Daniel 4
gmvl (GMVL) vs ARA
1 Kawo Nabukadanaxoorey alame bolla dumma dumma deretas, dumma dumma kawoteththatassinne dumma dumma qaalan haasayza asatas ubbaas, Saroy inttes gido!
1 O rei Nabucodonosor a todos os povos, nações e homens de todas as línguas, que habitam em toda a terra: Paz vos seja multiplicada!
2 Ubbaafe Dhoqqa Xoossay
2 Pareceu-me bem fazer conhecidos os sinais e maravilhas que Deus, o Altíssimo, tem feito para comigo.
3 Xoossi bessiza malatay
3 Quão grandes são os seus sinais, e quão poderosas, as suas maravilhas! O seu reino é reino sempiterno, e o seu domínio, de geração em geração.
4 Tani Nabukadanaxoorey ta keeththan taas injjen ta kawoteththankka ishalon days.
4 Eu, Nabucodonosor, estava tranquilo em minha casa e feliz no meu palácio.
5 Gido attiin gallassatappe issi gallas tani ta hiiththan ichcha dashe daro daganththiza agumonne ajjuuta beyadis.
5 Tive um sonho, que me espantou; e, quando estava no meu leito, os pensamentos e as visões da minha cabeça me turbaram.
6 Hessa gishshas he agumoza birsheth taas yootana mala Baabiloonen diza eranchchati wuri taakko yaana mala azazadis.
6 Por isso, expedi um decreto, pelo qual fossem introduzidos à minha presença todos os sábios da Babilônia, para que me fizessem saber a interpretação do sonho.
7 Bitizayti, maroti, saggati, xoolintte taybiza eranchchatinne muurennizayti ubbay taakko yiin ta isttas ta agumoza yootadis shin istti agumoza birshana dandaybeettenna.
7 Então, entraram os magos, os encantadores, os caldeus e os feiticeiros, e lhes contei o sonho; mas não me fizeram saber a sua interpretação.
8 Hessafe guye ta Xoossa sunththan Bilxxasoore geetetti xeygettizayssinne geeshsha xoossata ayanay izan diza Daaneeli gelidi ta sinththan eqqiin ta agumoza izas yootadis.
8 Por fim, se me apresentou Daniel, cujo nome é Beltessazar, segundo o nome do meu deus, e no qual há o espírito dos deuses santos; e eu lhe contei o sonho, dizendo:
9 Tanikka, «Eranchchatas halaqa gidida Bilxxasoore! Geeshsha xoossata ayanay nenan dizayssanne xuura yo7oy wurikka neeppe geemmonttayssa ta erays; hessa gishshas tani be7ida agumoza ne taas birsha.
9 Beltessazar, chefe dos magos, eu sei que há em ti o espírito dos deuses santos, e nenhum mistério te é difícil; eis as visões do sonho que eu tive; dize-me a sua interpretação.
10 «Tani ta hiiththan ichcha dashe issi wogga gita miththi dayssi biitta bolla eqqidayssa ajjuutan beyadis.
10 Eram assim as visões da minha cabeça quando eu estava no meu leito: eu estava olhando e vi uma árvore no meio da terra, cuja altura era grande;
11 Hessi he miththazi keehi diccides; minnides; iza xeeraykka salo gakkides; sa7a gaxa gakkanaas beettides.
11 crescia a árvore e se tornava forte, de maneira que a sua altura chegava até ao céu; e era vista até aos confins da terra.
12 Iza hayththay cilila; iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas darides; iza kuway do7atas shempizaso gidides; salo kafotikka iza haggata bolla ba keeththa keexxidi izan deettes; shemppora diza medheteththati wurikka he miththaza ayfe meettes.
12 A sua folhagem era formosa, e o seu fruto, abundante, e havia nela sustento para todos; debaixo dela os animais do campo achavam sombra, e as aves do céu faziam morada nos seus ramos, e todos os seres viventes se mantinham dela.
13 «Tani ta hiiththan ichcha dashe ajjuutan issi geeshsha kiitanchchay saloppe duge wodhdhishin be7adis.
13 No meu sonho, quando eu estava no meu leito, vi um vigilante, um santo, que descia do céu,
14 Izikka ba qaala dhoqqu histtidi, ‹Hayssa miththaza qanxxite; iza haggata ubbaa guurite; iza hayththa ubbaa yuudite; iza ayfeza laallite; iza kuwa garsan diza do7atinne iza haggata bolla diza kafoti baqatetto.
14 clamando fortemente e dizendo: Derribai a árvore, cortai-lhe os ramos, derriçai-lhe as folhas, espalhai o seu fruto; afugentem-se os animais de debaixo dela e as aves, dos seus ramos.
