Juízes 11

gmvl (GMVL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Issi layma maccassayfe yelettida Gala7aade dere as Yoftahey mino olanchcha; iza aaway Gala7aade geetettees.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Gala7aadey koyro ekkida machchiyakka izas attuma nayta yeladus; istti dicci gakkida wode bantta isha Yoftahe, «Neni layma mach naa gidida gishshas nu aawa aqotappe aykkoka laattaka» giidi sooppe kessi gooddida.
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Hessa gishshas Yoftahey ba ishatappe baqatidi Xoobba geetettiza biittan de7ides; izi heen dishin amarda womale asati izakko shiiqidi iza kaallida.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Guuththa wodeppe guye Amoone dere asay Isra7eele asaa ola oykkides.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Amoone dere asay Isra7eele asaara olettida wode Gala7aade biittaa cimati Xoobba biittafe Yoftahe zaari ehanaas bida.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Istti iza, «Haa ya! Amoone dere asata nuni olana mala nuna kaaleththa» gida.
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Yoftahey Gala7aade cimata, «Tana ixxidi ta aawa keeththafe yedeththiday inttena gidekketii? Ha7i metoy inttena gakkida gishshas taakko yidetii?» gides.
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Gala7aade cimati iza, «Ha7i gidikko nuni neekko simmidos; gaasoykka neni nunara baada Amoone dere asaa olana malanne Gala7aade asaa ubbaa bolla neni halaqa gidana mala nuni koyoos» gida.
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Yoftahey, «Amoonetara olettanaas intte tana guye soo zaariin GODAY istta ta kushen aaththi immiko tumu intte tana halaqasanee?» gi oychchides.
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Gala7aade cimati Yoftahes, «GODAY nu giddon markka! Neni gizayssa tumu nuni ooththana» giidi zaarida.
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Hessa gishshas Yoftahey Gala7aade cimatara bides; derezikka iza ba bolla halaqanne bana azazizaade histti shuumides; Yoftahey Mixiphphan GODAA sinththan ha yo7o ubbaa ekkoyssa zaari qonccisides.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Hessafe guye Yoftahey Amoone dere asata kawozaakko as kiittidi, «Neni nu deraa bollan worajjiday neessara nuussara ay ooshshi diinee?» giidi oychchissides.
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Yoftahey kiittida asatas Amoone dere kawoy zaaridi, «Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode Arnoone shaafappe doommidi Yaabooqe Shaafa gakkanaas qasse Yordaanoose shaafa gakkanaas diza ta biitta ekkides; ha7i ta biitta saron zaarite» gides.
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Yoftahey nam7anththo zaaridi Amoone dere kawookko as kiittides.
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 «Isra7eele asay Mo7aabe biitta woykko Amoone biitta ekkibeenna.
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode bazzora kanththi biidi Zo7o abba gakkides; hessafe qasse Qaadeese geetettizaso yides.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Isra7eele asay Eedoome biitta kawookko as kiittidi, ‹Ne biittara nuna aaththarkkii!› gides; gido attiin Eedoome kawoy aaththontta ixxides; hessaththoka Mo7aabe kawookko kiittiin izikka aaththontta ixxides; hessa gishshas Isra7eele asay Qaadeesen gam7ides.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 Hessafe guye bazzora kanththidi istti Eedoomenne Mo7aabe biittata yuuyidi Mo7aabe biittafe arshey mokkiza baggara yida; Arnoone shaafappe he pinththa baggara diza sohon dunkaanida; gido attiin Arnoone shaafay Mo7aabe zawa gidida gishshas he zawaa pinnibeettenna.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 «Hessafe guye Isra7eele asay Haseboone geetettiza katamaan diza Amooreta kawo Sihoonekko as kiittides; isttas, ‹Woze nena ne derera nu aadhdhi baana mala nuna diggofarkkii!› gida.
