2 Samuel 3

gmvl (GMVL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sa7oole keeththaa giddoninne Dawite keeththaa giddon diza olay daro wode gam7ides; Dawite baggay minni minni bishin Sa7oole baggay daaburi daaburi bides.
1 E houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; porém Davi se ia fortalecendo, mas os da casa de Saul se iam enfraquecendo.
2 Dawiti Kebroonen dishin izas usuppun attuma nayti yelettida; izas bayra naazi Izra7eele dere as Ahinahoomppe Aminooney yelettides.
2 E a Davi nasceram filhos em Hebrom; foi o seu primogênito Amom, de Ainoã, a jezreelita;
3 Nam7anththo naazi Qarmeloose dere as Naabaale machcho Abigaalippe Kil7aabey yelettides; heedzdzanththo naazi Geeshure kawo Talimaye biyo Ma7ikippe Abeseloomey yelettides.
3 e seu segundo, Quileabe, de Abigail, mulher de Nabal, o carmelita; e o terceiro, Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Oydanththo naazi Adoniyaasi Hagitippe yelettides; ichchashanththo naazi Shafaaxiyay Abixaalippe yelettides;
4 e o quarto, Adonias, filho de Hagite; e o quinto, Sefatias, filho de Abital;
5 Usuppunththo naazi Dawite machcho Eglippe Yitiraamey yelettides; hayti Dawiti Kebroonen dishin izas yelettidayta.
5 e o sexto, Itreão, de Eglá, também mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Sa7oole keeththinne Dawite keeththi olettishe diza wode Abineeri Sa7oole keeththan ba wolqqa minththishe dees.
6 E, havendo guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, sucedeu que Abner se esforçava na casa de Saul.
7 Sa7ooli Aaya biyo Erxifo laggeththo oykkides; Iyaabustey Abineere, «Ne ays ta aawa laggeththoyra aqadii?» gides.
7 E tinha tido Saul uma concubina, cujo nome era Rispa, filha de Aiá; e disse Isbosete a Abner: Por que entraste à concubina de meu pai?
8 Abineeri Iyaabuste haasayan keehi hanqettida gishshas, «Yuhuda maaddanaas tani gooshsha kanee? Hach gakkanaas tani ne aawa Sa7oole keeththaas, iza ishatassinne iza dabbotas ta ammaneteth pacinchchabeekke; nenakka Dawites aaththa immabeekke; gido attiin neni ha7i hanno ha maccassayra ta hanida miishshas tana mootay?
8 Então, se irou muito Abner pelas palavras de Isbosete e disse: Sou eu cabeça de cão, que pertença a Judá? Ainda hoje faço beneficência à casa de Saul, teu pai, a seus irmãos e a seus amigos e te não entreguei nas mãos de Davi; e tu hoje buscas motivo para me arguires por causa da maldade de uma mulher.
9 — ausente —
9 Assim faça Deus a Abner e outro tanto, que, como o Senhor jurou a Davi, assim lhe hei de fazer,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul e levantando o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Iyaabustey Abineeres keehi babbida gishshas zaaridi issi qaala phoqqanaas dandaybeenna.
11 E nem ainda uma palavra podia responder a Abner, porque o temia.
12 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Hanna biittaya oonassee? Tanara qaala gela; be7a Isra7eele ubbay neekko simmana mala ta nena maaddana» gi yootana mala ogath yeddides.
12 Então, ordenou Abner da sua parte mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? E disse: Comigo faze a tua aliança, e eis que a minha mão será contigo, para tornar a ti todo o Israel.
13 Dawitikka, «Ero lo7o; ta nenara qaala gelana; gido attiin ta neeppe issi miish koyays; hessika koyro taakko yashe Sa7oole biyo Milkoolo ne taas ekka yaana mala koyays; histtontta aggiko taakko yooppa» gides.
13 E disse Davi: Bem, eu farei contigo aliança, porém uma coisa te peço, que é: não verás a minha face se primeiro me não trouxeres a Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Hessafe guye Dawiti, «Filisxeeme as xeetata attumateththaa ciloosha ciggada ekkida ta machcho Milkoolo taas imma» giidi Sa7oole naa Iyaabusteko ba qasttanneta kiittides.
14 Também enviou Davi mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: Dá- me minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Hessa gishshas Iyaabustey ba qasttanneta kiittidi izi azina Laysha naa Palti7eelesoppe kessi ekkides.
