2 Samuel 3
gmvl (GMVL) vs NAA
1 Sa7oole keeththaa giddoninne Dawite keeththaa giddon diza olay daro wode gam7ides; Dawite baggay minni minni bishin Sa7oole baggay daaburi daaburi bides.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi. Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul se enfraquecia.
2 Dawiti Kebroonen dishin izas usuppun attuma nayti yelettida; izas bayra naazi Izra7eele dere as Ahinahoomppe Aminooney yelettides.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi. O primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita.
3 Nam7anththo naazi Qarmeloose dere as Naabaale machcho Abigaalippe Kil7aabey yelettides; heedzdzanththo naazi Geeshure kawo Talimaye biyo Ma7ikippe Abeseloomey yelettides.
3 O segundo foi Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita. O terceiro foi Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Oydanththo naazi Adoniyaasi Hagitippe yelettides; ichchashanththo naazi Shafaaxiyay Abixaalippe yelettides;
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 Usuppunththo naazi Dawite machcho Eglippe Yitiraamey yelettides; hayti Dawiti Kebroonen dishin izas yelettidayta.
5 O sexto foi Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Sa7oole keeththinne Dawite keeththi olettishe diza wode Abineeri Sa7oole keeththan ba wolqqa minththishe dees.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se tornava cada vez mais poderoso na casa de Saul.
7 Sa7ooli Aaya biyo Erxifo laggeththo oykkides; Iyaabustey Abineere, «Ne ays ta aawa laggeththoyra aqadii?» gides.
7 Saul teve uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Isbosete perguntou a Abner: — Por que você teve relações com a concubina de meu pai?
8 Abineeri Iyaabuste haasayan keehi hanqettida gishshas, «Yuhuda maaddanaas tani gooshsha kanee? Hach gakkanaas tani ne aawa Sa7oole keeththaas, iza ishatassinne iza dabbotas ta ammaneteth pacinchchabeekke; nenakka Dawites aaththa immabeekke; gido attiin neni ha7i hanno ha maccassayra ta hanida miishshas tana mootay?
8 Abner ficou indignado com as palavras de Isbosete e disse: — Sou eu um cão a serviço de Judá? Ainda hoje sou fiel à casa de Saul, seu pai, e aos irmãos e amigos dele e não entreguei você nas mãos de Davi. No entanto, hoje você quer me culpar por causa dessa mulher!
9 — ausente —
9 Que Deus me castigue se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Iyaabustey Abineeres keehi babbida gishshas zaaridi issi qaala phoqqanaas dandaybeenna.
11 E Isbosete não pôde dizer nada a Abner, porque tinha medo dele.
12 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Hanna biittaya oonassee? Tanara qaala gela; be7a Isra7eele ubbay neekko simmana mala ta nena maaddana» gi yootana mala ogath yeddides.
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi, dizendo: — De quem é a terra? Faça uma aliança comigo, e eu o ajudarei a fazer com que todo o Israel se junte a você.
13 Dawitikka, «Ero lo7o; ta nenara qaala gelana; gido attiin ta neeppe issi miish koyays; hessika koyro taakko yashe Sa7oole biyo Milkoolo ne taas ekka yaana mala koyays; histtontta aggiko taakko yooppa» gides.
13 Davi respondeu: — Muito bem. Farei uma aliança com você, porém uma coisa exijo: quando vier falar comigo, você não verá a minha face, se primeiro não me trouxer Mical, filha de Saul.
14 Hessafe guye Dawiti, «Filisxeeme as xeetata attumateththaa ciloosha ciggada ekkida ta machcho Milkoolo taas imma» giidi Sa7oole naa Iyaabusteko ba qasttanneta kiittides.
14 Davi também enviou mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: — Dê-me de volta a minha mulher Mical. Para poder casar com ela dei como pagamento cem prepúcios de filisteus.
15 Hessa gishshas Iyaabustey ba qasttanneta kiittidi izi azina Laysha naa Palti7eelesoppe kessi ekkides.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Izi azinay Bahirime gakkanaas yeekkishe izo kaalli bides. Hessafe guye Abineeri, «Ha7i nees gidana! Guye neso simma» gides.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando atrás dela, até Baurim. Então Abner disse a ele: — Agora vá e volte para casa. E ele voltou.
17 Abineeri Isra7eele cimatara zorettishe isttas, «Kase aadhdhida woden Dawiti intte bolla kawotana mala koyideta.
17 Abner falou com os anciãos de Israel, dizendo: — No passado, vocês queriam que Davi reinasse sobre vocês.
18 GODAY Dawites, ‹Ta aylle Dawite baggara tani ta deraa Isra7eele istta morkketa kusheppenne Filisxeemeta kusheppe ashshana› giza hidota qaala immi woththida gishshas hayssa intte ha7ira ooththite» gides.
18 Façam isto agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: “Por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.”
19 Hessaththoka Abineeri Biniyaame qommotas barkka biidi hayssa yootides; hessafe guye Isra7eele asay Biniyaame keeththa asay ubbay ooththanaas koyida ubbaa Dawites yootanaas Kebroone bides.
19 Abner falou também com a tribo de Benjamim. E então ele foi dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Abineeri 20 asatara Dawiti dizaso Kebroone bides; Dawitikka Abineeressinne izara diza as ubbaas gibira giigsides.
20 Abner foi falar com Davi, em Hebrom, e vinte homens estavam com ele. Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que tinham vindo com ele.
21 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Nenara istti caaqettana mala, ne wozinaykka amottida mala ne ubbaa haarana mala eeson baada ta godaa kawozas kumeththa Isra7eele ane shiishshays» gides. Hessa gishshas Dawiti Abineere moyzides; izikka saron bides.
