2 Samuel 19

gmvl (GMVL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iyo7aabes, «Kawo Dawiti ba naa Abeseloome gishshas yeekkishenne kayottishe dees» geetetti yootettides.
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando e lastima-se por Absalão.
2 Kawozi, «Ba naaza gishshas kayottees» gizayssa he gallas olanchchati siyida gishshas he gallassa xoonoy kumeththa olanchchata matan ceecen laametti pe7ides.
2 Então, a vitória se tornou, naquele mesmo dia, em luto para todo o povo; porque, naquele dia, o povo ouvira dizer: O rei está de luto por causa de seu filho.
3 He gallas olappe yeellatishe katama geliza asa mala dereykka shaaphettishe katama gelides.
3 Naquele mesmo dia, entrou o povo às furtadelas na cidade, como o faz quando foge envergonhado da batalha.
4 Kawozi ba ayfeso kammi woththidi, «Ta naa Abeseloome woo! Ta naa Abeseloome woo» gishe zilalides.
4 Tendo o rei coberto o rosto, exclamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão, meu filho, meu filho!
5 Hessafe guye Iyo7aabey kawozaso gelidi, «Ne shemppo, ne attuma nayta shemppo, ne macca nayta shemppo, ne machchetanne ne laggeththota shemppo ashshida asata hach ne yeellachchadasa.
5 Então, Joabe entrou na casa do rei e lhe disse: Hoje, envergonhaste a face de todos os teus servos, que livraram, hoje, a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e de tuas concubinas,
6 Nena ixxizayta ne dosaasa; qasse nena dosizayta ixxaasa; ne ola gadawatinne istta wottadarati nees aykkoka gidonttayssa hekko hach ne qonccisadasa; hach Abeseloomey shemppora paxa diin nu ubbay wuridaakko ne ufayettanayssa ta be7adis.
6 amando tu os que te aborrecem e aborrecendo aos que te amam; porque, hoje, dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo, agora, que, se Absalão vivesse e todos nós, hoje, fôssemos mortos, então, estarias contente.
7 Ha7i dendada kare keza asaa minththeththa; ne kezontta ixxiko ha omarsayn issi asikka nenara gidonttayssa ta GODAA sunththan caaqqays; hessi nees naateteththafe doommiin hayssa gakkanaas ne bolla gakkida iita yo7ota ubbaafe aadho meto ne bolla gaththana» gides.
7 Levanta-te, agora, sai e fala segundo o coração de teus servos. Juro pelo Senhor que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Hessa gishshas kawozi penge lanqen uttiin derezas, «Hekko kawozi penge lanqen uttides» geetetti yootettiin derezi ubbay kawozaakko yides.
8 Então, o rei se levantou e se assentou à porta, e o fizeram saber a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Veio, pois, todo o povo apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Kumeththa Isra7eele qommoti, derezikka ba garsan issoy issaara marshettishe, «Kawozi nuna nu morkketa kusheppe kessi ekkides; Filisxeemeta kusheppeka nuna ashshiday iza; ha7i gidikko Abeseloome gaason dereppe baqati bides.
9 Todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, livrou-nos das mãos dos filisteus e, agora, fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Izi nuna haarana mala nu tiyda Abeseloomey gidikko olan hayqqides. Histtiin intte kawoza simo gishshas ays co7u geetii?» gides.
10 Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais e não fazeis voltar o rei?
11 Kawo Dawiti qeese Saadooqessinne Abiyaataares kiita yeddishe, «Yuhuda cimatas, ‹Kumeththa Isra7eelen haasayettiza yo7o ubbay kawozi dizason izas gakkida gishshas kawoza kawoteththa keeth zaaranaas intte waanidi wurseththa as gideetii?
11 Então, o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa, visto que aquilo que todo o Israel dizia já chegou ao rei, até à sua casa?
12 Intte ta meqeththata, ta ashotanne ta ishata; histtiin intte kawoza zaaranaas waanidi wurseththa as gideetii?› giite.
12 Vós sois meus irmãos, sois meu osso e minha carne; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 «Qasse Amasi, ‹Nenikka ta meqeththinne ta asho gidikkii? Hannife doommidi ne de7o wurseth gakkanaas Iyo7aabe qoodhe ta olanchchata azazizaade ooththontta aggiko Xoossi ta bolla iita miish ooththo; hessafekka aadhdhiza iita miish ta bolla eho› gides» giidi yootite.
13 Dizei a Amasa: Não és tu meu osso e minha carne? Deus me faça o que lhe aprouver, se não vieres a ser para sempre comandante do meu exército, em lugar de Joabe.