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Gido attiin Sihooney Isra7eele asay aadhdhi bontta mala diggides; izi ba ola asaa ubbaa shiishshidi Yahaaxe geetettizason dunkaanidi Isra7eele asaara ola oykettides.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 GODAA Isra7eele Xoossay Sihoonenne iza deraa ubbaa Isra7eele asaa kushen aaththi immiin istti xoonida; heen de7ida Amoore dere ubbaa laattida.
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 Arnoone shaafappe biidi Yaabooqe shaafa gakkanaassinne bazzofe biidi Yordaanoose shaafa gakkanaas diza Amooreta deraa ubbaa laattida.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Hessa mala ooththidi GODAA Isra7eele Xoossay Amoore dere asaa ba dere Isra7eele sinththafe yedeththidi dhayssides; histtiin ne zaara ekkanaas nees ay wolqqay dizee?
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 Nees ne xoos kamooshey immizayssa ekkada shempa uttikii? Nuni gidikko GODAA nu Xoossay nuus immidayssa ubbaa laattana.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 Histtiin baas neni Xipoora naa Mo7aabe kawo Balaaqeppe minnay? Izi Isra7eele asaara ooyettidee? Woykko olettidee?
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Isra7eele asay Haseboonenne he heera, Aaro7eerenne he heera, Arnoone shaafa matan diza katamata ubbaa laattidi 300 layth de7ides; histtiin he wode ays zaari woththi ekkibeekketii?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 Tani ta baggara inttena aykkoka qohabeekke; gido attiin tana ola olada qohanaas dendiday nena; pirdiza GODAY hach Isra7eele asaassinne Amoone asaas giddon pirdo» gides.
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Amoone kawoy gidikko Yoftahey kiittida kiita qoodan yeggibeenna.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 He wode GODAA Ayanay Yoftahe bolla wodhdhiin Gala7aadenne Minaase dere kanththidi Gala7aade biittan diza Mixiphphara aadhdhi biidi Amoone dere bolla worajjides.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 GODAAS, «Neni Amooneta ta kushen aaththa immiko,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 tani olan xoonada tani soo simmiza wode tasoppe tana mokkanaas koyro keziza ay asikka gidiin iza nees xuugettiza yarsho histta shiishshana» giidi adinettides.
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Hessafe guye Yoftahey Amooneta olanaas zawa pinni bides; histtiin GODAY istta iza kushen aaththi immides.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Aaro7eereppe doommidi Minnite heeraninne izappe aadhdhidi Aabeeli-Keraamime gakkanaas diza nam7u tammu katamata oli dhayssides; Amoone dere asaykka Isra7eeletas haarettides.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Yoftahey Mixiphphan diza baso simmi yiza wode koyrottada iza naya karabe baqqa yexxashenne durashe iza mokkanaas kezadus; izippe attiin hara nay izas baawa.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Izi izo be7ida mala ba may7o daakkidi, «Ta nayee hanno poora histtoyn! Tana palan gaththadasa! Tana meton yeggadasa! Tani GODAAS gaththana gaada adina adinettadis; he adinaa gaththontta agganaas dandaykke!» giidi waassides.
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Naya, «Ta aawawu! Neni GODAAS adina adinettidaa gidikko GODAY ne morkke Amoone deraa bolla ne halo kessida gishshas neni qaala gelidayssa ta bolla pola!» gadus.
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Qasseka iza ba aawaas, «Taas issi miish ooththarkkii! Tani mulera azina gelana dandayontta gishshas ta laggetara baada zumata bolla ta geela7oteththaas yuuya yuuya yeekkana mala nam7u aginas tana yeddarkkii!» gaada oychchadus.
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Izikka, «Ba!» giidi nam7u aginas yeddides; iza ba laggetara zuma hu7e kezada ba geela7oteththaas isttara yeekkadus.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Nam7u aginappe guye ba aawaakko simma yadus; izikka GODAAS ba adinettida adinaa gaththides; iza mulekka azina gelontta attadus.
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 He wodeppe doommidi Isra7eeleta naateththa macca nayti layththan layththan oyddu gallas bantta sooppe haakki biidi Gala7aade dere Yoftahe nays mishetti yeehoy lose gidides.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.