Daniel 4
gmvl (GMVL) vs BKJ
1 Kawo Nabukadanaxoorey alame bolla dumma dumma deretas, dumma dumma kawoteththatassinne dumma dumma qaalan haasayza asatas ubbaas, Saroy inttes gido!
1 O rei Nabucodonosor para todo povo, nações e línguas que habitam em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.
2 Ubbaafe Dhoqqa Xoossay
2 Eu achei por bem mostrar os sinais e maravilhas que o altíssimo Deus tem feito para comigo.
3 Xoossi bessiza malatay
3 Quão grandes são os seus sinais! E quão poderosas são as suas maravilhas! O seu reino é um reino eterno, e o seu domínio é de geração a geração.
4 Tani Nabukadanaxoorey ta keeththan taas injjen ta kawoteththankka ishalon days.
4 Eu, Nabucodonosor, estava em repouso em minha casa, e prosperando em meu palácio.
5 Gido attiin gallassatappe issi gallas tani ta hiiththan ichcha dashe daro daganththiza agumonne ajjuuta beyadis.
5 Eu tive um sonho que me atemorizou, e os pensamentos sobre minha cama e as visões da minha cabeça me atribularam.
6 Hessa gishshas he agumoza birsheth taas yootana mala Baabiloonen diza eranchchati wuri taakko yaana mala azazadis.
6 Portanto, decretei que trouxessem diante de mim todos os homens sábios de Babilônia, para que me fizessem conhecer a interpretação do sonho.
7 Bitizayti, maroti, saggati, xoolintte taybiza eranchchatinne muurennizayti ubbay taakko yiin ta isttas ta agumoza yootadis shin istti agumoza birshana dandaybeettenna.
7 Então vieram os magos, os astrólogos, os caldeus e os adivinhos; e contei o sonho diante deles. Porém eles não me fizeram conhecer a sua interpretação.
8 Hessafe guye ta Xoossa sunththan Bilxxasoore geetetti xeygettizayssinne geeshsha xoossata ayanay izan diza Daaneeli gelidi ta sinththan eqqiin ta agumoza izas yootadis.
8 Porém, por fim, Daniel, cujo nome era Beltessazar, entrou diante de mim, de acordo com o nome do meu deus, e em quem está o espírito dos deuses santos; e perante ele eu contei o sonho, dizendo:
9 Tanikka, «Eranchchatas halaqa gidida Bilxxasoore! Geeshsha xoossata ayanay nenan dizayssanne xuura yo7oy wurikka neeppe geemmonttayssa ta erays; hessa gishshas tani be7ida agumoza ne taas birsha.
9 Ó Beltessazar, mestre dos magos, porque eu sei que o espírito dos deuses santos está em ti, e nenhum segredo te atribula, conte-me as visões do sonho que eu tive e a sua interpretação.
10 «Tani ta hiiththan ichcha dashe issi wogga gita miththi dayssi biitta bolla eqqidayssa ajjuutan beyadis.
10 Assim foram as visões da minha cabeça em minha cama: eu olhei e observei uma árvore no meio da terra, e a sua altura era grande.
11 Hessi he miththazi keehi diccides; minnides; iza xeeraykka salo gakkides; sa7a gaxa gakkanaas beettides.
11 A árvore cresceu e ficou forte, e a sua altura alcançou o céu, e podia ser vista até nos confins de toda a terra;
12 Iza hayththay cilila; iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas darides; iza kuway do7atas shempizaso gidides; salo kafotikka iza haggata bolla ba keeththa keexxidi izan deettes; shemppora diza medheteththati wurikka he miththaza ayfe meettes.
12 as suas folhas eram belas, e o seu fruto abundante, e nela havia alimento para todos; os animais do campo tinham sombra sob ela, e as aves do céu habitavam nos seus galhos; e toda a carne alimentava-se dela.
13 «Tani ta hiiththan ichcha dashe ajjuutan issi geeshsha kiitanchchay saloppe duge wodhdhishin be7adis.
13 Eu vi nas visões da minha cabeça sobre a minha cama, e eis que um vigia e um santo desceram do céu;
14 Izikka ba qaala dhoqqu histtidi, ‹Hayssa miththaza qanxxite; iza haggata ubbaa guurite; iza hayththa ubbaa yuudite; iza ayfeza laallite; iza kuwa garsan diza do7atinne iza haggata bolla diza kafoti baqatetto.
14 ele clamou alto, e disse: Ponde a árvore abaixo e cortai os seus ramos, sacudi as suas folhas e espalhai o seu fruto; fujam os animais de debaixo dela, e as aves dos seus ramos;
15 Gido attiin iza durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi heen demban maata giddon biitta garsan aggaagite;
15 porém deixai o toco das suas raízes na terra, e até com um grilhão de ferro e bronze na tenra grama do campo; e se umedeça com o orvalho do céu, e esteja a sua porção com os animais na grama da terra;
16 Iza kahay asayssafe laametto; laappun layththi gakkanaas izas mehe kahay imetto.
16 mude-se o seu coração de homem, seja-lhe dado o coração de um animal, e sete tempos passem sobre ele.