14 Izikka Yuhuda asaa ubbaa wozina issi asa wozina mala histti di7ides; isttika izas, «Neni ne asaa ubbaara simma» giidi kiita yeddida.
14 Com isto moveu o rei o coração de todos os homens de Judá, como se fora um só homem, e mandaram dizer-lhe: Volta, ó rei, tu e todos os teus servos.
15 Kawozi hessafe guye simmidi Yordaanoose gakkanaas yides.
15 Então, o rei voltou e chegou ao Jordão; Judá foi a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Bahirime dere as Geera naa Biniyaame qommo Shim7ey kawo Dawite mokkanaas Yuhuda asaara issife eeson wodhdhides.
16 Apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Issi shii Biniyaame qommoti, hessaththoka Sa7ooleso oosanchcha Xiibbas 15 attuma naytinne 20 aylleti izara issife deettes. Hessafe guye kawozi dizaso Yordaanoose eeson wodhdhida.
17 E, com ele, mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, acompanhado de seus quinze filhos e seus vinte servos, e meteram-se pelo Jordão à vista do rei
18 Kawozaso asaa ehanaassinne izi koyida ubbaa ooththanaas istti zokkora pinnida.
18 e o atravessaram, para fazerem passar a casa real e para fazerem o que lhe era agradável. Então, Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei, quando este ia passar o Jordão,
19 «Ta godawu ta nena qohidayssa qoodoppa; ta godaa kawo ne Yerusalaameppe kezida gallas ta ooththida mooroza maara; ne wozinan woththofa.
19 e lhe disse: Não me imputes, senhor, a minha culpa e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém; não o conserves, ó rei, em teu coração.
20 Tani ne oosanchchay ooththida nagara eriza gishshas hach ta godaa kawoza mokkanaas Yooseefe keeththa asaa ubbaafe koyrotta yadis» gides.
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso, sou o primeiro que, de toda a casa de José, desci a encontrar-me com o rei, meu senhor.
21 Hessafe guye Xuriya naa Abisayey, «Shim7ey GODAAN tiyettidaade izi cayida gishshas izas hayqoy bessennee?» gides.
21 Então, respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor ?
22 Dawitikka, «Intteno Xuriya naytoo; inttenara tana aazi gaththizee? Intte hach taas morkke gidideta! Ay asikka hach Isra7eeleppe hayqqana bessizee? Hessi ta Isra7eele bolla kawotidayssa ta erida gallas gidennee?» gides.
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que, hoje, me sejais adversários? Morreria alguém, hoje, em Israel? Pois não sei eu que, hoje, novamente sou rei sobre Israel?
23 Hessa gishshas kawozi Shim7e, «Neni hayqqaka» gides; hessa kawozi caaqon minththides.
23 Então, disse o rei a Simei: Não morrerás. E lho jurou.
24 Sa7oole naa Memfebostey kawoza mokkanaas duge wodhdhides; kawozi beti boosofe doommidi simmi yida gallas gakkanaas ba tohos bessiza miish ooththibeenna; ba buuchcheka meedettibeenna; ba may7oka meeccibeenna.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei; não tinha tratado dos pés, nem espontado a barba, nem lavado as vestes, desde o dia em que o rei saíra até ao dia em que voltou em paz.
25 Izi kawoza mokkanaas Yerusalaameppe yiin kawozi iza, «Memfeboste, ne tanara aazas bontta aggadii?» gi oychchides.
25 Tendo ele chegado a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe disse: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Izikka zaaridi, «Ta godaa kawoo! Ta ne oosanchchay toho sila gidida gishshas, ‹Tani kawozara baana mala ta harey taas kooretto; ta iza bolla utta baana› gadis; gido attiin ta oosanchcha Xiibbay tana baleththides.
26 Ele respondeu: Ó rei, meu senhor, o meu servo me enganou; porque eu, teu servo, dizia: albardarei um jumento e montarei para ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Ta godaa kawo sinththan tana ne oosanchchaza sunth moorides; ayde gidiinkka ta goday kawoy neni Xoossa kiitanchcha mala gidida gishshas nena lo7ida ubbaa ooththa.
27 Demais disto, ele falsamente me acusou a mim, teu servo, diante do rei, meu senhor; porém o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze, pois, o que melhor te parecer.
28 Ta aawa keeththas ubbaas hayqoy bessishin neni gidikko tana ne oosanchchaza ne maaddafe mizaytara issife utisadasa; hayssafe haray taas hano gaada kawoza oychchanaas ta oonee?» gides.
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei, meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa; que direito, pois, tenho eu de clamar ao rei?
