2 Samuel 3
gmvl (GMVL) vs NVI
1 Sa7oole keeththaa giddoninne Dawite keeththaa giddon diza olay daro wode gam7ides; Dawite baggay minni minni bishin Sa7oole baggay daaburi daaburi bides.
1 A guerra entre as famílias de Saul e Davi durou muito tempo. Davi tornava-se cada vez mais forte, enquanto que a família de Saul se enfraquecia.
2 Dawiti Kebroonen dishin izas usuppun attuma nayti yelettida; izas bayra naazi Izra7eele dere as Ahinahoomppe Aminooney yelettides.
2 Estes foram os filhos de Davi nascidos em Hebrom: O seu filho mais velho era Amnom, filho de Ainoã, de Jezreel;
3 Nam7anththo naazi Qarmeloose dere as Naabaale machcho Abigaalippe Kil7aabey yelettides; heedzdzanththo naazi Geeshure kawo Talimaye biyo Ma7ikippe Abeseloomey yelettides.
3 o segundo, Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo; o terceiro, Absalão, de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Oydanththo naazi Adoniyaasi Hagitippe yelettides; ichchashanththo naazi Shafaaxiyay Abixaalippe yelettides;
4 o quarto, Adonias, de Hagite; o quinto, Sefatias, de Abital;
5 Usuppunththo naazi Dawite machcho Eglippe Yitiraamey yelettides; hayti Dawiti Kebroonen dishin izas yelettidayta.
5 e o sexto, Itreão, de sua mulher Eglá. Esses foram os filhos de Davi que lhe nasceram em Hebrom.
6 Sa7oole keeththinne Dawite keeththi olettishe diza wode Abineeri Sa7oole keeththan ba wolqqa minththishe dees.
6 Enquanto transcorria a guerra entre as famílias de Saul e de Davi, Abner foi se tornando poderoso na família de Saul.
7 Sa7ooli Aaya biyo Erxifo laggeththo oykkides; Iyaabustey Abineere, «Ne ays ta aawa laggeththoyra aqadii?» gides.
7 Saul tivera uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Certa vez Is-Bosete perguntou a Abner: "Por que você se deitou com a concubina de meu pai? "
8 Abineeri Iyaabuste haasayan keehi hanqettida gishshas, «Yuhuda maaddanaas tani gooshsha kanee? Hach gakkanaas tani ne aawa Sa7oole keeththaas, iza ishatassinne iza dabbotas ta ammaneteth pacinchchabeekke; nenakka Dawites aaththa immabeekke; gido attiin neni ha7i hanno ha maccassayra ta hanida miishshas tana mootay?
8 Abner ficou furioso com a pergunta de Is-Bosete e exclamou: "Por acaso eu sou um cão a serviço de Judá? Até agora tenho sido leal à família de Saul, seu pai, e aos parentes e amigos dele, e não deixei que você caísse nas mãos de Davi; e agora você me acusa de um delito envolvendo esta mulher!
9 — ausente —
9 Que Deus me castigue com todo rigor, se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu sob juramento,
10 — ausente —
10 tirar o reino da família de Saul e estabelecer o trono de Davi sobre Israel e Judá, de Dã a Berseba".
11 Iyaabustey Abineeres keehi babbida gishshas zaaridi issi qaala phoqqanaas dandaybeenna.
11 Is-Bosete não respondeu nada a Abner, pois tinha medo dele.
12 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Hanna biittaya oonassee? Tanara qaala gela; be7a Isra7eele ubbay neekko simmana mala ta nena maaddana» gi yootana mala ogath yeddides.
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi com esta proposta: "A quem pertence esta terra? Faze um acordo comigo e eu te ajudarei a conseguir o apoio de todo o Israel".
13 Dawitikka, «Ero lo7o; ta nenara qaala gelana; gido attiin ta neeppe issi miish koyays; hessika koyro taakko yashe Sa7oole biyo Milkoolo ne taas ekka yaana mala koyays; histtontta aggiko taakko yooppa» gides.
13 "Está bem", disse Davi. "Farei um acordo com você, mas com uma condição: não compareça à minha presença sem trazer-me Mical, filha de Saul, quando você vier me ver. "
14 Hessafe guye Dawiti, «Filisxeeme as xeetata attumateththaa ciloosha ciggada ekkida ta machcho Milkoolo taas imma» giidi Sa7oole naa Iyaabusteko ba qasttanneta kiittides.
