Juízes 11

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Issi layma maccassayfe yelettida Gala7aade dere as Yoftahey mino olanchcha; iza aaway Gala7aade geetettees.
1 Jefté, o galaadita, era. um valente guerreiro, filho de Galaad e duma meretriz.
2 Gala7aadey koyro ekkida machchiyakka izas attuma nayta yeladus; istti dicci gakkida wode bantta isha Yoftahe, «Neni layma mach naa gidida gishshas nu aawa aqotappe aykkoka laattaka» giidi sooppe kessi gooddida.
2 A mulher de Galaad deu-lhe filhos, e estes, tendo crescido, expulsaram Jefté, dizendo: Tu não herdarás nada na casa de nosso pai, porque és um bastardo.
3 Hessa gishshas Yoftahey ba ishatappe baqatidi Xoobba geetettiza biittan de7ides; izi heen dishin amarda womale asati izakko shiiqidi iza kaallida.
3 Jefté afastou-se de seus irmãos e fixou-se na terra de Tob. Alguns homens miseráveis reuniram-se a ele e tomaram parte em suas incursões.
4 Guuththa wodeppe guye Amoone dere asay Isra7eele asaa ola oykkides.
4 Algum tempo depois, os amonitas entraram em luta contra Israel.
5 Amoone dere asay Isra7eele asaara olettida wode Gala7aade biittaa cimati Xoobba biittafe Yoftahe zaari ehanaas bida.
5 Os habitantes de Galaad, vendo-se assim atacados, foram em busca de Jefté na terra de Tob
6 Istti iza, «Haa ya! Amoone dere asata nuni olana mala nuna kaaleththa» gida.
6 e disseram-lhe: Vem: serás o nosso chefe, e combateremos os amonitas.
7 Yoftahey Gala7aade cimata, «Tana ixxidi ta aawa keeththafe yedeththiday inttena gidekketii? Ha7i metoy inttena gakkida gishshas taakko yidetii?» gides.
7 Jefté, porém, respondeu: Vós, que sois meus inimigos, tendo-me expulsado da casa de meu pai, por que vindes a mim agora que estais em aperto?
8 Gala7aade cimati iza, «Ha7i gidikko nuni neekko simmidos; gaasoykka neni nunara baada Amoone dere asaa olana malanne Gala7aade asaa ubbaa bolla neni halaqa gidana mala nuni koyoos» gida.
8 Os anciãos de Galaad disseram-lhe: Foi {precisamente} por isso que viemos agora ter contigo, para que venhas conosco e combatas contra os filhos de Amon, e sejas o nosso chefe, o chefe de todo o povo de Galaad.
9 Yoftahey, «Amoonetara olettanaas intte tana guye soo zaariin GODAY istta ta kushen aaththi immiko tumu intte tana halaqasanee?» gi oychchides.
9 Jefté disse-lhes: Se vós me conduzirdes para lutar contra os amonitas, e o Senhor mos entregar nas mãos, serei o vosso chefe.
10 Gala7aade cimati Yoftahes, «GODAY nu giddon markka! Neni gizayssa tumu nuni ooththana» giidi zaarida.
10 Os anciãos responderam-lhe: O Senhor seja testemunha entre nós de que faremos tudo o que disseste!
11 Hessa gishshas Yoftahey Gala7aade cimatara bides; derezikka iza ba bolla halaqanne bana azazizaade histti shuumides; Yoftahey Mixiphphan GODAA sinththan ha yo7o ubbaa ekkoyssa zaari qonccisides.
11 E Jefté partiu com os anciãos de Galaad. O povo proclamou-o seu chefe e general, e Jefté repetiu diante do Senhor, em Masfa, tudo o que acabara de dizer.
12 Hessafe guye Yoftahey Amoone dere asata kawozaakko as kiittidi, «Neni nu deraa bollan worajjiday neessara nuussara ay ooshshi diinee?» giidi oychchissides.
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas para lhe dizer: Que tens tu contra mim para que me venhas combater em minha terra?
13 Yoftahey kiittida asatas Amoone dere kawoy zaaridi, «Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode Arnoone shaafappe doommidi Yaabooqe Shaafa gakkanaas qasse Yordaanoose shaafa gakkanaas diza ta biitta ekkides; ha7i ta biitta saron zaarite» gides.
13 O rei respondeu-lhes: Israel, vindo do Egito, tomou a minha terra desde o Arnon até Jaboc e até o Jordão. Devolve-mo agora, pois, pacificamente.
14 Yoftahey nam7anththo zaaridi Amoone dere kawookko as kiittides.
14 Jefté mandou nova embaixada ao rei dos amonitas,
15 «Isra7eele asay Mo7aabe biitta woykko Amoone biitta ekkibeenna.