29 Kawozikka, «Ne ays yo7o darsay? Neninne Xiibbay iza gadaa ubbaa intte gishetti ekkana mala ta azazadis» gides.
29 Respondeu-lhe o rei: Por que ainda falas dos teus negócios? Resolvo que repartas com Ziba as terras.
30 Memfebostey kawoza, «Ta godaa kawoo! Izi hashshu lo7on simmides; ubbaaka izi ekko» gides.
30 Disse Mefibosete ao rei: Fique ele, muito embora, com tudo, pois já voltou o rei, meu senhor, em paz à sua casa.
31 Hessaththoka Gala7aade dere as Barziley Erogilime woradappe kawoza moyzanaas izara issife Yordaanoose pinnides.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar até ao outro lado.
32 He wode Barziley wode sugida 80 layththa cima; izi keehi dure gidida gishshas kawozi Mahanaymen dishin izas maana miish ehides.
32 Era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; ele sustentara o rei quando este estava em Maanaim, porque era homem mui rico.
33 Kawozi Barzile, «Tanara pinnada Yerusalaamen issife da; ta nena heemmana» gides.
33 Disse o rei a Barzilai: Vem tu comigo, e te sustentarei em Jerusalém.
34 Barziley gidikko kawozas, «Tani kawozara Yerusalaamen ay keena layth daanaas boo?
34 Respondeu Barzilai ao rei: Quantos serão ainda os dias dos anos da minha vida? Não vale a pena subir com o rei a Jerusalém.
35 Tani ha7i 80 layththa cima; Histtiin tani iitanne kiya shaakka erana dandayanee? Hayssafe guye ne aylley mizayssanne uyizayssa mal7o shaakki eranee? Attuma nayta cenggurssinne macca nayta cenggurs ha7i ta siyana dandayanee? Histtiin ne aylley ta godaa kawozas ays bollara hara tooho gidanee?
35 Oitenta anos tenho hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que come e no que bebe? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que há de ser o teu servo ainda pesado ao rei, meu senhor?
36 Ne aylley kawozara pinnidi guuththa oge baana; kawoy hessa kushe taas zaarandee?
36 Com o rei irá o teu servo ainda um pouco além do Jordão; por que há de me retribuir o rei com tal recompensa?
37 Ta diza katamaan hayqqada ta aawaanne ta aayey duufo achchan ta moogettana mala ne aylleza ne moyzikko izi simmo; gido attiin ne aylle Keme7aamey ta godaa kawozara pinno; histtiko nena lo7ida miish ne izas ooththa» gides.
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade e serei sepultado junto de meu pai e de minha mãe; mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei, meu senhor, e faze-lhe o que bem te parecer.
38 Kawozikka, «Keme7aamey tanara pinnana; nena ufayssiza miish ubbaa ta izas ooththana; ne taappe koyza ay miishshika ta nees ooththana» gides.
38 Respondeu o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como for do teu agrado e tudo quanto desejares de mim eu te farei.
39 Hessa gishshas derezi ubbay Yordaanoose pinnides; hessafe guye kawozi pinnides. Kawozi Barzile yeeri ekkidi anjjides; Barzileykka baso simmi bides.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão e passado também o rei, este beijou a Barzilai e o abençoou; e ele voltou para sua casa.
40 Kawozi Gelgela bishin Keme7aamey izara issife bides; Yuhuda olanchchati ubbaynne Isra7eele olanchchatappe baggay kawoza azhabidi pinththida.
40 Dali, passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; todo o povo de Judá e metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Heerakka Isra7eele asay ubbay kawozaakko yiidi, «Nu ishati Yuhuda asati kawoza garsara banttarkka izanne izaso asata, iza kaallizaytara Yordaanoose ays pinththidoo?» gida.
41 Eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei, e a sua casa através do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Yuhuda asay ubbay Isra7eele asaas, «Nu hayssa ooththiday kawozi nuus mata dabbo gidida gishshassa; histtiin hayssi inttena hanqeththizee? Nuni kawoppe ekki mida miishshi dizee? Nuni ay miish ekkidonii?» gida.
42 Então, responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porque o rei é nosso parente; por que, pois, vos irais por isso? Porventura, comemos à custa do rei ou nos deu algum presente?
43 Hessafe guye Isra7eele asay Yuhuda asaas, «Nuna kawozappe tammu kushey gakkees; hessafe bollarakka inttefe nuus aadhdhiza maatay dees; histtiin intte nuna aazas kadhidetii? Nu kawozi simmana mala koyro oychchiday nuna gidokkonii?» gida.
43 Responderam os homens de Israel aos homens de Judá e disseram: Dez tantos temos no rei, e mais a nós nos toca Davi do que a vós outros; por que, pois, fizestes pouco caso de nós? Não foi a nossa palavra a primeira para fazer voltar o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais dura do que a palavra dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.