Gênesis 37
gmvl (GMVL) vs ARIB
1 Yaaqoobey kase ba aaway deyida Kanaane biittan uttides.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Yaaqoobe nayti hanidayssi hayssafe kaallidi xaafettidayssa.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Isra7eeley Yooseefe cimateththan yelida gishshas hankko attuma nayta ubbaafe aaththi siiqees; izi izas alleqo may7o giigsides.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Iza ishati istta aaway iza isttafe aaththi siiqizayssa be7idi istti iza ixxidi lo7o qaalan izara haasayanaas dandaybeettenna.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Yooseefey agumo agumettidi ba ishatas yootides; isttika iza gede gujji ixxida.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Izi isttas, «Tani agumettida agumo siyite.
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Nuni gade giddon kaththa mirqqe mirqqishin ta mirqqeya dendada sitti ga eqqadus; intte mirqqeti gidikko yuuyi aadhdhidi ta mirqqeysi ziggida» gides.
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Iza ishati iza, «Neni nu bolla kawotana hanay? Woykko nuna tumu haarana hanay?» gida; istti iza agumoza gishshassinne izi isttas yootida qaalaa gishshas kaseppe iza aaththi ixxida.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Qasseka Yooseefey hara agumo agumettidi ba ishanttas yootides; «Siyite; tani hara agumokka agumettadis; he agumozan arshey, aginaynne 11 xoolintteti taas ziggishin be7adis» gides.
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 He izi be7ida agumoza ba aawassinne ba ishatas yootiin iza aaway iza, «Hayssi neni agumettidayssi ay agumoo? Tumu tani, ne aayeyanne ne ishati yiidi ne sinththan sa7an gufannidi nees zigganee?» gi hanqettides.
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Iza ishati iza miqqaynida; gido attiin iza aaway ha yo7oza ba wozinan woththidi naagides.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Issi gallas iza ishati Seekeeme achchan ba aawaa meheta heemmanaas biin,
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Isra7eeley Yooseefe, «Ne ishati Seekeemen mehe heemmizayssa ne eraasa; haa ya; ta nena isttako kiittana» gides.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Yaaqoobeykka, «Baada ne ishatinne mehey saro dizaakko be7a yaada istta hanota taas yoota» giidi iza Kebroone shoobba kiittiin izi Seekeeme bides.
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Heen demba giddon izi gede haa simerettishin issi asi iza demmidi, «Naazoo! Ay koyay?» gi oychchides.
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Izikka, «Ta ishata koyays; istti mehe heemmizasohoy awakko taas yootarkkii!» gides.
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Histtiin addezi, «Hessafe dendichchida; isttas, ‹Nuni Dootaane boos› gishin siyadis» gides; hessa gishshas Yooseefey ba ishata guye biidi istta Dootaanen demmides.
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Gido attiin izi haahon dishin istti iza be7ida; izi isttako gakkontta dishin istti iza wodhanaas maqettida.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Issoy issaas, «Be7ite! Agumo goday yees.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Haa yiite! Iza wodhidi ha ollatappe issaa giddo yeggoos. Hessafe guye, ‹Iita do7ay iza mides› gaana; histtidi iza agumoy polettiin ane be7ana» gida.
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Oroobeeley hessa siyidi istta kusheppe iza ashshanaas koyidi, «Iza wodho wodhdhoko;
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Suuth gussofte; iza intte bazzon diza ha ollaa giddo yeggite; iza bolla kushe woththofte» gides. Oroobeeley iza istta kusheppe ashshidi guye iza aawaakko yeddanaas qoppides.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Yooseefey ba ishataakko gakkida wode izi may7ida alleqo may7o izappe qaari ekkida;
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 iza efidi haaththi baynda mela ollan yeggida.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Istti ba qumaa maanaas uttidaashe Isma7eele dere asati Gibxe baanaas Gala7aadeppe yizayta dhoqqu giidi be7ida; istti ba gaamellan sawo, balasaane geetettiza dhalenne karbbe caani woththida.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Yuhuday ba ishata, «Nuni nu ishaa wodhidi iza suuththaa qottiko nuna ay maaddanee?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Haa yiite; iza Isma7eeletas bayzoos; iza bolla nu kushe woththoko; gaasoykka izi nu ishanne nu asho.» Histtiin iza ishati wurikka ero gida.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Hessa gishshas Midiyaame biitta zal7anchchati hessara aadhdhishin iza ishati Yooseefe ollaafe kessidi Isma7eele asatas 20 biras bayziin istti Yooseefe Gibxe biitta efida.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Oroobeeley ollaako simmidi Yooseefey heen bayndayssa be7ida wode ceecidi ba may7o daakkides
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Izi guye ba ishataakko biidi, «Naazi heen baawa; ha7i ta awa simma boo!» gides.
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Hessafe guye istti issi deysh ekki shukkidi Yooseefe may7o suuththan maadhida.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Iza aleqo may7oza aawaakko efidi aawaas, «Nuni hayssa demmi ekkidos; hayssi ne naaza may7okkonne harakko ane xeella» gida.
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Aawaykka may7ozi Yooseefeyssa gididayssa eridi, «Ee hayssi ta naaza may7o! Iita do7ay iza michchides; tumukka Yooseefe do7ay puuzereththi montta aggenna» gides.
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Yaaqoobeykka mishettidi ba may7o peedhi yeggides; maaqa may7idi daro wode gakkanaas ba naazas yeekkides.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Iza attuma naytinne macca nayti wuri iza minththeththanaas izakko yida; gido attiin izi minettontta ixxidi, «Hanenna! Tani yeekkada ta naakko baada duufon gelana» giidi iza aaway izas yeekkides.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 He wode Midiyaame biitta asati Yooseefe Gibxe kawo oosanchcha Phixifaaras Gibxen bayzida; Phixifaaraykka zabeta halaqa.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.