2 Samuel 3

gmvl (GMVL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sa7oole keeththaa giddoninne Dawite keeththaa giddon diza olay daro wode gam7ides; Dawite baggay minni minni bishin Sa7oole baggay daaburi daaburi bides.
1 Ora, houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; porém Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul cada vez mais se enfraquecia.
2 Dawiti Kebroonen dishin izas usuppun attuma nayti yelettida; izas bayra naazi Izra7eele dere as Ahinahoomppe Aminooney yelettides.
2 Nasceram filhos a Davi em Hebrom. Seu primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jizreelita;
3 Nam7anththo naazi Qarmeloose dere as Naabaale machcho Abigaalippe Kil7aabey yelettides; heedzdzanththo naazi Geeshure kawo Talimaye biyo Ma7ikippe Abeseloomey yelettides.
3 o segundo Quileabe, de Abigail, que fôra mulher de Nabal, o carmelita; o terceiro Absalão, filho de Maacá, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Oydanththo naazi Adoniyaasi Hagitippe yelettides; ichchashanththo naazi Shafaaxiyay Abixaalippe yelettides;
4 o quarto Adonias, filho de Hagite, o quinto Sefatias, filho de Abital;
5 Usuppunththo naazi Dawite machcho Eglippe Yitiraamey yelettides; hayti Dawiti Kebroonen dishin izas yelettidayta.
5 e o sexto Itreão, de Eglá, também mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Sa7oole keeththinne Dawite keeththi olettishe diza wode Abineeri Sa7oole keeththan ba wolqqa minththishe dees.
6 Enquanto havia guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner ia se tornando poderoso na casa de Saul:
7 Sa7ooli Aaya biyo Erxifo laggeththo oykkides; Iyaabustey Abineere, «Ne ays ta aawa laggeththoyra aqadii?» gides.
7 Ora, Saul tivera uma concubina, cujo nome era Rizpa, filha de Aías. Perguntou, pois, Is-Bosete a Abner: Por que entraste à concubina de meu pai?
8 Abineeri Iyaabuste haasayan keehi hanqettida gishshas, «Yuhuda maaddanaas tani gooshsha kanee? Hach gakkanaas tani ne aawa Sa7oole keeththaas, iza ishatassinne iza dabbotas ta ammaneteth pacinchchabeekke; nenakka Dawites aaththa immabeekke; gido attiin neni ha7i hanno ha maccassayra ta hanida miishshas tana mootay?
8 Então Abner, irando-se muito pelas palavras de Is-Bosete, disse: Sou eu cabeça de cão, que pertença a Judá? Ainda hoje uso de benevolência para com a casa de Saul, teu pai, e para com seus irmãos e seus amigos, e não te entreguei nas mãos de Davi; contudo tu hoje queres culpar-me no tocante a essa mulher.
9 — ausente —
9 Assim faça Deus a Abner, e outro tanto, se, como o Senhor jurou a Davi, assim eu não lhe fizer,
10 — ausente —
10 transferindo o reino da casa de Saul, e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel, e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Iyaabustey Abineeres keehi babbida gishshas zaaridi issi qaala phoqqanaas dandaybeenna.
11 E Is-Bosete não pôde responder a Abner mais uma palavra, porque o temia.
12 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Hanna biittaya oonassee? Tanara qaala gela; be7a Isra7eele ubbay neekko simmana mala ta nena maaddana» gi yootana mala ogath yeddides.
12 Então enviou Abner da sua parte mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Comigo faze a tua aliança, e eis que a minha mão será contigo, para fazer tornar a ti todo o Israel.
13 Dawitikka, «Ero lo7o; ta nenara qaala gelana; gido attiin ta neeppe issi miish koyays; hessika koyro taakko yashe Sa7oole biyo Milkoolo ne taas ekka yaana mala koyays; histtontta aggiko taakko yooppa» gides.
13 Respondeu Davi: Está bem; farei aliança contigo; mas uma coisa te exijo; não verás a minha face, se primeiro não me trouxeres Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Hessafe guye Dawiti, «Filisxeeme as xeetata attumateththaa ciloosha ciggada ekkida ta machcho Milkoolo taas imma» giidi Sa7oole naa Iyaabusteko ba qasttanneta kiittides.
