Rute 1
gmvl (GMVL) vs ARC
1 Isra7eele biittaa daannati haariza wode he biittan koshay dendides. Histtiin issaadey ba machchonne nam7u attuma nayta ekkidi Yuhuda deren diza Beeteliheeme katamappe dendidi Mo7aabe biitta bides.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 He addeza sunththi Abimelekke; machchey sunththi Nuhaamo; nam7u nayta sunththi Mahaloonenne Keloone geetettees. Istti Yuhuda biittan Beeteliheeme kataman Efraata dere as gidishe Mo7aabe dere biidi heen de7ida.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 Heen dishin Nuhaami azina Abimelekkey hayqqiin iza ba naa nam7atara xalla attadus.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Izi nayti Mo7aabe biitta macca naytappe Orfanne Uruto machcho ekkida. Isttika heen tammu layththa keena de7ida.
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 Mahalooneynne Kelooney nam7atikka hayqqida. Nuhaama izi azinaynne nam7u nayti hayqqiin barkka attadus.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Iza Mo7aaben dishin GODAY ba asaa mokki xeellidi isttas kath immidayssa siyada nayta machcheta nam7ata banara ekkada ba dere simma baana kezadus.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Kase ba dizaso yeggada nayta machcheta nam7atara issife Yuhuda biitta efiza ogen gelidi buus doommida.
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Hessafe guye Nuhaama ba nayta machcheta nam7atas, «Intte wurikka intte aayikko aayikko simmite; hayqqida intte azinatassinne taas intte lo7o ooththidayssaththo GODAYKKA inttes izaththo ooththo.
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Intte issoy issoy gelana azinason GODAY inttes woppa immo» gaada istta yeeradus.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 qasseka isttika izis, «Nuni nenara ne asaakko baana» gida.
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 Nuhaama isttas, «Ta naytoo guye intteso simmite; intte tanara ays beetii? Inttes azina gidana attuma nayta ta buro yelanaa inttes misatizee?
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Ta naytoo tani hara azina gelontta mala keeha cimadis; tani hach azina gelada attuma naa yelizaakkoka,
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 istti dicci gakkanaashe intte istta naaganee? Istta naagishe intte azina gelontta gam7anee? Ta naytoo, hessi hanenna; GODAA kushey ta bolla dendida gishshas hayssi ha yo7oy inttefe bollara taas camo» gadus.
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Hessa gishshas istti ba qaala dhoqqu histtidi qasseka yeekkida. Histtiin Orfay ba bolloteyo yeera ekkada simmadus. Gido attiin Uruta izippe shaakettana koyontta gishshas izo idimma oykkada yeddontta ixxadus.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 Nuhaama izis zaarada, «Beya, ne azina ishaa machcheya ba asataakkonne ba eeqa xoossatakko simmadus. Nenikka izira simma ba» gadus.
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Gido attiin Uruta zaarada, «Tani neeppe shaakettana mala woykko nena aggada guye simmana mala tana waayisoppa. Neni bizaso awakka ta baana; neni dizason awanka ta daana; ne asay ta as gidana; ne Xoossi ta Xoos gidana.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Ne hayqqizason ta hayqqana; heenkka tani moogettana; hayqoppe attiin haray tana neeppe shaakkiko GODAY ta bolla pirdo; hessafekka bollara hara iita izi ta bolla ooththo» gadus.
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Uruta izira baanaas ba qofaa qachchidayssa Nuhaama erida wode ba gizayssa aggada co7u gadus.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Hessafe guye nam7atikka Beeteliheeme gakkanaas issife bida. Istti Beeteliheeme gakkiza wode he katama asay wuri istta hanotaan malalettides. Qasse maccassati, «Hanna Nuhaamii?» gida.
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Iza zaarada isttas, «Ubbaa Dandayza Xoossi ta duussaa daro cameththida gishshas tana, ‹Camoyee!› giite attiin, ‹Nuhaamee› goopite.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Tani kumeth kezadis shin GODAY tana mela kushe zaarides. GODAY tana un7eththides; Ubbaa Dandayza GODAY ta bolla iita miish gaththides. Histtiin tana ays Nuhaamee gi xeygeetii?» gadus.
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 Hessafe guye Nuhaama ba naa machcho Urutira Mo7aabeppe simmadus. Istta banggay maxa doomettishin Beeteliheeme gakkida.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.