15 Gido attiin iza durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi heen demban maata giddon biitta garsan aggaagite;
15 Mas a cepa, com as raízes, deixai na terra, atada com cadeias de ferro e de bronze, na erva do campo. Seja ela molhada do orvalho do céu, e a sua porção seja, com os animais, a erva da terra.
16 Iza kahay asayssafe laametto; laappun layththi gakkanaas izas mehe kahay imetto.
16 Mude-se-lhe o coração, para que não seja mais coração de homem, e lhe seja dado coração de animal; e passem sobre ela sete tempos.
17 « ‹Ha pirda qashoy geeshsha kiitanchchata baggara qoncci yootettides; hessika Ubbaafe Dhoqqa Xoossas sa7a kawota bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththatakka ba dosidaades immizayssa, asappe kadhettidayta istta bolla izi shuumizayssa, medheta ubbay erana malassa› gides.
17 Esta sentença é por decreto dos vigilantes, e esta ordem, por mandado dos santos; a fim de que conheçam os viventes que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens; e o dá a quem quer e até ao mais humilde dos homens constitui sobre eles.
18 «Tani kawo Nabukadanaxoorey be7ida agumoy hayssa; Bilxxasoore! Neni taas agumoza birsha; ta kawoteththan diza eranchchati birsheththaa taas yootanaas dandaybeettenna; ne gidikko geeshsha xoossata ayanay nenan diza gishshas taas birsheththaa yootana dandayaasa» gides.
18 Isto vi eu, rei Nabucodonosor, em sonhos. Tu, pois, ó Beltessazar, dize a interpretação, porquanto todos os sábios do meu reino não me puderam fazer saber a interpretação, mas tu podes; pois há em ti o espírito dos deuses santos.
19 He wode Bilxxasoore geetettiza Daaneeli keehi dagammidi hanizaaz dhaydes; ba qofan guuththa wodes ceecides; kawozikka iza, «Bilxxasoore! Agumoza gidiin woykko iza birsheththay nena daganththofo» gides.
19 Então, Daniel, cujo nome era Beltessazar, esteve atônito por algum tempo, e os seus pensamentos o turbavam. Então, lhe falou o rei e disse: Beltessazar, não te perturbe o sonho, nem a sua interpretação. Respondeu Beltessazar e disse: Senhor meu, o sonho seja contra os que te têm ódio, e a sua interpretação, para os teus inimigos.
20 Keehi dicci minniin ne be7ida miththazi xeeraykka izas salo gakkiin biitta ubbaan beettiza miththazi,
20 A árvore que viste, que cresceu e se tornou forte, cuja altura chegou até ao céu, e que foi vista por toda a terra,
21 iza hayththati cililiday, iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas dariday, do7atikka iza kuwa garsan shempiday, kafotikka iza haggata bolla baas keeth keexxi de7iday,
21 cuja folhagem era formosa, e o seu fruto, abundante, e em que para todos havia sustento, debaixo da qual os animais do campo achavam sombra, e em cujos ramos as aves do céu faziam morada,
22 «Kawoo! He miththay nena; ne gitateththay diccidi salo gakkides; ne kawoteththayka biitta gaxa gakkides.
22 és tu, ó rei, que cresceste e vieste a ser forte; a tua grandeza cresceu e chega até ao céu, e o teu domínio, até à extremidade da terra.
23 «Kawozoo! Ne be7ida geeshsha kiitanchchay saloppe wodhdhidi, ‹Intte miththaza qanxxi dhayssite; attida durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi demban maata giddon biitta garsan aggaagite; heen salo kenchchon muso; laappun layththi izi do7atara de7o› gizayssa siyadasa.
23 Quanto ao que viu o rei, um vigilante, um santo, que descia do céu e que dizia: Cortai a árvore e destruí-a, mas a cepa com as raízes deixai na terra, atada com cadeias de ferro e de bronze, na erva do campo; seja ela molhada do orvalho do céu, e a sua porção seja com os animais do campo, até que passem sobre ela sete tempos,
24 «Kawoo! Hekko birsheththay hayssa; Ubbaafe Dhoqqa Xoossay ta goda kawoza bolla polettana mala kessida awajjay hayssafe kaallizayssa.
24 esta é a interpretação, ó rei, e este é o decreto do Altíssimo, que virá contra o rei, meu senhor:
25 Neni ne derezappe shaakettada goodettana; nees duussasoyka wora do7atara gidana; laappun layththi polettana gakkanaas neni mehe mala maata maana; neni kenchchon musana; hessi wuri nena gakkanay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne izi kawoteththa wursika ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa.
25 serás expulso de entre os homens, e a tua morada será com os animais do campo, e dar-te-ão a comer ervas como aos bois, e serás molhado do orvalho do céu; e passar-se-ão sete tempos por cima de ti, até que conheças que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens e o dá a quem quer.
