2 Samuel 12

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 GODAY nabe Naataane Dawitekko kiittides; izikka Dawitekko biidi, «Issi kataman nam7u asati deettes; isttafe issoy dure; hankkoyssi manqo.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Durezas keehi daro dorsatinne miizati deettes.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Gido attiin manqozas izi shammida dorsa laaqqa issineyppe attiin haray deenna; izi izo ba naytara al7isi dichchides; izara issife mawus; issife uyawus; iza ki7on ichchawus; iza izas yelo mala.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 «Issi gallas durezaso imaththi yides; dure addezi ba dorsatappe woykko miizatappe ekkidi he imaththazas miza kath giigsana koyibeenna; gido attiin manqoza laaqqayo efidi baso yida imaththazas kaththi giigsides» gides.
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Dawiti hessa ooththidayssa bolla keehi hanqettidi Naataanes, «De7o GODAY be7iin hayssa ooththidaades hayqoy bessees!
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Izi hayssa mala ooso ooththida gishshassinne qadhetay baynda gishshas he laaqqay gishshas oyddu kushe qanxxana bessees» gides.
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 Hessafe guye Naataaney Dawites zaaridi, «He bitanezi nena! GODAA Isra7eele Xoossay nena, ‹Neni Isra7eele bolla kawo gidana mala ta nena tiyadis; Sa7oole kusheppeka nena ashshadis.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Ne godaa keeththaa ta nees immadis; ta ne godaa machchetakka ne shophpha gars gelththadis; Isra7eele keeththaanne Yuhuda keeththaa ta nees immadis; hayti ubbay nees guuxxidaakko ta nees heytappe bollara gujjanakkoshin.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 Histtiin iza sinththan iita miish ooththada GODAA qaala ays kawushshadii? Hiite dere as Ooriyo mashshan siifadasa; iza machcheyo nees ekkadasa; izakka Amooneta mashshan wodhisadasa.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Neni tana kawushshida gishshassinne Hiite dere as Ooriyo machcho nees ekkida gishshas ne keeththafe mernaas mashshay shaakettenna› gees.
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 «GODAY nena, ‹Be7a ne keeththafe ne bolla iita miish ta denththana; ne ayfey be7ishin ne machcheta ekkada nees mata gidida issaades ta aaththa immana; izikka seeta gallas ne machchetara zin7ana.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Neni kase hayssa geeman ooththadasa; tani gidikko Isra7eele ubbaa sinththan gallas poo7oy dishin qonccisana› gees» gides.
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 Hessafe guye Dawiti Naataanes, «Tani GODAA keeha qohadis» gides;
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Gido attiin ne hayssa ooththiin morkketi GODAA keehi kawushshana mala ne ooththida gishshas nees yelettida naazi hayqqana» gides.
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 Naataaney baso simmi bidaappe guye Ooriyo machcheya Dawites yelida naaza bolla GODAY iita harge yeggides.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Dawiti ba naaza gishshas Xoossaa woossidessinne xoomides. Hessafe guye gede ba kifile gelidi omars omars qanxxontta sa7a bolla ichchi aqides.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Iza kawoteththa keeththa cimati iza sa7appe denththanaas iza matan eqqida; izi gidikko dendontta ixxides; istti mishin aykkoka mibeenna.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Laappunththa gallas naazi hayqqides; Dawite oosanchchati, «Naazi paxa dishin nu yootiin nu gizaa siyibeenna; histtiin nu ha7i naaza hayqo izas wostti yootana dandayzonii? Izi barkka ba bolla qoho gaththana dandayees» gi qoppidi yootanaas babbida.
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Iza oosanchchati garsara saasuketti haasayzayssa Dawiti be7idi naazi hayqqidayssa erides; hessa gishshas, «Naazi hayqqidee?» giidi istta oychchides. Isttika izas, «Ee hayqqides» gida.
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 He wode Dawiti sa7a bollafe dendidi, meecettidi, gorpettidinne may7o laammidaappe guye GODAA keeth bi goynnides. Hessafe guye izi ba kifile gelides; baas quma immana mala izi oychchiin immida quma mides.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Iza oosanchchati iza, «Hayssaththo ays ooththadii? Naazi shemppora paxa dishin xoomadasanne yeekkadasa; gido attiin naazi hayqqidaappe guye ne dendada kath madasa» gida.
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Dawiti isttas, «Ee tuma, naazi shemppora paxa diza wode, ‹GODAY taas atto giidi naaza shemppora paxa woththanaakkon gaada xoomadissinne yeekkadis.›
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Ha7i gidikko naazi hayqqiin ta aazas xoomoo? Ta iza haa zaaranaas dandayazinaa? Ta izakko baana attiin izi haa taakko simmenna!» gides.
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 Hessafe guye Dawiti ba machcheyo Bersaabeho minththeththides; izikko gelidi izira aqides; izakka izas attuma naa yeladus; naaza, «Solomoone» gi sunththides; GODAYKKA iza dosides;
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 GODAY naaza dosida gishshas iza sunththi Yididiya geetetti xeygettana mala nabe Naataane baggara qaala kiittides.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 He wode Iyo7aabey Amooneta katama Eraaba olidi kawoteththa keeththaa miixa oykkides.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 Hessafe guye Iyo7aabey Dawitekko as kiitti yeddidi, «Tani Eraaba olada haaththi diza katamayo oykkadis;
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 Ha7i neni attida olanchchata shiishsha ekkada katamayo giddoththa oykka; ne histtontta aggiko katamayo ta oykkiko iza ta sunththan xeygettana» gides.
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 Hessa gishshas Dawiti kumeththa olanchchata shiishshi ekki biidi Eraaba oli oykkides.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 Istta kawoza kallachchaa iza hu7eppe ekkides; he kallachchazi issi meklite worqqa gidishin bonchchettida inqqun aleqettides; Dawiti he kallachchaza ba hu7en goxxides; Dawiti katamayppe keehi daro miish di7i ekkides.
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 Heen diza deraa kessidi istta magaazen, xoylleninne kalttan go7ettidi ooso ooththana mala wolqqaththi oosisides; hessaththoka xuube medhissides. Hessa mala oosoy hara Amooneta katamata ubbaan oosettana mala ooththides. Hessafe guye Dawitinne iza olanchchati ubbay Yerusalaame simmida.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.