2 Samuel 19

gmvl (GMVL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iyo7aabes, «Kawo Dawiti ba naa Abeseloome gishshas yeekkishenne kayottishe dees» geetetti yootettides.
1 Contaram a Joabe que o rei Davi estava chorando e se lamentando por causa de Absalão.
2 Kawozi, «Ba naaza gishshas kayottees» gizayssa he gallas olanchchati siyida gishshas he gallassa xoonoy kumeththa olanchchata matan ceecen laametti pe7ides.
2 Assim, naquele dia, a alegria da vitória virou tristeza para toda a tropa de Davi porque eles souberam que o rei estava chorando a morte do seu filho.
3 He gallas olappe yeellatishe katama geliza asa mala dereykka shaaphettishe katama gelides.
3 Eles voltaram e entraram na cidade em silêncio, como fazem os soldados que fogem da batalha, envergonhados.
4 Kawozi ba ayfeso kammi woththidi, «Ta naa Abeseloome woo! Ta naa Abeseloome woo» gishe zilalides.
4 O rei havia coberto o rosto e gritava alto: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho!
5 Hessafe guye Iyo7aabey kawozaso gelidi, «Ne shemppo, ne attuma nayta shemppo, ne macca nayta shemppo, ne machchetanne ne laggeththota shemppo ashshida asata hach ne yeellachchadasa.
5 Então Joabe foi à casa do rei e lhe disse: — Hoje o senhor humilhou os seus soldados, aqueles que salvaram a sua vida, a vida dos seus filhos e filhas e a vida das suas esposas e
6 Nena ixxizayta ne dosaasa; qasse nena dosizayta ixxaasa; ne ola gadawatinne istta wottadarati nees aykkoka gidonttayssa hekko hach ne qonccisadasa; hach Abeseloomey shemppora paxa diin nu ubbay wuridaakko ne ufayettanayssa ta be7adis.
6 O senhor odeia os que o amam e ama aqueles que o odeiam. E mostrou que os seus oficiais e os seus soldados não valem nada para o senhor. Eu estou vendo agora que o senhor ficaria muito feliz se hoje Absalão estivesse vivo e todos nós estivéssemos mortos.
7 Ha7i dendada kare keza asaa minththeththa; ne kezontta ixxiko ha omarsayn issi asikka nenara gidonttayssa ta GODAA sunththan caaqqays; hessi nees naateteththafe doommiin hayssa gakkanaas ne bolla gakkida iita yo7ota ubbaafe aadho meto ne bolla gaththana» gides.
7 Vá agora e dê uma palavra de elogio aos seus soldados. Se não fizer isso, eu juro, em nome de Deus, o Senhor , que amanhã de manhã nenhum deles estará do seu lado. E esse seria o pior desastre de toda a sua vida.
8 Hessa gishshas kawozi penge lanqen uttiin derezas, «Hekko kawozi penge lanqen uttides» geetetti yootettiin derezi ubbay kawozaakko yides.
8 Então o rei se levantou e foi sentar-se perto do portão da cidade. Os seus soldados souberam que ele estava lá e se reuniram todos em volta dele. Enquanto isso, todos os israelitas tinham fugido, cada um para a sua casa.
9 Kumeththa Isra7eele qommoti, derezikka ba garsan issoy issaara marshettishe, «Kawozi nuna nu morkketa kusheppe kessi ekkides; Filisxeemeta kusheppeka nuna ashshiday iza; ha7i gidikko Abeseloome gaason dereppe baqati bides.
9 E, em todo o país, eles começaram a brigar. Eles diziam: — O rei Davi nos livrou dos nossos inimigos. Ele nos livrou dos filisteus, mas agora fugiu de Absalão e saiu do país.
10 Izi nuna haarana mala nu tiyda Abeseloomey gidikko olan hayqqides. Histtiin intte kawoza simo gishshas ays co7u geetii?» gides.
10 Nós escolhemos Absalão para ser o nosso rei, mas ele morreu na batalha. Então, por que não tentamos trazer o rei Davi de volta?
