Daniel 4

gmvl (GMVL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kawo Nabukadanaxoorey alame bolla dumma dumma deretas, dumma dumma kawoteththatassinne dumma dumma qaalan haasayza asatas ubbaas, Saroy inttes gido!
1 O rei Nabucodonosor mandou aos povos de todas as nações, raças e línguas a seguinte mensagem: — Felicidade e paz para todos!
2 Ubbaafe Dhoqqa Xoossay
2 Quero que todos saibam dos maravilhosos milagres que o Deus Altíssimo fez em meu favor.
3 Xoossi bessiza malatay
3 Grandes são os seus milagres, e as coisas que ele fez são espantosas! Pois ele é o Rei eterno e reinará para sempre.
4 Tani Nabukadanaxoorey ta keeththan taas injjen ta kawoteththankka ishalon days.
4 E continuou: — Eu, Nabucodonosor, vivia sossegado no meu palácio, e tudo ia muito bem.
5 Gido attiin gallassatappe issi gallas tani ta hiiththan ichcha dashe daro daganththiza agumonne ajjuuta beyadis.
5 Mas certa noite tive um sonho que me deixou preocupado. Enquanto dormia, ideias e visões horrorosas tomaram conta de mim.
6 Hessa gishshas he agumoza birsheth taas yootana mala Baabiloonen diza eranchchati wuri taakko yaana mala azazadis.
6 Por isso, mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que eles me explicassem o sonho.
7 Bitizayti, maroti, saggati, xoolintte taybiza eranchchatinne muurennizayti ubbay taakko yiin ta isttas ta agumoza yootadis shin istti agumoza birshana dandaybeettenna.
7 Vieram então os sábios, os adivinhos, os astrólogos e os feiticeiros, e eu lhes contei o sonho, mas nenhum deles pôde explicá-lo.
8 Hessafe guye ta Xoossa sunththan Bilxxasoore geetetti xeygettizayssinne geeshsha xoossata ayanay izan diza Daaneeli gelidi ta sinththan eqqiin ta agumoza izas yootadis.
8 Finalmente, apresentou-se Daniel, conhecido também como Beltessazar, nome que recebeu em honra do meu deus. O espírito dos santos deuses está nele, e por isso eu lhe contei o meu sonho. Eu disse:
9 Tanikka, «Eranchchatas halaqa gidida Bilxxasoore! Geeshsha xoossata ayanay nenan dizayssanne xuura yo7oy wurikka neeppe geemmonttayssa ta erays; hessa gishshas tani be7ida agumoza ne taas birsha.
9 “Beltessazar, chefe dos adivinhos, eu sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que você não possa explicar. Por isso vou lhe contar o sonho e quero que você explique o que ele quer dizer.
10 «Tani ta hiiththan ichcha dashe issi wogga gita miththi dayssi biitta bolla eqqidayssa ajjuutan beyadis.
10 Eu estava deitado na cama e, de repente, tive uma visão. Nela vi uma árvore muito alta, plantada no centro da terra.
11 Hessi he miththazi keehi diccides; minnides; iza xeeraykka salo gakkides; sa7a gaxa gakkanaas beettides.
11 A árvore cresceu e cresceu até tocar o céu e era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
12 Iza hayththay cilila; iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas darides; iza kuway do7atas shempizaso gidides; salo kafotikka iza haggata bolla ba keeththa keexxidi izan deettes; shemppora diza medheteththati wurikka he miththaza ayfe meettes.
12 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, as aves faziam ninhos nos seus galhos, e todos os seres vivos se alimentavam das suas frutas.
13 «Tani ta hiiththan ichcha dashe ajjuutan issi geeshsha kiitanchchay saloppe duge wodhdhishin be7adis.
13 Eu ainda estava sonhando, quando, de repente, vi um anjo-vigia que descia do céu
14 Izikka ba qaala dhoqqu histtidi, ‹Hayssa miththaza qanxxite; iza haggata ubbaa guurite; iza hayththa ubbaa yuudite; iza ayfeza laallite; iza kuwa garsan diza do7atinne iza haggata bolla diza kafoti baqatetto.
14 e dizia em voz muito alta: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus galhos, tirem as folhas e joguem fora as frutas. Espantem os animais que estão descansando na sua sombra e as aves que estão nos seus galhos.