21 Então Abner disse a Davi: — Eu me levantarei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança com o rei. E meu senhor reinará sobre tudo o que quiser. Então Davi deixou que Abner partisse, e ele se foi em paz.
22 Iyo7aabeynne Dawite asay he wode daro miish di7i ekkidi olaappe simmida. Abineeri gidikko Dawiti saron iza moyzida gishshas Kebroonen deenna.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo. Mas Abner já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia deixado ir embora, e ele tinha ido em paz.
23 Iyo7aabeynne izara issife diza olanchcha ubbay hee gakkida mala Neere naa Abineeri kawozaakko yidayssa, kawozi iza moyzidayssanne izikka saron kezi bidayssa Iyo7aabey siyides.
23 Quando Joabe chegou com toda a tropa que estava com ele, disseram-lhe: — Abner, filho de Ner, veio falar com o rei, que deixou que ele fosse embora em paz.
24 Hessa gishshas Iyo7aabey kawozaakko gelidi, «Hayssi ne ooththidayssi aazee? Ane Abineeri ne kushen geliin waanada ne iza saron moyza yeddadii?
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: — O que foi que o senhor fez? Eis que Abner esteve aqui e o senhor o deixou ir embora. Agora ele se foi!
25 Neere naa Abineere ne eraasa; izi yiday nena baleththanaas, ne waana kezizaakkonne gelizaakko eranaassinne ne ooththiza ubbaa wochchanaas yides» gides.
25 O senhor bem conhece Abner, filho de Ner. Veio para enganá-lo, para observar os seus movimentos e sondar todos os seus planos.
26 Hessafe guye Iyo7aabey Dawite achchafe kezides; Abineere ekki yaana mala as kiittides; kiitettida qasttanneti iza Seyren diza haaththa olla mata gakkishin zaarida; hessi hanishin Dawiti eribeenna.
26 Ao sair da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta desde a cisterna de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Abineeri guye Kebroone simmida wode Iyo7aabey iza xalla haasayssana koyza as misatidi issi bagga sher7i histtidi gede gimbeza penge efides; heen ba isha Asaheele suuth azarana koyidi izas ulon caddi wodhides.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o levou para um lado, no interior do portão da cidade, para lhe falar em segredo, e ali o feriu na barriga. E assim Abner morreu, por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Hessafe guye Abineere wodhidayssa Dawiti siyidi, «Taninne ta kawoteththay Neere naa Abineere suuththafe GODAA sinththan mernaas geeshsha.
28 Depois, quando Davi ficou sabendo, disse: — Eu e o meu reino somos inocentes diante do
29 Iza suuththay Iyo7aabe hu7eninne iza aawa keeththa ubbaa bolla gido; asateththafe haaththi gogissiza hargey woykko guufen kal7atiza wobbey woykko mashshan hayqqizay woykko mizaazi dhayiin koshattizay Iyo7aabe keeththafe dhayoppo» gides.
29 Que este sangue caia sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Que nunca falte na casa de Joabe quem tenha corrimento, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Abineeri Geba7oonen olettida olaan Iyo7aabessinne Abisaye ishaa Asaheele wodhida gishshas isttika Abineere wodhida.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner, porque este tinha matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Hessafe guye Dawiti Iyo7aabessinne izara issife diza asa ubbaas, «Intte may7o daakkidi, maaqa may7idi Abineere sinththan yeekkite» gides. Dawiti ba hu7era ahaa azhabides.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o povo que estava com ele: — Rasguem as suas roupas, vistam-se de panos de saco e façam lamentação por Abner. E o próprio rei Davi ia seguindo o caixão.
32 Histtidi Abineere ahaa efidi Kebroonen moogida; kawozi Abineere duufo bolla waassi yeekkides; derezikka hessaththo yeekkides.
32 Sepultaram Abner em Hebrom. O rei levantou a voz e chorou junto à sepultura de Abner. E todo o povo também chorou.
33 Kawozi Abineere gishshas kayo milas milalides;
33 E o rei fez a seguinte lamentação por Abner: Por que Abner teve de morrer como se fosse um tolo?
34 Ne kusheti qashettibeettenna;
34 As suas mãos não estavam atadas, nem estavam acorrentados os seus pés. Você caiu como quem cai diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Hessafe guye dere ubbay kath doonan gelththiza wode Dawitekko yiidi izi kath maana mala minththi woossida. Gido attiin Dawiti, «Arshey wullanaashe gakkanaas kath woykko hara miish doonan ta gelththiko Xoossay hayssa mala ta bolla eho; hayssafekka aadhdhiza miish ta bolla eho» gi caaqqides.
35 Então todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia. Mas Davi fez este juramento: — Que Deus me castigue severamente se eu provar pão ou qualquer outra coisa antes que o sol se ponha.
36 Derezi ubbay hessa be7idi ufayettides; addafekka kawoza hanoy dereza ufayssides.
36 Todo o povo notou isso e aprovou essa atitude, assim como aprovava tudo o que o rei fazia.
37 Hessaththoka he gallas derezi ubbaynne kumeththa Isra7eeley kawoza kushey Neere naa Abineere hayqon bayndayssa erides.
37 Naquele dia, todo o povo e todo o Israel ficaram sabendo que o rei não tinha nada a ver com a morte de Abner, filho de Ner.
38 Hessafe guye kawozi ba deraas, «Hach Isra7eelen daannaynne gita asi hayqqidayssa eribeekketii?
38 Então o rei disse aos seus servos: — Saibam que hoje caiu em Israel um príncipe e um grande homem.
39 Ta tiyettida kawo gidikkoka hach ta laafateththi taas erettides; hayti Xuriya nayti taas wolqqatida. GODAY iita ooththidaades iza ooso mala immo» gides.
39 Hoje sou fraco, embora ungido rei. Esses homens, os filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao que fez esse mal como ele merece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.