Daniel 4
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Kawo Nabukadanaxoorey alame bolla dumma dumma deretas, dumma dumma kawoteththatassinne dumma dumma qaalan haasayza asatas ubbaas, Saroy inttes gido!
1 O rei Nabucodonosor às pessoas de todos os povos, nações e línguas, que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
2 Ubbaafe Dhoqqa Xoossay
2 Pareceu-me bem tornar conhecidos os sinais e as maravilhas que Deus, o Altíssimo, tem feito para comigo.”
3 Xoossi bessiza malatay
3 “Como são grandes os seus sinais, e como são poderosas as suas maravilhas! O seu reino é um reino eterno, e o seu domínio se estende de geração em geração.”
4 Tani Nabukadanaxoorey ta keeththan taas injjen ta kawoteththankka ishalon days.
4 — Eu, Nabucodonosor, estava tranquilo em minha casa e feliz no meu palácio.
5 Gido attiin gallassatappe issi gallas tani ta hiiththan ichcha dashe daro daganththiza agumonne ajjuuta beyadis.
5 Tive um sonho que me espantou. Quando eu estava na minha cama, os pensamentos e as visões que passaram diante dos meus olhos me perturbaram.
6 Hessa gishshas he agumoza birsheth taas yootana mala Baabiloonen diza eranchchati wuri taakko yaana mala azazadis.
6 Por isso, expedi um decreto, ordenando que fossem trazidos à minha presença todos os sábios da Babilônia, para que me revelassem a interpretação do sonho.
7 Bitizayti, maroti, saggati, xoolintte taybiza eranchchatinne muurennizayti ubbay taakko yiin ta isttas ta agumoza yootadis shin istti agumoza birshana dandaybeettenna.
7 Então vieram os magos, os encantadores, os caldeus e os feiticeiros. Eu lhes contei o sonho, mas eles não puderam me revelar a sua interpretação.
8 Hessafe guye ta Xoossa sunththan Bilxxasoore geetetti xeygettizayssinne geeshsha xoossata ayanay izan diza Daaneeli gelidi ta sinththan eqqiin ta agumoza izas yootadis.
8 Por fim, apresentou-se Daniel, que é chamado de Beltessazar, em honra ao nome do meu deus. Ele tem o espírito dos santos deuses, e eu lhe contei o sonho, dizendo:
9 Tanikka, «Eranchchatas halaqa gidida Bilxxasoore! Geeshsha xoossata ayanay nenan dizayssanne xuura yo7oy wurikka neeppe geemmonttayssa ta erays; hessa gishshas tani be7ida agumoza ne taas birsha.
9 “Beltessazar, chefe dos magos, eu sei que você tem o espírito dos santos deuses e que não há mistério que você não possa explicar. Vou lhe contar o sonho que eu tive, para que você me diga o que ele significa.
10 «Tani ta hiiththan ichcha dashe issi wogga gita miththi dayssi biitta bolla eqqidayssa ajjuutan beyadis.
10 Estas foram as visões que passaram diante dos meus olhos quando eu estava deitado na minha cama: eu estava olhando e vi uma árvore no meio da terra, cuja altura era enorme.
11 Hessi he miththazi keehi diccides; minnides; iza xeeraykka salo gakkides; sa7a gaxa gakkanaas beettides.
11 A árvore cresceu e se tornou forte, de maneira que a sua altura chegou até o céu; ela podia ser vista desde os confins da terra.
12 Iza hayththay cilila; iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas darides; iza kuway do7atas shempizaso gidides; salo kafotikka iza haggata bolla ba keeththa keexxidi izan deettes; shemppora diza medheteththati wurikka he miththaza ayfe meettes.
12 A sua folhagem era bela, o seu fruto era abundante, e nela havia sustento para todos. Debaixo dela os animais selvagens achavam sombra, e as aves do céu faziam morada nos seus ramos; e todos os seres vivos se alimentavam dela.
13 «Tani ta hiiththan ichcha dashe ajjuutan issi geeshsha kiitanchchay saloppe duge wodhdhishin be7adis.
13 No meu sonho, quando eu estava na minha cama, vi um vigilante, um santo, que descia do céu,
14 Izikka ba qaala dhoqqu histtidi, ‹Hayssa miththaza qanxxite; iza haggata ubbaa guurite; iza hayththa ubbaa yuudite; iza ayfeza laallite; iza kuwa garsan diza do7atinne iza haggata bolla diza kafoti baqatetto.
14 gritando em alta voz: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus ramos, arranquem as folhas e espalhem os seus frutos. Espantem os animais que estão debaixo dela e as aves que fazem morada nos seus ramos.