14 Também enviou Davi mensageiros a Is-Bosete, filho de Saul, dizendo: Entrega-me minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Hessa gishshas Iyaabustey ba qasttanneta kiittidi izi azina Laysha naa Palti7eelesoppe kessi ekkides.
15 Enviou, pois, Is-Bosete, e a tirou a seu marido, a Paltiel, filho de Laís,
16 Izi azinay Bahirime gakkanaas yeekkishe izo kaalli bides. Hessafe guye Abineeri, «Ha7i nees gidana! Guye neso simma» gides.
16 que a seguia, chorando atrás dela até Baurim. Então lhe disse Abner: Vai-te; volta! E ele voltou.
17 Abineeri Isra7eele cimatara zorettishe isttas, «Kase aadhdhida woden Dawiti intte bolla kawotana mala koyideta.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: De há muito procurais fazer com que Davi reine sobre vós;
18 GODAY Dawites, ‹Ta aylle Dawite baggara tani ta deraa Isra7eele istta morkketa kusheppenne Filisxeemeta kusheppe ashshana› giza hidota qaala immi woththida gishshas hayssa intte ha7ira ooththite» gides.
18 fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou de Davi, dizendo: Pela mão do meu servo Davi livrarei o meu povo da mão dos filisteus e da mão de todos os seus inimigos.
19 Hessaththoka Abineeri Biniyaame qommotas barkka biidi hayssa yootides; hessafe guye Isra7eele asay Biniyaame keeththa asay ubbay ooththanaas koyida ubbaa Dawites yootanaas Kebroone bides.
19 Do mesmo modo falou Abner a Benjamim, e foi também dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que Israel e toda a casa de Benjamim tinham resolvido.
20 Abineeri 20 asatara Dawiti dizaso Kebroone bides; Dawitikka Abineeressinne izara diza as ubbaas gibira giigsides.
20 Abner foi ter com Davi, em Hebrom, com vinte homens; e Davi fez um banquete a Abner e aos homens que com ele estavam.
21 Hessafe guye Abineeri Dawites, «Nenara istti caaqettana mala, ne wozinaykka amottida mala ne ubbaa haarana mala eeson baada ta godaa kawozas kumeththa Isra7eele ane shiishshays» gides. Hessa gishshas Dawiti Abineere moyzides; izikka saron bides.
21 Então disse Abner a Davi: Eu me levantarei, e irei ajuntar ao rei meu senhor todo o Israel, para que faça aliança contigo; e tu reinarás sobre tudo o que desejar a sua alma: Assim despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 Iyo7aabeynne Dawite asay he wode daro miish di7i ekkidi olaappe simmida. Abineeri gidikko Dawiti saron iza moyzida gishshas Kebroonen deenna.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe voltaram de uma sortida, e traziam consigo grande despojo; mas Abner já não estava com Davi em Hebrom, porque este o tinha despedido, e ele se fora em paz.
23 Iyo7aabeynne izara issife diza olanchcha ubbay hee gakkida mala Neere naa Abineeri kawozaakko yidayssa, kawozi iza moyzidayssanne izikka saron kezi bidayssa Iyo7aabey siyides.
23 Quando, pois, chegaram Joabe e todo o exército que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei; e o rei o despediu, e ele se foi em paz.
24 Hessa gishshas Iyo7aabey kawozaakko gelidi, «Hayssi ne ooththidayssi aazee? Ane Abineeri ne kushen geliin waanada ne iza saron moyza yeddadii?
24 Então Joabe foi ao rei, e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; por que, pois, o despediste, de maneira que se fosse assim livremente?
25 Neere naa Abineere ne eraasa; izi yiday nena baleththanaas, ne waana kezizaakkonne gelizaakko eranaassinne ne ooththiza ubbaa wochchanaas yides» gides.
25 Bem conheces a Abner, filho de Ner; ele te veio enganar, e saber a tua saída e a tua entrada, e conhecer tudo quanto fazes.
26 Hessafe guye Iyo7aabey Dawite achchafe kezides; Abineere ekki yaana mala as kiittides; kiitettida qasttanneti iza Seyren diza haaththa olla mata gakkishin zaarida; hessi hanishin Dawiti eribeenna.