15 dizendo-lhe: Assim fala Jefté: Israel não se apoderou nem do território de Moab, nem da terra dos filhos de Amon.
16 Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode bazzora kanththi biidi Zo7o abba gakkides; hessafe qasse Qaadeese geetettizaso yides.
16 Quando saiu do Egito, Israel marchou pelo deserto até o mar Vermelho, e chegou a Cades.
17 Isra7eele asay Eedoome biitta kawookko as kiittidi, ‹Ne biittara nuna aaththarkkii!› gides; gido attiin Eedoome kawoy aaththontta ixxides; hessaththoka Mo7aabe kawookko kiittiin izikka aaththontta ixxides; hessa gishshas Isra7eele asay Qaadeesen gam7ides.
17 Mandou então mensageiros ao rei de Edom, pedindo-lhe a permissão de passar pela sua terra; mas o rei de Edom não o consentiu. Fez o mesmo pedido ao rei de Moab, que tampouco lhe deu passagem. Israel deteve-se, pois, em Cades.
18 Hessafe guye bazzora kanththidi istti Eedoomenne Mo7aabe biittata yuuyidi Mo7aabe biittafe arshey mokkiza baggara yida; Arnoone shaafappe he pinththa baggara diza sohon dunkaanida; gido attiin Arnoone shaafay Mo7aabe zawa gidida gishshas he zawaa pinnibeettenna.
18 Retomou em seguida sua marcha pelo deserto, e contornou as terras de Edom e de Moab; chegando à parte oriental da terra de Moab, acampou na outra banda do Arnon, sem contudo penetrar na terra de Moab, cuja fronteira é o Arnon.
19 «Hessafe guye Isra7eele asay Haseboone geetettiza katamaan diza Amooreta kawo Sihoonekko as kiittides; isttas, ‹Woze nena ne derera nu aadhdhi baana mala nuna diggofarkkii!› gida.
19 Dali, Israel mandou ainda mensageiros a Seon, rei dos amorreus, em Hesebon pedindo-lhe que os deixasse passar pela sua terra, para que chegassem à deles.
20 Gido attiin Sihooney Isra7eele asay aadhdhi bontta mala diggides; izi ba ola asaa ubbaa shiishshidi Yahaaxe geetettizason dunkaanidi Isra7eele asaara ola oykettides.
20 Seon, porém, não teve bastante confiança em Israel para deixá-lo atravessar o seu território; antes, ajuntando todas as suas tropas, acampou em Jasa, e atacou Israel.
21 GODAA Isra7eele Xoossay Sihoonenne iza deraa ubbaa Isra7eele asaa kushen aaththi immiin istti xoonida; heen de7ida Amoore dere ubbaa laattida.
21 O Senhor, Deus de Israel, entregou-o com todo o seu povo nas mãos de Israel, que o derrotou, e conquistou todas as terras dos amorreus que habitavam naquela região;
22 Arnoone shaafappe biidi Yaabooqe shaafa gakkanaassinne bazzofe biidi Yordaanoose shaafa gakkanaas diza Amooreta deraa ubbaa laattida.
22 tomou toda a terra dos amorreus, desde o Arnon até Jaboc, e desde o deserto até o Jordão.
23 Hessa mala ooththidi GODAA Isra7eele Xoossay Amoore dere asaa ba dere Isra7eele sinththafe yedeththidi dhayssides; histtiin ne zaara ekkanaas nees ay wolqqay dizee?
23 Agora que o Senhor, Deus de Israel, expulsou os amorreus diante de seu povo de Israel, tu pretendes possuir a sua terra?
24 Nees ne xoos kamooshey immizayssa ekkada shempa uttikii? Nuni gidikko GODAA nu Xoossay nuus immidayssa ubbaa laattana.
24 Porventura não tens a posse do que te deu a conquistar o teu deus Camos? E nós, por que não possuiríamos tudo aquilo que o Senhor, nosso Deus, expulsou diante de nós?
25 Histtiin baas neni Xipoora naa Mo7aabe kawo Balaaqeppe minnay? Izi Isra7eele asaara ooyettidee? Woykko olettidee?
25 Serias tu melhor do que Balac, filho de Sefor, rei de Moab? Porventura disputou ele com os israelitas, ou combateu contra eles?
26 Isra7eele asay Haseboonenne he heera, Aaro7eerenne he heera, Arnoone shaafa matan diza katamata ubbaa laattidi 300 layth de7ides; histtiin he wode ays zaari woththi ekkibeekketii?
26 Eis já trezentos anos que Israel habita em Hesebon e em suas aldeias, em Aroer e em suas aldeias, e em todas as cidades banhadas pelo Arnon. Por que não lhe tiraste estas terras durante todo esse tempo?
