Juízes 11
gmvl (GMVL) vs NTLH
1 Issi layma maccassayfe yelettida Gala7aade dere as Yoftahey mino olanchcha; iza aaway Gala7aade geetettees.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Gala7aadey koyro ekkida machchiyakka izas attuma nayta yeladus; istti dicci gakkida wode bantta isha Yoftahe, «Neni layma mach naa gidida gishshas nu aawa aqotappe aykkoka laattaka» giidi sooppe kessi gooddida.
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Hessa gishshas Yoftahey ba ishatappe baqatidi Xoobba geetettiza biittan de7ides; izi heen dishin amarda womale asati izakko shiiqidi iza kaallida.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Guuththa wodeppe guye Amoone dere asay Isra7eele asaa ola oykkides.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Amoone dere asay Isra7eele asaara olettida wode Gala7aade biittaa cimati Xoobba biittafe Yoftahe zaari ehanaas bida.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Istti iza, «Haa ya! Amoone dere asata nuni olana mala nuna kaaleththa» gida.
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Yoftahey Gala7aade cimata, «Tana ixxidi ta aawa keeththafe yedeththiday inttena gidekketii? Ha7i metoy inttena gakkida gishshas taakko yidetii?» gides.
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Gala7aade cimati iza, «Ha7i gidikko nuni neekko simmidos; gaasoykka neni nunara baada Amoone dere asaa olana malanne Gala7aade asaa ubbaa bolla neni halaqa gidana mala nuni koyoos» gida.
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Yoftahey, «Amoonetara olettanaas intte tana guye soo zaariin GODAY istta ta kushen aaththi immiko tumu intte tana halaqasanee?» gi oychchides.
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Gala7aade cimati Yoftahes, «GODAY nu giddon markka! Neni gizayssa tumu nuni ooththana» giidi zaarida.
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Hessa gishshas Yoftahey Gala7aade cimatara bides; derezikka iza ba bolla halaqanne bana azazizaade histti shuumides; Yoftahey Mixiphphan GODAA sinththan ha yo7o ubbaa ekkoyssa zaari qonccisides.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Hessafe guye Yoftahey Amoone dere asata kawozaakko as kiittidi, «Neni nu deraa bollan worajjiday neessara nuussara ay ooshshi diinee?» giidi oychchissides.
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Yoftahey kiittida asatas Amoone dere kawoy zaaridi, «Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode Arnoone shaafappe doommidi Yaabooqe Shaafa gakkanaas qasse Yordaanoose shaafa gakkanaas diza ta biitta ekkides; ha7i ta biitta saron zaarite» gides.
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Yoftahey nam7anththo zaaridi Amoone dere kawookko as kiittides.
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 «Isra7eele asay Mo7aabe biitta woykko Amoone biitta ekkibeenna.
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Isra7eele asay Gibxe biittafe kezida wode bazzora kanththi biidi Zo7o abba gakkides; hessafe qasse Qaadeese geetettizaso yides.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Isra7eele asay Eedoome biitta kawookko as kiittidi, ‹Ne biittara nuna aaththarkkii!› gides; gido attiin Eedoome kawoy aaththontta ixxides; hessaththoka Mo7aabe kawookko kiittiin izikka aaththontta ixxides; hessa gishshas Isra7eele asay Qaadeesen gam7ides.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 Hessafe guye bazzora kanththidi istti Eedoomenne Mo7aabe biittata yuuyidi Mo7aabe biittafe arshey mokkiza baggara yida; Arnoone shaafappe he pinththa baggara diza sohon dunkaanida; gido attiin Arnoone shaafay Mo7aabe zawa gidida gishshas he zawaa pinnibeettenna.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 «Hessafe guye Isra7eele asay Haseboone geetettiza katamaan diza Amooreta kawo Sihoonekko as kiittides; isttas, ‹Woze nena ne derera nu aadhdhi baana mala nuna diggofarkkii!› gida.