14 E Davi enviou mensageiros a Is-Bosete, filho de Saul, exigindo: "Entregue-me minha mulher Mical, com quem me casei pelo preço de cem prepúcios de filisteus".
15 Hessa gishshas Iyaabustey ba qasttanneta kiittidi izi azina Laysha naa Palti7eelesoppe kessi ekkides.
15 Diante disso, Is-Bosete mandou que a tirassem do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Izi azinay Bahirime gakkanaas yeekkishe izo kaalli bides. Hessafe guye Abineeri, «Ha7i nees gidana! Guye neso simma» gides.
16 Mas Paltiel foi atrás dela, e a seguiu chorando até Baurim. Então Abner ordenou-lhe que voltasse para casa; e ele voltou.
17 Abineeri Isra7eele cimatara zorettishe isttas, «Kase aadhdhida woden Dawiti intte bolla kawotana mala koyideta.
17 Nesse meio tempo, Abner enviou esta mensagem às autoridades de Israel: "Já faz algum tempo que vocês querem Davi como rei.
18 GODAY Dawites, ‹Ta aylle Dawite baggara tani ta deraa Isra7eele istta morkketa kusheppenne Filisxeemeta kusheppe ashshana› giza hidota qaala immi woththida gishshas hayssa intte ha7ira ooththite» gides.
18 Agora é o momento de agir! Porque o Senhor prometeu a Davi: ‘Por meio de Davi, meu servo, livrarei Israel do poder dos filisteus e de todos os seus inimigos’ ".
19 Hessaththoka Abineeri Biniyaame qommotas barkka biidi hayssa yootides; hessafe guye Isra7eele asay Biniyaame keeththa asay ubbay ooththanaas koyida ubbaa Dawites yootanaas Kebroone bides.
19 Abner também falou pessoalmente com os benjamitas. Depois foi a Hebrom dizer a Davi tudo o que Israel e a tribo de Benjamim haviam aprovado.
20 Abineeri 20 asatara Dawiti dizaso Kebroone bides; Dawitikka Abineeressinne izara diza as ubbaas gibira giigsides.
20 Quando Abner, acompanhado de vinte homens, apresentou-se a Davi em Hebrom, este ofereceu um banquete para ele e para os homens que o acompanhavam.
21 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Nenara istti caaqettana mala, ne wozinaykka amottida mala ne ubbaa haarana mala eeson baada ta godaa kawozas kumeththa Isra7eele ane shiishshays» gides. Hessa gishshas Dawiti Abineere moyzides; izikka saron bides.
21 Disse então Abner a Davi: "Deixa que eu me vá e reúna todo o Israel, meu senhor, para que façam um acordo contigo, ó rei, e reines sobre tudo o que desejares". Davi o deixou ir, e ele se foi em paz.
22 Iyo7aabeynne Dawite asay he wode daro miish di7i ekkidi olaappe simmida. Abineeri gidikko Dawiti saron iza moyzida gishshas Kebroonen deenna.
22 Naquele momento, os soldados de Davi e Joabe voltavam de um ataque, trazendo muitos bens. Abner, porém, já não estava com Davi em Hebrom, porque Davi o tinha deixado partir em paz.
23 Iyo7aabeynne izara issife diza olanchcha ubbay hee gakkida mala Neere naa Abineeri kawozaakko yidayssa, kawozi iza moyzidayssanne izikka saron kezi bidayssa Iyo7aabey siyides.
23 Quando Joabe chegou com todo o seu exército, contaram-lhe que Abner, filho de Ner, se apresentara ao rei, que o tinha deixado ir em paz.
24 Hessa gishshas Iyo7aabey kawozaakko gelidi, «Hayssi ne ooththidayssi aazee? Ane Abineeri ne kushen geliin waanada ne iza saron moyza yeddadii?
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: "Que foi que fizeste? Abner veio à tua presença e o deixaste ir?
25 Neere naa Abineere ne eraasa; izi yiday nena baleththanaas, ne waana kezizaakkonne gelizaakko eranaassinne ne ooththiza ubbaa wochchanaas yides» gides.
25 Conheces Abner, filho de Ner; ele veio para enganá-lo, observar os teus movimentos e descobrir tudo o que estás fazendo".
26 Hessafe guye Iyo7aabey Dawite achchafe kezides; Abineere ekki yaana mala as kiittides; kiitettida qasttanneti iza Seyren diza haaththa olla mata gakkishin zaarida; hessi hanishin Dawiti eribeenna.
26 Saindo da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta, desde a cisterna de Sirá. Mas Davi não ficou sabendo disso.