27 Tani ta baggara inttena aykkoka qohabeekke; gido attiin tana ola olada qohanaas dendiday nena; pirdiza GODAY hach Isra7eele asaassinne Amoone asaas giddon pirdo» gides.
27 Não sou eu, pois, que te faço dano, mas és tu mesmo que te prejudicas, declarando-me guerra. Que o Senhor, o Juiz, se pronuncie hoje entre os israelitas e os amonitas!
28 Amoone kawoy gidikko Yoftahey kiittida kiita qoodan yeggibeenna.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir nada do que Jefté lhe mandara dizer.
29 He wode GODAA Ayanay Yoftahe bolla wodhdhiin Gala7aadenne Minaase dere kanththidi Gala7aade biittan diza Mixiphphara aadhdhi biidi Amoone dere bolla worajjides.
29 O Espírito do Senhor desceu sobre Jefté, e ele, atravessando Galaad e Manassés, passou dali até Masfa de Galaad, de onde marchou contra os amonitas.
30 GODAAS, «Neni Amooneta ta kushen aaththa immiko,
30 Jetfé fez ao Senhor este voto:
31 tani olan xoonada tani soo simmiza wode tasoppe tana mokkanaas koyro keziza ay asikka gidiin iza nees xuugettiza yarsho histta shiishshana» giidi adinettides.
31 Se me entregardes nas mãos os amonitas, aquele que sair das portas de minha casa ao meu encontro, quando eu voltar vitorioso dos filhos de Amon, será consagrado ao Senhor, e eu o oferecerei em holocausto.
32 Hessafe guye Yoftahey Amooneta olanaas zawa pinni bides; histtiin GODAY istta iza kushen aaththi immides.
32 Jefté marchou contra os amonitas, e o Senhor lhos entregou.
33 Aaro7eereppe doommidi Minnite heeraninne izappe aadhdhidi Aabeeli-Keraamime gakkanaas diza nam7u tammu katamata oli dhayssides; Amoone dere asaykka Isra7eeletas haarettides.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Menit, e até Abel-Queramim, tomando-lhes vinte aldeias. E os amonitas, com este terrível golpe, foram humilhados perante Israel.
34 Yoftahey Mixiphphan diza baso simmi yiza wode koyrottada iza naya karabe baqqa yexxashenne durashe iza mokkanaas kezadus; izippe attiin hara nay izas baawa.
34 Ora, voltando Jefté para a sua casa em Masfa, eis que sua filha saiu-lhe ao encontro com tamborins e danças. Era a sua única filha, porque, afora ela, não tinha filho nem filha.
35 Izi izo be7ida mala ba may7o daakkidi, «Ta nayee hanno poora histtoyn! Tana palan gaththadasa! Tana meton yeggadasa! Tani GODAAS gaththana gaada adina adinettadis; he adinaa gaththontta agganaas dandaykke!» giidi waassides.
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes: Ah, minha filha, exclamou ele, tu me acabrunhas de dor, e estás no número daqueles que causam a minha infelicidade! Fiz ao Senhor um voto que não posso revogar.
36 Naya, «Ta aawawu! Neni GODAAS adina adinettidaa gidikko GODAY ne morkke Amoone deraa bolla ne halo kessida gishshas neni qaala gelidayssa ta bolla pola!» gadus.
36 Meu pai, disse ela, se fizeste um voto ao Senhor, trata-me segundo o que prometeste, agora que o Senhor te vingou de teus inimigos, os amonitas.
37 Qasseka iza ba aawaas, «Taas issi miish ooththarkkii! Tani mulera azina gelana dandayontta gishshas ta laggetara baada zumata bolla ta geela7oteththaas yuuya yuuya yeekkana mala nam7u aginas tana yeddarkkii!» gaada oychchadus.
37 E ajuntou: Concede-me somente isto: Deixa-me que vá sobre as colinas durante dois meses, para chorar a minha virgindade com as minhas amigas.
38 Izikka, «Ba!» giidi nam7u aginas yeddides; iza ba laggetara zuma hu7e kezada ba geela7oteththaas isttara yeekkadus.
38 Vai, disse-lhe ele. E deu-lhe dois meses de liberdade. Ela foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade sobre as colinas.
39 Nam7u aginappe guye ba aawaakko simma yadus; izikka GODAAS ba adinettida adinaa gaththides; iza mulekka azina gelontta attadus.
39 Passado o prazo, voltou para seu pai, e ele cumpriu o voto que tinha feito. Ela não tinha conhecido varão.
40 He wodeppe doommidi Isra7eeleta naateththa macca nayti layththan layththan oyddu gallas bantta sooppe haakki biidi Gala7aade dere Yoftahe nays mishetti yeehoy lose gidides.
40 Daqui veio este costume, em Israel, que todos os anos as jovens israelitas reúnem-se para chorar durante quatro dias a filha de Jefté, o galaadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.