15 Gido attiin iza durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi heen demban maata giddon biitta garsan aggaagite;
15 Mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse toco — esse homem —, e ele comerá capim como os animais.
16 Iza kahay asayssafe laametto; laappun layththi gakkanaas izas mehe kahay imetto.
16 Ele perderá o juízo e começará a pensar como animal; sete anos viverá assim.
17 « ‹Ha pirda qashoy geeshsha kiitanchchata baggara qoncci yootettides; hessika Ubbaafe Dhoqqa Xoossas sa7a kawota bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththatakka ba dosidaades immizayssa, asappe kadhettidayta istta bolla izi shuumizayssa, medheta ubbay erana malassa› gides.
17 Esta é a sentença dada pelos anjos, pelos anjos-vigias do céu, a fim de que todos saibam que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo. Ele dá esses reinos a quem quer, mesmo ao mais humilde de todos os homens.’ ”
18 «Tani kawo Nabukadanaxoorey be7ida agumoy hayssa; Bilxxasoore! Neni taas agumoza birsha; ta kawoteththan diza eranchchati birsheththaa taas yootanaas dandaybeettenna; ne gidikko geeshsha xoossata ayanay nenan diza gishshas taas birsheththaa yootana dandayaasa» gides.
18 E Nabucodonosor terminou, dizendo: — Foi esse o sonho que eu tive, e nenhum dos meus sábios pôde me explicar o que ele quer dizer. Mas você, Beltessazar, pode dar a explicação porque o espírito dos santos deuses está em você. Portanto, explique o que o sonho quer dizer.
19 He wode Bilxxasoore geetettiza Daaneeli keehi dagammidi hanizaaz dhaydes; ba qofan guuththa wodes ceecides; kawozikka iza, «Bilxxasoore! Agumoza gidiin woykko iza birsheththay nena daganththofo» gides.
19 Ao ouvir isso, Daniel, também conhecido como Beltessazar, ficou espantado e por alguns instantes não sabia o que pensar. O rei lhe disse: — Beltessazar, não se preocupe com o sonho nem com o que ele quer dizer. Mas Daniel respondeu: — Ó rei, quem dera que o sonho e a sua mensagem não fossem a respeito do senhor, mas a respeito dos seus inimigos!
20 Keehi dicci minniin ne be7ida miththazi xeeraykka izas salo gakkiin biitta ubbaan beettiza miththazi,
20 O senhor viu uma árvore que cresceu e cresceu até tocar o céu e que era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
21 iza hayththati cililiday, iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas dariday, do7atikka iza kuwa garsan shempiday, kafotikka iza haggata bolla baas keeth keexxi de7iday,
21 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, e as aves faziam ninhos nos seus galhos.
22 «Kawoo! He miththay nena; ne gitateththay diccidi salo gakkides; ne kawoteththayka biitta gaxa gakkides.
22 — Aquela árvore, ó rei, é o senhor. Pois o senhor se tornou poderoso, e o seu poder aumentou tanto, que chegou até o céu, e o seu domínio se estendeu pelo mundo inteiro.
23 «Kawozoo! Ne be7ida geeshsha kiitanchchay saloppe wodhdhidi, ‹Intte miththaza qanxxi dhayssite; attida durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi demban maata giddon biitta garsan aggaagite; heen salo kenchchon muso; laappun layththi izi do7atara de7o› gizayssa siyadasa.
23 E o senhor viu também um anjo-vigia descendo do céu e dizendo: “Derrubem a árvore e quebrem todos os seus galhos, mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, para que fique no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse homem, e ele terá de comer o que os animais comem. Sete anos ele viverá assim.”
24 «Kawoo! Hekko birsheththay hayssa; Ubbaafe Dhoqqa Xoossay ta goda kawoza bolla polettana mala kessida awajjay hayssafe kaallizayssa.
24 E Daniel continuou: — E agora vou dar a explicação. Este sonho trata da sentença do Deus Altíssimo contra o senhor, ó rei.
25 Neni ne derezappe shaakettada goodettana; nees duussasoyka wora do7atara gidana; laappun layththi polettana gakkanaas neni mehe mala maata maana; neni kenchchon musana; hessi wuri nena gakkanay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne izi kawoteththa wursika ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa.
25 O senhor será expulso do meio dos seres humanos e ficará morando com os animais selvagens. O senhor comerá capim como os bois, dormirá ao ar livre e ficará molhado pelo sereno. Isso durará sete anos, até que o senhor reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei o homem que ele quer.
26 Durumazi xaphozara heen gade giddon attana mala izi azaziday Xoossas alame bolla kumeththa maatay dizayssa ne erada neni simma ne kawoteththan uttanayssa bessees.
26 A ordem do anjo para que deixassem ficar o toco da árvore com as raízes quer dizer que o senhor será rei de novo, mas só quando confessar que Deus domina o mundo inteiro.
