2 Samuel 19
gmvl (GMVL) vs NVI
1 Iyo7aabes, «Kawo Dawiti ba naa Abeseloome gishshas yeekkishenne kayottishe dees» geetetti yootettides.
1 Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.
2 Kawozi, «Ba naaza gishshas kayottees» gizayssa he gallas olanchchati siyida gishshas he gallassa xoonoy kumeththa olanchchata matan ceecen laametti pe7ides.
2 E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".
3 He gallas olappe yeellatishe katama geliza asa mala dereykka shaaphettishe katama gelides.
3 Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.
4 Kawozi ba ayfeso kammi woththidi, «Ta naa Abeseloome woo! Ta naa Abeseloome woo» gishe zilalides.
4 O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "
5 Hessafe guye Iyo7aabey kawozaso gelidi, «Ne shemppo, ne attuma nayta shemppo, ne macca nayta shemppo, ne machchetanne ne laggeththota shemppo ashshida asata hach ne yeellachchadasa.
5 Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.
6 Nena ixxizayta ne dosaasa; qasse nena dosizayta ixxaasa; ne ola gadawatinne istta wottadarati nees aykkoka gidonttayssa hekko hach ne qonccisadasa; hach Abeseloomey shemppora paxa diin nu ubbay wuridaakko ne ufayettanayssa ta be7adis.
6 Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.
7 Ha7i dendada kare keza asaa minththeththa; ne kezontta ixxiko ha omarsayn issi asikka nenara gidonttayssa ta GODAA sunththan caaqqays; hessi nees naateteththafe doommiin hayssa gakkanaas ne bolla gakkida iita yo7ota ubbaafe aadho meto ne bolla gaththana» gides.
7 Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".
8 Hessa gishshas kawozi penge lanqen uttiin derezas, «Hekko kawozi penge lanqen uttides» geetetti yootettiin derezi ubbay kawozaakko yides.
8 Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.
9 Kumeththa Isra7eele qommoti, derezikka ba garsan issoy issaara marshettishe, «Kawozi nuna nu morkketa kusheppe kessi ekkides; Filisxeemeta kusheppeka nuna ashshiday iza; ha7i gidikko Abeseloome gaason dereppe baqati bides.
9 Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;
10 Izi nuna haarana mala nu tiyda Abeseloomey gidikko olan hayqqides. Histtiin intte kawoza simo gishshas ays co7u geetii?» gides.
10 e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "
11 Kawo Dawiti qeese Saadooqessinne Abiyaataares kiita yeddishe, «Yuhuda cimatas, ‹Kumeththa Isra7eelen haasayettiza yo7o ubbay kawozi dizason izas gakkida gishshas kawoza kawoteththa keeth zaaranaas intte waanidi wurseththa as gideetii?
11 Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?
12 Intte ta meqeththata, ta ashotanne ta ishata; histtiin intte kawoza zaaranaas waanidi wurseththa as gideetii?› giite.
12 Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "
13 «Qasse Amasi, ‹Nenikka ta meqeththinne ta asho gidikkii? Hannife doommidi ne de7o wurseth gakkanaas Iyo7aabe qoodhe ta olanchchata azazizaade ooththontta aggiko Xoossi ta bolla iita miish ooththo; hessafekka aadhdhiza iita miish ta bolla eho› gides» giidi yootite.
13 E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".
14 Izikka Yuhuda asaa ubbaa wozina issi asa wozina mala histti di7ides; isttika izas, «Neni ne asaa ubbaara simma» giidi kiita yeddida.
14 As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.
15 Kawozi hessafe guye simmidi Yordaanoose gakkanaas yides.
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.
16 Bahirime dere as Geera naa Biniyaame qommo Shim7ey kawo Dawite mokkanaas Yuhuda asaara issife eeson wodhdhides.
16 Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.
17 Issi shii Biniyaame qommoti, hessaththoka Sa7ooleso oosanchcha Xiibbas 15 attuma naytinne 20 aylleti izara issife deettes. Hessafe guye kawozi dizaso Yordaanoose eeson wodhdhida.
17 Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,
18 Kawozaso asaa ehanaassinne izi koyida ubbaa ooththanaas istti zokkora pinnida.
18 e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei
19 «Ta godawu ta nena qohidayssa qoodoppa; ta godaa kawo ne Yerusalaameppe kezida gallas ta ooththida mooroza maara; ne wozinan woththofa.
19 e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!
20 Tani ne oosanchchay ooththida nagara eriza gishshas hach ta godaa kawoza mokkanaas Yooseefe keeththa asaa ubbaafe koyrotta yadis» gides.
20 Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".
21 Hessafe guye Xuriya naa Abisayey, «Shim7ey GODAAN tiyettidaade izi cayida gishshas izas hayqoy bessennee?» gides.
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "
22 Dawitikka, «Intteno Xuriya naytoo; inttenara tana aazi gaththizee? Intte hach taas morkke gidideta! Ay asikka hach Isra7eeleppe hayqqana bessizee? Hessi ta Isra7eele bolla kawotidayssa ta erida gallas gidennee?» gides.
