Rute 1
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Isra7eele biittaa daannati haariza wode he biittan koshay dendides. Histtiin issaadey ba machchonne nam7u attuma nayta ekkidi Yuhuda deren diza Beeteliheeme katamappe dendidi Mo7aabe biitta bides.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 He addeza sunththi Abimelekke; machchey sunththi Nuhaamo; nam7u nayta sunththi Mahaloonenne Keloone geetettees. Istti Yuhuda biittan Beeteliheeme kataman Efraata dere as gidishe Mo7aabe dere biidi heen de7ida.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Heen dishin Nuhaami azina Abimelekkey hayqqiin iza ba naa nam7atara xalla attadus.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Izi nayti Mo7aabe biitta macca naytappe Orfanne Uruto machcho ekkida. Isttika heen tammu layththa keena de7ida.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Mahalooneynne Kelooney nam7atikka hayqqida. Nuhaama izi azinaynne nam7u nayti hayqqiin barkka attadus.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Iza Mo7aaben dishin GODAY ba asaa mokki xeellidi isttas kath immidayssa siyada nayta machcheta nam7ata banara ekkada ba dere simma baana kezadus.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Kase ba dizaso yeggada nayta machcheta nam7atara issife Yuhuda biitta efiza ogen gelidi buus doommida.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Hessafe guye Nuhaama ba nayta machcheta nam7atas, «Intte wurikka intte aayikko aayikko simmite; hayqqida intte azinatassinne taas intte lo7o ooththidayssaththo GODAYKKA inttes izaththo ooththo.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Intte issoy issoy gelana azinason GODAY inttes woppa immo» gaada istta yeeradus.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 qasseka isttika izis, «Nuni nenara ne asaakko baana» gida.
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Nuhaama isttas, «Ta naytoo guye intteso simmite; intte tanara ays beetii? Inttes azina gidana attuma nayta ta buro yelanaa inttes misatizee?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Ta naytoo tani hara azina gelontta mala keeha cimadis; tani hach azina gelada attuma naa yelizaakkoka,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 istti dicci gakkanaashe intte istta naaganee? Istta naagishe intte azina gelontta gam7anee? Ta naytoo, hessi hanenna; GODAA kushey ta bolla dendida gishshas hayssi ha yo7oy inttefe bollara taas camo» gadus.
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Hessa gishshas istti ba qaala dhoqqu histtidi qasseka yeekkida. Histtiin Orfay ba bolloteyo yeera ekkada simmadus. Gido attiin Uruta izippe shaakettana koyontta gishshas izo idimma oykkada yeddontta ixxadus.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nuhaama izis zaarada, «Beya, ne azina ishaa machcheya ba asataakkonne ba eeqa xoossatakko simmadus. Nenikka izira simma ba» gadus.
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Gido attiin Uruta zaarada, «Tani neeppe shaakettana mala woykko nena aggada guye simmana mala tana waayisoppa. Neni bizaso awakka ta baana; neni dizason awanka ta daana; ne asay ta as gidana; ne Xoossi ta Xoos gidana.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Ne hayqqizason ta hayqqana; heenkka tani moogettana; hayqoppe attiin haray tana neeppe shaakkiko GODAY ta bolla pirdo; hessafekka bollara hara iita izi ta bolla ooththo» gadus.
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Uruta izira baanaas ba qofaa qachchidayssa Nuhaama erida wode ba gizayssa aggada co7u gadus.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Hessafe guye nam7atikka Beeteliheeme gakkanaas issife bida. Istti Beeteliheeme gakkiza wode he katama asay wuri istta hanotaan malalettides. Qasse maccassati, «Hanna Nuhaamii?» gida.
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Iza zaarada isttas, «Ubbaa Dandayza Xoossi ta duussaa daro cameththida gishshas tana, ‹Camoyee!› giite attiin, ‹Nuhaamee› goopite.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Tani kumeth kezadis shin GODAY tana mela kushe zaarides. GODAY tana un7eththides; Ubbaa Dandayza GODAY ta bolla iita miish gaththides. Histtiin tana ays Nuhaamee gi xeygeetii?» gadus.
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Hessafe guye Nuhaama ba naa machcho Urutira Mo7aabeppe simmadus. Istta banggay maxa doomettishin Beeteliheeme gakkida.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.