11 Kawo Dawiti qeese Saadooqessinne Abiyaataares kiita yeddishe, «Yuhuda cimatas, ‹Kumeththa Isra7eelen haasayettiza yo7o ubbay kawozi dizason izas gakkida gishshas kawoza kawoteththa keeth zaaranaas intte waanidi wurseththa as gideetii?
11 O rei Davi soube do que os israelitas estavam dizendo. Então enviou os sacerdotes Zadoque e Abiatar aos líderes de Judá para perguntarem o seguinte: — Por que vocês seriam os últimos a ajudar a trazer o rei de volta ao seu palácio?
12 Intte ta meqeththata, ta ashotanne ta ishata; histtiin intte kawoza zaaranaas waanidi wurseththa as gideetii?› giite.
12 Vocês são meus parentes, da minha própria carne e do meu próprio sangue; por que vocês seriam os últimos a ajudar a me trazer de volta?
13 «Qasse Amasi, ‹Nenikka ta meqeththinne ta asho gidikkii? Hannife doommidi ne de7o wurseth gakkanaas Iyo7aabe qoodhe ta olanchchata azazizaade ooththontta aggiko Xoossi ta bolla iita miish ooththo; hessafekka aadhdhiza iita miish ta bolla eho› gides» giidi yootite.
13 Davi também mandou-os dizer a Amasa: — Você é meu parente. De agora em diante, você será o comandante do exército em lugar de Joabe. Que Deus me mate se eu não fizer isso!
14 Izikka Yuhuda asaa ubbaa wozina issi asa wozina mala histti di7ides; isttika izas, «Neni ne asaa ubbaara simma» giidi kiita yeddida.
14 Com essas palavras, o rei ganhou o coração de todos os homens de Judá, e eles mandaram lhe dizer que voltasse com todos os seus oficiais.
15 Kawozi hessafe guye simmidi Yordaanoose gakkanaas yides.
15 Davi voltou e chegou até o rio Jordão. Os homens da tribo de Judá foram encontrá-lo em Gilgal, para acompanhá-lo na travessia do rio.
16 Bahirime dere as Geera naa Biniyaame qommo Shim7ey kawo Dawite mokkanaas Yuhuda asaara issife eeson wodhdhides.
16 Ao mesmo tempo, Simei, o benjamita, filho de Gera, da cidade de Baurim, foi depressa ao rio Jordão para se encontrar com o rei Davi.
17 Issi shii Biniyaame qommoti, hessaththoka Sa7ooleso oosanchcha Xiibbas 15 attuma naytinne 20 aylleti izara issife deettes. Hessafe guye kawozi dizaso Yordaanoose eeson wodhdhida.
17 Mil homens da tribo de Benjamim estavam com Simei. Também Ziba, que trabalhava para a família de Saul, foi ao Jordão com os seus quinze filhos e vinte empregados. Eles chegaram lá antes do rei
18 Kawozaso asaa ehanaassinne izi koyida ubbaa ooththanaas istti zokkora pinnida.
18 e atravessaram o Jordão para acompanhar a gente do rei na travessia do rio e fazer tudo o que o rei quisesse. Quando o rei estava se aprontando para atravessar o rio, Simei se jogou no chão, em frente dele,
19 «Ta godawu ta nena qohidayssa qoodoppa; ta godaa kawo ne Yerusalaameppe kezida gallas ta ooththida mooroza maara; ne wozinan woththofa.
19 e disse: — Ó rei, eu peço que perdoe o mal que lhe fiz no dia em que o senhor saiu de Jerusalém. Esqueça o que eu fiz; nunca mais pense nisso.
20 Tani ne oosanchchay ooththida nagara eriza gishshas hach ta godaa kawoza mokkanaas Yooseefe keeththa asaa ubbaafe koyrotta yadis» gides.
20 Eu sei que fiz uma coisa errada e é por isso que sou a primeira pessoa das tribos do Norte a vir encontrá-lo hoje.
21 Hessafe guye Xuriya naa Abisayey, «Shim7ey GODAAN tiyettidaade izi cayida gishshas izas hayqoy bessennee?» gides.
21 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse: — Simei deveria morrer por ter amaldiçoado aquele que Deus escolheu como rei.
