2 Samuel 12
gmvl (GMVL) vs NVT
1 GODAY nabe Naataane Dawitekko kiittides; izikka Dawitekko biidi, «Issi kataman nam7u asati deettes; isttafe issoy dure; hankkoyssi manqo.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Durezas keehi daro dorsatinne miizati deettes.
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 Gido attiin manqozas izi shammida dorsa laaqqa issineyppe attiin haray deenna; izi izo ba naytara al7isi dichchides; izara issife mawus; issife uyawus; iza ki7on ichchawus; iza izas yelo mala.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 «Issi gallas durezaso imaththi yides; dure addezi ba dorsatappe woykko miizatappe ekkidi he imaththazas miza kath giigsana koyibeenna; gido attiin manqoza laaqqayo efidi baso yida imaththazas kaththi giigsides» gides.
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Dawiti hessa ooththidayssa bolla keehi hanqettidi Naataanes, «De7o GODAY be7iin hayssa ooththidaades hayqoy bessees!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Izi hayssa mala ooso ooththida gishshassinne qadhetay baynda gishshas he laaqqay gishshas oyddu kushe qanxxana bessees» gides.
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Hessafe guye Naataaney Dawites zaaridi, «He bitanezi nena! GODAA Isra7eele Xoossay nena, ‹Neni Isra7eele bolla kawo gidana mala ta nena tiyadis; Sa7oole kusheppeka nena ashshadis.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Ne godaa keeththaa ta nees immadis; ta ne godaa machchetakka ne shophpha gars gelththadis; Isra7eele keeththaanne Yuhuda keeththaa ta nees immadis; hayti ubbay nees guuxxidaakko ta nees heytappe bollara gujjanakkoshin.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Histtiin iza sinththan iita miish ooththada GODAA qaala ays kawushshadii? Hiite dere as Ooriyo mashshan siifadasa; iza machcheyo nees ekkadasa; izakka Amooneta mashshan wodhisadasa.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Neni tana kawushshida gishshassinne Hiite dere as Ooriyo machcho nees ekkida gishshas ne keeththafe mernaas mashshay shaakettenna› gees.
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 «GODAY nena, ‹Be7a ne keeththafe ne bolla iita miish ta denththana; ne ayfey be7ishin ne machcheta ekkada nees mata gidida issaades ta aaththa immana; izikka seeta gallas ne machchetara zin7ana.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Neni kase hayssa geeman ooththadasa; tani gidikko Isra7eele ubbaa sinththan gallas poo7oy dishin qonccisana› gees» gides.
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Hessafe guye Dawiti Naataanes, «Tani GODAA keeha qohadis» gides;
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Gido attiin ne hayssa ooththiin morkketi GODAA keehi kawushshana mala ne ooththida gishshas nees yelettida naazi hayqqana» gides.
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Naataaney baso simmi bidaappe guye Ooriyo machcheya Dawites yelida naaza bolla GODAY iita harge yeggides.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Dawiti ba naaza gishshas Xoossaa woossidessinne xoomides. Hessafe guye gede ba kifile gelidi omars omars qanxxontta sa7a bolla ichchi aqides.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Iza kawoteththa keeththa cimati iza sa7appe denththanaas iza matan eqqida; izi gidikko dendontta ixxides; istti mishin aykkoka mibeenna.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Laappunththa gallas naazi hayqqides; Dawite oosanchchati, «Naazi paxa dishin nu yootiin nu gizaa siyibeenna; histtiin nu ha7i naaza hayqo izas wostti yootana dandayzonii? Izi barkka ba bolla qoho gaththana dandayees» gi qoppidi yootanaas babbida.
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Iza oosanchchati garsara saasuketti haasayzayssa Dawiti be7idi naazi hayqqidayssa erides; hessa gishshas, «Naazi hayqqidee?» giidi istta oychchides. Isttika izas, «Ee hayqqides» gida.
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 He wode Dawiti sa7a bollafe dendidi, meecettidi, gorpettidinne may7o laammidaappe guye GODAA keeth bi goynnides. Hessafe guye izi ba kifile gelides; baas quma immana mala izi oychchiin immida quma mides.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Iza oosanchchati iza, «Hayssaththo ays ooththadii? Naazi shemppora paxa dishin xoomadasanne yeekkadasa; gido attiin naazi hayqqidaappe guye ne dendada kath madasa» gida.
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Dawiti isttas, «Ee tuma, naazi shemppora paxa diza wode, ‹GODAY taas atto giidi naaza shemppora paxa woththanaakkon gaada xoomadissinne yeekkadis.›
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Ha7i gidikko naazi hayqqiin ta aazas xoomoo? Ta iza haa zaaranaas dandayazinaa? Ta izakko baana attiin izi haa taakko simmenna!» gides.
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Hessafe guye Dawiti ba machcheyo Bersaabeho minththeththides; izikko gelidi izira aqides; izakka izas attuma naa yeladus; naaza, «Solomoone» gi sunththides; GODAYKKA iza dosides;
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 GODAY naaza dosida gishshas iza sunththi Yididiya geetetti xeygettana mala nabe Naataane baggara qaala kiittides.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 He wode Iyo7aabey Amooneta katama Eraaba olidi kawoteththa keeththaa miixa oykkides.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 Hessafe guye Iyo7aabey Dawitekko as kiitti yeddidi, «Tani Eraaba olada haaththi diza katamayo oykkadis;
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Ha7i neni attida olanchchata shiishsha ekkada katamayo giddoththa oykka; ne histtontta aggiko katamayo ta oykkiko iza ta sunththan xeygettana» gides.
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Hessa gishshas Dawiti kumeththa olanchchata shiishshi ekki biidi Eraaba oli oykkides.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Istta kawoza kallachchaa iza hu7eppe ekkides; he kallachchazi issi meklite worqqa gidishin bonchchettida inqqun aleqettides; Dawiti he kallachchaza ba hu7en goxxides; Dawiti katamayppe keehi daro miish di7i ekkides.
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 Heen diza deraa kessidi istta magaazen, xoylleninne kalttan go7ettidi ooso ooththana mala wolqqaththi oosisides; hessaththoka xuube medhissides. Hessa mala oosoy hara Amooneta katamata ubbaan oosettana mala ooththides. Hessafe guye Dawitinne iza olanchchati ubbay Yerusalaame simmida.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.