17 « ‹Ha pirda qashoy geeshsha kiitanchchata baggara qoncci yootettides; hessika Ubbaafe Dhoqqa Xoossas sa7a kawota bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththatakka ba dosidaades immizayssa, asappe kadhettidayta istta bolla izi shuumizayssa, medheta ubbay erana malassa› gides.
17 Este assunto é pelo decreto dos vigias, e ordem pela palavra dos santos, para o propósito de que os viventes possam saber que o Altíssimo governa no reino dos homens, e o dá a quem ele escolher, e estabelece sobre ele o mais simples dos homens.
18 «Tani kawo Nabukadanaxoorey be7ida agumoy hayssa; Bilxxasoore! Neni taas agumoza birsha; ta kawoteththan diza eranchchati birsheththaa taas yootanaas dandaybeettenna; ne gidikko geeshsha xoossata ayanay nenan diza gishshas taas birsheththaa yootana dandayaasa» gides.
18 Este sonho eu, rei Nabucodonosor vi. Agora tu, ó Beltessazar, declare a tua interpretação, porquanto nenhum de todos os homens sábios do meu reino é capaz de me fazer conhecer a sua interpretação; mas tu és capaz, pois o espírito dos deuses santos está em ti.
19 He wode Bilxxasoore geetettiza Daaneeli keehi dagammidi hanizaaz dhaydes; ba qofan guuththa wodes ceecides; kawozikka iza, «Bilxxasoore! Agumoza gidiin woykko iza birsheththay nena daganththofo» gides.
19 Então Daniel, cujo nome era Beltessazar, ficou espantado por uma hora, e os seus pensamentos o atribularam. O rei falou, e disse: Beltessazar, não deixa o sonho, nem a sua interpretação atribularem-te. Beltessazar respondeu e disse: Meu senhor, o sonho seja para aqueles que te odeiam, e a sua interpretação para os teus inimigos.
20 Keehi dicci minniin ne be7ida miththazi xeeraykka izas salo gakkiin biitta ubbaan beettiza miththazi,
20 A árvore que tu viste, que cresceu e se fortaleceu, cuja altura alcançou o céu e cuja visão dava para toda a terra;
21 iza hayththati cililiday, iza ayfey dere ubbaas gidana gakkanaas dariday, do7atikka iza kuwa garsan shempiday, kafotikka iza haggata bolla baas keeth keexxi de7iday,
21 cujas folhas eram belas, e o seu fruto abundante, e nela alimento para todos, sob a qual os animais do campo habitavam e sobre cujos ramos as aves do céu tinham a sua habitação;
22 «Kawoo! He miththay nena; ne gitateththay diccidi salo gakkides; ne kawoteththayka biitta gaxa gakkides.
22 és tu, ó rei, que cresceste e te tornaste forte; pois a tua grandeza cresceu e alcançou o céu, e o teu domínio até os confins da terra.
23 «Kawozoo! Ne be7ida geeshsha kiitanchchay saloppe wodhdhidi, ‹Intte miththaza qanxxi dhayssite; attida durumazanne xaphoza biratappenne xarqimalappe oosettida sansalatan yuushshi qachchidi demban maata giddon biitta garsan aggaagite; heen salo kenchchon muso; laappun layththi izi do7atara de7o› gizayssa siyadasa.
23 E quanto à visão do rei de um vigia e um santo descendo do céu e dizendo: Ponde a árvore abaixo e destruí-a, porém deixa o toco de suas raízes na terra com um grilhão de ferro e bronze na tenra grama do campo, e se umedeça com o orvalho do céu, e esteja a sua porção com os animais do campo, até sete tempos passarem sobre ele;
24 «Kawoo! Hekko birsheththay hayssa; Ubbaafe Dhoqqa Xoossay ta goda kawoza bolla polettana mala kessida awajjay hayssafe kaallizayssa.
24 esta é a interpretação, ó rei, e este é o decreto do Altíssimo, o qual veio sobre meu senhor, o rei;
25 Neni ne derezappe shaakettada goodettana; nees duussasoyka wora do7atara gidana; laappun layththi polettana gakkanaas neni mehe mala maata maana; neni kenchchon musana; hessi wuri nena gakkanay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne izi kawoteththa wursika ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa.
25 que tu serás tirado de entre os homens, e tua habitação será com os animais do campo, e eles te farão comer grama como bois, e eles te molharão com o orvalho do céu, e sete tempos passarão sobre ti, até que tu saibas que o Altíssimo governa no reino dos homens e o dá a quem ele quer.
26 Durumazi xaphozara heen gade giddon attana mala izi azaziday Xoossas alame bolla kumeththa maatay dizayssa ne erada neni simma ne kawoteththan uttanayssa bessees.