26 E Joabe, retirando-se de Davi, enviou mensageiros atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Abineeri guye Kebroone simmida wode Iyo7aabey iza xalla haasayssana koyza as misatidi issi bagga sher7i histtidi gede gimbeza penge efides; heen ba isha Asaheele suuth azarana koyidi izas ulon caddi wodhides.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o tomou à parte, à entrada da porta, para lhe falar em segredo; e ali, por causa do sangue de Asael, seu irmão, o feriu no ventre, de modo que ele morreu.
28 Hessafe guye Abineere wodhidayssa Dawiti siyidi, «Taninne ta kawoteththay Neere naa Abineere suuththafe GODAA sinththan mernaas geeshsha.
28 Depois Davi, quando o soube, disse: Inocente para sempre sou eu, e o meu reino, para com o Senhor, no tocante ao sangue de Abner, filho de Ner.
29 Iza suuththay Iyo7aabe hu7eninne iza aawa keeththa ubbaa bolla gido; asateththafe haaththi gogissiza hargey woykko guufen kal7atiza wobbey woykko mashshan hayqqizay woykko mizaazi dhayiin koshattizay Iyo7aabe keeththafe dhayoppo» gides.
29 Caia ele sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai, e nunca falte na casa de Joabe quem tenha fluxo, ou quem seja leproso, ou quem se atenha a bordão, ou quem caia à espada, ou quem necessite de pão.
30 Abineeri Geba7oonen olettida olaan Iyo7aabessinne Abisaye ishaa Asaheele wodhida gishshas isttika Abineere wodhida.
30 Joabe, pois, e Abisai, seu irmão, mataram Abner, por ter ele morto a Asael, irmão deles, na peleja em Gibeão.
31 Hessafe guye Dawiti Iyo7aabessinne izara issife diza asa ubbaas, «Intte may7o daakkidi, maaqa may7idi Abineere sinththan yeekkite» gides. Dawiti ba hu7era ahaa azhabides.
31 Disse Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de sacos e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Histtidi Abineere ahaa efidi Kebroonen moogida; kawozi Abineere duufo bolla waassi yeekkides; derezikka hessaththo yeekkides.
32 Sepultaram Abner em Hebrom; e o rei, levantando a sua voz, chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 Kawozi Abineere gishshas kayo milas milalides;
33 Pranteou o rei a Abner, dizendo: Devia Abner, porventura, morrer como morre o vilão?
34 Ne kusheti qashettibeettenna;
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés carregados de grilhões; mas caíste como quem cai diante dos filhos da iniqüidade. Então todo o povo tornou a chorar por ele.
35 Hessafe guye dere ubbay kath doonan gelththiza wode Dawitekko yiidi izi kath maana mala minththi woossida. Gido attiin Dawiti, «Arshey wullanaashe gakkanaas kath woykko hara miish doonan ta gelththiko Xoossay hayssa mala ta bolla eho; hayssafekka aadhdhiza miish ta bolla eho» gi caaqqides.
35 Depois todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se, antes que o sol se ponha, eu provar pão ou qualquer outra coisa.
36 Derezi ubbay hessa be7idi ufayettides; addafekka kawoza hanoy dereza ufayssides.
36 Todo o povo notou isso, e pareceu-lhe bem; assim como tudo quanto o rei fez pareceu bem a todo o povo.
37 Hessaththoka he gallas derezi ubbaynne kumeththa Isra7eeley kawoza kushey Neere naa Abineere hayqon bayndayssa erides.
37 Assim todo o povo e todo o Israel entenderam naquele mesmo dia que não fora a vontade do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Hessafe guye kawozi ba deraas, «Hach Isra7eelen daannaynne gita asi hayqqidayssa eribeekketii?
38 Então disse o rei aos seus servos: Não sabeis que hoje caiu em Israel um príncipe, um grande homem?
39 Ta tiyettida kawo gidikkoka hach ta laafateththi taas erettides; hayti Xuriya nayti taas wolqqatida. GODAY iita ooththidaades iza ooso mala immo» gides.
39 E quanto a mim, hoje estou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são duros demais para mim. Retribua o Senhor ao malfeitor conforme a sua maldade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.