22 Dawitikka, «Intteno Xuriya naytoo; inttenara tana aazi gaththizee? Intte hach taas morkke gidideta! Ay asikka hach Isra7eeleppe hayqqana bessizee? Hessi ta Isra7eele bolla kawotidayssa ta erida gallas gidennee?» gides.
22 Mas Davi disse a Abisai e ao seu irmão Joabe: — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! Vocês estão querendo me criar problemas? Agora eu sou o rei de Israel, e nenhum israelita será morto hoje.
23 Hessa gishshas kawozi Shim7e, «Neni hayqqaka» gides; hessa kawozi caaqon minththides.
23 E disse a Simei: — Eu juro que você não será morto.
24 Sa7oole naa Memfebostey kawoza mokkanaas duge wodhdhides; kawozi beti boosofe doommidi simmi yida gallas gakkanaas ba tohos bessiza miish ooththibeenna; ba buuchcheka meedettibeenna; ba may7oka meeccibeenna.
24 Mefibosete, o neto de Saul, também desceu para ir ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés, nem aparado a barba, nem lavado as suas roupas desde o dia em que o rei tinha saído de Jerusalém até o dia em que voltou vitorioso.
25 Izi kawoza mokkanaas Yerusalaameppe yiin kawozi iza, «Memfeboste, ne tanara aazas bontta aggadii?» gi oychchides.
25 Quando Mefibosete chegou de Jerusalém para se encontrar com o rei, este lhe perguntou: — Mefibosete, por que você não foi comigo?
26 Izikka zaaridi, «Ta godaa kawoo! Ta ne oosanchchay toho sila gidida gishshas, ‹Tani kawozara baana mala ta harey taas kooretto; ta iza bolla utta baana› gadis; gido attiin ta oosanchcha Xiibbay tana baleththides.
26 Ele respondeu: — Ó rei, o senhor sabe que sou aleijado. Eu mandei o meu escravo arrear o meu jumento, para que eu pudesse montar e ir com o senhor, mas o meu escravo me traiu.
27 Ta godaa kawo sinththan tana ne oosanchchaza sunth moorides; ayde gidiinkka ta goday kawoy neni Xoossa kiitanchcha mala gidida gishshas nena lo7ida ubbaa ooththa.
27 Ele lhe contou mentiras a meu respeito. Mas o senhor é como um anjo de Deus e sabe a verdade; portanto, faça o que achar melhor.
28 Ta aawa keeththas ubbaas hayqoy bessishin neni gidikko tana ne oosanchchaza ne maaddafe mizaytara issife utisadasa; hayssafe haray taas hano gaada kawoza oychchanaas ta oonee?» gides.
28 Toda a família do meu pai merecia ser morta pelo senhor, mas o senhor me deu o direito de comer junto com o senhor. Eu não tenho o direito de lhe pedir mais nenhum favor.
29 Kawozikka, «Ne ays yo7o darsay? Neninne Xiibbay iza gadaa ubbaa intte gishetti ekkana mala ta azazadis» gides.
29 O rei respondeu: — Não diga mais nada. Eu resolvi que a propriedade de Saul será dividida entre você e Ziba.
30 Memfebostey kawoza, «Ta godaa kawoo! Izi hashshu lo7on simmides; ubbaaka izi ekko» gides.
30 — Que Ziba fique com tudo! — respondeu Mefibosete. — Para mim é suficiente que o senhor tenha voltado em paz para casa.
31 Hessaththoka Gala7aade dere as Barziley Erogilime woradappe kawoza moyzanaas izara issife Yordaanoose pinnides.
31 Barzilai, da cidade de Rogelim, que ficava na região de Gileade, também tinha vindo da sua cidade para acompanhar o rei na travessia do rio Jordão.
32 He wode Barziley wode sugida 80 layththa cima; izi keehi dure gidida gishshas kawozi Mahanaymen dishin izas maana miish ehides.
32 Barzilai era bem velho: tinha oitenta anos de idade. Era muito rico e, quando o rei esteve em Maanaim, ele o havia sustentado.
33 Kawozi Barzile, «Tanara pinnada Yerusalaamen issife da; ta nena heemmana» gides.
33 — Barzilai, — disse o rei — venha para Jerusalém e fique comigo, que eu o sustentarei.