15 E enviou Isbosete e a tirou a seu marido, a Paltiel, filho de Laís.
16 Izi azinay Bahirime gakkanaas yeekkishe izo kaalli bides. Hessafe guye Abineeri, «Ha7i nees gidana! Guye neso simma» gides.
16 E ia com ela seu marido, caminhando, e chorando detrás dela, até Baurim. Então, lhe disse Abner: Vai-te, agora, volta. E ele voltou.
17 Abineeri Isra7eele cimatara zorettishe isttas, «Kase aadhdhida woden Dawiti intte bolla kawotana mala koyideta.
17 E praticava Abner com os anciãos de Israel, dizendo: Muito tempo há que procuráveis que Davi reinasse sobre vós.
18 GODAY Dawites, ‹Ta aylle Dawite baggara tani ta deraa Isra7eele istta morkketa kusheppenne Filisxeemeta kusheppe ashshana› giza hidota qaala immi woththida gishshas hayssa intte ha7ira ooththite» gides.
18 Fazei- o, pois, agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: Pela mão de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.
19 Hessaththoka Abineeri Biniyaame qommotas barkka biidi hayssa yootides; hessafe guye Isra7eele asay Biniyaame keeththa asay ubbay ooththanaas koyida ubbaa Dawites yootanaas Kebroone bides.
19 E falou também Abner o mesmo aos ouvidos de Benjamim; e foi também Abner dizer aos ouvidos de Davi, em Hebrom, tudo o que era bom aos olhos de Israel e aos olhos de toda a casa de Benjamim.
20 Abineeri 20 asatara Dawiti dizaso Kebroone bides; Dawitikka Abineeressinne izara diza as ubbaas gibira giigsides.
20 E veio Abner a Davi, a Hebrom, e vinte homens com ele; e Davi fez um banquete a Abner e aos homens que com ele vinham.
21 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Nenara istti caaqettana mala, ne wozinaykka amottida mala ne ubbaa haarana mala eeson baada ta godaa kawozas kumeththa Isra7eele ane shiishshays» gides. Hessa gishshas Dawiti Abineere moyzides; izikka saron bides.
21 Então, disse Abner a Davi: Eu me levantarei, e irei, e ajuntarei ao rei, meu senhor, todo o Israel, para fazerem aliança contigo; e tu reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma. Assim, despediu Davi a Abner, e foi-se ele em paz.
22 Iyo7aabeynne Dawite asay he wode daro miish di7i ekkidi olaappe simmida. Abineeri gidikko Dawiti saron iza moyzida gishshas Kebroonen deenna.
22 E eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma sortida e traziam consigo grande despojo; e já Abner não estava com Davi em Hebrom, porque este o tinha despedido, e se tinha ido em paz.
23 Iyo7aabeynne izara issife diza olanchcha ubbay hee gakkida mala Neere naa Abineeri kawozaakko yidayssa, kawozi iza moyzidayssanne izikka saron kezi bidayssa Iyo7aabey siyides.
23 Chegando, pois, Joabe e todo o exército que vinha com ele, deram aviso a Joabe, dizendo: Abner, filho de Ner, veio ao rei; e o despediu, e foi-se em paz.
24 Hessa gishshas Iyo7aabey kawozaakko gelidi, «Hayssi ne ooththidayssi aazee? Ane Abineeri ne kushen geliin waanada ne iza saron moyza yeddadii?
24 Então, Joabe entrou ao rei e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; por que, pois, o despediste de maneira que se fosse assim livremente?
25 Neere naa Abineere ne eraasa; izi yiday nena baleththanaas, ne waana kezizaakkonne gelizaakko eranaassinne ne ooththiza ubbaa wochchanaas yides» gides.
25 Bem conheces a Abner, filho de Ner, que te veio enganar, e saber a tua saída e a tua entrada, e entender tudo quanto fazes.
26 Hessafe guye Iyo7aabey Dawite achchafe kezides; Abineere ekki yaana mala as kiittides; kiitettida qasttanneti iza Seyren diza haaththa olla mata gakkishin zaarida; hessi hanishin Dawiti eribeenna.
