Rute 1
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 Isra7eele biittaa daannati haariza wode he biittan koshay dendides. Histtiin issaadey ba machchonne nam7u attuma nayta ekkidi Yuhuda deren diza Beeteliheeme katamappe dendidi Mo7aabe biitta bides.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 He addeza sunththi Abimelekke; machchey sunththi Nuhaamo; nam7u nayta sunththi Mahaloonenne Keloone geetettees. Istti Yuhuda biittan Beeteliheeme kataman Efraata dere as gidishe Mo7aabe dere biidi heen de7ida.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Heen dishin Nuhaami azina Abimelekkey hayqqiin iza ba naa nam7atara xalla attadus.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Izi nayti Mo7aabe biitta macca naytappe Orfanne Uruto machcho ekkida. Isttika heen tammu layththa keena de7ida.
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 Mahalooneynne Kelooney nam7atikka hayqqida. Nuhaama izi azinaynne nam7u nayti hayqqiin barkka attadus.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Iza Mo7aaben dishin GODAY ba asaa mokki xeellidi isttas kath immidayssa siyada nayta machcheta nam7ata banara ekkada ba dere simma baana kezadus.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Kase ba dizaso yeggada nayta machcheta nam7atara issife Yuhuda biitta efiza ogen gelidi buus doommida.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Hessafe guye Nuhaama ba nayta machcheta nam7atas, «Intte wurikka intte aayikko aayikko simmite; hayqqida intte azinatassinne taas intte lo7o ooththidayssaththo GODAYKKA inttes izaththo ooththo.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Intte issoy issoy gelana azinason GODAY inttes woppa immo» gaada istta yeeradus.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 qasseka isttika izis, «Nuni nenara ne asaakko baana» gida.
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Nuhaama isttas, «Ta naytoo guye intteso simmite; intte tanara ays beetii? Inttes azina gidana attuma nayta ta buro yelanaa inttes misatizee?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Ta naytoo tani hara azina gelontta mala keeha cimadis; tani hach azina gelada attuma naa yelizaakkoka,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 istti dicci gakkanaashe intte istta naaganee? Istta naagishe intte azina gelontta gam7anee? Ta naytoo, hessi hanenna; GODAA kushey ta bolla dendida gishshas hayssi ha yo7oy inttefe bollara taas camo» gadus.
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Hessa gishshas istti ba qaala dhoqqu histtidi qasseka yeekkida. Histtiin Orfay ba bolloteyo yeera ekkada simmadus. Gido attiin Uruta izippe shaakettana koyontta gishshas izo idimma oykkada yeddontta ixxadus.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Nuhaama izis zaarada, «Beya, ne azina ishaa machcheya ba asataakkonne ba eeqa xoossatakko simmadus. Nenikka izira simma ba» gadus.
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Gido attiin Uruta zaarada, «Tani neeppe shaakettana mala woykko nena aggada guye simmana mala tana waayisoppa. Neni bizaso awakka ta baana; neni dizason awanka ta daana; ne asay ta as gidana; ne Xoossi ta Xoos gidana.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Ne hayqqizason ta hayqqana; heenkka tani moogettana; hayqoppe attiin haray tana neeppe shaakkiko GODAY ta bolla pirdo; hessafekka bollara hara iita izi ta bolla ooththo» gadus.
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Uruta izira baanaas ba qofaa qachchidayssa Nuhaama erida wode ba gizayssa aggada co7u gadus.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Hessafe guye nam7atikka Beeteliheeme gakkanaas issife bida. Istti Beeteliheeme gakkiza wode he katama asay wuri istta hanotaan malalettides. Qasse maccassati, «Hanna Nuhaamii?» gida.
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Iza zaarada isttas, «Ubbaa Dandayza Xoossi ta duussaa daro cameththida gishshas tana, ‹Camoyee!› giite attiin, ‹Nuhaamee› goopite.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Tani kumeth kezadis shin GODAY tana mela kushe zaarides. GODAY tana un7eththides; Ubbaa Dandayza GODAY ta bolla iita miish gaththides. Histtiin tana ays Nuhaamee gi xeygeetii?» gadus.
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Hessafe guye Nuhaama ba naa machcho Urutira Mo7aabeppe simmadus. Istta banggay maxa doomettishin Beeteliheeme gakkida.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.