Juízes 11

gmvl (GMVL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Issi layma maccassayfe yelettida Gala7aade dere as Yoftahey mino olanchcha; iza aaway Gala7aade geetettees.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 Gala7aadey koyro ekkida machchiyakka izas attuma nayta yeladus; istti dicci gakkida wode bantta isha Yoftahe, «Neni layma mach naa gidida gishshas nu aawa aqotappe aykkoka laattaka» giidi sooppe kessi gooddida.
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 Hessa gishshas Yoftahey ba ishatappe baqatidi Xoobba geetettiza biittan de7ides; izi heen dishin amarda womale asati izakko shiiqidi iza kaallida.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 Guuththa wodeppe guye Amoone dere asay Isra7eele asaa ola oykkides.
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 Amoone dere asay Isra7eele asaara olettida wode Gala7aade biittaa cimati Xoobba biittafe Yoftahe zaari ehanaas bida.
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 Istti iza, «Haa ya! Amoone dere asata nuni olana mala nuna kaaleththa» gida.
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 Yoftahey Gala7aade cimata, «Tana ixxidi ta aawa keeththafe yedeththiday inttena gidekketii? Ha7i metoy inttena gakkida gishshas taakko yidetii?» gides.
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Gala7aade cimati iza, «Ha7i gidikko nuni neekko simmidos; gaasoykka neni nunara baada Amoone dere asaa olana malanne Gala7aade asaa ubbaa bolla neni halaqa gidana mala nuni koyoos» gida.
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Yoftahey, «Amoonetara olettanaas intte tana guye soo zaariin GODAY istta ta kushen aaththi immiko tumu intte tana halaqasanee?» gi oychchides.
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 Gala7aade cimati Yoftahes, «GODAY nu giddon markka! Neni gizayssa tumu nuni ooththana» giidi zaarida.
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 Hessa gishshas Yoftahey Gala7aade cimatara bides; derezikka iza ba bolla halaqanne bana azazizaade histti shuumides; Yoftahey Mixiphphan GODAA sinththan ha yo7o ubbaa ekkoyssa zaari qonccisides.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Hessafe guye Yoftahey Amoone dere asata kawozaakko as kiittidi, «Neni nu deraa bollan worajjiday neessara nuussara ay ooshshi diinee?» giidi oychchissides.
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 Yoftahey kiittida asatas Amoone dere kawoy zaaridi, «Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode Arnoone shaafappe doommidi Yaabooqe Shaafa gakkanaas qasse Yordaanoose shaafa gakkanaas diza ta biitta ekkides; ha7i ta biitta saron zaarite» gides.
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 Yoftahey nam7anththo zaaridi Amoone dere kawookko as kiittides.
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 «Isra7eele asay Mo7aabe biitta woykko Amoone biitta ekkibeenna.
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode bazzora kanththi biidi Zo7o abba gakkides; hessafe qasse Qaadeese geetettizaso yides.
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 Isra7eele asay Eedoome biitta kawookko as kiittidi, ‹Ne biittara nuna aaththarkkii!› gides; gido attiin Eedoome kawoy aaththontta ixxides; hessaththoka Mo7aabe kawookko kiittiin izikka aaththontta ixxides; hessa gishshas Isra7eele asay Qaadeesen gam7ides.
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 Hessafe guye bazzora kanththidi istti Eedoomenne Mo7aabe biittata yuuyidi Mo7aabe biittafe arshey mokkiza baggara yida; Arnoone shaafappe he pinththa baggara diza sohon dunkaanida; gido attiin Arnoone shaafay Mo7aabe zawa gidida gishshas he zawaa pinnibeettenna.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 «Hessafe guye Isra7eele asay Haseboone geetettiza katamaan diza Amooreta kawo Sihoonekko as kiittides; isttas, ‹Woze nena ne derera nu aadhdhi baana mala nuna diggofarkkii!› gida.
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 Gido attiin Sihooney Isra7eele asay aadhdhi bontta mala diggides; izi ba ola asaa ubbaa shiishshidi Yahaaxe geetettizason dunkaanidi Isra7eele asaara ola oykettides.