34 Barziley gidikko kawozas, «Tani kawozara Yerusalaamen ay keena layth daanaas boo?
34 Mas ele respondeu: — Eu não vou viver muito mais; por que iria para Jerusalém com o senhor?
35 Tani ha7i 80 layththa cima; Histtiin tani iitanne kiya shaakka erana dandayanee? Hayssafe guye ne aylley mizayssanne uyizayssa mal7o shaakki eranee? Attuma nayta cenggurssinne macca nayta cenggurs ha7i ta siyana dandayanee? Histtiin ne aylley ta godaa kawozas ays bollara hara tooho gidanee?
35 Já tenho oitenta anos e não tenho prazer em mais nada. Não sinto o gosto do que como ou bebo e já não posso ouvir a voz dos cantores. Eu seria somente um peso para o senhor.
36 Ne aylley kawozara pinnidi guuththa oge baana; kawoy hessa kushe taas zaarandee?
36 Não mereço uma recompensa tão grande como essa. Eu irei com o senhor só até um pouco depois do rio Jordão.
37 Ta diza katamaan hayqqada ta aawaanne ta aayey duufo achchan ta moogettana mala ne aylleza ne moyzikko izi simmo; gido attiin ne aylle Keme7aamey ta godaa kawozara pinno; histtiko nena lo7ida miish ne izas ooththa» gides.
37 Deixe-me voltar para casa e morrer perto do túmulo dos meus pais. Mas aqui está Quimã, o meu escravo. Leve-o com o senhor e faça por ele o que achar melhor.
38 Kawozikka, «Keme7aamey tanara pinnana; nena ufayssiza miish ubbaa ta izas ooththana; ne taappe koyza ay miishshika ta nees ooththana» gides.
38 O rei respondeu: — Eu o levarei comigo e farei por ele tudo o que você quiser. E farei por você qualquer coisa que me pedir.
39 Hessa gishshas derezi ubbay Yordaanoose pinnides; hessafe guye kawozi pinnides. Kawozi Barzile yeeri ekkidi anjjides; Barzileykka baso simmi bides.
39 Então Davi e toda a sua gente atravessaram o rio Jordão. Ele beijou Barzilai e lhe deu a sua bênção, e Barzilai voltou para casa.
40 Kawozi Gelgela bishin Keme7aamey izara issife bides; Yuhuda olanchchati ubbaynne Isra7eele olanchchatappe baggay kawoza azhabidi pinththida.
40 O rei atravessou o rio acompanhado por todos os homens de Judá e pela metade dos homens de Israel. Dali foi para Gilgal, e Quimã seguiu com ele.
41 Heerakka Isra7eele asay ubbay kawozaakko yiidi, «Nu ishati Yuhuda asati kawoza garsara banttarkka izanne izaso asata, iza kaallizaytara Yordaanoose ays pinththidoo?» gida.
41 Então todos os israelitas foram e disseram a Davi: — Ó rei, por que é que os nossos irmãos, os homens de Judá, se acharam com o direito de trazer o senhor, a sua família e a sua gente para este lado do rio Jordão?
42 Yuhuda asay ubbay Isra7eele asaas, «Nu hayssa ooththiday kawozi nuus mata dabbo gidida gishshassa; histtiin hayssi inttena hanqeththizee? Nuni kawoppe ekki mida miishshi dizee? Nuni ay miish ekkidonii?» gida.
42 Os homens de Judá responderam: — Nós fizemos isso porque o rei é nosso parente. Será que isso é razão para vocês ficarem zangados? Será que o rei pagou pela nossa comida ou nos deu alguma coisa?
43 Hessafe guye Isra7eele asay Yuhuda asaas, «Nuna kawozappe tammu kushey gakkees; hessafe bollarakka inttefe nuus aadhdhiza maatay dees; histtiin intte nuna aazas kadhidetii? Nu kawozi simmana mala koyro oychchiday nuna gidokkonii?» gida.
43 Os israelitas disseram: — Nós temos dez vezes mais direito sobre o rei Davi do que vocês, embora ele seja seu parente. Por que é que vocês fizeram pouco caso de nós? Afinal de contas, nós fomos os primeiros a falar de trazer o rei de volta! Mas a resposta dos homens de Judá foi ainda mais violenta do que a dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.