Gênesis 37
gmvl (GMVL) vs BKJ
1 Yaaqoobey kase ba aaway deyida Kanaane biittan uttides.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Yaaqoobe nayti hanidayssi hayssafe kaallidi xaafettidayssa.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Isra7eeley Yooseefe cimateththan yelida gishshas hankko attuma nayta ubbaafe aaththi siiqees; izi izas alleqo may7o giigsides.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Iza ishati istta aaway iza isttafe aaththi siiqizayssa be7idi istti iza ixxidi lo7o qaalan izara haasayanaas dandaybeettenna.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Yooseefey agumo agumettidi ba ishatas yootides; isttika iza gede gujji ixxida.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Izi isttas, «Tani agumettida agumo siyite.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Nuni gade giddon kaththa mirqqe mirqqishin ta mirqqeya dendada sitti ga eqqadus; intte mirqqeti gidikko yuuyi aadhdhidi ta mirqqeysi ziggida» gides.
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Iza ishati iza, «Neni nu bolla kawotana hanay? Woykko nuna tumu haarana hanay?» gida; istti iza agumoza gishshassinne izi isttas yootida qaalaa gishshas kaseppe iza aaththi ixxida.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Qasseka Yooseefey hara agumo agumettidi ba ishanttas yootides; «Siyite; tani hara agumokka agumettadis; he agumozan arshey, aginaynne 11 xoolintteti taas ziggishin be7adis» gides.
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 He izi be7ida agumoza ba aawassinne ba ishatas yootiin iza aaway iza, «Hayssi neni agumettidayssi ay agumoo? Tumu tani, ne aayeyanne ne ishati yiidi ne sinththan sa7an gufannidi nees zigganee?» gi hanqettides.
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Iza ishati iza miqqaynida; gido attiin iza aaway ha yo7oza ba wozinan woththidi naagides.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Issi gallas iza ishati Seekeeme achchan ba aawaa meheta heemmanaas biin,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Isra7eeley Yooseefe, «Ne ishati Seekeemen mehe heemmizayssa ne eraasa; haa ya; ta nena isttako kiittana» gides.
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Yaaqoobeykka, «Baada ne ishatinne mehey saro dizaakko be7a yaada istta hanota taas yoota» giidi iza Kebroone shoobba kiittiin izi Seekeeme bides.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Heen demba giddon izi gede haa simerettishin issi asi iza demmidi, «Naazoo! Ay koyay?» gi oychchides.
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Izikka, «Ta ishata koyays; istti mehe heemmizasohoy awakko taas yootarkkii!» gides.
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Histtiin addezi, «Hessafe dendichchida; isttas, ‹Nuni Dootaane boos› gishin siyadis» gides; hessa gishshas Yooseefey ba ishata guye biidi istta Dootaanen demmides.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Gido attiin izi haahon dishin istti iza be7ida; izi isttako gakkontta dishin istti iza wodhanaas maqettida.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Issoy issaas, «Be7ite! Agumo goday yees.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Haa yiite! Iza wodhidi ha ollatappe issaa giddo yeggoos. Hessafe guye, ‹Iita do7ay iza mides› gaana; histtidi iza agumoy polettiin ane be7ana» gida.
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Oroobeeley hessa siyidi istta kusheppe iza ashshanaas koyidi, «Iza wodho wodhdhoko;
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Suuth gussofte; iza intte bazzon diza ha ollaa giddo yeggite; iza bolla kushe woththofte» gides. Oroobeeley iza istta kusheppe ashshidi guye iza aawaakko yeddanaas qoppides.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Yooseefey ba ishataakko gakkida wode izi may7ida alleqo may7o izappe qaari ekkida;
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 iza efidi haaththi baynda mela ollan yeggida.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Istti ba qumaa maanaas uttidaashe Isma7eele dere asati Gibxe baanaas Gala7aadeppe yizayta dhoqqu giidi be7ida; istti ba gaamellan sawo, balasaane geetettiza dhalenne karbbe caani woththida.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Yuhuday ba ishata, «Nuni nu ishaa wodhidi iza suuththaa qottiko nuna ay maaddanee?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Haa yiite; iza Isma7eeletas bayzoos; iza bolla nu kushe woththoko; gaasoykka izi nu ishanne nu asho.» Histtiin iza ishati wurikka ero gida.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Hessa gishshas Midiyaame biitta zal7anchchati hessara aadhdhishin iza ishati Yooseefe ollaafe kessidi Isma7eele asatas 20 biras bayziin istti Yooseefe Gibxe biitta efida.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Oroobeeley ollaako simmidi Yooseefey heen bayndayssa be7ida wode ceecidi ba may7o daakkides
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Izi guye ba ishataakko biidi, «Naazi heen baawa; ha7i ta awa simma boo!» gides.
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Hessafe guye istti issi deysh ekki shukkidi Yooseefe may7o suuththan maadhida.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Iza aleqo may7oza aawaakko efidi aawaas, «Nuni hayssa demmi ekkidos; hayssi ne naaza may7okkonne harakko ane xeella» gida.
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Aawaykka may7ozi Yooseefeyssa gididayssa eridi, «Ee hayssi ta naaza may7o! Iita do7ay iza michchides; tumukka Yooseefe do7ay puuzereththi montta aggenna» gides.
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Yaaqoobeykka mishettidi ba may7o peedhi yeggides; maaqa may7idi daro wode gakkanaas ba naazas yeekkides.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Iza attuma naytinne macca nayti wuri iza minththeththanaas izakko yida; gido attiin izi minettontta ixxidi, «Hanenna! Tani yeekkada ta naakko baada duufon gelana» giidi iza aaway izas yeekkides.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 He wode Midiyaame biitta asati Yooseefe Gibxe kawo oosanchcha Phixifaaras Gibxen bayzida; Phixifaaraykka zabeta halaqa.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.