Rute 1
gmvl (GMVL) vs BKJ
1 Isra7eele biittaa daannati haariza wode he biittan koshay dendides. Histtiin issaadey ba machchonne nam7u attuma nayta ekkidi Yuhuda deren diza Beeteliheeme katamappe dendidi Mo7aabe biitta bides.
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 He addeza sunththi Abimelekke; machchey sunththi Nuhaamo; nam7u nayta sunththi Mahaloonenne Keloone geetettees. Istti Yuhuda biittan Beeteliheeme kataman Efraata dere as gidishe Mo7aabe dere biidi heen de7ida.
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 Heen dishin Nuhaami azina Abimelekkey hayqqiin iza ba naa nam7atara xalla attadus.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 Izi nayti Mo7aabe biitta macca naytappe Orfanne Uruto machcho ekkida. Isttika heen tammu layththa keena de7ida.
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 Mahalooneynne Kelooney nam7atikka hayqqida. Nuhaama izi azinaynne nam7u nayti hayqqiin barkka attadus.
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 Iza Mo7aaben dishin GODAY ba asaa mokki xeellidi isttas kath immidayssa siyada nayta machcheta nam7ata banara ekkada ba dere simma baana kezadus.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 Kase ba dizaso yeggada nayta machcheta nam7atara issife Yuhuda biitta efiza ogen gelidi buus doommida.
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 Hessafe guye Nuhaama ba nayta machcheta nam7atas, «Intte wurikka intte aayikko aayikko simmite; hayqqida intte azinatassinne taas intte lo7o ooththidayssaththo GODAYKKA inttes izaththo ooththo.
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 Intte issoy issoy gelana azinason GODAY inttes woppa immo» gaada istta yeeradus.
9 Que o SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 qasseka isttika izis, «Nuni nenara ne asaakko baana» gida.
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 Nuhaama isttas, «Ta naytoo guye intteso simmite; intte tanara ays beetii? Inttes azina gidana attuma nayta ta buro yelanaa inttes misatizee?
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 Ta naytoo tani hara azina gelontta mala keeha cimadis; tani hach azina gelada attuma naa yelizaakkoka,
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 istti dicci gakkanaashe intte istta naaganee? Istta naagishe intte azina gelontta gam7anee? Ta naytoo, hessi hanenna; GODAA kushey ta bolla dendida gishshas hayssi ha yo7oy inttefe bollara taas camo» gadus.
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do SENHOR tenha saído contra mim.
14 Hessa gishshas istti ba qaala dhoqqu histtidi qasseka yeekkida. Histtiin Orfay ba bolloteyo yeera ekkada simmadus. Gido attiin Uruta izippe shaakettana koyontta gishshas izo idimma oykkada yeddontta ixxadus.
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 Nuhaama izis zaarada, «Beya, ne azina ishaa machcheya ba asataakkonne ba eeqa xoossatakko simmadus. Nenikka izira simma ba» gadus.
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 Gido attiin Uruta zaarada, «Tani neeppe shaakettana mala woykko nena aggada guye simmana mala tana waayisoppa. Neni bizaso awakka ta baana; neni dizason awanka ta daana; ne asay ta as gidana; ne Xoossi ta Xoos gidana.
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 Ne hayqqizason ta hayqqana; heenkka tani moogettana; hayqoppe attiin haray tana neeppe shaakkiko GODAY ta bolla pirdo; hessafekka bollara hara iita izi ta bolla ooththo» gadus.
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 Uruta izira baanaas ba qofaa qachchidayssa Nuhaama erida wode ba gizayssa aggada co7u gadus.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Hessafe guye nam7atikka Beeteliheeme gakkanaas issife bida. Istti Beeteliheeme gakkiza wode he katama asay wuri istta hanotaan malalettides. Qasse maccassati, «Hanna Nuhaamii?» gida.
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 Iza zaarada isttas, «Ubbaa Dandayza Xoossi ta duussaa daro cameththida gishshas tana, ‹Camoyee!› giite attiin, ‹Nuhaamee› goopite.
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 Tani kumeth kezadis shin GODAY tana mela kushe zaarides. GODAY tana un7eththides; Ubbaa Dandayza GODAY ta bolla iita miish gaththides. Histtiin tana ays Nuhaamee gi xeygeetii?» gadus.
21 Saí cheia, e o SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 Hessafe guye Nuhaama ba naa machcho Urutira Mo7aabeppe simmadus. Istta banggay maxa doomettishin Beeteliheeme gakkida.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.