26 E porquanto eles deram ordem para deixar o toco das raízes da árvore; teu reino estará certo para ti, depois de saberes que os céus governam.
27 Hessa gishshas kawoo! Tani ta baggara nena zorizayssa siya; neni nagara ooso agga; suure ooso ubba wode ooththa; ne iita ooso aggada qohettizaytas qadhetta; hessaththo ne ooththiko ne saron duussa layththay aduqqontta aggenna» gides.
27 Portanto, ó rei, seja meu conselho aceitável a ti, e interrompe os teus pecados pela justiça e tuas iniquidades mostrando misericórdia ao pobre, se isto pode ser um alongamento de tua tranquilidade.
28 Hessi wurikka kawo Nabukadanaxoore bolla gakkides.
28 Tudo veio sobre o rei Nabucodonosor.
29 Tammanne nam7u aginappe guye izi Baabiloonen kawoteththa keeththa pooqe bolla simerettishe,
29 Ao final de doze meses, passeando no palácio do reino de Babilônia,
30 «Ta mino wolqqan ta bonchchos kawos duussaso gidana mala ta oosisida gita Baabiloone katamaya hanno gidekkee?» gides.
30 o rei falou, e disse: Não é esta a grande Babilônia, que eu construí para ser a casa do reino pela força do meu poder, e para a honra da minha majestade?
31 Izi buro haasaya ba doonappe kessi wursontta dishin saloppe, «Kawo Nabukadanaxoore! Ne bolla pirdettida pirday hayssafe kaallizayssa. Hekko ne kawoteththay neeppe ekettides.
31 Enquanto a palavra estava na boca do rei, caiu uma voz do céu, dizendo: Ó rei Nabucodonosor, a ti se fala: O reino apartou-se de ti.
32 Neni dereza garsafe goodettana; nees duussasoy wora do7atara gidana; laappun layththi kumana gakkanaas neni mehe mala maata maana; hessika hananay Ubbaafe Dhoqqa Xoossay kawota ubbaa bolla izas godateththi dizayssanne kawoteththi wursika izi ba dosidaades immizayssa ne shaakka erana gakkanaassa» giza qaalay yides.
32 E eles irão tirar-te de dentre os homens, e tua habitação será com os animais do campo. Eles te farão comer grama como bois, e sete tempos passarão sobre ti, até que tu saibas que o Altíssimo governa no reino dos homens, e o dá a quem ele quer.
33 He qaalay heerakka kawo Nabukadanaxoore bolla polettides; hessa gishshas izi dereza garsafe goodettides; mehe mala maata mides; saloppe wodhdhiza kenchchon izi musides; iza binanaykka golle kafo baalle mala diccides; iza xugunththika kafo xugunththa mala gidides.
33 Na mesma hora a coisa cumpriu-se sobre Nabucodonosor, e ele foi levado dentre os homens, e comeu grama como bois, e o seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu até os seus cabelos crescerem como penas de águias e as suas unhas como garras de pássaros.
34 Kawo Nabukadanaxoorey, «Laappun layththati aadhdhidaappe guye tani ta ayfeta pude salo denththadis; taas wozina kahay simmides; Ubbaafe Dhoqqa Xoossa galatadis; mernaas diza Xoossa sabbadis; bonchchoka izas immadis;
34 E ao final dos dias eu, Nabucodonosor, ergui os meus olhos para o céu, e o meu entendimento retornou para mim, e eu bendisse o Altíssimo, e louvei e honrei aquele que vive para sempre, cujo domínio é um domínio eterno, e o seu reino de geração a geração;
35 Biitta bolla diza dereti wurikka
35 e todos os habitantes da terra são considerados como nada, e ele faz conforme a sua vontade no exército do céu, e entre os habitantes da terra, e ninguém pode paralisar a sua mão ou dizer-lhe: O que fazes tu?
36 «Ta wozina kahay taakko simmiin heerakka ta kawoteththas bonchchoy, ayoteththinne teemay simmides; kase tana zorizaytinne ta shuumeti tana ufayssan mokki ekkida; kase tani kawoteththa araatan simma uttadis; kaseyssafe bollara aadho bonchchettadis.
36 No mesmo momento a minha razão retornou para mim, e para a glória do meu reino, minha honra e o meu brilho retornaram para mim; e meus conselheiros e meus senhores buscaram-me, e eu fui estabelecido no meu reino, e a mim foi acrescentada uma excelente majestade.
37 «Hekko be7ite! Tani Nabukadanaxoorey salo kawos galata, bonchchonne saba shiishshays; iza ooso ubbay likke; iza ogeykka suure; otoranchchata izi kawushshanaas dandayees» gides.
37 Agora eu, Nabucodonosor, louvo, exalto e honro o Rei do céu, cujas todas as obras são verdade e os seus caminhos juízo; e aqueles que caminham em orgulho ele é capaz de humilhar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.