27 Abineeri guye Kebroone simmida wode Iyo7aabey iza xalla haasayssana koyza as misatidi issi bagga sher7i histtidi gede gimbeza penge efides; heen ba isha Asaheele suuth azarana koyidi izas ulon caddi wodhides.
27 Quando Abner retornou a Hebrom, Joabe o chamou à parte, na porta da cidade, sob o pretexto de falar-lhe em particular, e ali mesmo o feriu no estômago. E Abner morreu por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Hessafe guye Abineere wodhidayssa Dawiti siyidi, «Taninne ta kawoteththay Neere naa Abineere suuththafe GODAA sinththan mernaas geeshsha.
28 Mais tarde, quando Davi soube o que tinha acontecido, disse: "Eu e o meu reino, perante o Senhor, somos para sempre inocentes do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Iza suuththay Iyo7aabe hu7eninne iza aawa keeththa ubbaa bolla gido; asateththafe haaththi gogissiza hargey woykko guufen kal7atiza wobbey woykko mashshan hayqqizay woykko mizaazi dhayiin koshattizay Iyo7aabe keeththafe dhayoppo» gides.
29 Caia a responsabilidade pela morte dele sobre a cabeça de Joabe e de toda a sua família! Jamais falte entre os seus descendentes quem sofra fluxo ou lepra, quem use muletas, quem morra pela espada, ou quem passe fome".
30 Abineeri Geba7oonen olettida olaan Iyo7aabessinne Abisaye ishaa Asaheele wodhida gishshas isttika Abineere wodhida.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner porque ele havia matado Asael, irmão deles, na batalha de Gibeom.
31 Hessafe guye Dawiti Iyo7aabessinne izara issife diza asa ubbaas, «Intte may7o daakkidi, maaqa may7idi Abineere sinththan yeekkite» gides. Dawiti ba hu7era ahaa azhabides.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o exército que o acompanhava: "Rasguem suas vestes, vistam roupas de luto e vão chorando à frente de Abner". E o rei Davi seguiu atrás da maca que levava o corpo.
32 Histtidi Abineere ahaa efidi Kebroonen moogida; kawozi Abineere duufo bolla waassi yeekkides; derezikka hessaththo yeekkides.
32 Enterraram-no em Hebrom, e o rei chorou em alta voz junto ao túmulo de Abner, como também todo o povo.
33 Kawozi Abineere gishshas kayo milas milalides;
33 Então o rei cantou este lamento por Abner: "Por que morreu Abner como morrem os insensatos?
34 Ne kusheti qashettibeettenna;
34 Suas mãos não estavam algemadas, nem seus pés acorrentados. Você caiu como quem cai perante homens perversos". E todo o povo chorou ainda mais por ele.
35 Hessafe guye dere ubbay kath doonan gelththiza wode Dawitekko yiidi izi kath maana mala minththi woossida. Gido attiin Dawiti, «Arshey wullanaashe gakkanaas kath woykko hara miish doonan ta gelththiko Xoossay hayssa mala ta bolla eho; hayssafekka aadhdhiza miish ta bolla eho» gi caaqqides.
35 Depois, quando o povo insistiu com Davi que comesse alguma coisa enquanto ainda era dia, Davi fez este juramento: "Deus me castigue com todo rigor, caso eu prove pão ou qualquer outra coisa antes do pôr-do-sol! "
36 Derezi ubbay hessa be7idi ufayettides; addafekka kawoza hanoy dereza ufayssides.
36 Todo o povo ouviu isso e aprovou; de fato, tudo o que o rei fazia o povo aprovava.
37 Hessaththoka he gallas derezi ubbaynne kumeththa Isra7eeley kawoza kushey Neere naa Abineere hayqon bayndayssa erides.
37 Assim, naquele dia, todo o povo e todo o Israel reconheceram que o rei não tivera participação no assassinato de Abner, filho de Ner.
38 Hessafe guye kawozi ba deraas, «Hach Isra7eelen daannaynne gita asi hayqqidayssa eribeekketii?
38 Então o rei disse aos seus conselheiros: "Não percebem que caiu hoje em Israel um líder, um grande homem?
39 Ta tiyettida kawo gidikkoka hach ta laafateththi taas erettides; hayti Xuriya nayti taas wolqqatida. GODAY iita ooththidaades iza ooso mala immo» gides.
39 Embora rei ungido, ainda sou fraco, e esses filhos de Zeruia são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao malfeitor de acordo com as suas más obras! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.