15 Gido attiin iza durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi heen demban maata giddon biitta garsan aggaagite;
15 Mas o toco, com as raízes, deixem na terra, amarrado com correntes de ferro e de bronze, em meio à erva do campo. Que esse toco seja molhado pelo orvalho do céu, e que a parte que lhe cabe seja a erva da terra, junto com os animais.
16 Iza kahay asayssafe laametto; laappun layththi gakkanaas izas mehe kahay imetto.
16 Que o coração dele seja mudado, para que não seja mais coração humano, e lhe seja dado coração de animal; e passem sobre ele sete tempos.
17 « ‹Ha pirda qashoy geeshsha kiitanchchata baggara qoncci yootettides; hessika Ubbaafe Dhoqqa Xoossas sa7a kawota bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththatakka ba dosidaades immizayssa, asappe kadhettidayta istta bolla izi shuumizayssa, medheta ubbay erana malassa› gides.
17 Esta sentença é por decreto dos vigilantes, e esta ordem é por mandado dos santos, para que os que vivem saibam que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens. Ele dá esse reino a quem quer, e põe sobre ele até o mais humilde dos homens.’”
18 «Tani kawo Nabukadanaxoorey be7ida agumoy hayssa; Bilxxasoore! Neni taas agumoza birsha; ta kawoteththan diza eranchchati birsheththaa taas yootanaas dandaybeettenna; ne gidikko geeshsha xoossata ayanay nenan diza gishshas taas birsheththaa yootana dandayaasa» gides.
18 — Este foi o sonho que eu, rei Nabucodonosor, tive. Você, Beltessazar, diga a interpretação, porque todos os sábios do meu reino não puderam me revelar a interpretação. Mas eu sei que você pode, porque você tem o espírito dos santos deuses.
19 He wode Bilxxasoore geetettiza Daaneeli keehi dagammidi hanizaaz dhaydes; ba qofan guuththa wodes ceecides; kawozikka iza, «Bilxxasoore! Agumoza gidiin woykko iza birsheththay nena daganththofo» gides.
19 Então Daniel, cujo nome era Beltessazar, ficou perplexo por algum tempo, e os seus pensamentos o perturbavam. Então o rei lhe disse: — Beltessazar, não deixe que o sonho ou a sua interpretação o perturbem. Beltessazar respondeu: — Meu senhor, quem dera o sonho fosse a respeito daqueles que o odeiam, e a sua interpretação se aplicasse aos seus inimigos!
20 Keehi dicci minniin ne be7ida miththazi xeeraykka izas salo gakkiin biitta ubbaan beettiza miththazi,
20 A árvore que o senhor viu, que cresceu e se tornou forte, cuja altura chegou até o céu, que foi vista por toda a terra,
21 iza hayththati cililiday, iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas dariday, do7atikka iza kuwa garsan shempiday, kafotikka iza haggata bolla baas keeth keexxi de7iday,
21 cuja folhagem era bela, cujo fruto era abundante, na qual havia sustento para todos, debaixo da qual os animais selvagens achavam sombra, e em cujos ramos as aves do céu faziam morada,
22 «Kawoo! He miththay nena; ne gitateththay diccidi salo gakkides; ne kawoteththayka biitta gaxa gakkides.
22 aquela árvore é o senhor, ó rei, que cresceu e veio a ser forte. A sua grandeza, ó rei, cresceu e chega até o céu, e o seu domínio se estende até a extremidade da terra.
23 «Kawozoo! Ne be7ida geeshsha kiitanchchay saloppe wodhdhidi, ‹Intte miththaza qanxxi dhayssite; attida durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi demban maata giddon biitta garsan aggaagite; heen salo kenchchon muso; laappun layththi izi do7atara de7o› gizayssa siyadasa.
23 Quanto ao vigilante ou santo que o rei viu, que descia do céu e que dizia: “Cortem e destruam a árvore, mas deixem o toco com as raízes na terra, amarrado com correntes de ferro e de bronze, em meio à erva do campo; que esse toco seja molhado pelo orvalho do céu, e que a parte que lhe cabe seja com os animais selvagens, até que passem sobre ele sete tempos”,
24 «Kawoo! Hekko birsheththay hayssa; Ubbaafe Dhoqqa Xoossay ta goda kawoza bolla polettana mala kessida awajjay hayssafe kaallizayssa.
24 esta é a interpretação, ó rei, e este é o decreto do Altíssimo, que virá contra meu senhor, o rei:
25 Neni ne derezappe shaakettada goodettana; nees duussasoyka wora do7atara gidana; laappun layththi polettana gakkanaas neni mehe mala maata maana; neni kenchchon musana; hessi wuri nena gakkanay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne izi kawoteththa wursika ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa.
25 o senhor será expulso do meio das pessoas, e a sua morada será com os animais selvagens; o senhor comerá capim como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu; e passarão sete tempos, até que o senhor, ó rei, reconheça que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 Durumazi xaphozara heen gade giddon attana mala izi azaziday Xoossas alame bolla kumeththa maatay dizayssa ne erada neni simma ne kawoteththan uttanayssa bessees.