27 Hessa gishshas kawoo! Tani ta baggara nena zorizayssa siya; neni nagara ooso agga; suure ooso ubba wode ooththa; ne iita ooso aggada qohettizaytas qadhetta; hessaththo ne ooththiko ne saron duussa layththay aduqqontta aggenna» gides.
27 Ó rei, aceite o meu conselho. Deixe de pecar e faça o que é certo; acabe com as suas maldades e ajude os pobres. Assim talvez o senhor possa continuar a viver em paz e felicidade.
28 Hessi wurikka kawo Nabukadanaxoore bolla gakkides.
28 E, de fato, tudo isso aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 Tammanne nam7u aginappe guye izi Baabiloonen kawoteththa keeththa pooqe bolla simerettishe,
29 Doze meses mais tarde, ele estava passeando no terraço do seu palácio na cidade de Babilônia
30 «Ta mino wolqqan ta bonchchos kawos duussaso gidana mala ta oosisida gita Baabiloone katamaya hanno gidekkee?» gides.
30 e disse: — Como é grande a cidade de Babilônia! Com o meu grande poder, eu a construí para ser a capital do meu reino, a fim de mostrar a todos a minha grandeza e a minha
31 Izi buro haasaya ba doonappe kessi wursontta dishin saloppe, «Kawo Nabukadanaxoore! Ne bolla pirdettida pirday hayssafe kaallizayssa. Hekko ne kawoteththay neeppe ekettides.
31 O rei ainda estava falando quando veio uma voz do céu, que disse: — Preste atenção, rei Nabucodonosor! Este reino não é mais seu.
32 Neni dereza garsafe goodettana; nees duussasoy wora do7atara gidana; laappun layththi kumana gakkanaas neni mehe mala maata maana; hessika hananay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththi wursika izi ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa» giza qaalay yides.
32 Você será expulso do meio dos seres humanos, ficará morando com os animais selvagens e comerá capim como os bois. Isso durará sete anos, até que você reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
33 He qaalay heerakka kawo Nabukadanaxoore bolla polettides; hessa gishshas izi dereza garsafe goodettides; mehe mala maata mides; saloppe wodhdhiza kenchchon izi musides; iza binanaykka golle kafo baalle mala diccides; iza xugunththika kafo xugunththa mala gidides.
33 Naquele mesmo instante, cumpriu-se a sentença contra Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio dos seres humanos e começou a comer capim como os bois. Dormia ao ar livre e ficava molhado pelo sereno. O seu cabelo ficou comprido, parecido com penas de águia, e as suas unhas cresceram tanto, que pareciam garras de um gavião.
34 Kawo Nabukadanaxoorey, «Laappun layththati aadhdhidaappe guye tani ta ayfeta pude salo denththadis; taas wozina kahay simmides; Ubbaafe Dhoqqa Xoossa galatadis; mernaas diza Xoossa sabbadis; bonchchoka izas immadis;
34 O rei disse: — Depois de passados os sete anos, eu olhei para o céu, e o meu juízo voltou. Aí agradeci ao Deus Altíssimo e dei louvor e “O poder do Altíssimo é eterno; o seu
35 Biitta bolla diza dereti wurikka
35 Para ele, os seres humanos não têm nenhum valor; ele governa todos os anjos do céu e todos os moradores da terra. Não há ninguém que possa impedi-lo de fazer o que quer; não há ninguém que possa obrigá-lo a explicar o que faz.”
36 «Ta wozina kahay taakko simmiin heerakka ta kawoteththas bonchchoy, ayoteththinne teemay simmides; kase tana zorizaytinne ta shuumeti tana ufayssan mokki ekkida; kase tani kawoteththa araatan simma uttadis; kaseyssafe bollara aadho bonchchettadis.
36 — Logo que o meu juízo voltou — continuou Nabucodonosor —, eu recebi outra vez a minha honra, a minha majestade e a glória do meu reino. Os meus conselheiros e as altas autoridades do meu governo me receberam de volta. Fui rei de novo, com mais poder do que antes.
37 «Hekko be7ite! Tani Nabukadanaxoorey salo kawos galata, bonchchonne saba shiishshays; iza ooso ubbay likke; iza ogeykka suure; otoranchchata izi kawushshanaas dandayees» gides.
37 Portanto, eu, o rei Nabucodonosor, agradeço ao Rei do céu e lhe dou louvor e glória. Tudo o que ele faz é certo e justo, e ele pode humilhar qualquer pessoa orgulhosa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.