Gênesis 37
gmvl (GMVL) vs ARC
1 Yaaqoobey kase ba aaway deyida Kanaane biittan uttides.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Yaaqoobe nayti hanidayssi hayssafe kaallidi xaafettidayssa.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Isra7eeley Yooseefe cimateththan yelida gishshas hankko attuma nayta ubbaafe aaththi siiqees; izi izas alleqo may7o giigsides.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Iza ishati istta aaway iza isttafe aaththi siiqizayssa be7idi istti iza ixxidi lo7o qaalan izara haasayanaas dandaybeettenna.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Yooseefey agumo agumettidi ba ishatas yootides; isttika iza gede gujji ixxida.
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 Izi isttas, «Tani agumettida agumo siyite.
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Nuni gade giddon kaththa mirqqe mirqqishin ta mirqqeya dendada sitti ga eqqadus; intte mirqqeti gidikko yuuyi aadhdhidi ta mirqqeysi ziggida» gides.
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Iza ishati iza, «Neni nu bolla kawotana hanay? Woykko nuna tumu haarana hanay?» gida; istti iza agumoza gishshassinne izi isttas yootida qaalaa gishshas kaseppe iza aaththi ixxida.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Qasseka Yooseefey hara agumo agumettidi ba ishanttas yootides; «Siyite; tani hara agumokka agumettadis; he agumozan arshey, aginaynne 11 xoolintteti taas ziggishin be7adis» gides.
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 He izi be7ida agumoza ba aawassinne ba ishatas yootiin iza aaway iza, «Hayssi neni agumettidayssi ay agumoo? Tumu tani, ne aayeyanne ne ishati yiidi ne sinththan sa7an gufannidi nees zigganee?» gi hanqettides.
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Iza ishati iza miqqaynida; gido attiin iza aaway ha yo7oza ba wozinan woththidi naagides.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Issi gallas iza ishati Seekeeme achchan ba aawaa meheta heemmanaas biin,
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Isra7eeley Yooseefe, «Ne ishati Seekeemen mehe heemmizayssa ne eraasa; haa ya; ta nena isttako kiittana» gides.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 Yaaqoobeykka, «Baada ne ishatinne mehey saro dizaakko be7a yaada istta hanota taas yoota» giidi iza Kebroone shoobba kiittiin izi Seekeeme bides.
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 Heen demba giddon izi gede haa simerettishin issi asi iza demmidi, «Naazoo! Ay koyay?» gi oychchides.
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Izikka, «Ta ishata koyays; istti mehe heemmizasohoy awakko taas yootarkkii!» gides.
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Histtiin addezi, «Hessafe dendichchida; isttas, ‹Nuni Dootaane boos› gishin siyadis» gides; hessa gishshas Yooseefey ba ishata guye biidi istta Dootaanen demmides.
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Gido attiin izi haahon dishin istti iza be7ida; izi isttako gakkontta dishin istti iza wodhanaas maqettida.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 Issoy issaas, «Be7ite! Agumo goday yees.
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Haa yiite! Iza wodhidi ha ollatappe issaa giddo yeggoos. Hessafe guye, ‹Iita do7ay iza mides› gaana; histtidi iza agumoy polettiin ane be7ana» gida.
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Oroobeeley hessa siyidi istta kusheppe iza ashshanaas koyidi, «Iza wodho wodhdhoko;
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Suuth gussofte; iza intte bazzon diza ha ollaa giddo yeggite; iza bolla kushe woththofte» gides. Oroobeeley iza istta kusheppe ashshidi guye iza aawaakko yeddanaas qoppides.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Yooseefey ba ishataakko gakkida wode izi may7ida alleqo may7o izappe qaari ekkida;
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 iza efidi haaththi baynda mela ollan yeggida.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Istti ba qumaa maanaas uttidaashe Isma7eele dere asati Gibxe baanaas Gala7aadeppe yizayta dhoqqu giidi be7ida; istti ba gaamellan sawo, balasaane geetettiza dhalenne karbbe caani woththida.
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Yuhuday ba ishata, «Nuni nu ishaa wodhidi iza suuththaa qottiko nuna ay maaddanee?
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Haa yiite; iza Isma7eeletas bayzoos; iza bolla nu kushe woththoko; gaasoykka izi nu ishanne nu asho.» Histtiin iza ishati wurikka ero gida.
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Hessa gishshas Midiyaame biitta zal7anchchati hessara aadhdhishin iza ishati Yooseefe ollaafe kessidi Isma7eele asatas 20 biras bayziin istti Yooseefe Gibxe biitta efida.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Oroobeeley ollaako simmidi Yooseefey heen bayndayssa be7ida wode ceecidi ba may7o daakkides
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 Izi guye ba ishataakko biidi, «Naazi heen baawa; ha7i ta awa simma boo!» gides.
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Hessafe guye istti issi deysh ekki shukkidi Yooseefe may7o suuththan maadhida.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Iza aleqo may7oza aawaakko efidi aawaas, «Nuni hayssa demmi ekkidos; hayssi ne naaza may7okkonne harakko ane xeella» gida.
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Aawaykka may7ozi Yooseefeyssa gididayssa eridi, «Ee hayssi ta naaza may7o! Iita do7ay iza michchides; tumukka Yooseefe do7ay puuzereththi montta aggenna» gides.
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Yaaqoobeykka mishettidi ba may7o peedhi yeggides; maaqa may7idi daro wode gakkanaas ba naazas yeekkides.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Iza attuma naytinne macca nayti wuri iza minththeththanaas izakko yida; gido attiin izi minettontta ixxidi, «Hanenna! Tani yeekkada ta naakko baada duufon gelana» giidi iza aaway izas yeekkides.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 He wode Midiyaame biitta asati Yooseefe Gibxe kawo oosanchcha Phixifaaras Gibxen bayzida; Phixifaaraykka zabeta halaqa.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.