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Gido attiin Sihooney Isra7eele asay aadhdhi bontta mala diggides; izi ba ola asaa ubbaa shiishshidi Yahaaxe geetettizason dunkaanidi Isra7eele asaara ola oykettides.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 GODAA Isra7eele Xoossay Sihoonenne iza deraa ubbaa Isra7eele asaa kushen aaththi immiin istti xoonida; heen de7ida Amoore dere ubbaa laattida.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Arnoone shaafappe biidi Yaabooqe shaafa gakkanaassinne bazzofe biidi Yordaanoose shaafa gakkanaas diza Amooreta deraa ubbaa laattida.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Hessa mala ooththidi GODAA Isra7eele Xoossay Amoore dere asaa ba dere Isra7eele sinththafe yedeththidi dhayssides; histtiin ne zaara ekkanaas nees ay wolqqay dizee?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Nees ne xoos kamooshey immizayssa ekkada shempa uttikii? Nuni gidikko GODAA nu Xoossay nuus immidayssa ubbaa laattana.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 Histtiin baas neni Xipoora naa Mo7aabe kawo Balaaqeppe minnay? Izi Isra7eele asaara ooyettidee? Woykko olettidee?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Isra7eele asay Haseboonenne he heera, Aaro7eerenne he heera, Arnoone shaafa matan diza katamata ubbaa laattidi 300 layth de7ides; histtiin he wode ays zaari woththi ekkibeekketii?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Tani ta baggara inttena aykkoka qohabeekke; gido attiin tana ola olada qohanaas dendiday nena; pirdiza GODAY hach Isra7eele asaassinne Amoone asaas giddon pirdo» gides.
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Amoone kawoy gidikko Yoftahey kiittida kiita qoodan yeggibeenna.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 He wode GODAA Ayanay Yoftahe bolla wodhdhiin Gala7aadenne Minaase dere kanththidi Gala7aade biittan diza Mixiphphara aadhdhi biidi Amoone dere bolla worajjides.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 GODAAS, «Neni Amooneta ta kushen aaththa immiko,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 tani olan xoonada tani soo simmiza wode tasoppe tana mokkanaas koyro keziza ay asikka gidiin iza nees xuugettiza yarsho histta shiishshana» giidi adinettides.
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Hessafe guye Yoftahey Amooneta olanaas zawa pinni bides; histtiin GODAY istta iza kushen aaththi immides.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Aaro7eereppe doommidi Minnite heeraninne izappe aadhdhidi Aabeeli-Keraamime gakkanaas diza nam7u tammu katamata oli dhayssides; Amoone dere asaykka Isra7eeletas haarettides.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Yoftahey Mixiphphan diza baso simmi yiza wode koyrottada iza naya karabe baqqa yexxashenne durashe iza mokkanaas kezadus; izippe attiin hara nay izas baawa.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Izi izo be7ida mala ba may7o daakkidi, «Ta nayee hanno poora histtoyn! Tana palan gaththadasa! Tana meton yeggadasa! Tani GODAAS gaththana gaada adina adinettadis; he adinaa gaththontta agganaas dandaykke!» giidi waassides.
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Naya, «Ta aawawu! Neni GODAAS adina adinettidaa gidikko GODAY ne morkke Amoone deraa bolla ne halo kessida gishshas neni qaala gelidayssa ta bolla pola!» gadus.
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Qasseka iza ba aawaas, «Taas issi miish ooththarkkii! Tani mulera azina gelana dandayontta gishshas ta laggetara baada zumata bolla ta geela7oteththaas yuuya yuuya yeekkana mala nam7u aginas tana yeddarkkii!» gaada oychchadus.
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Izikka, «Ba!» giidi nam7u aginas yeddides; iza ba laggetara zuma hu7e kezada ba geela7oteththaas isttara yeekkadus.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Nam7u aginappe guye ba aawaakko simma yadus; izikka GODAAS ba adinettida adinaa gaththides; iza mulekka azina gelontta attadus.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 He wodeppe doommidi Isra7eeleta naateththa macca nayti layththan layththan oyddu gallas bantta sooppe haakki biidi Gala7aade dere Yoftahe nays mishetti yeehoy lose gidides.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.