26 Durumazi xaphozara heen gade giddon attana mala izi azaziday Xoossas alame bolla kumeththa maatay dizayssa ne erada neni simma ne kawoteththan uttanayssa bessees.
26 Quanto ao que foi dito, que se deixasse a cepa da árvore com as suas raízes, o teu reino tornará a ser teu, depois que tiveres conhecido que o céu domina.
27 Hessa gishshas kawoo! Tani ta baggara nena zorizayssa siya; neni nagara ooso agga; suure ooso ubba wode ooththa; ne iita ooso aggada qohettizaytas qadhetta; hessaththo ne ooththiko ne saron duussa layththay aduqqontta aggenna» gides.
27 Portanto, ó rei, aceita o meu conselho e põe termo, pela justiça, em teus pecados e em tuas iniquidades, usando de misericórdia para com os pobres; e talvez se prolongue a tua tranquilidade.
28 Hessi wurikka kawo Nabukadanaxoore bolla gakkides.
28 Todas estas coisas sobrevieram ao rei Nabucodonosor.
29 Tammanne nam7u aginappe guye izi Baabiloonen kawoteththa keeththa pooqe bolla simerettishe,
29 Ao cabo de doze meses, passeando sobre o palácio real da cidade de Babilônia,
30 «Ta mino wolqqan ta bonchchos kawos duussaso gidana mala ta oosisida gita Baabiloone katamaya hanno gidekkee?» gides.
30 falou o rei e disse: Não é esta a grande Babilônia que eu edifiquei para a casa real, com o meu grandioso poder e para glória da minha majestade?
31 Izi buro haasaya ba doonappe kessi wursontta dishin saloppe, «Kawo Nabukadanaxoore! Ne bolla pirdettida pirday hayssafe kaallizayssa. Hekko ne kawoteththay neeppe ekettides.
31 Falava ainda o rei quando desceu uma voz do céu: A ti se diz, ó rei Nabucodonosor: Já passou de ti o reino.
32 Neni dereza garsafe goodettana; nees duussasoy wora do7atara gidana; laappun layththi kumana gakkanaas neni mehe mala maata maana; hessika hananay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththi wursika izi ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa» giza qaalay yides.
32 Serás expulso de entre os homens, e a tua morada será com os animais do campo; e far-te-ão comer ervas como os bois, e passar-se-ão sete tempos por cima de ti, até que aprendas que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens e o dá a quem quer.
33 He qaalay heerakka kawo Nabukadanaxoore bolla polettides; hessa gishshas izi dereza garsafe goodettides; mehe mala maata mides; saloppe wodhdhiza kenchchon izi musides; iza binanaykka golle kafo baalle mala diccides; iza xugunththika kafo xugunththa mala gidides.
33 No mesmo instante, se cumpriu a palavra sobre Nabucodonosor; e foi expulso de entre os homens e passou a comer erva como os bois, o seu corpo foi molhado do orvalho do céu, até que lhe cresceram os cabelos como as penas da águia, e as suas unhas, como as das aves.
34 Kawo Nabukadanaxoorey, «Laappun layththati aadhdhidaappe guye tani ta ayfeta pude salo denththadis; taas wozina kahay simmides; Ubbaafe Dhoqqa Xoossa galatadis; mernaas diza Xoossa sabbadis; bonchchoka izas immadis;
34 Mas ao fim daqueles dias, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos ao céu, tornou-me a vir o entendimento, e eu bendisse o Altíssimo, e louvei, e glorifiquei ao que vive para sempre, cujo domínio é sempiterno, e cujo reino é de geração em geração.
35 Biitta bolla diza dereti wurikka
35 Todos os moradores da terra são por ele reputados em nada; e, segundo a sua vontade, ele opera com o exército do céu e os moradores da terra; não há quem lhe possa deter a mão, nem lhe dizer: Que fazes?
36 «Ta wozina kahay taakko simmiin heerakka ta kawoteththas bonchchoy, ayoteththinne teemay simmides; kase tana zorizaytinne ta shuumeti tana ufayssan mokki ekkida; kase tani kawoteththa araatan simma uttadis; kaseyssafe bollara aadho bonchchettadis.
36 Tão logo me tornou a vir o entendimento, também, para a dignidade do meu reino, tornou-me a vir a minha majestade e o meu resplendor; buscaram-me os meus conselheiros e os meus grandes; fui restabelecido no meu reino, e a mim se me ajuntou extraordinária grandeza.
37 «Hekko be7ite! Tani Nabukadanaxoorey salo kawos galata, bonchchonne saba shiishshays; iza ooso ubbay likke; iza ogeykka suure; otoranchchata izi kawushshanaas dandayees» gides.
37 Agora, pois, eu, Nabucodonosor, louvo, exalço e glorifico ao Rei do céu, porque todas as suas obras são verdadeiras, e os seus caminhos, justos, e pode humilhar aos que andam na soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.