Gênesis 37
gmvl (GMVL) vs VC
1 Yaaqoobey kase ba aaway deyida Kanaane biittan uttides.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Yaaqoobe nayti hanidayssi hayssafe kaallidi xaafettidayssa.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Isra7eeley Yooseefe cimateththan yelida gishshas hankko attuma nayta ubbaafe aaththi siiqees; izi izas alleqo may7o giigsides.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Iza ishati istta aaway iza isttafe aaththi siiqizayssa be7idi istti iza ixxidi lo7o qaalan izara haasayanaas dandaybeettenna.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Yooseefey agumo agumettidi ba ishatas yootides; isttika iza gede gujji ixxida.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Izi isttas, «Tani agumettida agumo siyite.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Nuni gade giddon kaththa mirqqe mirqqishin ta mirqqeya dendada sitti ga eqqadus; intte mirqqeti gidikko yuuyi aadhdhidi ta mirqqeysi ziggida» gides.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Iza ishati iza, «Neni nu bolla kawotana hanay? Woykko nuna tumu haarana hanay?» gida; istti iza agumoza gishshassinne izi isttas yootida qaalaa gishshas kaseppe iza aaththi ixxida.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Qasseka Yooseefey hara agumo agumettidi ba ishanttas yootides; «Siyite; tani hara agumokka agumettadis; he agumozan arshey, aginaynne 11 xoolintteti taas ziggishin be7adis» gides.
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 He izi be7ida agumoza ba aawassinne ba ishatas yootiin iza aaway iza, «Hayssi neni agumettidayssi ay agumoo? Tumu tani, ne aayeyanne ne ishati yiidi ne sinththan sa7an gufannidi nees zigganee?» gi hanqettides.
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Iza ishati iza miqqaynida; gido attiin iza aaway ha yo7oza ba wozinan woththidi naagides.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Issi gallas iza ishati Seekeeme achchan ba aawaa meheta heemmanaas biin,
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Isra7eeley Yooseefe, «Ne ishati Seekeemen mehe heemmizayssa ne eraasa; haa ya; ta nena isttako kiittana» gides.
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Yaaqoobeykka, «Baada ne ishatinne mehey saro dizaakko be7a yaada istta hanota taas yoota» giidi iza Kebroone shoobba kiittiin izi Seekeeme bides.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Heen demba giddon izi gede haa simerettishin issi asi iza demmidi, «Naazoo! Ay koyay?» gi oychchides.
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Izikka, «Ta ishata koyays; istti mehe heemmizasohoy awakko taas yootarkkii!» gides.
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Histtiin addezi, «Hessafe dendichchida; isttas, ‹Nuni Dootaane boos› gishin siyadis» gides; hessa gishshas Yooseefey ba ishata guye biidi istta Dootaanen demmides.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Gido attiin izi haahon dishin istti iza be7ida; izi isttako gakkontta dishin istti iza wodhanaas maqettida.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Issoy issaas, «Be7ite! Agumo goday yees.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Haa yiite! Iza wodhidi ha ollatappe issaa giddo yeggoos. Hessafe guye, ‹Iita do7ay iza mides› gaana; histtidi iza agumoy polettiin ane be7ana» gida.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Oroobeeley hessa siyidi istta kusheppe iza ashshanaas koyidi, «Iza wodho wodhdhoko;
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Suuth gussofte; iza intte bazzon diza ha ollaa giddo yeggite; iza bolla kushe woththofte» gides. Oroobeeley iza istta kusheppe ashshidi guye iza aawaakko yeddanaas qoppides.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Yooseefey ba ishataakko gakkida wode izi may7ida alleqo may7o izappe qaari ekkida;
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 iza efidi haaththi baynda mela ollan yeggida.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Istti ba qumaa maanaas uttidaashe Isma7eele dere asati Gibxe baanaas Gala7aadeppe yizayta dhoqqu giidi be7ida; istti ba gaamellan sawo, balasaane geetettiza dhalenne karbbe caani woththida.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Yuhuday ba ishata, «Nuni nu ishaa wodhidi iza suuththaa qottiko nuna ay maaddanee?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Haa yiite; iza Isma7eeletas bayzoos; iza bolla nu kushe woththoko; gaasoykka izi nu ishanne nu asho.» Histtiin iza ishati wurikka ero gida.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Hessa gishshas Midiyaame biitta zal7anchchati hessara aadhdhishin iza ishati Yooseefe ollaafe kessidi Isma7eele asatas 20 biras bayziin istti Yooseefe Gibxe biitta efida.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Oroobeeley ollaako simmidi Yooseefey heen bayndayssa be7ida wode ceecidi ba may7o daakkides
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Izi guye ba ishataakko biidi, «Naazi heen baawa; ha7i ta awa simma boo!» gides.
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Hessafe guye istti issi deysh ekki shukkidi Yooseefe may7o suuththan maadhida.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Iza aleqo may7oza aawaakko efidi aawaas, «Nuni hayssa demmi ekkidos; hayssi ne naaza may7okkonne harakko ane xeella» gida.
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Aawaykka may7ozi Yooseefeyssa gididayssa eridi, «Ee hayssi ta naaza may7o! Iita do7ay iza michchides; tumukka Yooseefe do7ay puuzereththi montta aggenna» gides.
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Yaaqoobeykka mishettidi ba may7o peedhi yeggides; maaqa may7idi daro wode gakkanaas ba naazas yeekkides.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Iza attuma naytinne macca nayti wuri iza minththeththanaas izakko yida; gido attiin izi minettontta ixxidi, «Hanenna! Tani yeekkada ta naakko baada duufon gelana» giidi iza aaway izas yeekkides.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 He wode Midiyaame biitta asati Yooseefe Gibxe kawo oosanchcha Phixifaaras Gibxen bayzida; Phixifaaraykka zabeta halaqa.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.