku kùa bi jinh tijier kuʼni nnɔ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 «Ubɛr kɔn' wɔ ń liike binib bà baa' bɛ ń ji tijier nnɔ, nɛ ki laa' ujɛ uba ŋa guo upiikuɔn nnɔ ya kpɛlcɛr.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Nɛ u niire' wɔ ki ye: ‹Nʼjɔ, a tien' mila ki kɔn' ní niɛ saan, ka guo piikuɔn ya kpɛlcɛr-i?› Nɛ wa jiin' wɔ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nɛ ubɛr nnɔ tɔke' uʼtonsɔnb ki ye bɛ ń cuo wɔ, kí lòle uʼnuɔ nin uʼtàan, kí ñɛn wɔ kí tì wiɛ saali licinñunl ni. Nɛn saan nɛ u li te ki muɔh, ki ŋmɔnh iñɔgbɛn.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Kimɛ binib bà Uwien yih bɛ nnɔ yɛbe nɛ, ama u gɛ̀ndeh bà nnɔ nɛ ŋa yɛbe.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Tɔ, *Farisiɛnmbɛ jon' ki tì taan' ki gbiere' ki liike' bi li tien ma kí dɛle kí cuo *Yesu miyɛnfuom ni.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Nɛ ki sɔn' biʼpanpaankaab nin ubɛr Herod yaab ya biba *Yesu saan. Nɛ bi tì tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti bɛn ki ye a tɔkeh tigbɛmɔ̀nt nɛ, ki wɔngeh tɛ Uwien ya sɛn mɔnmɔnm, ka fɛnge uba, ka boh uba ki cɛn' utɔ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Nɛn bo, tɔke tɛ a maaleh ma bo. Ti ŋmɔbe usɛn tí li pɛ̀h lɛnpo ki dienh ubɛrciɛn Sesa bii ta ŋmɔbe?»
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 *Yesu bɛn biʼcekn kpɛ ma bo, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi iñuɔn ilele ya nibɛ, bɛ tien' ni bìkreh nni?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Wuɔn nni mɛn lɛnpo ya likbu.» Bi taa' milikbim miba ki wuɔn' wɔ nɛ,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 u niire' bɛ ki ye: «Ŋmɛ ya nɛnnɛnku nin uʼyel te miʼbo?»
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Bi ye: «Ubɛrciɛn Sesa,» nɛ u ye: «Taa mɛn nà yé Sesa yaann kí de Sesa, kí taa nà mɔ yé Uwien yaann kí de Uwien.»
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Bi cii' nnɔ ma nnɔ, nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn, nɛ bi dàan' wɔ ki bure'.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Nɛn daali nɛ Saduseyɛnmbɛ biba baa' *Yesu saan. Bɛn nɛ lienh ki teh bitɛnkpiib ŋa ń mɛkre nnɔ. Bi niire' wɔ iniire
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 ki ye: «Cɛnbaa, Moyis là len' ki ye: ‹Unil ya ninjɛ kpo' ki cère' uʼpo, ka ŋmɔbe buk la, wɔ ń kere ukpopii nnɔ, kí maa mubumu kí de uʼninjɛ wà kpo' nnɔ.›
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Tɔ, ninjiɛb bilole biba nɛ là te tiʼni, nɛ ukpiɛk lá kuɔn' upii, ki kpo' ka maa' buk. Nɛ ulie kere' ukpopii nnɔ,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 ki mɔ kpo' ka maa' buk. Wà tɔ uʼbo nnɔ mɔ tien' nnɔ. Biʼkɛ bilole tien' nnɔ, ki kpo' ka maa' buk.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Nɛ upii nnɔ mɔ tì tonde' ki kpo'.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Tɔ, bitɛnkpiib lá mɛkre' uyo wà la, ŋmɛ li si upii nnɔ? Kimɛ biʼkɛ kuɔn' wɔ ki tì bòn' nɛ.»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Nɛ *Yesu jiin' bɛ ki ye: «Na bɛn nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni, ka bɛn Uwien ya tuɔm kpɛ ma bo. Nɛn nɛ cèreh ni tùreh.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Bitɛnkpiib lá mɛkre' la, jɛb ŋa ń kuɔn piib, piib mɔ ŋa ń kun cɛr. Bi li te tɛn *Uwien ya tondb nɛ paaki bó.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Bitɛnkpiib ya mɛkrm mɛn la, na kaan' Uwien là tɔke' nɛ tigbɛr tà nnɔ nɛ-ɛɛ?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 U là ye: ‹Min nɛ yé *Abraham nin *Isaak nin *Sakɔb ya Wien.› Uwien ŋa yé tɛnkpiib ya Wien, u yé bà fuobe ya Wien nɛ.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Linigol nnɔ cii' *Yesu tɔke' bɛ nnɔ ma nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 *Farisiɛnmbɛ cii' *Yesu len' ki jin' *Saduseyɛnmbɛ, nɛ ki taan' uʼsaan.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Biʼni bà bɛn yiko mɔnmɔnm nnɔ ya uba, nuunh wɔ ń dɛle kí cuo *Yesu nɛ ki niire' wɔ ki ye:
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 «Cɛnbaa, yiko ya gbɔnku ni, li lɛ wɔbl cɛn' wɔbl kɛ wɔbl-i?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye: « ‹Li yíe aʼYonbdaan Uwien nin aʼfɛ̀l kɛ nin aʼtetem kɛ nin aʼyɛnmaale kɛ.›
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Lɛn nɛ yé liwɔbkpiɛkl ki cɛn' wɔbl kɛ wɔbl.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Liwɔbliel naan likpiɛkl là sɔ: ‹Li yíe aʼtɔ tɛn a yíe aʼba ma bo.›
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Moyis ya gbɔnt kɛ nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb là len' nà kɛ nnɔ te iwɔb ile yà ni sɔ.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 *Farisiɛnmbɛ taan' ma nnɔ, nɛ *Yesu niire' bɛ
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 ki ye: «Ni maaleh *Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo bo ki teh ba? Ŋmɛ ya yaabil si wɔ?» Nɛ bi ye: «*Dafid ya yaabil nɛ.»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Nɛ u ye: «U yé *Dafid ya yaabil la, nì tien' mila, *Mifuoñaanm là cère' *Dafid yin' wɔ Yonbdaan-i? Kimɛ *Dafid là len' ki ye:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 ‹Yonbdaan Uwien tɔke' nʼYonbdaan ki ye:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 «*Dafid là yin' Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo uʼYonbdaan la, u ji tien' mila ki liɛbe' ki yé uʼyaabil-i?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, uba mɔnɔn ŋa fre' ki laa' ñɔbonl ki jiin' wɔ. Kí ñɛ nɛn daali ma, uba ŋa ji kaabe' ki niire' wɔ niire.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.