26 Quanto ao que foi dito, que se deixasse o toco da árvore com as suas raízes, isto significa que o seu reino voltará a ser seu, depois que o senhor tiver reconhecido que o Céu domina.
27 Hessa gishshas kawoo! Tani ta baggara nena zorizayssa siya; neni nagara ooso agga; suure ooso ubba wode ooththa; ne iita ooso aggada qohettizaytas qadhetta; hessaththo ne ooththiko ne saron duussa layththay aduqqontta aggenna» gides.
27 Portanto, ó rei, aceite o meu conselho: abandone os seus pecados, praticando a justiça, e acabe com as suas iniquidades, usando de misericórdia para com os pobres; assim talvez a sua tranquilidade se prolongue.
28 Hessi wurikka kawo Nabukadanaxoore bolla gakkides.
28 Tudo isso, de fato, aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 Tammanne nam7u aginappe guye izi Baabiloonen kawoteththa keeththa pooqe bolla simerettishe,
29 Passados doze meses, quando estava passeando no terraço do palácio real da cidade da Babilônia,
30 «Ta mino wolqqan ta bonchchos kawos duussaso gidana mala ta oosisida gita Baabiloone katamaya hanno gidekkee?» gides.
30 o rei disse: — Não é esta a grande Babilônia que eu construí para a casa real, com o meu grandioso poder e para glória da minha majestade?
31 Izi buro haasaya ba doonappe kessi wursontta dishin saloppe, «Kawo Nabukadanaxoore! Ne bolla pirdettida pirday hayssafe kaallizayssa. Hekko ne kawoteththay neeppe ekettides.
31 Enquanto o rei ainda falava, veio uma voz do céu, que disse: — A você, rei Nabucodonosor, se anuncia o seguinte: Este reino lhe foi tirado.
32 Neni dereza garsafe goodettana; nees duussasoy wora do7atara gidana; laappun layththi kumana gakkanaas neni mehe mala maata maana; hessika hananay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththi wursika izi ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa» giza qaalay yides.
32 Você será expulso do meio das pessoas, e a sua morada será com os animais selvagens; você comerá capim como os bois, e passarão sete tempos, até que você reconheça que o Altíssimo tem domínio sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
33 He qaalay heerakka kawo Nabukadanaxoore bolla polettides; hessa gishshas izi dereza garsafe goodettides; mehe mala maata mides; saloppe wodhdhiza kenchchon izi musides; iza binanaykka golle kafo baalle mala diccides; iza xugunththika kafo xugunththa mala gidides.
33 No mesmo instante, se cumpriu a palavra sobre Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio das pessoas e começou a comer capim como os bois. O seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu, até que lhe cresceram os cabelos como as penas da águia, e as suas unhas, como as garras das aves.
34 Kawo Nabukadanaxoorey, «Laappun layththati aadhdhidaappe guye tani ta ayfeta pude salo denththadis; taas wozina kahay simmides; Ubbaafe Dhoqqa Xoossa galatadis; mernaas diza Xoossa sabbadis; bonchchoka izas immadis;
34 — Mas ao fim daqueles dias, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos ao céu, e recuperei o entendimento. Então eu bendisse o Altíssimo, e louvei e glorifiquei aquele que vive para sempre: “O seu domínio é eterno, e o seu reino se estende de geração em geração.
35 Biitta bolla diza dereti wurikka
35 Todos os moradores da terra são considerados como nada, e o Altíssimo faz o que quer com o exército do céu e com os moradores da terra. Não há quem possa deter a sua mão, nem questionar o que ele faz.”
36 «Ta wozina kahay taakko simmiin heerakka ta kawoteththas bonchchoy, ayoteththinne teemay simmides; kase tana zorizaytinne ta shuumeti tana ufayssan mokki ekkida; kase tani kawoteththa araatan simma uttadis; kaseyssafe bollara aadho bonchchettadis.
36 — Nesse tempo, recuperei o entendimento e, para a dignidade do meu reino, recuperei também a minha majestade e o meu resplendor. Os meus conselheiros e os homens importantes vieram me procurar, fui restabelecido no meu reino, e a minha grandeza se tornou ainda maior.
37 «Hekko be7ite! Tani Nabukadanaxoorey salo kawos galata, bonchchonne saba shiishshays; iza ooso ubbay likke; iza ogeykka suure; otoranchchata izi kawushshanaas dandayees» gides.
37 Agora eu, Nabucodonosor, louvo, engrandeço e glorifico o Rei do céu, porque todas as suas obras são verdadeiras, e os seus caminhos são justos. Ele tem poder para humilhar os orgulhosos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.