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 GODAA Isra7eele Xoossay Sihoonenne iza deraa ubbaa Isra7eele asaa kushen aaththi immiin istti xoonida; heen de7ida Amoore dere ubbaa laattida.
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 Arnoone shaafappe biidi Yaabooqe shaafa gakkanaassinne bazzofe biidi Yordaanoose shaafa gakkanaas diza Amooreta deraa ubbaa laattida.
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Hessa mala ooththidi GODAA Isra7eele Xoossay Amoore dere asaa ba dere Isra7eele sinththafe yedeththidi dhayssides; histtiin ne zaara ekkanaas nees ay wolqqay dizee?
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 Nees ne xoos kamooshey immizayssa ekkada shempa uttikii? Nuni gidikko GODAA nu Xoossay nuus immidayssa ubbaa laattana.
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 Histtiin baas neni Xipoora naa Mo7aabe kawo Balaaqeppe minnay? Izi Isra7eele asaara ooyettidee? Woykko olettidee?
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 Isra7eele asay Haseboonenne he heera, Aaro7eerenne he heera, Arnoone shaafa matan diza katamata ubbaa laattidi 300 layth de7ides; histtiin he wode ays zaari woththi ekkibeekketii?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 Tani ta baggara inttena aykkoka qohabeekke; gido attiin tana ola olada qohanaas dendiday nena; pirdiza GODAY hach Isra7eele asaassinne Amoone asaas giddon pirdo» gides.
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 Amoone kawoy gidikko Yoftahey kiittida kiita qoodan yeggibeenna.
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 He wode GODAA Ayanay Yoftahe bolla wodhdhiin Gala7aadenne Minaase dere kanththidi Gala7aade biittan diza Mixiphphara aadhdhi biidi Amoone dere bolla worajjides.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 GODAAS, «Neni Amooneta ta kushen aaththa immiko,
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 tani olan xoonada tani soo simmiza wode tasoppe tana mokkanaas koyro keziza ay asikka gidiin iza nees xuugettiza yarsho histta shiishshana» giidi adinettides.
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 Hessafe guye Yoftahey Amooneta olanaas zawa pinni bides; histtiin GODAY istta iza kushen aaththi immides.
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 Aaro7eereppe doommidi Minnite heeraninne izappe aadhdhidi Aabeeli-Keraamime gakkanaas diza nam7u tammu katamata oli dhayssides; Amoone dere asaykka Isra7eeletas haarettides.
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 Yoftahey Mixiphphan diza baso simmi yiza wode koyrottada iza naya karabe baqqa yexxashenne durashe iza mokkanaas kezadus; izippe attiin hara nay izas baawa.
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 Izi izo be7ida mala ba may7o daakkidi, «Ta nayee hanno poora histtoyn! Tana palan gaththadasa! Tana meton yeggadasa! Tani GODAAS gaththana gaada adina adinettadis; he adinaa gaththontta agganaas dandaykke!» giidi waassides.
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 Naya, «Ta aawawu! Neni GODAAS adina adinettidaa gidikko GODAY ne morkke Amoone deraa bolla ne halo kessida gishshas neni qaala gelidayssa ta bolla pola!» gadus.
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Qasseka iza ba aawaas, «Taas issi miish ooththarkkii! Tani mulera azina gelana dandayontta gishshas ta laggetara baada zumata bolla ta geela7oteththaas yuuya yuuya yeekkana mala nam7u aginas tana yeddarkkii!» gaada oychchadus.
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 Izikka, «Ba!» giidi nam7u aginas yeddides; iza ba laggetara zuma hu7e kezada ba geela7oteththaas isttara yeekkadus.
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Nam7u aginappe guye ba aawaakko simma yadus; izikka GODAAS ba adinettida adinaa gaththides; iza mulekka azina gelontta attadus.
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 He wodeppe doommidi Isra7eeleta naateththa macca nayti layththan layththan oyddu gallas bantta sooppe haakki biidi Gala7aade dere Yoftahe nays mishetti yeehoy lose gidides.
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.