22 Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "
23 Hessa gishshas kawozi Shim7e, «Neni hayqqaka» gides; hessa kawozi caaqon minththides.
23 E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".
24 Sa7oole naa Memfebostey kawoza mokkanaas duge wodhdhides; kawozi beti boosofe doommidi simmi yida gallas gakkanaas ba tohos bessiza miish ooththibeenna; ba buuchcheka meedettibeenna; ba may7oka meeccibeenna.
24 Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.
25 Izi kawoza mokkanaas Yerusalaameppe yiin kawozi iza, «Memfeboste, ne tanara aazas bontta aggadii?» gi oychchides.
25 Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "
26 Izikka zaaridi, «Ta godaa kawoo! Ta ne oosanchchay toho sila gidida gishshas, ‹Tani kawozara baana mala ta harey taas kooretto; ta iza bolla utta baana› gadis; gido attiin ta oosanchcha Xiibbay tana baleththides.
26 Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.
27 Ta godaa kawo sinththan tana ne oosanchchaza sunth moorides; ayde gidiinkka ta goday kawoy neni Xoossa kiitanchcha mala gidida gishshas nena lo7ida ubbaa ooththa.
27 Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.
28 Ta aawa keeththas ubbaas hayqoy bessishin neni gidikko tana ne oosanchchaza ne maaddafe mizaytara issife utisadasa; hayssafe haray taas hano gaada kawoza oychchanaas ta oonee?» gides.
28 Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "
29 Kawozikka, «Ne ays yo7o darsay? Neninne Xiibbay iza gadaa ubbaa intte gishetti ekkana mala ta azazadis» gides.
29 Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".
30 Memfebostey kawoza, «Ta godaa kawoo! Izi hashshu lo7on simmides; ubbaaka izi ekko» gides.
30 Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".
31 Hessaththoka Gala7aade dere as Barziley Erogilime woradappe kawoza moyzanaas izara issife Yordaanoose pinnides.
31 Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.
32 He wode Barziley wode sugida 80 layththa cima; izi keehi dure gidida gishshas kawozi Mahanaymen dishin izas maana miish ehides.
32 Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.
33 Kawozi Barzile, «Tanara pinnada Yerusalaamen issife da; ta nena heemmana» gides.
33 O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".
34 Barziley gidikko kawozas, «Tani kawozara Yerusalaamen ay keena layth daanaas boo?
34 Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?
35 Tani ha7i 80 layththa cima; Histtiin tani iitanne kiya shaakka erana dandayanee? Hayssafe guye ne aylley mizayssanne uyizayssa mal7o shaakki eranee? Attuma nayta cenggurssinne macca nayta cenggurs ha7i ta siyana dandayanee? Histtiin ne aylley ta godaa kawozas ays bollara hara tooho gidanee?
35 Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.
36 Ne aylley kawozara pinnidi guuththa oge baana; kawoy hessa kushe taas zaarandee?
36 Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.
37 Ta diza katamaan hayqqada ta aawaanne ta aayey duufo achchan ta moogettana mala ne aylleza ne moyzikko izi simmo; gido attiin ne aylle Keme7aamey ta godaa kawozara pinno; histtiko nena lo7ida miish ne izas ooththa» gides.
37 Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "
38 Kawozikka, «Keme7aamey tanara pinnana; nena ufayssiza miish ubbaa ta izas ooththana; ne taappe koyza ay miishshika ta nees ooththana» gides.
38 O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".
39 Hessa gishshas derezi ubbay Yordaanoose pinnides; hessafe guye kawozi pinnides. Kawozi Barzile yeeri ekkidi anjjides; Barzileykka baso simmi bides.
39 Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 Kawozi Gelgela bishin Keme7aamey izara issife bides; Yuhuda olanchchati ubbaynne Isra7eele olanchchatappe baggay kawoza azhabidi pinththida.
40 O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.
41 Heerakka Isra7eele asay ubbay kawozaakko yiidi, «Nu ishati Yuhuda asati kawoza garsara banttarkka izanne izaso asata, iza kaallizaytara Yordaanoose ays pinththidoo?» gida.
41 Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "
42 Yuhuda asay ubbay Isra7eele asaas, «Nu hayssa ooththiday kawozi nuus mata dabbo gidida gishshassa; histtiin hayssi inttena hanqeththizee? Nuni kawoppe ekki mida miishshi dizee? Nuni ay miish ekkidonii?» gida.
42 Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "
43 Hessafe guye Isra7eele asay Yuhuda asaas, «Nuna kawozappe tammu kushey gakkees; hessafe bollarakka inttefe nuus aadhdhiza maatay dees; histtiin intte nuna aazas kadhidetii? Nu kawozi simmana mala koyro oychchiday nuna gidokkonii?» gida.
43 Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.