26 E Joabe, retirando-se de Davi, enviou mensageiros atrás de Abner, e o fizeram voltar desde o poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Abineeri guye Kebroone simmida wode Iyo7aabey iza xalla haasayssana koyza as misatidi issi bagga sher7i histtidi gede gimbeza penge efides; heen ba isha Asaheele suuth azarana koyidi izas ulon caddi wodhides.
27 Tornando, pois, Abner a Hebrom, Joabe o tomou à parte, à entrada da porta, para lhe falar em segredo, e feriu-o ali pela quinta costela, e morreu por causa do sangue de Asael, seu irmão.
28 Hessafe guye Abineere wodhidayssa Dawiti siyidi, «Taninne ta kawoteththay Neere naa Abineere suuththafe GODAA sinththan mernaas geeshsha.
28 O que Davi, depois, ouvindo, disse: Inocentes somos eu e o meu reino, para com o Senhor , para sempre, do sangue de Abner, filho de Ner.
29 Iza suuththay Iyo7aabe hu7eninne iza aawa keeththa ubbaa bolla gido; asateththafe haaththi gogissiza hargey woykko guufen kal7atiza wobbey woykko mashshan hayqqizay woykko mizaazi dhayiin koshattizay Iyo7aabe keeththafe dhayoppo» gides.
29 Fique-se sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai, e nunca da casa de Joabe falte quem tenha fluxo, nem quem seja leproso, nem quem se atenha a bordão, nem quem caia à espada, nem quem necessite de pão.
30 Abineeri Geba7oonen olettida olaan Iyo7aabessinne Abisaye ishaa Asaheele wodhida gishshas isttika Abineere wodhida.
30 Joabe, pois, e Abisai, seu irmão, mataram a Abner, por ter morto a Asael, seu irmão, na peleja em Gibeão.
31 Hessafe guye Dawiti Iyo7aabessinne izara issife diza asa ubbaas, «Intte may7o daakkidi, maaqa may7idi Abineere sinththan yeekkite» gides. Dawiti ba hu7era ahaa azhabides.
31 Disse, pois, Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes; e cingi-vos de panos de saco e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Histtidi Abineere ahaa efidi Kebroonen moogida; kawozi Abineere duufo bolla waassi yeekkides; derezikka hessaththo yeekkides.
32 E, sepultando a Abner em Hebrom, o rei levantou a sua voz e chorou junto da sepultura de Abner; e chorou todo o povo.
33 Kawozi Abineere gishshas kayo milas milalides;
33 E o rei, pranteando a Abner, disse: Não morreu Abner como morre o vilão?
34 Ne kusheti qashettibeettenna;
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés carregados de grilhões de bronze, mas caíste como os que caem diante dos filhos da maldade! Então, todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Hessafe guye dere ubbay kath doonan gelththiza wode Dawitekko yiidi izi kath maana mala minththi woossida. Gido attiin Dawiti, «Arshey wullanaashe gakkanaas kath woykko hara miish doonan ta gelththiko Xoossay hayssa mala ta bolla eho; hayssafekka aadhdhiza miish ta bolla eho» gi caaqqides.
35 Então, todo o povo veio fazer que Davi comesse pão, sendo ainda dia, porém Davi jurou, dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se, antes que o sol se ponha, eu provar pão ou alguma coisa.
36 Derezi ubbay hessa be7idi ufayettides; addafekka kawoza hanoy dereza ufayssides.
36 O que todo o povo entendendo, pareceu bem aos seus olhos, assim como tudo quanto o rei fez pareceu bem aos olhos de todo o povo.
37 Hessaththoka he gallas derezi ubbaynne kumeththa Isra7eeley kawoza kushey Neere naa Abineere hayqon bayndayssa erides.
37 E todo o povo e todo o Israel entenderam, naquele mesmo dia, que não procedera do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Hessafe guye kawozi ba deraas, «Hach Isra7eelen daannaynne gita asi hayqqidayssa eribeekketii?
38 Então, disse o rei aos seus servos: Não sabeis que, hoje, caiu em Israel um príncipe e um grande?
39 Ta tiyettida kawo gidikkoka hach ta laafateththi taas erettides; hayti Xuriya nayti taas wolqqatida. GODAY iita ooththidaades iza ooso mala immo» gides.
39 Eu, hoje, estou fraco, ainda que seja ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são mais duros do que eu; o Senhor pagará ao malfeitor, conforme a sua maldade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.